Misogyny in Zoroastrianism

‍ در آیین زرتشت، ازدواج یکی از مهم‌ترین وظایف اجتماعی و دینی به‌حساب می‌اومد. دختران در انتخاب همسر تا حدی حق انتخاب داشتن، اما رضایت خانواده هم لازم بود. ازدواج به‌قدری مقدس شمرده می‌شد که طلاق کار راحتی نبود؛ مرد فقط در شرایطی مثل خیانت یا نازایی زن می‌تونست جدا بشه و زن هم در موارد خیلی محدودی حق درخواست طلاق داشت.

باروری و پرورش فرزند جایگاه مهمی داشت و زنانی که بچه‌های خوب تربیت می‌کردند، بسیار محترم شمرده می‌شدند. در مقابل، اگر زنی در دوران عادت ماهانه یا هنگام زایمان ناموفق بود، سخت‌گیری‌های خاصی نسبت بهش اعمال می‌شد. البته وقتی زن به دوره یائسگی می‌رسید، می‌تونست در کارهای مذهبی مثل نگهداری آتش مقدس مشارکت کنه و در آموزش فرزندان هم نقش اصلی رو به عهده بگیره.

از نظر اجتماعی هم زن‌ها به‌طور کامل محدود نبودند؛ بعضی‌هاشون حتی در دوره ساسانی به مقام پادشاهی رسیدند. در کنار این، جشن مخصوص زنان به نام سپنته آرمَیتی در ۵ اسفند برگزار می‌شد. توی این روز زن‌ها استراحت می‌کردند، بابت تلاش‌های یک‌ساله‌شون مورد تقدیر قرار می‌گرفتند و مردها برای قدردانی، کارهای روزمره زن‌ها رو بر عهده می‌گرفتن تا سختی‌های اونها رو تجربه کنن.

زن ستیزی های دین زرتشت:

▫️دوران عادت ماهانه (دَشتان)

زن در این دوران «ناپاک» و تحت تأثیر اهریمن شناخته می‌شد.

نباید به خورشید، آسمان یا آتش نگاه می‌کرد.

نزدیکی با زن در این زمان گناه بزرگ محسوب می‌شد.

▫️زایمان ناموفق یا سقط جنین

اگر زنی بچه مرده به دنیا می‌آورد یا سقط داشت، نجس حساب می‌شد.

مجبور بود در مکانی دور از دیگران بمونه و با ادرار گاو و خاکستر تطهیر بشه.

غذای او در این مدت هم خیلی سخت و تحقیرآمیز بود.

◽️محدودیت در خودآرایی

آرایش صورت و مو برای زنان حرام بود و در وندیداد گفته شده زن آرایشگر به دوزخ میره.

▫️ ارزش‌گذاری بر باروری زن

هویت زن خیلی به توانایی‌اش در بچه‌دار شدن گره خورده بود.

اگر نازا بود، یکی از دلایل اصلی برای طلاق محسوب می‌شد.

▫️تعدد زوجات به سود مردان

مردان ثروتمند می‌تونستن چند همسر داشته باشن، اما زنان چنین حقی نداشتن.

▫️ محدودیت‌های مذهبی

در خیلی از آیین‌های دینی زن معاف یا کنار گذاشته می‌شد. تنها بعد از یائسگی می‌تونست به مقام نگهداری آتش برسه.