سفره مردم بعد از حذف ارز ترجیحی بزرگ‌تر شد یا کوچک‌تر؟

دولت مسعود پزشکیان با حذف ارز ترجیحی با هدف انتقال یارانه آن از ابتدای زنجیره به انتهای زنجیره مصرف، مسیر یارانه را از واردکننده به مردم تغییر داد؛ تصمیمی که قرار بود هم رانت را کم کند و هم فشار گرانی را جبران اما همزمان، قیمت کالاهای اساسی بالا رفت و سؤال اصلی این شد: یارانه واقعاً کافی بود؟

یک برآورد اولیه با تکیه بر داده‌های بودجه خانوار نشان می‌دهد شوک گرانی برای حدود ۸۰ درصد مردم جبران شده است. به‌ویژه دهک‌های پایین‌تر، روی کاغذ از این تغییر سیاستی بیشتر نفع برده‌اند.

با این حال، چون گرانی‌ها در روزهای آخر دی‌ماه رخ داده، اثر کامل آن هنوز در آمارها ننشسته است. قضاوت نهایی را باید به ماه‌های آینده سپرد؛ جایی که معلوم می‌شود یارانه مُسکن بود یا فقط وقت خرید.

این شرایط در حالیست که بر اساس آمار بانک مرکزی، بیش از نیمی از هزینه خانوار شهری صرف مسکن، آب و برق، گاز و خوراک می‌شود؛ یعنی جایی که هیچ راه گریزی از آن نیست. سهم ناچیز آموزش، فرهنگ و تفریح در بودجه، نشان می‌دهد خانواده‌ها برای زنده‌ماندن هزینه می‌کنند نه برای زندگی؛ و این دقیقاً همان جایی است که فشار اقتصادی خودش را بی‌سر و صدا نشان می‌دهد.

نظرات و مطالب خود را برای انتشار در نشریه به آدرس تلگرام زیر ارسال کنید :

@Nehzatazadiran