Is this professional?
reiسالن تتو نیمه‌تاریک بود؛ دیوارهای بتنیِ تیره، قاب‌های مشکی با طرح‌های مینیمال، بوی الکل و مرکب که توی هوا باقی مونده بود.
سالن با چراغ های خطی سفید روشن شده بود و بقیه‌ی فضا توی سایه فرو رفته بود. موزیک آرومی پخش میشد؛
هیسونگ پشت کانتر ایستاده بود، آستین های پیرهن مشکیش رو تا آرنج بالا داده بود و موهاشو به عقب مرتب کرده بود. سرش رو بالا آورد و نگاه خونسردشو به سونگهون داد. مکث کوتاهی کرد و پرسید
-وقت قبلی داشتین؟
سونگهون از جذابیت پسر روبه روش کم آورده بود و برای یه لحظه یادش رفت اینجا چیکار میکنه. جی درست می‌گفت که اون دقیقا تایپ سونگهونه و خب...ایده ی زدن مخش اونقدرا هم بد به نظر نمیومد.
سرش رو به نشونه ی تایید تکون داد.
-اسم؟
آب دهنشو قورت داد، صداش رو صاف کرد و سعی کرد لرزشی توش نباشه.
+پارک سونگهون
تتوکار پوزخند ریزی زد.
-بار اولته؟
سونگهون سعی کرد لبخند بزنه
+مشخصه؟
هیسونگ لبخندی زد و از پشت کانتر خارج شد و به سمت اتاق گوشه ی سالن رفت
-از اینور
وقتی طرح رو انتخاب کردن، به تخت مشکی وسط اتاق اشاره کرد.
-دراز بکش
سونگهون روی تخت رفت و تی‌شرتش رو بالا زد. پوستش روشن بود، شکمش صاف و خطوط شش تکه ی بدنش زیر نور سالن واضح تر دیده میشد.
جنس چرم تخت باعث شد پوست پسر برای چند ثانیه مور مور شه.
هیسونگ لحظه‌ای ایستاد. نگاهش به بدن پسر روبه روش افتاد و به صورتش رسید.
-کنار ناف؟
سونگهون سر تکون داد.
+زیرش
هیسونگ با انگشت به شلوار پسر اشاره کرد
-باید یکم بکشیش پایین
سونگهون دوباره آب دهنشو قورت داد
+اوکیه
کمربندشو شل کرد و یکم زیپ شلوارشو پایین کشید
پوست بدن پسر زیر نور چراغ خودنمایی میکرد و هیسونگ حاضر بود قسم بخوره اگه سرکار نبود کارای بهتری با این بدن میکرد.
سریع نگاهش رو دزدید، قرار نبود نگاه کنه.
دستکش های مشکیش رو دستش کرد. صدای سوزن مثل زمزمه ای عصبی فضا رو پر کرد.
روی پسر خم شد؛ دستکش سردش روی پوست گرمش نشست.
-اگه اذیت شدی بگو
سونگهون سعی میکرد حرف نزنه و لباشو بهم فشرده بود. جی قول داده بود درد نداره ولی زیر لرزش سوزن...جایی که نباید داشت درد میگرفت.
هیسونگ نگاهی به چشمای بسته شده ی پسر زیرش انداخت و خندید.
سونگهون لبشو گاز گرفت.
-اگه اینطوری لبتو گاز بگیری، فکر می‌کنم از جای دیگه درد داری
صورتش سرخ شد، اما نمیخواست عقب بکشه
+رو کارت تمرکز کن!
هیسونگ نگاهش رو بالا آورد؛ حالا لبخندش شیطنت داشت.
دستش کمی جا‌به‌جا شد؛ با هر حرکت مرکب روی پوست پسر جا میگرفت و طرح دونه ی برف کامل تر میشد.
-پوستت عجیبه
از کار دست کشید
سونگهون سرشو بالا آورد
+چطور؟
-حساسه
مکث کرد
-واکنش نشون میده
هیسونگ یکی از دستکشارو در آورد و با تلی که از جیب شلوارش بیرون کشید، موهاش رو به عقب هدایت کرد تا وسط کار مزاحمش نشن.
بدون اینکه چیزی بگه، دستکش استفاده‌شده رو داخل سطل انداخت، دست‌هاشو با محلول ضدعفونی تمیز کرد و یک جفت دستکش مشکی تازه پوشید.
روی پسر خم شد و شروع کرد به ماساژ دادن ناحیه ی تتو...یا شاید یکم پایین تر؟ و با چهره ی متفکرش به پوستش خیره شد.
سونگهون نفسش رو نگه داشت. همونطور که سرش بالا بود یه تای ابروش رو بالا انداخت
+این حرکتت حرفه ایه؟!
هیسونگ مالش دستشو متوقف کرد و نگاهش رو به صورت سونگهون دوخت
-وقتی سوژه ام قشنگ باشه، سخت میشه حرفه ای موند
نگاهشون بهم گره خورد.
سونگهون زودتر نگاهش رو دزدید
دوباره برگشت.
+ادامه بده… می‌تونم تحمل کنم
پوزخند هیسونگ عمیق‌تر شد.
-تحمل؟
به پسر زیرش نزدیک‌تر شد
-حدس می‌زنم خیلی چیزا رو خوب تحمل می‌کنی، پارک سونگهون!