ایراندل | IranDel
IranDel
🔴 دربارهی تنشِ اخیر در روابطِ ایران و پاکستان
✍️ داود روحی، دکترای علوم سیاسی
نتیجهی نابخردی در سیاستِ خارجی و اشتباه محاسباتی بزرگ که باعثِ تعرض به تمامیت ارضی، حاکمیت ملی، امنیت ملی و پرستیژ و حیثیتِ ملی ایران شده و قدرت آن را به چالش کشیده، چند نکته بسیار مهم دارد:
۱- نخست اینکه سامانههای پدافند هوایی کجاست و کاراییاش در چه حدی است؟ اگر توانِ دفاعِ هوایی از حریمِ هوایی میهنمان را ندارد و یا اصلاً چنین سیستمی وجود ندارد، این همه مانورها و نمایش قدرت پدافندی و غیره برای چیست؟ چرا باید امنیت کشور و تمامیت ارضی کشورمان را به دست آن سپرد و این همه بودجهها و هزینههای گزاف برای آن صرف کرد؟ اگر نمایش قدرت با پشتوانهی واقعی نباشد خطرش بیشتر است.
۲- دوم؛ عدمِ پیشبینی صحیح و ارزیابی نادرست از اقدامِ تلافیجویانه پاکستان و تبعاتِ چنین اقدامی است. اگر سیاست خارجی بر پایهی اصولِ درستی نباشد و افراد کاردان در رأس آن نباشند و تصمیمگیری و اقدام بر اساس یک منطق درست که تأمینکننده منافع ملی باشد، بنیاد نشده باشد، پیشبینی و ارزیابی و... معنی نخواهد داشت. این امر نشان میدهد دستگاه سیاست خارجی جمهوری اسلامی برآوردِ درستی از واکنش پاکستان و دیگر کشورها نداشته است.
۳- سوم اینکه حمله به مواضع گروههای تروریستی در خاک دیگر کشورها نیاز به اقدامات و شرایط و مقدماتی دارد که در واقع حمله به خاک کشور دیگری باید آخرین اقدام باشد. همچنین هر اقدامی در برابر هر کشوری باید با توجه به وضعیت، شرایط، قدرت، توانِ دفاعی و امکانات و جایگاه آن کشور صورت گیرد. نمیتوان اقدام مشابهی را برای دو کشور متفاوت داشت.
۴- چهارم اینکه اگر بنا به گفته مقاماتِ نظامی، این اقدامات و حملهی موشکی جمهوری اسلامی و نیز حملهی هوایی پاکستان با توافق دو کشور بوده !! این چه توافقی است که به کشور دیگری اجازهی حملهی هوایی به عمقِ خاکِ کشورِ ما داده میشود؟! آن هم به بهانهی وجود عناصر تروریستی در کشور ما !!! جدا از این مسئله این مواضعِ متفاوتِ نظامیان و غیرنظامیان در سیاست خارجی نشان از آشفتگی آن دارد. در موارد دیگر هم این آشفتگی را میبینیم. وزیر کشور بجای اینکه به تعرض به تمامیت ارضی اشاره کند به کشته شدن چند اتباع بیگانه اشاره میکند!!
۵- پنجم اینکه اقداماتِ نظامی جمهوری اسلامی باعث شده هر کشوری که زورش میرسد، مثل پاکستان خودش دست به اقدامِ مستقیم بزند و کشورهایی که زورشان نمیرسد با شکایت در شورای امنیت سازمان ملل متحد مشکلاتِ اساسی برای کشورمان درست کنند و منافع و امنیت کشور ما را به خطر اندازد. چین و روسیه، "دوستانِ قابل اعتمادی" نیستتد و در شورای امنیت ابزاری و قدرتی نداریم تا دلخوش به آن باشیم، اگر این دو کشور از جمهوری اسلامی هم دفاع کنند، حتماً یک امتیاز بزرگتر میگیرند و موقتاً همسو میشوند. ضمناً این دو کشور روابط تنگاتنگی با کشورهای عربی دارند. نتیجه اقدامات نظامی جمهوری اسلامی به رخ کشیدنِ آسیبپذیری کشورمان در برابر هر حملهی خارجی است و همچنین کشورهای همسایه را علیه ایران میتواند در یک جبهه متحد کند و حتی دوستان ایران را علیه ایران متحد میکند. پاکستان را به افعانستان و دیگر کشورها نزدیک کند. بخاطر داریم که چند ماه پیش تعرضی گستاخانه از طرفِ طالبان صورت گرفت، اینها هیچ کدام نشانه قدرت نیست. حمله به خاک کشور دیگری به بهانه وجود گروههای تروریستی و درنتیجه واکنش سختتر و تلافیجویانه آن کشور به گونهای که پاسخ درخوری به آن داده نشود به دیگر کشورها اجازه گستاخی و اقدام مشابهی میدهد. در مورد پاکستان اگر جمهوری اسلامی به این حملهی هوایی تحقیر آمیز پاسخ بدهد باعث بروز جنگ ناخواسته و غیر لازم و مخرب خواهد شد که به هیچوجه به صلاح میهنمان نیست و اگر پاسخ داده نشود باعثِ تحقیرِ میهنمان و موجبِ گستاخی کشورهای دیگر خواهد شد که احیاناً به بهانهی شرایط مشابه دست به اقدام بزنند. حملهی موشکی به سوریه برای به رخ کشیدن قدرت موشکی و علامتی به اسرائیل بود اما وقتی هواپیماهای نه چندان پیشرفته و موشکهای پاکستان به راحتی و بدون هیچ واکنش پدافند هوایی و بدون کوچکترین دفاعی وارد حریم ایران میشوند و با موفقیت کامل عملیات خود را انجام میدهند !! در مقابل هواپیماها و موشکهای بسیار پیشرفته اسراییل و امریکا و انگلیس چه میتوانند بکنند. یک مسئله بسیار مهمی که شاید در نگاه اول چندان مورد توجه نباشد سیاست دولت بریتانیا است (در ایران از قدیم معمول شده که از انگلیس نام میبرند، منظور از انگلیس همان بریتانیا است). در چند روز گذشته مواضعی علیه ایران توسط وزیر خارجه جدید بریتانیا مطرح شده و "جمهوری اسلامی را جزو پنج بحران بزرگ جهانی" نام برده. امریکا و انگلیس در تلاشاند تا نفوذ و اثرگذاری جمهوری اسلامی را در منطقه از بین ببرند و یا کاهش دهند. حملهی امریکا و بریتانیا به حوثیها و مجموعه اقدامات و سیاستهای دیگر آنها در این راستا است. مسئلهی اصلی نظم نوین منطقه است. سیاست خارجی ایدئولوژیک و غیرحرفهای و تصمیمگیریها و اقدامات نادرست و نابخردانه، نتایج بسیار منفی برای میهنمان به همراه آورده و منافع و امنیت ملی و تمامیت سرزمینی ما را به خطر میاندازد و ممکن است تبعاتِ پیشبینی نشده دیگری نیز داشته باشد. نگاه ملی و منافع ملی حلقهی مفقودهی سیاست خارجی جمهوری اسلامی است. تغییر بنیادی در سیاست و حکومتِ میهنِ ما میتواند ایران را نجات دهد. شوربختانه هنوز کسانی در هیأت حاکمهی جمهوری اسلامی گمان میکنند حملات صورت گرفته "هوشمندانه و مقتدرانه بود"!
🔴 پینوشت:
بازنشر یک یادداشت به معنای تأیید کل محتوای آن و تأیید تمام مواضعِ نویسنده یادداشت نیست.
💢