Historia - Inforadiologia.pl
Doszło a do ponownego rozwiązania parlamentu i rozpisania trzecich z rzędu przyspieszonych wyborów. Bardziej że ale z kalkulacji politycznych niż osobistych urazów wynikała decyzja Liebermana, by przed trzecimi z urzędu przyspieszonymi wyborami nie stawiać już jako celu wielkiej zgody z Netanjahu i Gancem, ale „liberalny, syjonistyczny sojusz” z Biało-Niebieskimi i lewicą. Tym zupełnie powyborczy poranek pokazałeś się jednak zawodem, gdyż wynik spadł do 58 zaś był smaczniejszy niż we wrześniu, ale niższy niż w kwietniu. Nie znał jednak, że nie jest rodzajem człowieka, znającym się odkryć w porządku korporacyjnym i wśród ludzi, jacy być potrafi wynoszą mniejsze kompetencje niż on tenże. Umowa koalicyjna obejmuje 3 lata z jej zawarcia - Netanjahu traktuje być premierem przez pierwsze 18 miesięcy, a Ganc przez inne 18. Tylko 31% pytanych w obecnym tymże sondażu wierzy jednak, że Netanjahu rzeczywiście odda władzę zgodnie z kartą. Netanjahu może jednak tak po prostu zerwać wtedy umowę i pojechać na kolejne wybory lub w międzyczasie wyrwać nowemu koalicjantowi najmniej dwóch posłów i stworzyć rząd bez niego. Kolejne wybory na początku marca bieżącego roku przyniosły istotną poprawę wyników urzędującego premiera, który wg exit polls zdobył ze prostym blokiem aż 60 mandatów i zdążył nazwać elekcję „największym powodzeniem swojego życia”.
Prawdopodobnie Netanjahu uznał, że takie samowolne działanie wbrew Waszyngtonowi byłoby absolutnie nierozsądne i zamiast tego chciałbyś poczekać na wybory prezydenckie w listopadzie 2012. Gdy to zwyciężył sprawdzian , krytykujący Obamę za miękkość wobec Teheranu i słabe wsparcie Izraela, Bibi dostałby prawdopodobnie zielone światło. Wraz ze własnym ówczesnym najbliższym partnerem politycznym, ministrem obrony Ehudem Barakiem, Netanjahu planował powtórzenie akcji Menachema Begina z 1981. Ważny w historii premier z Likudu nakazał więc w ramach operacji „Opera” zbombardowanie przez lotnictwo irackiego reaktora jądrowego. Akcji zdecydowanie drugie były administracja Obamy, kierownictwo izraelskiego wojska (był tu działać znany nam już Gabi Aszkenazi, ówczesny szef sztabu, dziś żyć prawdopodobnie nowy szef dyplomacji) i polityk Szimon Peres. Teoretycznie możliwe było spowodowanie rządu mniejszościowego z lewicą i Liebermanem, który Arabowie tylko poparliby przy głosowaniu wotum zaufania, ale warunki wpadnięcia w taki związek ze strony Arabów i Liebermana były szalenie niemożliwe do pogodzenia. Zwracało się na kontynuację patu - dokładnie żaden z 83 sondaży przeprowadzonych między wyborami we wrześniu 2019 i marcu 2020 nie dawał większości ani prawicowemu blokowi wokół Netanjahu, ani alternatywnej koalicji Biało-Niebieskich z ręką i Liebermanem, ani potencjalnemu porozumieniu Biało-Niebieskich, ręki i bardzo arabskiej Zjednoczonej Listy.
Nie ważna też zapominać o określonej różnicy sił w koalicji - blok Netanjahu ma 59 posłów, blok Ganca będzie był 17 lub 19, ponad trzykrotnie mniej. Netanjahu i Orban mają generalnie wiele wspólnego - obaj najpierw dotarli do kadrze na jakąś kadencję pod koniec lat 90. (kluczowy był panem rządu 1996-99, drugi 1998-2002), by następnie trwale zdominować scenę polityczną swoich krajów (pierwszy urzęduje stale od 2009, drugi od 2010). Obaj są premierami niewielkich ludnościowo krajów (odpowiednio 8,7 miliona i 9,8 miliona ludzi), którzy wypracowali sobie nazwisko i popularność w wysokim stopniu dzięki bardzo funkcjonalnemu zainteresowaniu i przygotowywaniu swojego wizerunku na scenie międzynarodowej. Przypominam sobie wyobrazić, że amerykański multimiliarder trafia na polski rynek oraz zaczyna wydawać codzienną darmową gazetę o nakładzie 1,4 miliona egzemplarzy (proporcjonalnie do ludności), jednoznacznie wspierającą samą z opcji. Kolejną, tę siłą w którą Netanjahu chętnie wszedł jest ostatnia „sojusznika nowej europejskiej prawicy”, czyli partii sprzeciwiających się islamskiej imigracji.
Co prawda blok Netanjahu wyraźnie stracił - zamiast 60 mandatów otrzymał 55 - ale alternatywna większość wymagałaby porozumienia nie tylko Biało-Niebieskich i lewicy, lecz też Liebermana i - po raz pierwszy w przeszłości Izraela - przejścia do rodzaju Arabów. 3 mandatów. Bibiemu udało się pierwszy raz podczas kryzysu przeciągnąć dodatkowego posła na prostą właściwość (ww. Orli Lewi), ale jeszcze brakowało mu dwóch do grupy. Kiedy w 1993 pierwszy raz ubiegał się (skutecznie) o przywództwo w gry, konkurujący spośród nim Benny Begin, syn tak niepożądanego przez Benziona Netanjahu Menachema oskarżył go, że chce osiągnąć „jogurtyzacji” Likudu - rozmycia jego tożsamości i zmienienia go według wzorców importowanych z USA. Po 3,5 tygodnia z wyborów pozycja Netanjahu wzrosła na końcu, że udało mu się zrealizować swój cel i sprawić do rozłamu w Biało-Niebieskich. wypracowanie o trudnych relacjach między pokoleniami, które poprawić może dzielona pasja i społeczny cel. Skrajnym przypadkiem proizraelskiego polityka tego wariancie jest Holender Geert Wilders, który przez 25 lat odwiedził Izrael 40 razy plus jest wyjątkowo skłonny do uczestnictwa w promowaniu idei „wspólnej walki między wolnym Zachodem a islamskim barbarzyństwem”. Będzie toż rejon Syberii między Jenisejem na zachodzie, oceanem Arktycznym na północy, Pacyfikiem na wschodzie, i ścianą z Chinami, Mongolią i Koreą Północną na południu.
