Leukemia

Leukemia is an oncological disorder of the blood-forming organs characterized by an over- growth (proliferation) of blood cells. With this condition, malignant cells replace healthy bone marrow cells. The disease is generally categorized by the type of leukocyte population affected: granulocytic (myelogenous) or lymphocytic.

The various types of leukemia may be further classified as either chronic or acute. In acute form, the cells are highly embryonic (blastic) and lack mature forms resulting in severe anemia, infections, and bleeding disorders. This situation is commonly life threatening. Although there is a proliferation of blastic cells in the chronic forms of leukemia, there are usually a sufficient number of mature cells to carry on the functions of the various cells types.

Although the specific causes of leukemia are unknown, viruses, environmental condi- tions, high-dose radiation, and genetic factors have been implicated. Bone marrow aspiration and bone marrow biopsy are used to diagnose leukemia. Treatment methods include one or more of the following: chemotherapy with one or more of the anticancer drugs, radiation, biologic therapy, and bone marrow transplant. Left untreated, leukemias are fatal.

لوسمی (Leukemia)

لوسمی یک اختلال سرطانی (آنکولوژیک) در اندام‌های خون‌ساز بدن است که با رشد بیش‌ازحد (تکثیر غیرطبیعی) سلول‌های خونی شناخته می‌شود. در این وضعیت، سلول‌های بدخیم جایگزین سلول‌های سالم مغز استخوان می‌گردند.

این بیماری معمولاً بر اساس نوع سلول‌های سفید خونی درگیر دسته‌بندی می‌شود:

• گرانولوسیتی (میلوژن)
• لنفوسیتی

انواع مختلف لوسمی همچنین بر اساس سرعت پیشرفت بیماری به دو نوع تقسیم می‌شوند:

• حاد (Acute)
• مزمن (Chronic)

در نوع حاد، سلول‌ها بسیار نابالغ (بلاستیک) هستند و شکل‌های بالغ خود را ندارند، که این موضوع منجر به بروز مشکلاتی چون کم‌خونی شدید، عفونت‌ها و اختلالات خونریزی‌دهنده می‌شود. این وضعیت معمولاً تهدیدکننده‌ی حیات است.

در نوع مزمن نیز گرچه سلول‌های نابالغ زیادی وجود دارند، اما معمولاً تعداد کافی از سلول‌های بالغ برای انجام وظایف طبیعی سلول‌ها وجود دارد.

اگرچه علت دقیق لوسمی هنوز ناشناخته است، اما ویروس‌ها، شرایط محیطی، تابش پرتو با دوز بالا و عوامل ژنتیکی در بروز آن مؤثر دانسته شده‌اند.

برای تشخیص لوسمی از آسپیراسیون مغز استخوان (مکش نمونه) و نمونه‌برداری (بیوپسی) از مغز استخوان استفاده می‌شود.

روش‌های درمانی لوسمی ممکن است شامل یک یا چند مورد از گزینه‌های زیر باشد:

• شیمی‌درمانی با یک یا چند داروی ضدسرطان
• پرتودرمانی
• درمان‌های بیولوژیک (مثل ایمونوتراپی)
• پیوند مغز استخوان

در صورت عدم درمان، لوسمی‌ها کشنده هستند.