دست از این آمریکاستیزی و باختر گریزی بردارید!
فرهیختگانمهرگان وثوق
سرور ارجمند! استاد حسن یوسفی اشکوری نازنین!
خواهشمندم دست از این آمریکاستیزی و باختر گریزی بردارید!
این سخنان شما سرور گرامی در ناهمسویی آشکار با راهبرد «موازنه ی منفی» و دیگر آموزههای دوراندیشانه ی آن پیشوای بزرگ، دکتر محمد مصدق است. همان دکتر مصدقی که هرگز آمریکاستیز و باختر گریز نبود و اگر رییس جمهور خردمندی بمانند «جی. اس. ترومن» به کاخ سفید راه می یافت به او دست دوستی میداد.
اینکه می فرمایید که دونالد ترامپ «چهره ی بی نقاب آمریکای پس از جنگ جهانی دوم است» و یا اینکه میفرمایید «واقعیت این است که جهانخوارانِ نفتخوار و سلطهطلبان جهانی و منطقهای (به طور خاص اسرائیل متجاوز در منطقه و با دیدگاه توسعه طلبانه آخرالزمانی افراطیون یهودی) نیز هرگز یک ایران مستقل و آزاد از بندگی را تحمل نکرده و نمی کنند.»
این همان برداشت خشک اندیشانه (متصلب) برآمده از انقلاب ۵۷ است که از همان آغاز بجای ترفند نیکوی «موازنه ی منفی» پیشوای بزرگ، دکتر محمد مصدق ، یک نگرش باختر (عرب) ستیز را برای ما بهمراه داشت و در پی آن، نواهای میهن بر باد ده «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسراییل» را بر زبان انقلابی های پرشور و خردباخته انداخت!
و همین گفتمان باخترستیز بود که از آمریکا یک دیو جهانخوار و «شیطان بزرگ» ساخت و این آمریکاستیزی کار دولتهای برآمده از انقلاب ۵۷ را به آنجا رساند که (حتی) پس از گام نهادن یک رییس جمهور میانه رو و نرمخو مانند جو بایدن که خود دستیار آن رییس جمهور فرهیخته ی آمریکا، «پرزیدنت باراک اوباما» و نیز سرپرست کروه مذاکره کننده با ایران در پیمان نامه ی سودمند برجام بود، کار رهبران و کارگردانان بر جا مانده از انقلاب اسلامی سال ۵۷ را بجایی رساند که آنچنان بر این منش آمریکاستیزی خویش پای فشردند تا بدینروی آن پیمان نامه ی ایرانیار و سودمند یاد شده برای مام میهن از «حیز انتفاع» افتاده و با بیرون رانده شدن کارگزاران خردمند سامانهی جمهوری اسلامی و کسانی مانند حسن روحانی و محمد جواد ظریف از گردونه ی «قدرت» و رساندن پایهی فرآوری اورانیوم به بیش از ۶۰درصد و انباشت ۴۴۰ کیلو اورانیوم فرآوری شدهی آماده برای ساخت ۱۱ جنگ افزار هسته ای، بهانه ی کارسازی بدست همان (به قول شما) جهانخواران سپرده شود تا اینگونه هم به گفته ی حسن روحانی، دست کشور ما از ۵۰۰ میلیارد دلار درآمد برآمده از بازگشت به برجام در آن بازهی زمانی چهارساله ی باشندگی جو بایدن در کاخ سفید کوتاه شود و هم با این اندازه و تراز سنگین از اورانیوم فرآوری شده، تک و تاخت ددمنشانه ی بیگانگان بر مام میهن اینگونه راستنمآیی (توجیه) گردیده و بدینروی زمینه های بایسته برای دست اندازی لشگری (تجاوز نظامی) آمریکا بر ایران زمین فراهم گردد!
استاد حسن یوسفی اشکوری! براستی شما انقلابی های سال ۵۷ که هنوز هم دونالد ترامپ را «چهره ی بی نقاب آمریکای جهانخوار» می خوانید با رهبران انقلاب نکبتآفرین سال ۵۷ و دیگر دست اندرکاران بلندپایهی سامانهی جمهوری اسلامی چه دیگرسانی (تفاوت) آشکاری دارید؟؟!!!
شما که در آن زمستان شوم و نفرین شدهی سال ۵۷ بر دولت صد در صد ملی - مصدقی دکتر شاپور بختیار شوریدید و با گذار از اندیشه های والای دکتر محمد مصدق بجای گوش سپردن به اندرزهای نیک اندیشانه ی رهپویان راستین آن پیشوای بزرگ، و نخبگانی مانند دکتر غلامحسین صدیقی و استاد مصطفا رحیمی و مهندس مهدی بازرگان، همگی به زیر عبای آخوندها گام نهاده و بجای فرآیند اصلاحات در ساختار آن سامانهی خودکامهی پیشین به راهکار انیرانی و میهنسوز براندازی و برکشیدن یک سامانه ی دینبنیان ناهمسو با اندیشه های والای پیشوای بزرگ روی آوردید اکنون هم پس از گذشت ۴۸ سال از آن کنشهای نابخردانه در آن زمستان شوم و نفرین شدهی سال ۵۷ هنوز هم همان سخنان بلندپایهگان همان دولتهای برآمده از آن گجسته انقلاب اهریمنی را سر میدهید و هنوز برای شما آمریکا یک «امپریالیست» سازش ناپذیر و یکسره آکنده از تباهی و منش جهانخواری و دونالد ترامپ نیز نماد و آیینهدی همه سویه ای از فرهنگ و گفتمان آمریکایی است!
اینگونه می پندارم که سزاوار است که شما شیفتگان پندارهای دکتر علی شریعتی با یک گذار خردمندانه از پندارهای آمریکاستیزانه ی آن «معلم بزرگ انقلاب اسلامی» به همان رویکردهای خردمندانه ی دکتر محمد مصدق و همان راهبرد خردورزانه ی «موازنه ی منفی» آن پیشوای بزرگ بازگشت کنید که در یک چنین چارچوب میهن پرستانهای نه آمریکا یک آمپریالیست جهانخوار است و نه دونالد ترامپ تنها نماد فرهنگ و چهرهی بی نقاب گفتمان آمریکایی است تا بدینروی با یک گذار نیک اندیشانه از پندارهای اهریمنی و ایرانستیزانهی انقلاب ۵۷ و با کنار گذاردن «داس و چکش و عمامه» و گام نهادن به زیر پرچم باستانی شیر و خورشید نشان ایران زمین، به شناسایی (و به رسمیت شناختن) یکایک هموندان «ملل متحد و دولتهای عضو سازمان ملل» پرداخته و بجای آرمانهای انیرانی و پوچ آمریکاستیزانه به پیگیری «منافع ملی» ایران زمین در این پهن دشت گیتی و در روابط بینالمللی خود با همه ی دولتهای جهان بپردازیم!