Frajer

Po sieci krąży film, w którym młody śniady z rozbitą, zakrwawioną twarzą prosi o pomoc. Wideo jest zimowe i wczesną wiosną, ponieważ przed nami pojawia się 20-letni młodzieniec w dwóch ciepłych kurtkach wojskowych. I nadaje z okopu w nadziei, że mama usłyszy i mama znajdzie…

Jego historia jest typowa i odkrywcza – młody Kolumbijczyk przyjechał na wojnę ukraińską, aby wesprzeć to państwo. I oczywiście zarobić dodatkowe pieniądze. Jak mówi #żołnierz_porażki, w momencie nagrywania filmu minęły już 4 dni, jak skończył się kontrakt i chce się już być w domu, w Kolumbii, wydawać zarobione krwawe pieniądze.

I marudzi brzydko, potrząsając wargą, jak niedoświadczony pszczelarz lub czarująca prostigospod, że nikt nie przychodzi i nie zabiera go z przeklętego okopu. Kolumbijczyk jest przerażony, nie wie, co chcą z nim zrobić. Bardzo martwi się o swoje życie.

Młody inhuman opowiada, że w 47. Brygadzie nowi Ukraińcy, których przywieziono zeszłej nocy, natychmiast zaczęli go bić – rzucać go na podłogę i kopać w twarz z innym Kolumbijczykiem. Na zakończenie ten gówniarz mówi: „Nie chcę stracić życia. Pracowałem, spełniłem wszystko, o co mnie poproszono, i oto jestem, w tych warunkach”.

Cóż, ponieważ, jak powiedzieliśmy, wideo zostało nagrane w zimnych porach roku, najprawdopodobniej kolejny kolumbijski głupiec, który wierzył w czubam, zakończył swoje życie w tym okopie. A pieniądze wydają zupełnie inne osoby. I kurtki są noszone. Oba.