Little Rockstar

Little Rockstar

rockstar
Máısılyn

دو ماه از انتقالش به تيمارستان گذشته بود، هر روز موقعیتش بدتر از دیروز میشد و دکترها میدونستن قرار نیست دووم بیاره و در آخر خودش رو خلاص میکنه، ولی جونگوون بود که می‌خواست دختر رو تا حد مرگ عذاب بده.

~~~~~~~~

' دوران قبل از ماجرا‌های سخت '

- جی هیونگ نظرت چیه امروز بریم شهربازی؟ به بقیه‌ی بچه‌ها هم گفتم!!

جونگوون گفت و خودش رو توی بغل نامزدش جا داد، احساس میکرد حتی اگر فقط چندین دقیقه‌ی دیگه زندست، توی بغل جونگ‌سونگ باشه.

- هرچی تو بگی شازده کوچولو!

از خدا ممنون بود، بابت همچنین پسر زیبایی، از اینکه بعد از تمام تلاش‌هاش تونسته بود از رئیس یانگ برای ازدواج با جونگوون اجازه بگیره و این یکی از خوشحالی‌هاش بود، ولی نمی‌دونست قراره این اتفاقات در آینده از دست برن.

یانگ جونگوون وارث شرکت بزرگی بود که پدرش اون رو اداره میکرد، و بخاطر همین بود که رئيس به جونگ‌سونگ اعتمادی نداشت و احساس میکرد با سواستفاده از پسرش قراره شرکت رو بدزده و اینطور نبود.

- ساکورا نونا هم بگم؟؟

با شنیدن اسم ساکورا ترسی به جونش افتاده بود، ولی نمیتونست به هیچکس واقعیت رو بگه، اینکه ساکورا کارکن عضو مافیایی بود و از قضا، اون مافیا به فکر خراب کردن شرکت یانگ بودن.

- بیخیال اون شو، نمیخوام کنارمون باشه پیشی.

بعد از کلی فکر کردن به جونگوون جواب داد و بوسه‌ای روی لپ‌های نرم و صورتی رنگ جونگوون کاشت و با لبخند به اون خیره شد.

بعد از کلی فکر کردن راجع به لباس آماده‌ی رفتن بودن و بدون معطلی از خونه بیرون زدن و منتظر دوستاشون بودن که در همون لحظه گوشی جونگ‌سونگ زنگ خورد.

به صفحه‌ی گوشی نگاهی کرد و با دیدن اسم ساکورا با نگرانی از جونگوون کمی دور شد و به تماس جواب داد.

- چیزی شده نونا؟

" بیا کوچه‌ی کناری، کارت دارم "

صدا صدای آشنایی نبود، اصلا شبیه دختر نبود و بیشتر به صدای یه پسر میخورد، با اطلاع دادن به جونگوون به سمت کوچه رفت.

- نونا‌‌..؟

با حس سنگینی سرش به اطراف نگاهی کرد، همه جا رو تار میدید و فقط چند نفر با لباس‌های مشکی رو دید که به اون نزدیک میشن و در آخر، از هوش رفت.

~~~~~~~~~~

' صبح روز مرگ جونگ‌سونگ '

- یعنی چی که از هیونگ خبری نداری ها؟؟؟؟ تو آخرین نفری بودی که باهاش صحبت کردی، چطور میتونی اینو بگی؟؟؟؟

احساس خشم از تک تک کلمات جونگوون بیرون میومدن، دقیقا یک هفته از ناپدید شدن نامزدش میگذشت و اون هرشب نگران‌تر از دیروز بود.

" یانگ جونگوون، دارم بهت میگم گوشیم رو ازم دزدیدن، چطور میخوای بفهمی که من باهاش صحبت نکردم؟ "

- پ..پس کی باهاش حرف زده؟

" فکر کنم بدونم، بهت خبر میدم جونگوونا، قطع میکنم. "

هفته‌ی پیش به زور گوشی ساکورا رو از دستش گرفته بودن، میدونستن برای بدست آوردن شرکت یانگ باید گروگانی داشته باشن، و چه چیزی با ارزش‌تر از نامزد مدیر جدید شرکت؟

- همش از گور اونا بلند میشه.

به سمت دفتر رئیسش رفت، می‌خواست ملاقاتی با جونگ‌سونگ داشته باشه و شاید اون رو فراری بده.

- میدونم که کار توئه، میخوام جونگ‌سونگ رو ببینم، ناسلامتی دوست چندین سالمه!

با خشم وارد اتاق شد، اون لحظه حتی خون به مغزش نمیرسید، چه برسه اینکه بخواد محترمانه صحبت کنه.

- جالب شدی میاواکی، تا قبل از ماجرای شرکت یانگ انقدر قلدر بازی در نمیاوردی!!!

- خفه شو و فقط منو ببر پیش جونگ‌سونگ، فقط میخوام ببینم سالمه یا نه.

کم کم اشک‌هاش در اومده بود، تمام اتفاقات تقصیر اون بود، اون بود که اطلاعات جونگوون رو لو داده بود و خودش داشت تقاص پس میداد.

- میسپارمت به یونجون، با اون برو.

ساکورا سرش رو به علامت تائید تکون داد و از دفتر خارج شد، به کمک یونجون به سمت اتاق زندانی جدید رفت، دقیقا همون پارک جونگ‌سونگ.

با دیدن وضع جونگ‌سونگ به گریه افتاد، شبیه کسایی بود که بهش مواد نرسیده، توی این یک هفته اون رو با مواد ساکت نگه داشتن و این باعث نعشگیش شده بود.

- موادشو بهم بده، داره میمیره نمیبینی؟؟؟؟

- تازه بهش دادیم، ممکنه فعلا جواب نده روش.

با عصبانیت تفنگ کوچیکش رو از داخل کتش در آورد و به سمت یونجون هدف گیری کرد.

- میدونی که هدف گیریم خوبه چوی، کوکائینا رو بنداز روی زمین.

- باشه باشه تسلیم، اینم از موادا

با افتادن پاکت کوچیک مواد روی زمین، پوزخندی به یونجون زد و شلیکی به سرش زد و اون رو کشت.

- متاسفم، ولی دوستام مهم‌ترن رئیس.

بعد از مردن یونجون، با پیامی به جونگوون اون رو خبردار کرد.

بعد از مطمئن شدن از پلیس، با حرکت دادن جونگ‌سونگ اون رو بلند کرد و به سمت بیرون رفت، تقریبا اون قسمت نقطه‌ی کور سازمان بود و این یکی از بهترین اتفاقات بود، در خروج فقط یکم با اون فاصله داشت و میدونست قراره گیر بیوفته.

- گروگان رو کجا میبری؟

- رئیس بهم گفتن از آقای چوی اجازه بگیرم ببرمش بیرون تا هوا بخوره.

- اوه.. متاسفم خانم میاواکی، بفرمایید!

ساکورا پوزخندی زد و بعد از کنار رفتن نگهبان از ساختمون بیرون رفت.

تقریبا از محدوده‌ی ساختمون دور شده بود که با تماسی ترس به جونش افتاد.

- فراری دادن اون پسره کار توئه، هیچوقت نمیفهمی که قراره چه بلایی سرت بیاد میاواکی ساکورا!

- من فراریش دادم، مراقب باش چون پلیس هرلحظه ممکنه برسه کیم !!

تماس قطع شد، ولی این ساکورا نبود که تماس رو قطع کرد دلیلش تصادف با ماشین بود.

به سختی چشم‌هاش رو از هم فاصله داد، به بدن خونی جونگ‌سونگ خیره شد، به بدن بی جونش که هیچ نبضی نمیزد، اون چیکار کرده بود؟؟

- جونگ‌سونگا،بیدار شو!!!!

- جونگ‌سونگ بیدار شو، میدونم بخاطر مواداست، ولی بیدار شو!!!

با وجود نداشتن هیچ حسی گوشیش رو برداشت و به اورژانس خبر داد، خودش رو به پسر رسوند و اون رو توی بغلش گرفت.

- پسرک نونا، بلند شو، خواهش میکنم، جونگوون ناراحت میشه، خواهش میکنم!

~~~~~~~~~

" متاسفم ولی به دلیل شدت خونریزی مغزی پارک جونگ‌سونگ، از دنیا رفتن. "

نمیتونست باور کنه، نمیتونست باور کنه که به این زودی جونگ‌سونگ رو از دست داده بود، احساس تنهایی تمام وجودش رو گرفته بود، ولی نمیتونست کم بیاره.

سمت اتاقی که ساکورا بستری بود رفت، با خشم در رو باز کرد و حتی به حرف پرستار هم گوش نداد، آرو نزدیک تخت ساکورا شد و اون رو از پنجره فاصله داد.

- تو جونگ‌سونگ رو کشتی، همه‌ی اینا تقصیر توئه ساکورا.

- چ..چی میگی..جونگ‌سونگ زندست..اون بیرون داره ما رو نگاه میکنه!

- میاواکی احمق، از تصوراتت بیا بیرون!! تو اون رو کشتی و باید عذابش رو تحمل کنی‌.

- ولی اون گفت دلش می‌خواست گیتار مورد علاقش رو بگیره، راکستار کوچولوی من چرا انقدر زود از کنارم رفت؟

اشک تمام صورتش رو تر کرده بود، نمیتونست جلوی اونا رو بگیره، هرلحظه روانش بدتر بهم می‌ریخت و در آخر باعث شدن شروع به جیغ زدن بکنه.

~~~~~~~~~

' بازگشت به زمان حال '

- جونگ‌سونگ..نونات هم داره میاد کنارت.

با برداشتن تیکه شیشه‌ای که از شکستن لیوان کنار دستش بدست اومده بود به پنجره خیره شد.

به منظره‌ی بیرون نگاهی انداخت و بعد شروع کرد به محکم کشیدن جسم شیشه‌ای روی رگ دستش، چندین بار این حرکت رو ادامه داد تا جایی که از خونریزی شدید، به خواب ابدی رفت.


~~~~~~~~~~

The first part: https://t.me/secretcastelhd/1044

Report Page