سارکیس ملیک-شاه‌نظریان: جمهوری باکو در منطقه هدایت کننده منافع اسرائیل است؛ ایران باید بیشتر به موضوع حفظ ثبات و نظم در منطقه بپردازد | Саркис Мелик-Шахназаров: Наличие Бакинской Республики в регионе, является проводником интересов Израиля; Ирану стоило б…

پس از حمله باکو به آرتساخ با همراهی اسرائیل و 44 روز جنگ و شکست ارتش دفاعی آرتساخ، جمهوری باکو به مسئله ی قره باغ متوقف نشد و روندی که غرب برای اتصال باکو به نخجوان و ایجاد "توران بزرگ" برای مهار ایران، روسیه و چین ایجاد کرده بود، را ادامه داد. پس از گذشت 2.5 سال از جنگ دوم قره باغ کوهستانی، باکو علیه ارمنستان ادعای ارضی مطرح کرده و همچنین دشمنی خود با ایران را آشکار و به ایجاد اتحاد مستحکم با رژیم صهیونیستی ادامه می دهد. در این رابطه مصاحبه ای با سارکیس ملیک-شاه‌نظروف، کارشناس مسائل سیاسی قفقاز داشتیم که درباره این تنش توضیحاتی ارائه کردند:

После вторжения Баку в Арцах с Израилем и 44-дневной войны и разгрома Армии обороны Арцаха, Республика Баку не остановилась на вопросе Нагорного Карабаха, и продолжила процесс, который создал Запад для соединения Баку с Нахджаваном и создания «великих туранов» для сдерживания Ирана, России и Китая. Спустя 2,5 года Второй войны в Нагорном Карабахе Баку выдвинул территориальные претензии к Армении, также открыто заявил о своей враждебности к Ирану и продолжает строить прочный союз с сионистским режимом. В связи с этим у нас было интервью с Саркисом Мелик-Шахом Назаровым, экспертом по политическим вопросам Кавказа, который объяснил напряженность:

روندهای فعلی حل اختلافات و مشکلات در قره باغ کوهستانی

تا به امروز، مشکل آرتساخ (قره باغ کوهستانی) هنوز حل نشده است. جمعیت بومی ارمنی آرتساخ بیش از 120 روز است که به دلیل تنها جاده مسدود شده توسط محیط‌‌ بان - تروریست های باکو در کریدور بردزور (لاچین) و در بخش کارین تک - شوشی با تسلط نسبی با هماهنگی نیروهای حافظ صلح روسیه، در محاصره کامل قرار دارند. همچنین هر از گاهی به طرف ارمنی تیراندازی می شود، غیرنظامیان آرتساخ رنج می برند و می میرند.

کشورهای اتحادیه اروپا و ایالات متحده به طور دوره‌ای طرفین را به گفت‌وگوی مسالمت‌آمیز دعوت می‌کنند و بدین ترتیب تجاوز جمهوری باکو و حفاظت از جمهوری ارمنستان و آرتساخ نادیده گرفته می شود. وندالیسم و تخریب بناهای معماری ارمنستان در واقع توسط بسیاری از سازمان های بین المللی نادیده گرفته می شود.

برخی از بیانیه ها، درخواست ها و تصویب قوانین حتی برای برقراری آتش بس در منطقه، به وضوح کافی نیست.

تاریخِ ظهور خود این مسئله درگیری هم نادیده گرفته می شود، زمانی که در آغاز قرن گذشته، دفتر تفلیس اتحاد جماهیر شوروی، با نقض تمام هنجارهای بین المللی، آرتساخ را از بقیه جمهوری ارمنستان جدا کرد و منطقه قره باغ کوهستانی را به عنوان بخشی از جمهوری باکو ایجاد کرد و همچنین جدایی نخجوان و تسلیم قارص و کوه آرارات توسط اتحاد جماهیر شوروی به نفع ترکیه کمالیست.

می توانید از کتاب پدر-پدربزرگ من (یادداشت های یک سرباز قره باغ، زارع ملیک-شاه‌نظروف) در مورد چگونگی انجام ترور توسط مقامات جمهوری باکو علیه جمعیت بومی ارمنی در دهه 1920 قرن گذشته مطلع شوید.

به نظر من برای حل مناقشه قره باغ گام های عملی لازم است. مانند کنترل مستمر و پاسخ به موقع به تحریکات جمهوری باکو در سراسر منطقه. در واقع، نیروهای حافظ صلح روسیه از عهده این وظیفه برنمی آیند، بنابراین ایران باید بیشتر به موضوع حفظ ثبات و نظم در منطقه بپردازد.

 اقدامات رژیم صهیونیستی (اسرائیل) در قفقاز

اسرائیل بلافاصله پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در منطقه قفقاز جنوبی فعال تر شد.

این به چند عامل بود، از جمله انقلاب اسلامی 1357 ایران و استقرار ارتباطات جدید با یهودیانی که برای زندگی در این کشورها(ماوراء قفقاز، به ویژه در جمهوری باکو) باقی مانده بودند.

در طول 30 سال گذشته، اسرائیل به طور مداوم از به اصطلاح تمامیت ارضی جمهوری باکو حمایت کرده است و با این حال در ظاهر به طور رسمی از هیچ یک از طرفین درگیر به عنوان حمایت نکرد ولی سه دهه است که اسرائیل به طور فعال جمهوری باکو را تسلیح و تامین می کند و رسما مستشارانش فعالیت داشتند.

با این حال، از جمهوری باکو به عنوان یک پایگاه ضد ایرانی استفاده می کند و در عین حال علیه ارمنستان و آرتساخ نیز اقداماتی انجام شد. به طور رسمی، همه این سلاح ها علیه سایت های هسته ای ایران است.

اما اظهارات نتانیاهو را نباید فراموش کرد که چند سال پیش در دیدار با علی اف گفت که اسرائیل قصد ندارد به کشورهایی که با جمهوری باکو در تضاد هستند، (یعنی اول ارمنستان) سلاح بفروشد.

در نتیجه جنگ 44 روزه، اسرائیل مستقیماً به مرز های ایران از طریق قلمرو قره باغ کوهستانی دسترسی پیدا کرد که بیش از یک سال است تحت اشغال آذربایجان واقع شده است.

ناگفته نماند که در زنگیلان شرکت های اسرائیلی در حال توسعه مزارع هستند و همچنین به برنامه شهرها و روستاهای هوشمند در سرزمین های اشغالی آرتساخ کمک کرده اند.

این یک بار دیگر ثابت می کند که اسرائیل با وجود تکذیب رسمی این رخداد، از جمهوری باکو علیه قره باغ کوهستانی حمایت کرده و خواهد کرد.

برخی از دانشمندان علوم سیاسی اسرائیل مانند میخائیل فینکل، کارشناس بین المللی، وکیل بین المللی (به هر حال، خاخام چاباد لوباویچ به طور همزمان) که در چندین مورد صحبت کرد در رادیوهای اسرائیل و روسیه آشکارا اعلام کردند که ارمنستان و اسرائیل، بالفعل دشمنان یکدیگر هستند. او ارمنستان را متهم کرد به نازیسم و  یهود ستیزی، و شایعه پراکنی دروغین در مورد قهرمان ملی ارمنستان گارگین نژده کرد.

حمایت نظامی دائمی از جمهوری باکو توسط اسرائیل، نه تنها وضعیت با ایران را تشدید می کند، به باکو نیز اجازه می دهد خود را آماده جنگ جدید با ارمنستان، بدون دریافت تدارکات از کشور های دیگر کند.

بدون شک اولویت سیاست خارجی اسرائیل در ماوراء قفقاز باکو باقی خواهد ماند، این برای تل آویو رسمی سودمند است؛ فروش اسلحه در ازای نفت و نظارت مستمر بر تهران و همچنین تشویق به حضور تروریست ها در مرزهای جنوبی آرتساخ و ایران یک روند ثابت خواهد بود.

تنش در روابط باکو با ایران و ارمنستان

همانند گذشته، در ماه های اخیر احساسات ضد ایرانی در جمهوری باکو بیش از پیش تشدید شده است. در بسیاری از کانال‌های اینترنتی که کارشناسان اسرائیلی دعوت شده‌اند، از موضع ایران در قبال مشکل آرتساخ و همچنین حمایت از تمامیت ارضی جمهوری ارمنستان انتقاد می‌کنند. به ادعاهای ارضی بر استان آذربایجان ایران با نقشه های پان ترکیستی برای اشغال منطقه نیز باید اشاره کرد

از سال 2021، نیروهای باکو برخی از سرزمین‌های جمهوری ارمنستان که به صورت بین المللی به رسمیت شناخته شده را تحت اشغال خود درآورده‌اند: مانند جاده شورنوخ-وروتان، محله‌های نزدیک شهر جرموک، برخی از بخش‌های منطقه گغارکونیک جمهوری ارمنستان.

تحریکات مداوم علیه مردم غیرنظامی و تیراندازی به سمت پرسنل نظامی جمهوری ارمنستان کل منطقه را در وضعیت بسیار انفجاری نگه می دارد.

همچنین شایان ذکر است که افتتاح کنسولگری جمهوری اسلامی ایران در کاپان که در اکتبر سال گذشته انجام شد، مقامات باکو را به شدت خشمگین کرد، زیرا طرح تحمیل زوری به اصطلاح کریدور زنگزور دچار مشکل شد.

روابط ارمنستان و ایران به شدت باکو را عصبانی میکند، زیرا که این کشور، ایران را به ارتداد از دین متهم می کنند، اگرچه خود مقامات جمهوری باکو مسلمانان دروغینی هستند که در خدمت منافع کشورهای دیگر مانند رژیم صهیونیستی (اسرائیل) هستند.

مقامات ارمنستان در تلاش هستند تا از طریق اتحادیه اروپا، ایالات متحده و سایر کشورها با باکو یک معاهده صلح منعقد کنند. اما همه اینها فقط روی کاغذ باقی می ماند و حتی منجر به حداقل نتایج نمی شود. مأموریت اتحادیه اروپا در ارمنستان که متشکل از ناظران و ژاندارمرها است، به سختی می تواند نیات اشغالگرانه مقامات باکو را آرام کند.

اگر دوباره به تنش بین ایران و جمهوری باکو بپردازیم، شایان ذکر است که توزیع اعلامیه های پان ترکیستی در قالب نقشه های تحریک آمیز جدید با نمادها و رنگ های مشابه جمهوری باکو در استان آذربایجان ایران، که توسط مقامات جمهوری باکو حمایت می شود، امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران را تهدید می کند.

 تأثیر تنش‌های ایران و باکو بر آرتساخ

از آنجایی که نوار شمالی ارس از نوامبر 2020 توسط نیروهای جمهوری باکو اشغال شده است، نظارت بر قلمرو جمهوری اسلامی ایران و پروازهای پهپاد های جاسوسی از مرزهای جنوبی آرتساخ تا خاک ایران برای جمهوری باکو و متحدانش از جمله عوامل رژیم صهیونیستی آسان شده است. چندین پایگاه نظامی و هوایی برای نیازهای متحد جمهوری باکو، رژیم صهیونیستی (اسرائیل) ساخته شد، بدون اینکه به حمل و نقل نظامی از اسرائیل به باکو اشاره کنیم.

پس از پایان جنگ 44 روزه، رسانه های جمهوری باکو به طور مداوم ایران را به کمک به آرتساخ متهم می کردند، به ویژه زمانی که کامیون های ایرانی، قیر را به استپاناکرت حمل می کردند و همچنین 100 دلار یا بیشتر را به طور غیرقانونی در بخش اشغالی قلمرو جمهوری ارمنستان، از شورنوخ تا وروتان از رانندگان ایرانی دریافت می کردند.

با توجه به موقعیت متوازن ایران در رابطه با مناقشه قره باغ، مقامات جمهوری باکو نسبت به تلاش های دیپلماتیک برای ایجاد توازن قوا در منطقه به شدت تهاجمی هستند.

تابستان گذشته، مقامات جمهوری باکو اقدام به تحریک دیگری کردند که در نتیجه آن ارامنه آرتساخ در میان نظامیان و غیرنظامیان جان خود را از دست دادند.

ایران با انتقال نیروها به مرز آرتساخ که تحت کنترل نیروهای اشغالگر جمهوری باکو است، واکنش نشان داد. در واقع حضور نیروهای جمهوری اسلامی ایران در نزدیکی ارس برای باکو یک عامل بازدارنده برای شروع جنگی همه جانبه علیه آرتساخ و جمهوری ارمنستان است.

آینده قفقاز جنوبی

در حال حاضر، پاسخ دادن به این سوال دارای ابهام بسیار دشوار است. البته باید گفت که حمایت از جمهوری ارمنستان می تواند به یک عامل کلیدی در تضمین امنیت منطقه در حال حاضر و در آینده قابل پیش بینی تبدیل شود.

به نظر من جمهوری اسلامی ایران که یک قدرت منطقه ای است، نه تنها از نظر دیپلماتیک، بلکه از نظر نظامی نیز از هر فرصتی برای کمک به جمهوری ارمنستان برخوردار است. زیرا عوامل امنیت ملی هر دو کشور ارتباط تنگاتنگی با هم دارند.

بسیاری از قدرت‌های جهانی اهداف خاص خود را در منطقه دارند و بیشتر آنها به امنیت مربوط نمی‌شوند یا اگر هم باشد، به زبان یا روی کاغذ آمده است.

حضور جمهوری باکو در منطقه، هدایت کننده منافع اسرائیل است که سیاست مخربی را در منطقه به ویژه در رابطه با جمهوری ارمنستان و جمهوری اسلامی ایران انجام می دهد.

شایان ذکر است که بر خلاف ابتدای قرن گذشته، کشورهای آسیایی با اقتصاد و جاه طلبی های سیاسی بسیار قوی مانند هند و چین در صحنه جهانی تقویت شده اند.

فکر می کنم در این شرایط منطقه این توانایی را دارد که در سال های آینده به زندگی عادی بازگردد.

Современные тенденции разрешения споров и проблем Нагорного Карабаха

 На сегодняшний день проблема Арцаха ( Нагорного Карабаха) по-прежнему не урегулирована. Коренное армянское население Арцаха уже больше 120 дней находится в полной блокаде , из-за единственной дороги перекрытой бакинскими экологами-террористами в Бердзорском (Лачинском) коридоре и на участке Карин-Так - Шуши, при полном попустительстве со стороны российских миротворцев. Периодически происходят выстрелы в армянскую сторону, страдают и погибают мирные жители Арцаха.

Страны Европейского Союза и США периодически призывают стороны к мирному диалогу, тем самым приравнивая агрессию Бакинской Республики к защите Республики Армении и Арцаха от первых. Вандализм и разрушение армянских памятников архитектуры фактически игнорируется со стороны многих международных организаций.

Одних заявлений, петиций, принятия законов очевидно недостаточно, даже для установления перемирия в регионе.

Игнорируется история возникновения самого конфликта, когда в начале прошлого века Тифлисское бюро Советского Союза , в нарушение всех международных норм, отделило Арцах от остальной части Республики Армения и создало Нагорно-Карабахскую область в составе Бакинской Республики, не говоря уже об отделении Нахичевани и сдаче Карса и горы Арарат Советским Союзом в пользу кемалистской Турции.

О том, как еще в 1920-х годах прошлого века проиводился террор со стороны властей Бакинской Республики по отношению к коренному армянскому населению, можно узнать из книги моего прадеда ( Записки Карабахского солдата, Зарэ Мелик-Шахназаров).

На мой взгляд , необходимы практические шаги для решения Карабахского конфликта. Такие как, постоянный контроль и своевременный ответ на провокации Бакинской Республики во всем регионе. По-факту российские миротворцы не справляются с данной задачей, поэтому Ирану стоило бы углубиться в вопросе поддержания стабильности и порядка в регионе.

Действия сионистского режима (Израиль) на Кавказе 

Израиль сразу же активизировался в регионе Южного Кавказа после распада Советского Союза. Это было связано с несколькими факторами, в том числе и с Исламской Революцией 1979 года в Иране и установлению новых связей с евреями, которые остались проживать в странах Закавказья, в особенности в Бакинской Республике.

За последние 30 лет Израиль постоянно поддерживал так называемую территориальную целостность Бакинской Республики, и официально якобы ни поддерживал ни одну из сторон конфликта, однако как показали последние три десятилетия Израиль активно вооружал Бакинскую Республику и предоставлял помощь специалистами последнему.

Официально это было связано с использованием Бакинской Республики , как антииранского плацдарма, однако заодно это также было направлено против Армении и Арцаха.

Официально все это вооружение направлено против Ирана и его ядерных объектов, однако не стоит забывать о словах Нетаньяху, который еще несколько лет назад во время встречи с Алиевым заявил, что Израиль не собирается продавать оружие странам, которые находятся в конфликте с Бакинской Республикой т.е. Армении в первую очередь.

По итогам 44-дневной войны Израиль получил прямой доступ к иранским границам через территорию Карабаха, которая уже больше года находится под азербайджанской оккупацией. Не говоря уже о том ,что в Зангелане израильские компании строят фермы, а также дали старт программе умные города и умные деревни на оккупированных территориях Арцаха.

То есть это лишний раз доказывает, что Израиль поддерживал и будет продолжать поддерживать сторону Баку в Карабахском конфликте, несмотря на официальное отрицание данного факта.

Некоторые израильские политологи, как, например, Михаил Финкель, международный эксперт, юрист-международник ( кстати и раввин Хабад Любавича по совместительству), который выступал в ходе нескольких израильских и российских передач, в открытую заявлял о том, что Армения и Израиль являются фактическими врагами. Он обвинял Армению в так называемом нацизме и , антисемитизме , распространяя лживые слухи о национальном герое Армении Гарегине Нжде.

Постоянная военная поддержка Бакинской республики Израилем, не только обостряет ситуацию с Ираном, но и позволяет Баку подготовиться к новой войне с Арменией , не говоря уже поставках из других стран. Несомненно приоритетом внешней политики Израиля в Закавказье останется Баку , это выгодно для официального Тель-Авива , постоянная продажа оружия в обмен на нефть и постоянная слежка за официальным Тегераном, а также поощрение присутствия террористов на южных границах Арцаха с Ираном.

Напряженность в отношениях Баку с Ираном и Арменией

Как и раньше, в Бакинской республике за последние месяцы еще больше усилились антииранские настроения. На многих интернет-каналах куда приглашают израильских экспертов , во всю критикуют позицию Ирана по Арцахской проблеме , а также за поддержку территориальной целостности Республики Армения. Не говоря уже о территориальных претензиях на иранскую провинцию Азербайджан с оккупационными пантюркистскими картами региона.

Бакинские войска еще с 2021 года по-прежнему держат в окупации некоторые территории международно-признанной Республики Армения: такие как дорога Шурнух-Воротан, окрестности близ города Джермук, некоторые части Гегаркуникской области Республики Армения.

Постоянные провокации в отношении мирного населения и стрельба в сторону военнослужащих Республики Армения, держат весь регион в крайне взрывоопасном состоянии.

Стоит отметить также, что открытие консульства Исламской Республики Иран в Капане, которое состоялось в октябре прошлого года, крайне взбесило Бакинские власти, поскольку им подпортили план по силовому навязыванию , так называемого Зангезурского коридора.

Армяно-иранские связи, крайне раздражают Баку, поскольку последние пытаются обвинить Иран якобы в религиозном отсутпничестве, хотя сами власти Бакинской Республики являются лжемусульманами, обслуживающими интересы других стран , например как сионистский режим ( Израиль).

Власти в Армении пытаются заключить мирный договор с Баку, посредством ЕС, США и других стран. Но это все остается только на бумаге, и не приводит даже к каким-либо минимальным результатам. Миссия ЕС в Армении, которая состоит из наблюдателей и жандармеров, вряд ли может успокоить оккупационные намерения Бакинских властей.

Если обратимся снова к напряженности между Ираном и Бакинской Республикой, стоит выделить, что распространение пантюркистских листовок, в виде новых провоцирующих карт с символикой и цветами , похожими на Бакинскую Республику в иранской провинции Азербайджан, которые спонсируют власти Бакинской Республики, угрожает национальной безопасности Исламской Республики Иран.

Влияние напряженности между Ираном и Баку на Арцах

Поскольку с ноября 2020 года северное побережье Аракса оккупировано силами Бакинской Республики, с южных границ Арцаха для Бакинской Республики и для их союзников сионистских агентов стало легче наблюдать за территорией Исламской Республики Иран, делать агентурные вылета беспилотных летальных аппаратов на территорию Ирана. Был и построены несколько военных и авиационных баз для нужд союзника Бакинской Республики, сионистского режима ( Израиль). Неговоря уже о военно-транспортных перевозках из Израиля в Баку.

После окончания 44-х дневной войны в средствах массовой информации Бакинской Республики, постоянно обвиняли Иран в оказании помощи Арцаху, в частности когда водители иранских грузовиков провозили битум в Степанакерт, а также незаконно взымали плату со 100 долларов и больше на оккупированном участке территории Республики Армения , от Шурнуха до Воротана.

На фоне взвешенной позиции Ирана по отношению к Карабахскому конфликту, власти Бакинской Республики крайне агрессивно относятся к дипломатческим усилиям установить баланс сил в регионе.

Летом прошлого года власти Бакинской Республики устроили очередную провокацию, в результате которой у армян Арцаха были погибшие среди военных и гражданского населения.

Иран отреагировал тем, что перебросил войска на границу с Арцахом, которая находится под контролем оккупационных сил Бакинской Республики. Фактически присутсвие войск Исламской Республики Иран у Аракса, является сдерживающим фактором для Баку , в плане начала полномасштабной войны против Арцах и Республики Армения.

Будущее Южного Кавказа

На данный момент однозначно ответить на этот вопрос очень непросто. Стоит отметить , что поддержка Республики Армения , может стать ключевым фактором для обеспечения региональной безопасности и сейчас и в обозримом будущем. 

На мой взгляд Исламская Республика Иран, которая является региональной державой , имеет все возможности не только в дипломатическом плане , но и в военном плане предоставить помощь Республике Армения. Поскольку фактор национальной безопасности обоих стран, тесно связан между собой. 

Многие мировые державы преследуют свои собственные цели в регионе, и большинство из них не связаны с безопасностью, а если и связаны, то словами или на бумаге.

Наличие Бакинской Республики в регионе, является проводником интересов Израиля , который ведет разрушительную политику в регионе, в особенности по отношению к Республике Армения и Исламской Республике Иран.

Стоит отметить, что в отличии от начала прошлого века, на мировой арене усилились азиатские государства с очень сильной экономикой и политическими амбициями. Например такие как Индия и Китай. 

Думаю , что при таком раскладе , регион уже в ближайшие годы сможет вернуться к нормальной жизни.