King's guard
Reiصدای سابیده شدن کارد و چنگال ملکه به کف بشقابش، تنها چیزی بود که سکوت سنگین سالن غذاخوری رو می شکست.
بی میل گوشت داخل بشقاب رو برش میزد و با کوبیدن هر دو دستش روی میز ، با صدا نفسش رو بیرون داد.
مثل هرشب شاه برای غذا پیش همسرش نیومده بود و دوباره، پشت میزی هجده نفره، مشغول تنها غذا خوردن بود.
=جونگسونگ
پیشخدمت مخصوص ملکه، که فاصله ی دو متریش رو از سرورش حفظ کرده بود، قدمی به جلو برداشت.
-بله علیاحضرت
=کالسکه رو اماده کن
مرد جوام، خیلی نامحسوس آب دهنش رو قورت داد و دست هاش رو آروم کنار بدنش مشت کرد.
-بله علیاحضرت. اجازه دارم مقصدتون رو بپرسم؟
ملکه از روی صندلیش بلندو شد و رسا، جوری که همه توی سالن بشنون گفت
=میریم که همسرم رو ببینیم.
زن سرش رو برگردوند و با اشاره ی سر بهش فهموند که آماده ی حرکت شه.
چند کیلومتر دورتر، کاخ باکینگهام مثل همیشه در سکوت به سر میبرد و خدمه مشغول وظایفشون بودن.
طولی نکشید که صدای سم اسب های کالسکه ی سلطنتی، سکوت شب رو شکست.
همین که کالسکه ی ملکه رو از دور دید، با قدم های سریع به سمتش حرکت کرد.
قبل از پیاده شدن جونگسونگ، جلوی کالسکه ایستاد و سعی کرد نفسش رو منظم کنه.
جونگسونگ از کالسکه پیاده شد و دربان، در رو برای ملکه نگه داشت.
ملکه، از گوشه های دامن بزرگش گرفت و رو به روی پیشخدمت شخصی همسرش ایستاد.
=کجاست؟
پسر، خونسرد و تمرین شده جواب داد
+علیاحضرت، ما انتظار حضورتون رو نداش...
لب هاش رو روی هم فشرد و کلافه وسط حرفش پرید
=پرسیدم کجاست
مرد جوان که دید نمیتونه جلوی زن رو بگیره، دستش رو بالا اورد و به سمت راست باغ، درست جایی که ساختمون کوچکی قرار داشت اشاره کرد.
+رصدخانه، علیاحضرت
همونطور که از دامنش گرفته بود، به سمت محلی که سونگهون بهش اشاره کرده بود حرکت کرد.
دو قدم برداشت و متوجه حرکت جونگسونگ پشت سرش شد. سرش رو برگردوند
=همینجا منتظر بمون
اونقدر محکم گفت که چاره ای جز اطاعت براش نذاشت و در باغی که پر از صدای جیرجیرک ها بود قدم برداشت.
کمی تنش فضا آروم شد و جونگسونگ کنار پسر ایستاد. جفت اون ها دست هاشون رو کنار بدنشون نگه داشته بودن و از حالت رسمی خارج نمیشدن.
سونگهون سعی کرد با حرف زدن، جو سنگین رو از بین ببره.
+شاید این خوبه
جونگسونگ ابرویی بالا انداخت و سرش رو کج کرد
-شاید...شاید هم بده
نگه هر دو رو به جلو بود. شعله ی مشعل های کاخ، از پشت سر دو پیشخدمت دیده میشد.
کالسکه حرکت کرد تا از جلوی ورودی کنار بره و اسب جلویی شیهه ی کوتاهی کشید. هنوز هم چیزی نمیتونست وزن سکوت بینشون رو جا به جا کنه. مثل روز روشن بود که دنبال کلمات بودن و سونگهون زودتر از پسر بزرگتر موفق به پیدا کردنشون شد.
+میخوای تا وقتی میفهمیم چی میشه بیای داخل؟
سعی کرد صداش رو کمی صاف کنه
+یکم گرم شی، شب سردیه
جونگسونگ، سعی کرد اشتیاق صداش واضح نباشه
-ممنون، قربان. از لطف و بزرگی شماست که گفتین.
.
.
.
صدای لولای در روغن کاری نشده، از ورود دو مرد جوان به اتاق خبر میداد.
جونگسونگ جلوتر حرکت کرد، سری تکون داد و دستی روی میز چوبی چسبیده به دیوار کشید.
با صدای بمش لب زد
-همیشه حسودیم میشه که گارد شاهی اقامتگاه خیلی بهتری از اقامتگاه ملکه داره
سونگهون با پوزخند دنبالش وارداتاق شد و در رو پشت سرشون بست.
+کاملا عادیه
جی به سمتش برگشت و زبونش رو به دیواره ی داخلی دهنش فشار داد
+من از تو خیلی مهم ترم
دو قدم به سمت سونگهون برداشت و قبل از اینکه سکوت بینشون طولانی شه لب هاشون رو به هم رسوندن.
سونگهون با دستاش محکم از یقه ی کت بلند جی گرفت و دست های جی راه خودشون رو به دور کمر پسر پیدا کردن.
با ولع هم رو میبوسیدن و فقط برای نفس کشیدن و حذف لباس های مزاحمشون از هم فاصله گرفتن. زمانشون کم بود و اونا به یه بوسه راضی نمیشدن.
هر دو با عجله کت هاشون رو از تن خارج کردن و دوباره به سمت هم حمله ور شدن. سونگهون با فشاری که به بدن جی وارد کرد باعث شد پسر بزرگتر عقب عقب بره و به میز برخورد کنه.
با برخورد پشتش به میز چوبی نفس صداداری از ته گلوش خارج شد.
همزمان که دکمه های پیرهن پسر رو باز میکرد حرف زد
-کاخ ازمون گزارش میخواد، چی میخوای بهشون بگی؟
سونگهون که هنوز پوزخند پند دقیقه ی قبلش روی صورتش بود بیخیال جواب داد
+من؟ چرا من باید اونی باشم که چیزی بهشون میگه
سونگهون انگشت هاش رو به زیر پیرهن جونگسونگ رسوند و اون رو از تنش خارج کرد
-شاه نخواست ازدواج رو نهایی کنه
جونگسونگ سعی داشت همراه با لذت بردن از چشیدن پسر رو به روش، وظیفش رو هم به عنوان پیشخدمت شخصی ملکه انجام بده
+خب ملکه میتونست اغواش کنه
بعد از اینکه پیراهن سونگهون هم از تنش جدا شد سرش رو برای بوسه ی جدیدی جلو آورد که جونگسونگ چونه ی پسر رو با دستش گرفت
-ملکه یه اشراف زادس، عفیف و خوب تربیت شده!
جاهاشون رو عوض کردو با قرار دادن دست هاش زیر باسن سونگهون، اون رو روی میز نشوند.
سرش رو کج کرد که این بار سونگهون از بوسیده شدن ممانعت کرد.
+یه جورایی همراهش تیکه هم انداختی
جی فکش رو منقبض کرد و ابروش رو بالا برد
-ممکنه یه کاری کرده باشی
از ارنج سونگهون گرفت، پسر رو با شدت از میز پایین کشید و سمت تخت وسط اتاق هلش داد.
سونگهون روی تخت افتاد و جونگسونگ بلافاصله روش خیمه زد.
+من اونو کنترل نمیکن...
آرنجش رو کنار سر پسر ستون کرد و نذاشت جملش تموم شه
-تو بهش خدمت میکنی، اونو میشناسی سونگهون
با دست آزادش صورت پسر رو قاب گرفت و بین جمله هاش بوسه های عمیقی روی لب هاش میکاشت.
-مشکلی هست؟ بی ریختی؟ اونجاش یه...
بوسه ی دیگه ای روی لب سونگهون گذاشت و با گازی که از لب پایینش گرفت باعث ناله ی اعتراضی پسر شد.
-اونجاش یه مشکلی داره؟
با پوزخند پرسید که سونگهون با دستش ضربه ای به سینه ی لختش زد و جونگسونگ رو به عقب روند.
رو ی ارنج هاش بلند شد و باعث شد پسر بزرگتر روی زانوهاش بشینه.
با چهره ی جدی بهش تذکر داد
+داری از خط قرمز عبور میکنی
و جونگسونگ با چهره ای جدی تر پاسخش رو داد. با نوک انگشت های به قفسه ی سینه ی سونگهون ضربه زد و دوباره پسر رو به پشت خوابوند.
-فقط دارم میپرسم
روی سونگهون خم شد تا دوباره ببوستش
-اگه مشکلی دار...
این بار سونگهون وسط حرفش پرید و دوباره پسش زد
+به نظرم اونجاش خوبه
کلافه از طول دادن جی دستش رو از روی شلوار به عضوش رسوند و کمی مالشش داد
+بزرگه!
با عجله ی ناشیانه ای سعی داشت دکمه های شلوار جونگسونگ رو باز کنه و به دیکش که حالا حجمش دوبرابر به نظر میرسید، برسه.
همزمان به چشم هاش زل زده بود با اعتماد به نفسی که همیشه بین جمله هاش بود ادامه داد
+تا جایی که من دیدم یه چیز بزرگ و سالم داره!
شلوار جونگسونگ رو کمی پایین کشید و با کشیدن دستش پسر بزرگتر رو به پشت خوابوند.
موقعیت هاشون رو جا به جا کرد که با ناله ی جونگسونگ همراه شد.
سرش رو توی گودی گردنش فرو برد و پوست پسر رو مهمون بوسه های خیس و دردناکش کرد.
جونگسونگ سعی داشت ناله هاش رو با حرف زدن پوشش بده اما چندان هم موفق نبود
-ملکه خوشگله، عین جواهر میمونه اما شاید...اه لعنت بهت
سرش رو به عقب پرت کرد و با دست هاش کمر سونگهون رو چنگ زد
-شاید برای پادشاه خوشگل نیست...تایپش نیست
سونگهون بوسه هاش رو به قفسه ی سینه ی پسر رسوند و نیپلش رو بین دندون هاش گرفت
نفس عمیقی از روی لذت کشید و سرش رو بلند کرد
+مطمئن نیستم بتونم تایپش رو تعریف کنم. زن! بعدش هیچ توجهی نکردم.
دستش رو با شیطنت سمت عضو برهنه ی جونگسونگ برد و شروع کرد به پمپ کردنش.
پسر بزرگتر دیگه تمرکزی روی مکالمه نداشت و سرش از موج لذتی که به رگ هاش وارد میشد به لبه ی تخت برخورد کرد.
-شاید...چیزی که نیاز دارن وقت گذروندن با همه...مثل الان!
لب پایینش رو به دندون گرفت و سونگهون دوباره شروع به مارک کردن گردنش کرد.
انگشت هاش رو بین موهای پسر برد و سرش رو بیشتر به خودش چسبوند.
با صدای بوسه ی خیسش سرش رو از ترقوه ی برجسته ی جونگسونگ جدا کرد
+چی؟ به نظرت پونزده دقیقه مثل الان وقت می گذرونن؟
با انشگت شست و اشارش چونه ی سفت پسر رو گرفت
-بیا امیدوار باشیم بیست دقیقه باشه
کام عمیقی از لب های هم گرفتن و سونگهون خط بوسه هاش روی پوست جونگسونگ رو ادامه داد و به عضوش رسید. سرش رو فاصله داد تا بتونه با لبخند به صورت بی طاقت شده ی پسر خیره شه.
-به چی زل زدی لعنتی؟ !
پسر با خشونتی که توی جونش افتاده بود دستش رو
روی سر سونگهون گذاشت و مجبورش کرد عضوش رو توی دهنش ببره هرچند پسر کوچیک تر از این
بابت ناراضی نبود. بعد از چند دقیقه جونگسونگ کلافه موهای پسر رو کشید و سرش رو عقب برد .
_ انگار ساک زدن یادت رفته... انقدر گاز نگیر ...
دوباره چنگ نسبتا محکمی به موهای پسر زد و مجبورش کرد عضوش رو توی دهنش داغ و خیسش
ببره .
حالا دیگه دستای پسر کوچیک تر روی رون هاش قرار
گرفته بود و نفس های خودش هم با هر حرکت دهن پسر سنگین تر میشد و به ناله شبیه تر.
وقتی به اوج نزدیک شد سر سونگهون رو عقب کشید و بوسه ی خشن دیگه ای رو لب هاش کاشت.
حرکات تندشون باعث شده بود عرق کنن و هر دو بی حال روی تخت دراز کشیدن و به سقف زل زدن.
جونگسونگ با اخمی که هنوز باقی موندش روی صورتش دیده میشد سعی کرد شلوارش رو درست کنه که صدای خنده ی سونگهون رو شنید
-لعنت بهت