Miss you

Miss you

Marble

کوله را روی دوش انداخت و با هندزفری توی گوشش از کلاس بیرون رفت. سر و صدای بچه‌ها همیشه آزاردهنده بود. از مدرسه که بیرون رفت، بدون دویدن اما به سرعت، به سمت کوچه‌ی پشتی رفت. شاخه‌هایی که تا زمین میرسیدند را کنار زد و او را دید. گربه‌ی کوچکی بود که به سختی خود را زیر برگ‌ها پنهان کرده بود.

"سلام پسر."

جلویش زانو زد و ظرف غذا و شیرش را به سرعت آماده کرد.

"متاسفم که دیروز نیومدم. حالا زودتر غذاتو بخور تا جون بگیری."

میو.

"چیشده؟"

میو.

"آها... این زخمه؟"

میو میو.

"چیزی نیست کوچولو. صورتمو زدم به مشت یه احمق. حالا بیا غذاتو بخور."

ظرف‌ها را جلوتر گذاشت و به دیوار تکیه داد.

غذا رساندن به آن بچه گربه کار هرروزش شده بود. تنها دل‌خوشی‌اش برای تحمل کلاس‌ها و احمق‌های درون آن همان توله‌ی کوچکی بود که هرروز باید بهش غذا میرساند و حالا داشت با زبان کوچکش شیر را مزه میکرد. اسمش را "کوچولو" گذاشته بود؛ چون تنها صفتی که میتوانست آن موجود کوچک را توصیف کند همان بود.

کوچولو، هربار بعد از سیر شدن، میدوید و دوباره میان برگ‌ها خود را قایم می‌کرد.

"کاش منم مثل تو میتونستم اونجا قایم بشم..."

اما نمیشد. میدانست که نمیتواند. پس بلند شد تا به محل قرار بعدی برود. جایی که هیچکس از آن خبر نداشت.


خیره به دریا، در حالی که زانوهایش را به بغل گرفته بود با آهنگ زمزمه می‌کرد. مدت‌ها بود که آنجا، پشت سنگ های نزدیک به ساحل که به دریا چسبیده بودند و اگر کسی نمی‌دانست، فکر میکرد تمامش سنگ است و هیچ فضای خالی‌ای ندارد، شده بود مکان امنش.

"حالت چطوره؟ من که اصلا خوب نیستم. میدونی همکلاسی احمق داشتن چه حسی داره دیگه؟ یه چیز مثل همون دفعه که تعریف کردی یکی از همکلاسیت گریه کرد فقط به خاطر اینکه چندتا تار از موهاش کنده شده بود و فکر میکرد سرطان گرفته و قراره کچل بشه. من هرروز دارم با احمقایی مثل اون سر یه کلاس میشینم. راستی بهت گفتم دوباره بین سیصد نفر کل مدرسه جزو پنج‌تای اول بودم؟ درواقع... نفر اول بودم. ولی بهم جایزه‌ای ندادن. میدونی چرا؟ چون مامان بابام پول بیشتری بهشون نداده بودن که برام جایزه بگیرن! احمقانه نیست؟ آخه کی از بابایی که هرروز مست و پاتیل برمیگرده خونه میخواد واسش پول خرج کنه؟ یا از مامانی که..."

مکث کرد. چشم به خط افق دریا دوخت.

"اونجا جات خوبه؟ آب سرد نیست؟ منم میتونم بیام پیشت؟"

دوباره سکوت. تلفن را قطع کرد و هوای سرد را تفس کشید تا بغضش فروکش کند.

"دلم برات تنگ شده مامان..."


Report Page