МУНИСХОН

- Холажон,- такрорлади Мунисхон қимтинибгина атрофдагиларга қарамай бошини эгганча,- агар кўнглингизга олмасангиз ўша менга аталган тиллоларни шу ерда қўлимга берсангиз. Барчанинг гувоҳлигида.

   Йиғилганлар мақтовли келиндан бундай муносабат кутмаганлари учун бир лаҳза тилларини ютиб қолишди. Ҳатто келганидан буён барчага бир ўзи бас келиб ўтирган Муниса ҳам "симрайган" келинойисининг бу қилиғи олдида эсанкираб қолганди.

  Энг биринчи бўлиб Ҳалима хола ўзига келди:

   - Ҳа, ҳа, хўп,- деди у ва чаққон ҳаракатлар билан ёнидаги турган мўъжазгина сандиқчани олиб ичини очди,- мана, Мунисхон, сизга аталган тиллалар мана шу. Олақолинг. Мениям ҳарна қутилганим. 

   Ҳалима хола пушти рўмолчага ўралган муштумдек тугунчани олиб Мунисхонга узатди.

   Мунисхон холанинг қўлидан рўмолчани олиб авайлаб тугунини ечди. Тиллаларни бир-бир кўз олдига олиб келиб нима учундир ҳидлади.

  - Булар энди меники-а? - деди у ўтирганларга бирма-бир юзланиб.

  - Мунис! - деди эркаклар қаватида ўтирган Дониёр аёлининг бу қилиғидан ажабланиб,- бу нима ҳаракат? Ўзингга ўхшамаяпсан! Ўзингга кел, Мунис...

   Муниса қиз акасига писандали боқди: 

   - Ҳотининчангизни ўзига келиши қайдамов, ака... Мен сизларга нима деган...

  Мунисхон аста ўрнидан туриб қўлидагилар билан қайинсинглиси Мунисага яқинлашди.

   - Опажон, сиз тўғри айтдингиз. Аввало онадан қолган зийнатлар қизники. Мен ҳам шу фикрга қўшиламан. Ойижон кўп бора "Бу тақинчоқларни сизга атадим" деганларида уларни фикрларидан қайтаришга бир неча бор уриндим, бироқ уларнинг қулоқ солгилари келмаганди. Бугун эса уларнинг ниятлари ижобат бўлди. Тақинчоқлар ойижон истагандек менинг қўлимга ўтди. Мен уларни олдим, эгаси бўлдим. Энди эса бу тақинчоқларни сизга қайтармоқчиман. Нега дейсизми? Биринчидан уларга мендан кўра сизни ҳақли деб биламан. Энг асосийси эса ойижон менга энг азиз туҳфани қилиб бўлганлар, бу ойижонни якка-ю ёлғиз ўғиллари, турмуш ўртоғим, сизнинг Дониёр акангиз. Дониёр ака ўн йиллик турмушимизда мени бир бор жеркимадилар, сўкмадилар, қўл кўтармадилар. Хато иш қилиб қўйсам сабр билан хатоимни тузатишимни кутдилар. Мен бундан ортиқ бошқа ҳеч нарсани тиламайман.

  Узр, кўп гапириб юбордим. Энди менга руҳсат. Ошхонадан хабар олай.

  Мунисхон хонадан чиқиб кетиши билан Муниса холасига юзланди:

  - "Яхши келин" номли спектакль тугади, энди мениям тиллаларимни чиқаринг, тезроқ тугата қолайлик бу машмашани. Бошим оғриб кетди.

🔳 🔳 🔳

  Меҳри опа дунёдан ўтганига уч ой тўлди. Шу уч ой Мунисанинг табиатида анча ўзгаришлар содир бўлишига олиб келди. Онасининг ўлимидан бир ярим ой ўтиб Дониёр акаси ҳам ҳе йўқ, бе йўқ ишлагани Россияга жўнаб юборди. Ана шунда Муниса бу кенг оламда ўзини ёлғизланиб қолгандек ҳис қилди. Аёл кишининг борай деса ота уйи, яйрай деса жон-жигарлари бўлгани яхши экан-да. Шоир ҳам бежизга "Онанг бор уйларга кирасан эркин" демаган экан-да.

  Муниса беҳижолат кириб борар, онасини ўзи бўлмаса-да ифорлари  ҳали ҳануз келиб турадиган уйни қаттиқ соғинганини вақт ўтиб тушунди. Онаси борида билинмаган экан, ўша уйга бориб ярим соат ўтирса ҳам юраги бўшаб ўзи енгил, қўл-оёғи чаққон тортиб турадиган манзил экан қизлик уйи. Мана энди уни тиғдек тешиб ўтадиган гап-сўзига кимнинг кўзи учиб турибди? Уйидаги эркалигини эрига қилай деса, унинг чўнтаги тўла даста-даста пул, тили аччиқ хотинга чидаб зарил келмаган унга.Истаса бир зумда тили асалдек ширин, бир оғиз сўзига "Ҳўп бўлади, акажон" дейдиганларни қаторлаштириб орасидан ўн саккиз ёшлисини бемалол танлаб олиши ҳеч гапмас. Йўқ... Эрига фақат яхши гапириши керак Муниса. Эрига нисбатан шунча йиллик тан-маҳрами бўлса-да сал тилидан тойдими анча нарсадан маҳрум бўлиши ҳеч гапмас.

   Қайнона -қайнотаси-ю Мунисани ойда эмас, йилда бир кўрса кўнгли ёз... Бари азбаройи унинг ўзининг "яхшилиги"дан.

Ўғилчалари ҳали ёш, улар билан дардлашишдан умид қилмаса ҳам бўлади.

  Уч ой деганда Муниса бирмунча чўкиб қолди...

Муниса бугун туш кўрибди. Тушида келинойиси онасининг сочларини меҳр билан тараб иккита қилиб ўриб ўтирганмиш. Онасининг эгнида майда читти-читти гулли кўк кўйлак эмиш. Онаси шу кўйлагини яхши кўрарди. Муниса "Ойи, гуллари ҳам анча ўчиб, ранги униқиб кетибди шу кўйлагингизни. Бундай олиб қараса энасини ҳаққи ҳам қолмабди ёқиб юборинг-ей" - деганда Меҳри опа астойдил ранжиганди: 

  -Бу кўйлак қанчалик жонимга ҳузур эканлигини билмайсан-да сен, мен бу кўйлагимни ўнта атлас-у кимхобга алишмайман билсанг. Сен бўлсанг ёқиб юборинг дейсан,- деган эди у ўшанда.

   Муниса эрталаб ўрнидан туриб кўрган туши таъсирида анча вақт ўзига кела олмади. Тушида Меҳри опа нима учундир хафадек бўлиб кўринганди қизининг кўзига. Муниса ишига ҳам минг бир хаёл билан боргач, тушгача савдоси у қадар унмади.

  Пешинга яқин Муниса ва ниҳоят ўзини йиғиштириб олди. У келинойиси ва жиянларидан хабар олиб келишга қарор қилганди.

  "Акам мусофирда бўлса, келинойим болалари билан нима қилаётган экан?" - бу Мунисанинг келинойиси ва жиянлари тўғрисида илк бор қайғуриб ўйлаши эди. 

#давоми_бор

Муаллиф: Хазонрезги

@xazon_rezgi          /11