Make me fly
Karen
با لرزش شدیدی که توی زمین ایجاد شد حضور دو محافظ جهنم رو کنارش حس کرد؛ یکی از اونها ناخن بلند و قرمز رنگشو زیر گلوی چان گرفت و غرید :
-اون پسره ی احمق کجاست؟
چان که با وجود تیزی روی گلوش به سختی میتونست نفس بکشه با لکنت جواب داد
-نمیدونم.. وقتی بیدار شدم اینجا نبود
بلافاصله بعد از تموم شدن جوابش با ضربه ای که به کمرش خورد روی زمین افتاد و سه شیطانی که اطرافش ایستاده بودن ناپدید شدن.
بنگچان سرفه ی کوتاهی کرد و دستی به موهاش کشید؛ کلافه زمزمه کرد:
-داری چیکار میکنی چانگبین؟
در همون حال چانگبین روی مرز خروجی منطقه ایستاده بود و هرم سفید رنگِ توی دستش رو فشار میداد؛ هرمی که مربوط به وجود حیات توی منطقه ی میانی بود.
به طور کلی سه هرم بزرگ و یک هرم کوچیک توی جهان وجود داشت؛ هرم های بزرگ متعلق به دنیای شیاطین، بهشت و دنیای انسانها بود و هرم کوچیک که حالا دست چانگبین بود متعلق به مکان میانی که بین دنیای خیر و شر وجود داشت بود.
چانگبین به عنوان فرشته ای که محافظ هرم بهشت بود و بخاطر حمله ی یکی از شیاطین نتونسته بود از هرم به درستی محافظت کنه حالا به منطقه ی میانی تبعید شده بود.
نگاهشو به هرم توی دستش دوخته بود و با خودش خاطرات روزی رو مرور میکرد که بخاطر شیطانی که قصد حمله به هرم بهشت رو داشت از طرف محل زندگیش و کسایی که دوست خودش میدونست ترد شده بود.
" صدای سیلی توی گوش چانگبین پیچید و سرش به سمت چپ متمایل شد؛ فرمانده گوشواره ی طلایی رنگی که محافظان بهشت از گوش راستشون آویز میکردن رو از گوش چانگبین کشید و روی زمین انداخت.
دردی که چانگبین درونش حس میکرد بهش اجازه نمیداد درد پارگی گوشش رو حس کنه؛ بدون اینکه سرشو بالا بیاره اجازه داد مچ دستاشو پشتش ببندن و برای تبعید آمادش کنن"
مرور خاطراتی که مایع تلخ حقارت رو به گلوش میریخت اشک های مروارید شکلشو از چشماش جاری کرده بود.
روزی رو مرور کرد که چان برای اولین بار اون رو با گوش زخمیش توی منطقه ی میانی دیده بود و مثل بقیه افراد منطقه که اکثرا از منطقه ی شیاطین بودن باهاش بدرفتاری نکرده بود؛ روزهایی رو مرور کرد که چان برای بهبود پارگی گوشش با وجود محدودیتی که برای لمس یه فرشته داشت زخمشو تمیز میکرد و میبوسید.
بنگچان، پسری که از بدو تولد بخاطر اینکه حاصل تجاوز پدرش که یکی از شیاطین بود به یک فرشته، دو رگه محسوب میشد از منطقه ی شیاطین تبعید و تمام عمرش رو توی منطقه ای میانی زندگی کرده بود.
تمام چیزی که اون پسر از پدرش به ارث برده بود نحسی وجودش بود؛ چیزی که باعث میشد هرجایی که میره گل های اطرافشو پژمرده و خورشید رو پشت ابرها مخفی کنه.
جز این ویژگی تمام وجود بنگچان متعلق به بهشت بود، لبخند های شیرینش، مهربونی توی قلبش و رفتار نرمی که با چانگبین داشت، هیچکدوم چیزهایی نبود که توی شیاطین پیدا بشه.
با مرور خاطرات شیرینی که با چان داشت بدون لحظه ای تردید هرم سفید رنگ توی خروجی انداخت؛ زمین شروع به لرزیدن کرد و صدای رعد و برق گوشاشو به وز وز مینداخت.
با حس حضور فردی پشت سرش برگشت و بنگچان رو دید، قبل خارج شدن حتی یک کلمه از لبهاش یقه ی پیراهن بنفشش توی مشت های چان مچاله شده بود.
-چه غلطی کردی چانگبین؟
صدای فریاد های بنگچان بین صدای رعد و برق و آشوبی که ایجاد شده بود درست به گوش نمیرسید اما رگ های قرمز روی شقیقه و پیشونیش عصبانیتشو به خوبی به نمایش میذاشت.
-میفهمی چه غلطی کردی؟ چه مرگت شده اخه
چانگبین اما با ارامشی که توی وجودش داشت دستاشو روی پیراهن قهوه ای رنگ بنگچان گذاشت و لبخند زد
-آروم باش..
به پیراهن بنفشش اشاره کرد و ادامه داد
-تا وقتی هنوز یه نیمه فرشته ام نمیتونم باهات باشم
دستشو بالا اورد و نزدیک گونه ی چان نگهش داشت
-تا وقتی کاملا ترد نشده باشم نمیتونم پوستتو لمس کنم، نمیتونم انگشتاتو بین موهام حس کنم، نمیتونم با ارامش کنارت استراحت کنم و من همه ی اینارو میخوام..
با دست به خروجی اشاره کرد و عصبی خندید
-این بار واقعا هرم بخاطر من نابود شد.. اینار بخاطر گناهی که کردم مجازات میشم پس حالا قرار نیست ذره ای از بهشت توی وجودم بمونه.. دیگه میتونم لمست کنم..
چان توی صورت چانگبین داد زد
-تو نمیفهمی چیکار کردی..
روی پیراهن قهوه ای رنگی که تنش بود کوبید
-این رنگ قهوه ای رو میبینی؟ این یعنی من هنوز هم یه شیطان دو رگه ام و همونطور که توی جهنم جایی واسه ی من نبود کنار توام نمیتونم جایی داشته باشم..
چانگبین یقه ی پیراهن چان رو توی مشتش گرفت و سمت خودش کشید؛ فاصله ی صورتاشونو کم کرد و از بین هیاهو با صدای آروم زمزمه کرد
-وقتی کائنات بفهمن یه فرشته رو بوسیدی توام بامن تبعید میشی..
لبهاشو روی لبهای بنگچان کوبید و اجازه داد بین هیاهو و آشوبی که توی منطقه ی میانی ایجاد شده بود توی خلسه ی دردناکشون فرو برن.
چانگبین به خیال خودش قصد داشت کائنات رو دور بزنه در صورتی که خبر نداشت قبل از اونها هزاران فرشته و شیطان دیگه این راه رو رفتن و حالا با شرنوشت نفرین شده توی دنیای انسان ها درحال زندگی ان؛ سرنوشت نفرین شده ای که حالا قرار بود اونها هم بهش دچار بشن.