I'll take your pain.
Hot loser ❗از پنجره نگاهش میکردم. چشمام دوباره به چشم های آهوییش گره خوردن و لبخند ملایمی بهم زد. تو چی هستی لی هیسونگ؟!.
_
Night - sunghoon:
ساعت ۱۱ شب رو نشون میداد. دست هام بوی بنزین و آهن میدادن.
حالم از این شغل و وضعیت بهم میخورد
اگه میتونستم ی زندگی عادی تری داشته باشم شاید الان بهتر میشد؟
سختم بود درس های سنگین دانشگاه رو با تعمیرگاه همزمان تحمل کنم.
اگه پدرم هنوز پیشم میموند چی؟
بابا ، انقدر دوستداشتن بچهی خودت سخت بود ؟
خندیدم. اره ، صد در صد سختش بود
صدای دلنشینی شنیدم. یکم زیادی دلنشین.
سرمو بالا گرفتم ، اوه. پسر صاحبخونه بود
همینطور که با چشم های درشتاش بهم زل زده بود کاپ قهوه رو بهم داد.
” مشخصه روز سختی داشتی. استراحت کن سونگهون شی”
آهو کوچولو اینو بهم گفت. قبل از اینکه کاملا از دید من خارج بشه و بره طبقه بالا ، اسمشو به وضوح شنیدم
لی هیسونگ.
_
Days later - heeseung
متوجه شدم مسیرمون به دانشگاه یکیه..
اینکه میدیدم سخت داره تلاش میکنه احساسات عجیبی میگرفتم
احساساتی که خوب نبودن؟ بیشتر دردناک.
گاهی اینکه میدیدم چطور اون دست های سفیدش خسته بودن من رو عصبانی میکرد
اعتراف میکنم گاهی دلم میخواد محکم ببوسمش
یا اون بازو های لعنتیش رو گاز بگیرم و نذارم بره سر اون تعمیرگاه کوفتی؟
یکم زیادی دوست داشتنی بود
پسر این چه فکریه که دارم میکنم؟!
خوشبختانه راضی شد که باهم بریم دانشگاه
پسر احمق ناز من.
_
- sunghoon
از نیمه شب تا الان بیدار بودم. خواب به چشم هام نیومده بود
دم در دانشگاه وایستاده بودم ، منتظر هیسونگ.
ولی..اون دختر کی بود؟ اونم کنارش؟
چه فکری با خودم میکردم.. من از اولش هم شانسی نداشتم
و امروز بود که چیزی درونم شکست.
بدون اینکه حرفی بزنم ، قبل از اینکه هیسونگ به سمتم بیاد. رفتم.
_
Sunghoon:
روی تاب نشسته بودم. چه فکرایی با خودم کرده بودم؟
منو اون از اولشم کلی فاصله داشتیم..
کی دلش میخواد با ی بازنده ی احمق بی دستو پایی مثل من باشه؟
جوری که دست اون دختر رو گرفته بود..
قطعا یک اشتباه بودی برای من هیسونگ
اشتباهی بودی که میدونستم اشتباهه، اما باز هم حاضر بودم بارها و بارها تکرارت کنم.
و این دردناک ترین بخشه
ی شب آدم مورد علاقم و برای همیشه گذاشتم کنار و از اون شب به بعد قلبم دیگه جایی توی زندگیم نداشت.
_
Night - sunghoon:
دوباره از سرکار برگشته بودم. سر ساعت 11
با تفاوت اینکه این سری دستم هم زخمی شده بود
مهم نیست. عادت کردم
بدترین بخش امشب این بود که دستم رو گذاشتم تو جیبم و اثری از کلید خونه نبود
نگو که یادم رفته..
این بین دستم خورد به گردنبندی که قرار بود به هیسونگ بدمش
بیخیال.. چرا فقط نمیتونم ازش دست بکشم؟
قطعا بهم میخنده اگه اینو بهش بدم
هر چند که برای خریدنش شیفت شبا هم کار کرده بودم..
نشسته بودم دم در
شت.. اینجا باز چیکار میکنی آهوی من.
_
Heeseung:
دست های قشنگش خسته بنظر میومدن.. خودش هم همینطور
فهمیدم که باز پشت در مونده
پسر احمق..
دستشو محکم کشیدم و گفتم
”اگه قراره مثل اون روز بهم بی محلی کنی خب بکن. ولی حق نداری تو این ساعت و تو این سرما بیرون بمونی.“
دستشو محکم کشیدم و سعی کردم ببرمش تو خونهم
چند تا پله بیشتر بود فقط
”دلت به حال من سوخته. مگه نه؟!“
سونگهون گفت.
”منظورت چیه سونگهون؟“
با تعجب ، بدون اینکه پلک بزنم جواب دادم. با سوال بعدیش تنم یخ زد.
” اونو دوست داری؟؟“
در ادامه گفت.
”اون کارهات منو نکشت ولی یه چیزی تو من هر روز میمُرد.“
بدون اینکه بذاره پسر مقابلش بیشتر از این ادامه بده. لب هاشو بر روی لب های خوش فرم و صورتی رنگِ سونگهون گذاشت.
مک های عمیق و پی در پی میزدن ، سونگهون لب پایینیِ پسر رو به دندون گرفت و گاز ریزی زد.
برای تسکین سوزشش ، زبونش رو روی لب هاش کشید
و سپس وارد دهن هیسونگ کرد.
هیسونگ عقب کشید. با چشم های خمار مانند بهش زل زد:"
- ”فکر کنم الان جوابت رو گرفتی.“
+” کاری نکن تموم حرص و عصبانیتم رو سر تن سفید و عروسکیت خالی کنم و بعد هردومون پشیمون بشیم. هیسونگ“
-” تا قبل از اینکه این زخم لعنتیتو نبندی دستت به من نمیخوره.“
سونگهون اخمی کرد، با صدای آروم تری جواب داد:"
+”گاهی آدم به نقطهای میرسه که حتی دردهاش هم براش آشنا و بیاهمیت میشن.
-” ولی من اینجام تا به زخم هات اهمیت بدم!!! “
با فریاد پسر بزرگتر سکوت شد.
با یک حرکت.. سونگهون رو هل داد تا روی تختش دراز بکشه. قبل از اینکه فرصت کنه روش خیمه بزنه..
دست های سونگهون کمر باریکش رو محاصره کردن و اون رو رو به بالا نگه داشتن.
-” متاسفم ولی کسی که قراره زیرم باشه تویی.“
هیسونگ گفت. و همینطور که که زبون سونگهون پوستِ شیری گردنش رو مزه میکرد.
یک دستش رو روی نیپل صورتی رنگ و سفت شده ی هیسونگ گذاشت و نیشگونی گرفت.
که باعث شنیده شدن صدای نازک و لوس پسر شد.
+” پس قراره برام راید بری ، عشق من.“
با یک حرکت جا به جا شد و شلوارک هیسونگ رو به گوشه ای انداخت.
همینطور که پاهاش رو بالا داد،زبونش رو روی سوراخ صورتی رنگ هیسونگ گذاشت.
”فقط بذارش توم. عوضی..“
+” انقدر بی قرار منی؟“
سونگهون تک خنده ای کرد..و همینطور که وارد پسر میشد.. با محبت بوسه های
متعددی روی گردن و شونه ی هیسونگ میذاشت.
برای لحظه ای از شدت درد ، چشم های پسر بزرگتر بسته بودن
سونگهون هم شد و بوسه ای روی چشم های آهویی پسر گذاشت.
” درد هات رو به جون میخرم ،آهوی من.“