Lord Jeon

Lord Jeon

Auntviki

اما تهیونگ گوشش از این حرفها پر بود خیلی از خانواده ها بودن که پیشه تهیونگ میومدن و باور نداشتند که دخترشان از خانه فرار کرده است.


تهیونگ : از کجا میدونید که فرار نکرده؟ آیا با شما تماس گرفتن؟ صبر کنید، اصلاً چه زمانی دزدیده شده؟


در این هنگام به یاد شنیده شدن صدای شلیک گلوله توسط گروهبان بنجی افتاد.


جونگکوک : دو روز پیش قبل از طلوع آفتاب


تهیونگ : به پلیس خبر دادین؟


جونگکوک : من هیچوقت به پلیس مراجعه نمیکنم. یه سوال دارم آقای کیم، شما چرا جون شین جوو رو نجات دادید؟


تهیونگ از اینکه مسیر سوالات تغییر کرد کمی تعجب کرد اما بدون مکث جواب داد


تهیونگ : متوجه سوالتون نمیشم خوب من نمی تونستم اجازه بدم که یک بیگناه توسط یک آدم احمق بمیره.


جونگکوک : اما اون که طرف شما نبود حتی انسان هم نبود چرا این کار رو کردید؟


تهیونگ : خیلی از انسانها طرف من نیستند اما این باعث نمیشه که یه گوشه ای بشینم و

مرگشونو ببینم.


جونگکوک : البته همینطوره با این حال ما سعی میکنیم تا برخوردمون با سازمان های قانونی انسانی رو کاهش بدیم منظورم مورد شین جوو هستش، شما که متوجه دلیل ما هستید؟


تهیونگ : بله متاسفانه. اما همه پلیسها مثل هم نیستند آدم خوب و بد همه جا هست.


جونگکوک : مطمئنم که شما درست میگید به هر حال جی هیونِ من دزدیده شده و من مدارکی دارم که اگر به شما نشان بدهم ثابت میشه


تهیونگ به خوبی میدونست که باید این پیشنهاد رو رد کند. بعد هم به همون جاسوسی زن و شوهرها و تجسس در مورد حسابهای بانکی بپردازد. آدم ربایی هیچ ربطی به شغل کارآگاه های خصوصی نداشت در عملیات گروگانگیری باید همه راه های ارتباطی از قبیل تلفن ایمیل و غیره را کنترل کرد و لحظه به لحظه را در کنار نزدیکان قربانی گذراند و خیلی کارهای دیگه در حالیکه او نه فقط قادر به انجام هیچکدام از این اعمال نبود بلکه از کسی هم نمی توانست کمک بگیرد. از طرف دیگه، ابعاد دیگه ی این پرونده هم مبهم بود. این جی هیون کی بود؟ آیا اصلاً دلش می خواهد که پیدا بشه؟ آیا معشوقه جونگکوک هستش؟ همسرشه؟ اصلاً خون آشام ها با هم ازدواج میکنن؟! صحبت ده سال بیست سال و پنجاه سال نیست بلکه پانصد ساله حتی بیشتر.


اما تهیونگ جواب دلخواهش رو نداد


تهیونگ : خیلی خب من به مدارک و شواهد شما احتیاج دارم باید ببینم از کجا دزدیده شده و از تمام خدمه و افراد خانه و یا عمارت شما تحقیق کنم.


جونگکوک : عاليه ما همین امشب کارو شروع میکنیم البته چیزی که شما انسان ها، سرنخ میگین خیلی کوتاهه. من خارج از شهر بودم و به علت محدودیت زمانی که داریم چنین اتفاقی برایمان افتاد. شین جوو...!


شین جوو مثل سگ از جا پرید


شین جوو : سرورم


جونگکوک : آقای کیم رو به عمارت ما هدایت کن فکر کنم که ایشون توی ماشیت تو راحت تر باشن هر وقت هم که کارشون تموم شد به دفترشون بر میگردونی.


شین جوو : بله سرورم


جونگکوک از روی صندلی بلند شد


جونگکوک : هر چی که لازم دارید در اختیار شما میزارم . من منتظر شما هستم.


رانگ دره دفتر را باز کرد و منتظر اربابش ایستاد تهیونگ نگاهی به بیرون انداخت، سایه تعداد زیادی از محافظان معلوم بود آنها به دور جونگکوک حلقه زدن و اونو تا ماشین لیموزینش همراهی کردن. تهیونگ دره دفترشو بست و نفس راحتی کشید و بعد نگاه تاریک و عصبیشو به شین جوو دوخت


تهیونگ : به خاطر این کار ازت ممنونم، شین جوو


شین جوو موهایی که توی صورتش ریخته بود رو کنار زد


شین جوو : من چاره ای نداشتم تهیونگ وقتی جونگکوک بهم بگه بپر من فقط التماس میکنم بهم آسیبی نرسونه.


تهیونگ به صندلیش تکیه داد و توی فکر فرو رفت در موقعیت بدی گرفتار شده بود. اولاً پیمان با رهبر خون آشامان دلیلی بر حفظ سلامتش در آینده به شمار نمی رفت. دلیلش هم این بود که کسی از ماجراهای درون اجتماع آنها سر در نمیاره. از طرف دیگه، حوصله اش سر رفته بود و دنبال یک شغل هیجان انگیز هم می گشت. تا کی قرار بود دنبال زن و شوهرها بگرده و خبرچینی کنه. از زمانی که دیگه با اداره پلیس کار نمی کرد دست به اسلحه نشده بود و به کسی شلیک نکرده بود. دلش برای اونموقع ها تنگ شد.


تهیونگ : حالا این جی هیون کی هست؟ زنشه یا معشوقه اش؟!

شین وو: زنش که نیست. خون آشام ها معمولا با هم ازدواج نمی کنن


بعد به تهیونگ نزدیک شد و آروم باهاش حرف زد انگار که جنگکوک صداشونو ممکنه بشنوه :


شین جوو : یه خون آشام به اسم جون پیلدو کشته شده. شایعی هم وجود داره که میگن اون و جی هیون همدیگه رو دوست داشتن. اما من می دونم که هیچ کدوم از اونها هیچ انسانی رو تا به حال نکشتن.

تهیونگ نگاه بی تفاوتی بهش کرد و به سردی گفت


تهیونگ : خیله خوب، باشه

شین جوو : جدی میگم تهیونگ هر دوی اونها موجودات شریفی بودن. امیدوارم هرکاری ازت برمیاد براشون انجام بدی

تهیونگ : پس گفتی خون آشام ها با هم ازدواج نمی کنن؟ چرا؟ چون وفاداری جاودان

ندارن؟


شین جوو خندید و گفت:


شین جوو : نه، چون ارزش غذایی نداره. آماده ای که راه بیفتیم؟

تهیونگ :چرا؟؟ حالا همین امشب باید کار رو شروع کنیم ؟

شین جوو برگشت و با لحنی جدی گفت:


جنگکوک گفت امشب، پس همین امشب شروع می کنیم عزیزم. من فقط نقش راننده رو بازی می کنم

تهیونگ : من شوفر نمی خوام و با ماشین خودم میام. در ضمن یک بار دیگه بهم بگی عزیزم ، دهنت رو با سرب داغ پر می کنم


شین جوو نگاه رنجیده ای کرد و گفت:


شین جوو : باشه، پس پشت سر من حرکت کن. در ضمن حواست باشه و نگی که

بهت هشدار ندادم. دست از پا خطا نکن تهیونگ. محافظان رافائل وحشی و متوهم

هستن، مبادا از این آرتیست بازی های امشب رو دربیاری!!!


تهیونگ پوزخندی زد و گفت:


تهیونگ : راه بیفت شین جوو. چقدر زر می زنی.


باد مرطوب شبانه، موهای بلند شین جوو را تکان می داد. تهیونگ با نگرانی، اتومبیل او را در جاده ساحلی تعقیب می کرد. آنها از پایین شهر بوسان عبور کردند و وارد محله ای اعیان نشین شدند. اینجا مولتی میلیاردرها زندگی می کردند. شین جوو ترمز کرد و به طرف جاده ای فرعی پیچید که پشت حصاری از بوته های انبوه خرزهره، پنهان شده بود. اینجا یک ملک فوق العاده زیبا و گران قیمت بود. او هر روز از این مسیر به سمت محل کارش می رفت و هرگز فکرشو نمی کرد که به یک خون آشام تعلق داشته باشه. البته نه اینکه اونا باید علامت خاصی داشته باشن اما تهیونگ از خودش میپرسید چند خون آشام کم عقل دیگر در اطرافش قرار دارن؟! چشمش به چراغ ترمز شین جوو دوخته شده بود و با احتیاط به دنبالش می رفت. پشت بوته های خرزهره، درختان بلوط شادابی خودنمایی می کردن و بوی تند اکالیپتوس ،در هوا پراکنده بود. در خیابان تاریک، فقط چند لامپ کوچک برای پیدا بودن راه روشن بود. خوب تعجبی نداشت که خون آشامان با تاریکی مشکلی ندارن چند صد متر اونطرف تر، یه دفعه چراغ های شین جوو ناپدید شدن. قلب تهیونگ به

تپش افتاد اما کمی جلوتر فهمید که شین جوو به یک جاده فرعی دیگه پیچیده و در

مقابل یک دروازه فولادی با دیواری به ارتفاع ده پا ماشین رو متوقف کرده. دروازه باز شد و دو نگهبان از اون خارج شدن و در دو سمت ماشین شين جوو ایستادن و مشغول صحبت

با اون شدن، دو نگهبان دیگه هم کنار دروازه قرار داشتن. همگی لباس سیاه پوشیده و اسلحه های سنگین و اتوماتیک دستشون بود. تهیونگ از خودش پرسید اونا همیشه اینطور از خودشون محافظت می کنن یا اینکه حادثه ی اخیر باعث همچین احتیاطی شده است. شین جوو چیزی به یکی از اونا گفت و او در نور ضعیف نگاهی به تهیونگ انداخت. رنگ چشمان نگهبان در نور چراغ جلو ماشین، تهیونگ رو به وحشت انداخت و به زحمت آب گلوشو قورت داد. تا به حال این همه خون آشام را یکجا ندیده بود. تاکنون با خون آشام های زیادی تلفنی صحبت کرده بود و یا اینکه تک تک مالقات کرده بود ولی الان وارد لونه زنبور شده بود با خودش فکر می‌کرد ، جنگکوک عمر بلندی داره و واقعا نیرومند است که چنین سرزمینی رو اداره می کنه. او قبل از اینکه پدر و مادر بزرگ تهیونگ به دنیا بیان، زندگی میکرده حتی بعد از اینکه خودش هم بمیره، به زندگیش ادامه میده. از خودش پرسید که آیا انسانهای دیگه ای هم امشب در این قصر زندگی می کنن یا اون تنها انسان موجود هستش؟ فکر خوشایندی نبود. هرچیزی که شین جوو به اونا گفت، باعث شد تا دروازه براشون باز بشه. تهیونگ با احتیاط اونو تعقیب کرد و وارد عمارت اصلی شدن. دروازه با صدای بلندی پشت سرش بسته شد. دیگه هیچ راه فراری نداشت. نفس عمیقی کشید و خودشو به دست سرنوشت سپرد. در مقابلش قصر با شکوهی خودنمایی می کرد که با استانداردهای جدید روز ساخت شده بود. تهیونگ محو اون همه عظمت و زیبایی شده بود. کمی جلوتر هر دو متوقف شدند و پیاده شدن. یکی از نگهبان ها جلو اومد و دستشو برای گرفتن سوئیچ جلو آورد. او با شک نگاهی کرد و عکس العملی نشان نداد شین جوو با خنده کلیدشو ازش گرفت و به طرف نگهبان دراز کرد


شین جوو : بی خیال تهیونگ فکر کردی لرد جنگکوک می خواد ماشینت رو بفروشه یا باهاش کاسبی کنه؟

تهیونگ : ....گفتنش برای تو راحته


از پله ها بالا رفتن ولی قبل از اینکه از در اصلی عبور کنن، خون آشامی که همراهه دو زن و یک مرد انسان بود خارج شدن. حالت عادی نداشتن، مثل این بود که مست باشن!!

تهیونگ زمزمه کرد


تهیونگ : شين جوو


شين جوو نگاه اونو دنبال کرد و با لبخند به تهیونگ نگاه کرد


شین جوو : چیزی نیست تهیونگ ، اینا انسان های داوطلب هستن. می دونی چند نفر دلشون میخواد که غذای خون آشام ها باشن؟!یا باهاشون بخوابن؟ این کار برای اونا مثل اعتیاد می مونه. بعلاوه دلشون می خواد برای یک بار هم که شده وارد این قصر رویایی بشن و ببینن داخلش چی می گذره

تهیونگ : اینا چند وقت یکبار به اینجا میان؟

شین جوو : اینا که نه. اما ما داوطلب ها رو دو بار توی هفته به اینجا میاریم. زن و مرد. نه فقط لرد جنگکوک، نگهبانان هم از اینا استفاده می کنن۰


تهیونگ موضوع رو عوض کرد و با جسارت پرسید


تهیونگ : چرا هیچ کس از این ملک و عمارت خبر نداره؟! منظورم اینه که من هر روز از اینجا رد می شم اما نمی دونستم که فرمانده خون آشام ها، همونی که شما جنگکوک صداش می کنید، اینجا زندگی می کنه

شین جوو : ...چی می گی تهیونگ؟ مواظب باش

تهیونگ : مگه دروغ می گم؟ پادشاه خون آشام ها؟ شاهزاده تاریکی؟ کنت دراکولا؟!

شین جوو : ...لعنتی


شین جوو بازوی اونو گرفت و بعد نگاهی به نگهبانان انداخت و گفت


شین جوو : تو رو خدا تهیونگ .تو هردومونو به کشتن میدی. فقط باید اونو لرد جنگکوک صدا کنی، درست مثل ما. باشه؟ شأن و مقام اونو در نظر بگیر

تهیونگ : اون لرد من نیست شین . اینجا کره جنوبیه

شین جوو پوزخندی زد و گفت


شین جوو : لرد جنگکوک به همینجا که تو ایستادی حکومت می کنه و الان قانون اون حکمفرماست من دلم نمیخواد به این زودی بمیرم. میخوام تا ابد زندگی کنم تهیونگ. کمی هم به فکر من باش


تهیونگ نگاه تمسخرآمیزی بهش انداخت و در حالیکه نفس عمیقی می کشید، گفت:


تهیونگ : تو خیلی نگرانی شین جوو راه بیفت بریم و کارمون رو تموم کنیم.

Report Page