Just do it.

Just do it.

‌ ‌ ‌ ‌ 𝘓𝘢𝘸𝘳𝘦𝘯𝘤𝘦

Sunghoon Top ver.

سوییچ ماشینش رو برداشت و وقتی رئیسش رو دید کمی مکث کرد و نگاه خیره‌ش دقیقا روی پوست خوش رنگ شکمش نشست که به لطف کراپ کتش مشخص بود.

نفس کلافه ای کشید و نگاهش رو از بدن پسر گرفت و سعی کرد به قفسه سینه‌ش که با ادکلن اکلیلیش برق میزد نگاهی نکنه و دستی به ساعتش کشید و نگاهش رو بهش داد.

-ساعت ده شده، دیرتون نیست؟

هیسونگ چینی به بینیش داد و بالاخره از جلوی آینه کنار کشید و زبونش رو روی لب‌های سرخش کشید و به سمت در خروجی رفت.

دستش رو روی یقه کت مرتب و اتو کشیده سونگهون کشید و ادای مرتب کردنش رو دراورد، کمی یقه‌شو به سمت خودش کشید و توی صورتش زمزمه کرد

+میتونی مهارت رانندگیتو نشون بدی بهم سونگهونی، بهرحال اگر دیرم بشه میدونی که مقصرش کیه مگه نه؟

سونگهون از این همه نزدیکی پسر کمی جا خورد و قدمی به عقب برداشت و سرش رو کوتاه و جدی به نشونه مثبت تکون داد.

-بله، حواسم هست.

هیسونگ تِچی زیر لب گفت و با فشار کمی به سمت شونه سونگهون عقب هولش داد و ازش فاصله گرفت و مشغول پوشیدن کفش هاش شد. سونگهون در رو براش باز کرد و منتظر موند تا بیرون بره.

هیسونگ از خونه خارج شد و سونگهون هم پشت سرش راه افتاد و وقتی به ماشین رسیدن در عقب ماشین رو برای پسر باز کرد و هیسونگ قبل از سوار شدن، نیم نگاهی به صورت خشک و رنگ پریده سونگهون انداخت.

+نمیخوام با این قیافه بیای توی جمع دوستام، سعی کن بیرون اتاق باشی یا جایی که کسی این صورت ترسناک رو نبینه. و اونجا شبیه بادیگاردم رفتار نکن فهمیدی؟!

جمله اخرش رو با تاکید بیشتری گفت و سونگهون دوباره فقط سرش رو به نشونه تایید تکون داد و توجهی به زمزمه هیسونگ که “حوصله سر بر” خطابش میکرد نشون نداد.

در رو بست و خودش هم سوار ماشین شد و نیم نگاهی از توی اینه به هیسونگ انداخت و بعد شروع به حرکت کرد. طبق دستور رئیسش، یا درواقع آیدل موردعلاقه‌ش که موفق شده بود بادیگاردش بشه، با سرعت زیادی که مهارت های رانندگیش رو به رخ میکشید به سمت کلاب مدنظرش روند.

سونگهون میدونست که کسی نباید هیسونگ رو ببینه وگرنه براش بد میشه و میدونست که پسر همیشه حواس پرت و بی اهمیته به این مسائل، بخاطر همینم همیشه ماسک و عینک رو داخل ماشینش داشت و الان هم باید دوباره بهش گوش‌زد میکرد تا ازشون استفاده کنه.

-اینارو باید بپوشید، اینجا خیلی شلوغه لطفا احتیاط کنید.

هیسونگ دلش نمیخواست به حرف سونگهون گوش بده اما بار اخری که بی احتیاطی کرده بود زیادی بهش با هیت هایی که گرفته بود سخت گذشته بود. اما بازم میتونست سر بادیگاردش حرصشو خالی کنه نه؟

+اه چرا انقدر اذیتم میکنی سونگهون؟ داری شبمو خراب میکنی با گیر دادنات!

سونگهون چیزی نگفت و فقط دستش رو نگه داشته بود تا هیسونگ وسایل رو ازش بگیره و وقتی پسر جدی بودن سونگهون رو دید نفسش رو با حرص بیرون فرستاد و ماسک و عینک رو به صورتش زد و در ماشینش رو باز کرد و پیاده شد.

سونگهون هم ماسکی زد و پشت سر پسر راه افتاد و نگاه جدیش رو اطرافشون میچرخوند تا مبادا کسی مزاحم اون بچه و شبش بشه. باهم وارد کلاب شدن و هیسونگ بخاطر عینک نمیتونست توی اون تاریکی خوب ببینه و به سمت سونگهون چرخید تا ازش بخواد راهنماییش کنه که به بدن پسر برخورد کرد.

+هی چرا انقدر نزدیکم می‌شی!

سونگهون اروم قدمی به عقب رفت و دستش رو پشت کمر پسر گذاشت و با دست دیگه‌ش به سمت چپ اشاره کرد تا هیسونگ رو همون سمت هدایت کنه و پسر به همون سمت راه افتاد.

بالاخره به جایی رسیدن که دوستای هیسونگ اونجا بودن و پسر سریع ماسک و عینک خودش رو دراورد و اونارو به سینه سونگهون زد و سونگهون ازش گرفتشون.

هیسونگ سمت دوستاش رفت و سونگهون هم یه گوشه با یک مقدار فاصله تا حدی که بتونه پسر رو خوب ببینه وایساده بود و تمام حواسش به هیسونگ بود.

هیسونگ بین دوستاش نشسته بود و باهاشون مشروب میخورد و باهم بازی میکردن و گاهی صدای خنده هاشون بالا میرفت اما به لطف موزیکی که اونجا پخش میشد، نمی‌شد صداشون رو واضح شنید. هرچند که سونگهون می‌تونست به خوبی صدای خنده موردعلاقه‌ش رو تشخیص بده و بهش گوش بسپاره.

هیسونگ اکثرا باهاش بد رفتار میکرد و به طوری باهاش لج میکرد، انگار که از سونگهون متنفر بود. اما سونگهون همیشه کارهای خودش رو انجام میداد و توجهی به لجبازی های اون پسر کوچیکتر شیطون نمی‌کرد.

تقریبا یک ساعت و نیم از وقتی که رسیده بودن به اونجا گذشته بود و حالا تمام افرادی که اونجا بودن مست بودن و باهم می‌خندیدن و شوخی می‌کردن. بعضی‌ها اونجا درحال لاس زدن با بقیه بودن و بعضی‌های دیگه درحال بوسیدن پارتنر هاشون. اما هیسونگ فقط یه گوشه نشسته بود و با یه شخصی که برای سونگهون اشنا نبود صحبت میکرد و همچنان باهم می‌نوشیدن.

سونگهون نگران بود که پسر بیشتر از ظرفیتش بنوشه اما دلش نمی‌خواست مزاحم خودش و شبش بشه و فقط حواسش به رفتار و واکنش های پسر بود تا اگر حال بدش رو دید اون رو بیرون ببره.

هیسونگ سرش و گوش هاش داغ کرده بود و گونه هاش کمی بخاطر الکل رنگ گرفته بودن. شخص کناریش براش اشنا نبود و این کمی معذبش میکرد اما دلش نمی‌خواست از مکالمه شیرینشون دست بکشه.

هرچند که میتونست هر بار نزدیکی و لمس های کوتاه شخص کنارش رو روی شونه هاش، پهلوهاش و حتی رون هاش حس کنه اما دلش نمی‌خواست عقب بکشه.

اون پسر زیادی تایپ هیسونگ بود و دقیقا میدونست که هیسونگ از چه مکالمه ای خوشش میاد و در همون حیطه باهاش صحبت میکرد. هیسونگ دیگه دلش نمیخواست الکل بنوشه و گلسش رو روی میز قرار داد و دستی به موهای مشکی رنگش کشید و اونارو از توی صورتش عقب داد و نفس عمیقی کشید.

+آه سرم گیج میره..فکر کنم زیاده روی کردم

شخص کنارش برای سواستفاده از این موقعیت انگار کاملا اماده بود و دستش رو دور کمر هیسونگ حلقه کرد و اونو به تن خودش تکیه داد. 

هیسونگ سر سنگینش رو روی شونه اون پسر انداخت و لحظه ای نگاهش به سونگهونی خورد که بهش خیره بود.

سرش رو به سمت صورت شخص کناریش چرخوند و نگاهش به چشمای اون افتاد که داشتن لباش رو نگاه میکردن.

بزاق دهنش رو با صدا پایین فرستاد و کمی عقب رفت اما اون شخص دستش رو توی موهای هیسونگ کشید و دست دیگه‌ش دور کمرش حلقه شد و صورتاشونو تا حدی نزدیک کرد که نفس هاشون باهم قاطی می‌شد.

سونگهون با دیدن این صحنه می‌تونست جوشش خون رو توی تمام وجودش حس کنه و با قدم های بلند و سنگینی به سمت اون دونفر رفت. دقیقا لحظه ای که هیسونگ چشماش رو بست تا لب هاشو به لب های اون شخص برسونه، عقب کشیدن شخص رو حس کرد و وقتی چشماش رو باز کرد با سونگهونی مواجه شد که یقه اون شخص رو چنگ زده بود و تنشو روی میز کوبیده بود.

صدای شکستن چندتا از لیوان ها توی اون فضا توجه خیلی هارو سمتشون جلب کرده بود و سونگهون انگار خون جلوی چشم هاشو گرفته بود و دستش رو محکم دور گردن اون شخص می‌فشرد.

-توی لعنتی، میدونی داری با کی درمیوفتی نه؟ این چشمای کوفتی رو میشناسم.

شخص زیر دست سونگهون نمیتونست نفس بکشه و کمرش بخاطر حالتی که رو میز قرار داشت درد گرفته بود و سونگهون می‌تونست توی یک حرکت گردنش رو بشکنه.

اما فقط یه چیز بود که توی اون هیاهو میتونست سونگهون رو به خودش بیاره و اون هیسونگی بود که اسمش رو داد میزد و بازوش رو چنگ میزد.

+ سونگهون تمومش کن! داری میکشیش ولش کن.. پارک سونگهون!

سونگهون نیم نگاهی به صورت نگران و ترسیده پسر کنارش داد و دستش رو با تردید عقب کشید اما کم لطفی نکرد و مشت محکمی به شقیقه اون مرد زد تا بیهوش شه و از همکاراش درخواست کنه تا اونو ببرن جایی که باید میرفت.

هیسونگ دادی زد و اسم سونگهون رو بلندتر صدا زد و ضربه ای توی قفسه سینه پسر زد

+چه مرگته سونگهون؟ چرا داری گند میزنی توی شب…هی ولم کن!

سونگهون لحظه ای خم شد و بدون توجه به حرف های پسر، دستشو دور رون هاش پیچید و اونو توی یه حرکت روی شونه خودش انداخت و به سمت خروجی کلاب رفت و هیسونگ مشت هاشو به کمر سونگهون میزد.

+تمومش کن سونگهون همین الان منو بزار پایین وگرنه قسم میخورم تا فردا از روی زمین محو شده باشی!

سونگهون پسر رو تا سمت ماشینشون برد و وقتی به ماشین رسیدن بالاخره اونو روی زمین گذاشت اما حرکت هیسونگ باعث شد خشکش بزنه و با تعجب بهش نگاه کرد.

هیسونگ با دو دستش یقه سونگهون رو چنگ زد و تنشو به در ماشین کوبوند و توی صورتش خم شده بود و با خشم توی صورتش میغرید.

+مگه بهت نگفتم مزاحمم نشو؟ مگه به توی لعنتی نگفتم شبم رو خراب نکن اون چه کاری بود که کردی؟! تو بادیگارد منی نه قاتل بقیه و نه دوست پسر من!

کلمات اخرش رو با داد توی صورت سونگهون میکوبوند و سونگهون دیگه نمیتونست این حجم از دیوونگی پسر مست جلوش رو تحمل کنه. پس در ماشین رو از پشت سرش باز کرد و با پیچیدن دستش دور کمر هیسونگ، اونو توی ماشین انداخت و خودشم همزمان باهاش وارد ماشین شد و در هارو قفل کرد.

ماسکش رو از صورتش دراورد و اونو کنار انداخت و تا هیسونگ لباشو برای گفتن حرفای بعدیش از هم فاصله داد، دست سونگهون روی دهنش کوبیده شد و اونو ساکت کرد و هیسی کشید.

-تمومش کن هیسونگ، یک کلمه دیگه توی سرم داد بزن تا من نذارم فردا صبح رو به چشم ببینی! من مسئول اینم که کارای لعنتیت رو کنترل کنم و حواسم باشه خودتو با سسانگ فن ها به باد ندی! 

هیسونگ مچ دست سونگهون رو چنگ زد و اونو از دهن خودش فاصله داد و تکخند عصبی ای زد و با انگشتش توی صورت سونگهون اشاره کرد و کلماتشو با تاکید لب میزد

+تو الان منو تهدید کردی پارک، باورم نمیشه که انقدر پررو شدی.. فکر کردی کی هستی که بتونی اینطوری باهام صحبت کنی؟

سونگهون نفس عمیقی کشید و اروم خودش رو عقب کشید و خواست از ماشین پیاده بشه که دستش توسط هیسونگ کشیده شد و اونو به خودش نزدیک کرد.

+شبمو خراب کردی حالا داری کجا میری؟

سونگهون نگاهشو به چشم های خمار هیسونگ داد که تلاش میکرد جدی نگاهش کنه و کم کم نگاهش رو پایین تر برد تا به لباش رسید و لبای خودشو با زبونش تر کرد.

-باید ببرمت خونه

هیسونگ متوجه نگاه های خیره پسر بود و یه تای ابروش رو بالا انداخت و کمی جلوتر رفت و یکی از پاهاشو بین پاهای سونگهون قرار داد و روی زانوهاش ایستاد. تن سونگهون رو به صندلی تکیه داد و دستشو روی گردنش قرار داد و ناخوناشو کمی توی گردنش فشرد و توی صورتش خم شد.

+باید اول شبم رو جبران کنی پارک.
















Hoonhee twoshot

part 1.

Report Page