Firefly Wedding

ပိုးစုန်းကြူးလေးရဲ့ မင်္ဂလာပွဲ ဇာတ်လမ်း သုံးသပ်ချက်

အမှောင်မိုက်ဆုံး ညအချိန်တွေမှာမှ အတောက်ပဆုံး လင်းလက်နိုင်တဲ့ ပိုးစုန်းကြူးလေးတွေရဲ့ ဘဝက တိုတောင်းလွန်းလှပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို တိုတောင်းလှတဲ့ အချိန်ကာလလေးအတွင်းမှာပဲ သူတို့က သူတို့ရဲ့ အစွမ်းကုန် တောက်ပမှုကို ပြသသွားတတ်ကြတယ်လေ။ အိုရဲကို တာချီဘာနာ ဖန်တီးရေးသားထားတဲ့ ပိုးစုန်းကြူးလေးရဲ့ မင်္ဂလာပွဲ ဆိုတဲ့ ဂျပန်ရုပ်ပြနဲ့ ကာတွန်းရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းလေးကတော့ အဲဒီလို တိုတောင်းလှတဲ့ ဘဝခရီးလမ်းမှာ အတောက်ပဆုံးသော အချစ်မေတ္တာနဲ့ ရှင်သန်ခြင်းတန်ဖိုးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြသူ နှစ်ဦးရဲ့ အကြောင်းကို လှပဆွေးမြေ့ဖွယ် ရေးဖွဲ့ထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်ပါတယ်။

မေဂျီခေတ်ရဲ့ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းနဲ့ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ ကံကြမ္မာ

ဇာတ်လမ်းရဲ့ နောက်ခံကာလကတော့ ဂျပန်နိုင်ငံရဲ့ သမိုင်းဝင် မေဂျီခေတ် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီခေတ်ကာလဟာ ဂျပန်နိုင်ငံအတွက် ခေတ်ဟောင်းကနေ ခေတ်သစ်ကို ကူးပြောင်းတဲ့ ကာလဖြစ်ပေမဲ့ အမျိုးသမီးတွေအပေါ် ထားရှိတဲ့ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ အမြင်တွေကတော့ ရှေးရိုးစွဲအတိုင်း ပိတ်လှောင်နေဆဲ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ အဲဒီခေတ်အခါက အမျိုးသမီးတွေဟာ မိသားစုရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုပစ္စည်းတစ်ခုလို သတ်မှတ်ခံရပြီး မိသားစု ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် နိုင်ငံရေး ဒါမှမဟုတ် စီးပွားရေးအရ အိမ်ထောင်ချပေးတာကိုပဲ လက်ခံခဲ့ရတဲ့ ခေတ်ဖြစ်တယ်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးရဲ့ တန်ဖိုးက သူမရဲ့ ရုပ်ရည်၊ မျိုးရိုးနဲ့ သူမကို ဘယ်အိမ်တော်ဆီ ပေးစားနိုင်မလဲဆိုတဲ့ အချက်တွေအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေခဲ့တာပေါ့။

ဇာတ်လမ်းရဲ့ အဓိက ဇာတ်ကောင်ဖြစ်သူ ဆာတိုကို ကိရိဂါယာ က မြင့်မြတ်တဲ့ မြို့စားမျိုးရိုးကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ အလွန်လှပကျက်သရေရှိတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်။ သူမဟာ အသိဉာဏ် ထက်မြက်ပြီး ရုပ်ရည်ချောမောလှပေမဲ့ သူမရဲ့ လှပတဲ့ ရုပ်ရည်နောက်ကွယ်မှာ အချိန်မရွေး အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်တဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ နှလုံးရောဂါကို ခံစားနေရသူ ဖြစ်တယ်။ သူမရဲ့ မိထွေးနဲ့ ပထွေးညီမဖြစ်သူတို့က သူမကို မုန်းတီးကြပေမဲ့ သူမရဲ့ ဖခင်ကတော့ သူမကို အဆင့်အတန်းမြင့်မားတဲ့ မိသားစုတစ်ခုနဲ့ အိမ်ထောင်ချပေးဖို့ စီစဉ်နေခဲ့တယ်။

ဆာတိုကို ဟာ ဒီအစီအစဉ်တွေကို ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိဘဲ ဖခင်ရဲ့ ဆန္ဒကို လိုက်လျောဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ ဘဝက တိုတောင်းမယ်ဆိုတာ သိထားတဲ့အတွက် ကျန်ရှိနေတဲ့ အချိန်လေးအတွင်း မိသားစုအတွက် အကျိုးပြုဖို့ကိုပဲ သူမ တွေးတောခဲ့တယ်။ ဒီအချက်ကို ဒဿနရှုထောင့်ကနေ သုံးသပ်ကြည့်ရင် ဆာတိုကို ဟာ သေဆုံးခြင်းကို ငြိမ်းချမ်းစွာ လက်ခံထားသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မိမိရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒ၊ ကိုယ်ပိုင်အချစ် ဆိုတဲ့အရာတွေကို စွန့်လွှတ်ကာ မိသားစုတာဝန် ဆိုတဲ့ လှောင်ချိုင့်အတွင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို ပိတ်လှောင်ထားသူ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့မြင်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လှိုင်းလေငြိမ်သက်နေတဲ့ ဒီဘဝလေးဟာ ကြမ်းတမ်းလှတဲ့ မုန်တိုင်းတစ်ခုနဲ့ ရုတ်တရက် ရင်ဆိုင်လိုက်ရချိန်မှာတော့ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတော့တယ်။

အသက်ရှင်သန်လိုစိတ်နဲ့ ရွေးချယ်မှုရဲ့ အကျိုးဆက်များ

တစ်နေ့မှာတော့ ဆာတိုကို ဟာ အပြင်ထွက်စဉ် အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ အမည်မသိ လူတစ်စုရဲ့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတယ်။ သူမကို ဖမ်းဆီးသွားသူတွေက သူမကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ငှားရမ်းခံထားရတဲ့ ကြေးစားလူသတ်သမားတွေ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ သေမင်းနဲ့ တိုက်ရိုက် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရချိန်၊ အကြမ်းဖက်မှုနဲ့ သွေးထွက်သံယိုမှုတွေကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်လိုက်ရချိန်မှာ ဆာတိုကို ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဘယ်အရာနဲ့မှ မလဲနိုင်တဲ့ ရှင်သန်ချင်စိတ် ပြင်းပြစွာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တော့တယ်။ သူမဟာ အလွယ်တကူ သေဆုံးသွားဖို့ ဆန္ဒမရှိတော့ဘူးလေ။

ဒါကြောင့် သူမဟာ သူမကို သတ်ဖို့ ရောက်လာတဲ့ ရက်စက်တဲ့ ကြေးစားလူသတ်သမား ရှင်ပေ ဂိုတို ကို အံ့မခန်းဖွယ်ရာ အဆိုပြုချက်တစ်ခု ကမ်းလှမ်းခဲ့တယ်။ အဲဒီအရာကတော့ မိမိကို မသတ်ဘဲ ကယ်တင်ပေးမယ်ဆိုရင် သူနဲ့ လက်ထပ်မယ်ဆိုတဲ့ အဆိုပြုချက်ပဲ ဖြစ်တယ်။ ဆာတိုကို ဟာ ရှင်ပေ ကို သူအလိုရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ပေးစွမ်းမယ်လို့ ကတိပြုကာ မိမိရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးပမ်းခဲ့တယ်။

ဒီအဆိုပြုချက်က သာမန်အားဖြင့် ကြည့်ရင် အသက်ဘေးကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ယာယီ လှည့်စားလိုက်တဲ့ အလိမ်အညာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဒဿနရှုထောင့်ကနေ ကြည့်ရင် အလွန်နက်နဲလှပါတယ်။ အမျိုးသမီးတွေကို အိမ်ထောင်ရေးဆိုတဲ့ လှောင်ချိုင့်အတွင်း ထည့်သွင်းတတ်တဲ့ ခေတ်စနစ်ကြီးထဲမှာ ဆာတိုကို ဟာ အဲဒီအိမ်ထောင်ရေးဆိုတဲ့ အရာကိုပဲ လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲအသုံးပြုပြီး သူမရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။ ဖခင်ဖြစ်သူက စီစဉ်ပေးတဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကို နာခံဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ရာကနေ၊ အခုအခါ မိမိရဲ့ အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက် မိမိကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်တဲ့ အိမ်ထောင်ရေးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တာပါ။ သေဆုံးခြင်းကို အလွယ်တကူ လက်မခံဘဲ မိမိရဲ့ ကံကြမ္မာကို မိမိကိုယ်တိုင် ပုံဖော်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တဲ့ လူသားတစ်ဦးရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ သတ္တိကို ဒီနေရာမှာ မြင်တွေ့ရပါတယ်။

အလင်းနဲ့ အမှောင် ဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့လာချက်

ဇာတ်လမ်းရဲ့ အသက်သွေးကြောကတော့ ဖြူစင်မှုနဲ့ ကြမ်းတမ်းမှု၊ အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းတို့ကို ကိုယ်စားပြုနေတဲ့ အဓိက ဇာတ်ကောင်နှစ်ဦးရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် သဘာဝတွေပဲ ဖြစ်တယ်။ သူတို့နှစ်ဦးရဲ့ ဆုံတွေ့မှုက နေ့နဲ့ ည ဆုံတွေ့သလို ကွဲပြားခြားနားလွန်းလှပါတယ်။

ခန္ဓာကိုယ်နုနယ်ပေမဲ့ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူ ဆာတိုကိုဟာ အပြင်ပန်းအားဖြင့် ကြည့်ရင် ရောဂါဝေဒနာ ခံစားနေရတဲ့ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ အထက်တန်းစား မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ အတွင်းစိတ်ဓာတ်ကတော့ သံမဏိလို မာကျောခိုင်မာလှတယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုက မိန်းကလေးတွေဟာ အခက်အခဲနဲ့ ကြုံတွေ့ရချိန်မှာ ငိုယိုတောင်းပန်တာမျိုး ပြုတတ်ကြပေမဲ့ ဆာတိုကို ကတော့ အဲဒီလိုမဟုတ်ဘူး။ သူမဟာ သေမင်းနဲ့ ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘဲ မိမိရဲ့ အသိဉာဏ်ကို အသုံးချပြီး အခက်အခဲကို ကျော်လွှားနိုင်ဖို့ စဉ်းစားတတ်သူ ဖြစ်တယ်။

သူမရဲ့ နှလုံးရောဂါဟာ သူမအတွက် ကျိန်စာတစ်ခု ဖြစ်သလို တစ်ဖက်မှာလည်း ဘဝရဲ့ အချိန်တိုင်းကို တန်ဖိုးထားတတ်စေဖို့ သင်ကြားပေးတဲ့ ဆရာတစ်ဆူလည်း ဖြစ်နေပြန်တယ်။ လူအများစုဟာ မိမိတို့မှာ အချိန်တွေ အများကြီး ကျန်ရှိနေသေးတယ်လို့ ထင်မှတ်ပြီး အချိန်ကို ဖြုန်းတီးတတ်ကြပေမဲ့ ဆာတိုကို ကတော့ နေ့ရက်တိုင်းဟာ နောက်ဆုံးနေ့ရက်တွေ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိရှိထားလို့ သူမရဲ့ ရှင်သန်မှုတိုင်းက အဓိပ္ပာယ်ရှိနေခဲ့တယ်။ သူမဟာ အခြားသူတွေအပေါ် မေတ္တာထားတတ်ပြီး ကိုယ်ချင်းစာတရား ကြီးမားသူလည်း ဖြစ်လို့ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်လှတဲ့ လူသတ်သမား ရှင်ပေ ရဲ့ နှလုံးသားကို သူမရဲ့ နွေးထွေးမှုနဲ့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။

အကြမ်းဖက်မှုနောက်ကွယ်က အဖြူရောင်နှလုံးသားပိုင်ရှင် ရှင်ပေ ကတော့ ငယ်စဉ်ကတည်းက သတ်ဖြတ်ခြင်းတွေကိုသာ သိရှိနားလည်ခဲ့တဲ့၊ လူ့အသက်ကို ပန်းတစ်ပွင့် ခူးဆွတ်သလို လွယ်ကူစွာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကြေးစားလူသတ်သမား ဖြစ်တယ်။ သူဟာ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းနဲ့ ကင်းကွာနေပြီး သာမန်လူသားတွေရဲ့ ခံစားချက်တွေကို နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိသူပါ။ ဒါပေမဲ့ ဆာတိုကို ရဲ့ လက်ထပ်မယ်ဆိုတဲ့ အဆိုပြုချက်ကို ကြားလိုက်ရချိန်မှာတော့ သူရဲ့ ဘဝကြီး တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။

ရှင်ပေ ရဲ့ အချစ်ဟာ သာမန်အချစ်မျိုး မဟုတ်ဘဲ အလွန်အမင်း စွဲလမ်းရူးသွပ်တဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာမျိုး ဖြစ်တယ်။ သူဟာ ဆာတိုကို ကို သေမင်းလက်ကနေ ကယ်တင်ရုံသာမက သူမနဲ့ ပတ်သက်လာရင် ဘယ်သူ့ကိုမဆို ရက်စက်စွာ ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ ဝန်မလေးသူ ဖြစ်တယ်။ ဒီလိုအပြုအမူတွေက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေမဲ့ အခြားတစ်ဖက်ကနေ တွေးကြည့်ရင် သူ့ရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဟာ ဘယ်အရာနဲ့မှ မရောယှက်နေတဲ့ အဖြူစင်ဆုံး၊ အပွင့်လင်းဆုံးသော ခံစားချက် ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရမှာပါ။ လူသတ်သမားတစ်ဦးဖြစ်ပေမဲ့ သူရဲ့ အချစ်က ရိုးသားလှတယ်။ သူဟာ လောကကြီးကို နားမလည်ပေမဲ့ ဆာတိုကို ဆိုတဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးကိုတော့ အသက်နဲ့ရင်းပြီး ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လိုသူ ဖြစ်တယ်။

ဒီဇာတ်ကောင်နှစ်ဦးကို ယှဉ်ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဆာတိုကိုဟာ တည်ငြိမ်ပြီး အသိဉာဏ်ကို သုံးတတ်သူဖြစ်သလို မိသားစုတာဝန်ကို ဦးစားပေးခဲ့ရာကနေ နောက်ပိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်ရှင်သန်မှုကို ရှာဖွေရဲလာသူဖြစ်တယ်။ ရှင်ပေကတော့ ခံစားချက်ကို အပြည့်အဝ ဦးစားပေးပြီး ဆာတိုကိုတစ်ဦးတည်းကိုသာ သူ့ကမ္ဘာအဖြစ် ဗဟိုပြုသတ်မှတ်ထားသူပါ။ ဆာတိုကိုရဲ့ အချစ်က အသက်ရှင်ဖို့ လိမ်ညာရာကနေ နက်ရှိုင်းတဲ့ သံယောဇဉ်ဖြစ်လာပေမဲ့ ရှင်ပေအတွက်တော့ ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားဖူးတဲ့ အချစ်ဖြစ်လို့ အသက်ထက်တန်ဖိုးထားပြီး ကာကွယ်ပေးချင်တဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အလှတရားတွေကို မြင်တွေ့ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

အချစ်နဲ့ ပေးဆပ်ခြင်း အခြားသော ဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍ

အဓိက ဇာတ်ကောင်နှစ်ဦးအပြင် အခြားသော ဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ ပါဝင်ပတ်သက်မှုကလည်း ဇာတ်လမ်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ပိုမို လေးနက်စေပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ဆာတိုကို ရဲ့ အနီးကပ် သက်တော်စောင့်ဖြစ်သူ ကိုတာရို အိုဂါဝါ နဲ့ လူမိုက်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် မစ်ဆုအဲဒါ တို့ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍတွေဟာ အလွန်အရေးပါလှတယ်။

ကိုတာရို ဟာ ဆာတိုကို ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက တိတ်တခိုး ချစ်မြတ်နိုးခဲ့ပြီး သူမအတွက် အသက်ကိုတောင် စတေးဖို့ အသင့်ရှိသူ ဖြစ်တယ်။ သူရဲ့ အချစ်က တည်ငြိမ်ပြီး စောင့်ရှောက်လိုတဲ့ အချစ်မျိုး ဖြစ်ကာ ပေးဆပ်ခြင်းသက်သက်သာ ပါဝင်တယ်။ ရှင်ပေ ရဲ့ အချစ်ကတော့ ပိုင်ဆိုင်လိုပြီး ပြင်းထန်တဲ့ အချစ်မျိုး ဖြစ်တယ်။ ဒီကွဲပြားခြားနားတဲ့ အချစ်ပုံစံ နှစ်ခုကြားမှာ ဆာတိုကို ရဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေက ဇာတ်လမ်းရဲ့ တင်းမာမှုတွေကို ပိုမို မြင့်မားလာစေခဲ့တယ်။ ကိုတာရို ဟာ ရှင်ပေ နဲ့ မကြာခဏ ထိပ်တိုက်တွေ့လေ့ရှိပြီး ရှင်ပေ ရဲ့ သဝန်တိုမှုတွေကို အမြဲလိုလို ရင်ဆိုင်ရသူ ဖြစ်တယ်။

မစ်ဆုအဲဒါ ကတော့ ငွေကြေးအတွက် ဘယ်လို ရက်စက်မှုကိုမဆို လုပ်ဆောင်ဖို့ ဝန်မလေးသူ ဖြစ်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ကိုယ်ချင်းစာတရား အနည်းငယ် ကိန်းအောင်းနေတာကို တွေ့ရတယ်။ ဒီဇာတ်ကောင်တွေဟာ ဆာတိုကို ရဲ့ ယခင်ဘဝနဲ့ ယခုကြုံတွေ့နေရတဲ့ ရာဇဝတ်မှုကမ္ဘာကြီးတို့အကြား ပဋိပက္ခတွေကို ကိုယ်စားပြုနေကြတယ်။ ဆာတိုကို ရဲ့ ဖခင်ဟာလည်း မိမိသမီးရဲ့ အကျိုးအတွက်လို့ ဆိုကာ သူမရဲ့ ဘဝကို ချုပ်ကိုင်ဖို့ ကြိုးစားသူဖြစ်ပြီး ရည်ရွယ်ချက် ကောင်းပေမဲ့ လုပ်ရပ်မှားယွင်းနေတဲ့ မိဘမေတ္တာရဲ့ သင်္ကေတတစ်ခု အဖြစ် တွေ့မြင်ရမှာပါ။

ပိုးစုန်းကြူး သင်္ကေတနဲ့ ဂျပန်ယဉ်ကျေးမှု ဆက်စပ်မှု

ဇာတ်လမ်းရဲ့ ခေါင်းစဉ်ဖြစ်တဲ့ ပိုးစုန်းကြူး ဆိုတဲ့ စကားလုံးဟာ ဒီဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးရဲ့ အသက်ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး ဂျပန်ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်စပ်နေပါတယ်။ ဂျပန်စာပေနဲ့ ကဗျာတွေမှာ ပိုးစုန်းကြူးဟာ နွေရာသီရဲ့ အမှတ်လက္ခဏာ တစ်ခုဖြစ်သလို တိုတောင်းလှတဲ့ အသက်ရှင်သန်မှုနဲ့ ပျောက်ကွယ်လွယ်တဲ့ အလှတရားကို ကိုယ်စားပြုလေ့ရှိတယ်။ ပိုးစုန်းကြူးတွေဟာ မှောင်မိုက်တဲ့ ညအချိန်တွေမှာ မိမိတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး အဖော်ရှာတတ်ကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ အလင်းရောင်က လှပပေမဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ သေဆုံးသွားတတ်ကြတယ်။ အဲဒါကို ဂျပန်စကားနဲ့ ဆွေးမြေ့နေတဲ့ မြက်ပင်တွေကနေ ပိုးစုန်းကြူးတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ် လို့ တင်စားပြောဆိုလေ့ ရှိကြတယ်။

ဆာတိုကို ရဲ့ ဘဝဟာလည်း ပိုးစုန်းကြူးလေး တစ်ကောင်နဲ့ အလွန်တူညီနေပါတယ်။ သူမရဲ့ နှလုံးရောဂါကြောင့် သက်တမ်းတိုတောင်းမယ်ဆိုတာ သိထားပေမဲ့ သူမဟာ အမှောင်ထုထဲကနေ ရှင်ပေ ရဲ့ ဘဝထဲကို ဝင်ရောက်လာပြီး အတောက်ပဆုံးသော အလင်းရောင်ကို ပေးစွမ်းခဲ့တယ်။ ရှင်ပေ အတွက်တော့ ဆာတိုကို ဟာ သူ့ရဲ့ ကြမ်းတမ်း မှောင်မိုက်နေတဲ့ ဘဝခရီးလမ်းကို လင်းလက်စေခဲ့တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အလင်းရောင်လေး ဖြစ်နေခဲ့တာပေါ့။ သေဆုံးခြင်းကို မျက်ကွယ်မပြုဘဲ လက်ခံထားခြင်း၊ အချိန်တိုတောင်းပေမဲ့ ပြင်းပြစွာ ရှင်သန်ခြင်း ဆိုတဲ့ ဒဿနတွေဟာ ပိုးစုန်းကြူးရဲ့ သဘာဝနဲ့ ထပ်တူကျနေပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီဇာတ်လမ်းဟာ အသက်ရှည်ရှည် နေရခြင်းထက် အသက်ရှင်နေစဉ် အချိန်တိုလေးအတွင်း ဘယ်လောက် တောက်ပစွာ၊ ဘယ်လောက် အဓိပ္ပာယ်ရှိစွာ ရှင်သန်ခဲ့သလဲ ဆိုတဲ့ ဘဝရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး မေးခွန်းကို မေးမြန်းထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကာတွန်းရုပ်ရှင်အဖြစ် အသက်ဝင်လာမှုနဲ့ အနုပညာ ဖန်တီးမှုများ

စာဖတ်သူတွေရဲ့ ရင်ကို လှုပ်ခတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ဒီရုပ်ပြဇာတ်လမ်းဟာ မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပဲ ကာတွန်းရုပ်ရှင် ဇာတ်လမ်းတွဲအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းက ပရိသတ်တွေ စောင့်မျှော်နေကြတဲ့ ဒီဇာတ်လမ်းကို နာမည်ကြီး ဂျပန်ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီ ဒေးဗစ် ပရိုဒတ်ရှင်း ကနေ တာဝန်ယူ ဖန်တီးနေတာပါ။ အဲဒီကုမ္ပဏီဟာ အသေးစိတ်ကျတဲ့ ရုပ်ထွက်တွေ၊ လှပတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ခမ်းနားတဲ့ ဇာတ်ကွက်ဖန်တီးမှုတွေကြောင့် နာမည်ကြီးတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။

ဇာတ်ကောင်တွေရဲ့ အသက်ဝင်မှုအတွက် အသံသရုပ်ဆောင်တွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကလည်း အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။ ဆာတိုကို ရဲ့ နူးညံ့ပေမဲ့ ပြတ်သားတဲ့ အသံပိုင်ရှင်အဖြစ် နာမည်ကျော် အသံသရုပ်ဆောင် လင်း က ပါဝင်ထားပြီး၊ ရှင်ပေ ရဲ့ အေးစက်ကြမ်းတမ်းပေမဲ့ အချစ်အတွက် ရူးသွပ်တတ်တဲ့ အသံအတွက်ကိုတော့ ကိုကီ အုချီယာမာ က အသက်သွင်းပေးထားပါတယ်။ အခြားသော အဓိကဇာတ်ကောင်တွေဖြစ်တဲ့ ကိုတာရိုအတွက် ကန်တို အီတို နဲ့ မစ်ဆုအဲဒါအတွက် ကန်ဂျီရို ဆူဒါ တို့က အသံနဲ့ ပုံဖော်ပေးကြမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါရိုက်တာ တာကာဟီရို ကာမေ ရဲ့ ဦးဆောင်မှုနဲ့ မေဂျီခေတ်ရဲ့ လှပတဲ့ ရှုခင်းတွေ၊ ရိုးရာဝတ်စုံတွေ၊ သမိုင်းဝင် အငွေ့အသက်တွေကို အနုစိတ် ဖန်တီးထားမှာဖြစ်လို့ ပရိသတ်တွေအတွက် မျက်စိပသာဒဖြစ်စေမယ့် အနုပညာလက်ရာတစ်ခု ဖြစ်လာမှာ သေချာပါတယ်။

ဒီရုပ်ရှင်ကို လာမယ့် နှစ်ထောင့်နှစ်ဆယ့်ခြောက်ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ကိုးရက်နေ့မှာ ဖူဂျီ ရုပ်သံလိုင်း ကနေ စတင် ထုတ်လွှင့်ပြသသွားမှာဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတကာ ပရိသတ်တွေအတွက်တော့ ကရန်ချီရိုးလ် အွန်လိုင်းပလက်ဖောင်း ကနေ တစ်ဆင့် ကြည့်ရှုနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်လို့ တရားဝင် ကြေညာထားပြီး ဖြစ်ပါတယ်။ အစပိုင်း သီချင်းကို အီရီ က သီဆိုထားပြီး ဇာတ်သိမ်းပိုင်း သီချင်းကိုတော့ တိုအိုဘိုအီ က သီဆိုထားတာကြောင့် ပရိသတ်တွေအတွက် ရသစုံလင်စွာ ခံစားရမှာ သေချာပါတယ်။

ဇာတ်သိမ်းပိုင်းရဲ့ အငြင်းပွားဖွယ်ရာများနဲ့ ဒဿနရှုထောင့်

ဇာတ်လမ်းရဲ့ အဆုံးသတ်ပိုင်းဟာ ပရိသတ်တွေအကြား ကြီးမားတဲ့ တုန်လှုပ်မှုနဲ့ ဝေဖန်မှုတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်။ ပုံမှန် အချစ်ဇာတ်လမ်းတွေလို အခက်အခဲတွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ဇာတ်ကောင်နှစ်ဦး အတူတကွ ပျော်ရွှင်စွာ ပေါင်းဖက်သွားကြတယ် ဆိုတဲ့ ရိုးရှင်းလှတဲ့ ဇာတ်သိမ်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ လေးနက်တဲ့ ပေးဆပ်မှုနဲ့ အလွန်နာကျင်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ခွဲခွာခြင်းတွေကို ရွေးချယ်ခဲ့လို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဇာတ်သိမ်းမှာ ရှင်ပေ ဟာ သူကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ အပြစ်တွေအတွက် အဖိုးအခပေးဆပ်ဖို့နဲ့ ဆာတိုကို နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ သူတစ်ဦး ဖြစ်လာစေဖို့အတွက် ဆာတိုကို နဲ့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ခွဲခွာနေထိုင်ခဲ့ရတယ်။ နှစ်ပေါင်း ငါးဆယ် နီးပါးခန့် ဝေးကွာသွားခဲ့တာပါ။ ဆာတိုကို ဟာလည်း သူမရဲ့ ရောဂါဝေဒနာတွေနဲ့အတူ ရှင်ပေ ပြန်အလာကို တစ်ဦးတည်း အထီးကျန်စွာ စောင့်မျှော်နေခဲ့ရတယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး အသက်အရွယ် ကြီးရင့်ချိန်၊ အိုမင်းမစွမ်း ဖြစ်နေချိန်မှသာ သူတို့ရဲ့ အိမ်ဟောင်းလေးမှာ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခွင့် ရခဲ့ကြတယ်။

ဒီဇာတ်သိမ်းကို ပရိသတ်အချို့က လုံးဝ မနှစ်မြို့ခဲ့ကြဘူး။ ရောဂါကြောင့် သက်တမ်းတိုတောင်းလှတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ချစ်ရသူနဲ့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ခွဲခွာစေခြင်းဟာ အလွန်ရက်စက်လွန်းတယ်လို့ ဝေဖန်ခဲ့ကြတယ်။ ရှင်ပေ ရဲ့ အပြစ်တွေအတွက် ပေးဆပ်ရတာကို နားလည်နိုင်ပေမဲ့ အပြစ်မရှိတဲ့ ဆာတိုကို ပါ ဘာကြောင့် ဒီလောက် အထီးကျန်ဆန်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို ခံစားခဲ့ရတာလဲ ဆိုတဲ့ မေးခွန်းတွေလည်း ထွက်ပေါ်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီဇာတ်သိမ်းကို ဒဿနရှုထောင့်ကနေ ပြန်လည် သုံးသပ်ကြည့်မယ် ဆိုရင် စာရေးသူရဲ့ လေးနက်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို တွေ့မြင်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ လူသတ်သမားတစ်ဦးဟာ မိမိချစ်မြတ်နိုးသူကို တွေ့ရှိရုံမျှနဲ့ အတိတ်က ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ အပြစ်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကမ္မနိယာမ အရ အပြစ်ရှိရင် ပေးဆပ်ရမှာသာ ဖြစ်တယ်။ ရှင်ပေ ရဲ့ ခွဲခွာခြင်းဟာ မိမိကိုယ်ကို သန့်စင်စေခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဆာတိုကို ရဲ့ စောင့်ဆိုင်းခြင်းဟာ ရှင်ပေ ရဲ့ ပြောင်းလဲမှုကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ပေးခြင်း ဖြစ်တယ်။ အချစ်ဆိုတာ အတူတကွ နေထိုင်ရခြင်း တစ်ခုတည်းနဲ့တင် တိုင်းတာလို့ မရနိုင်ဘူးလို့ ဇာတ်လမ်းက ဆိုလိုချင်ပုံ ရပါတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ချင်း ဝေးကွာနေပေမဲ့ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး အပြန်အလှန် ယုံကြည်မှု၊ စောင့်မျှော်မှုတွေနဲ့ သစ္စာရှိစွာ ရှင်သန်သွားခြင်းဟာလည်း အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ တစ်ခုပင် ဖြစ်တယ်။

သူတို့ရဲ့ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်းက အချိန်နှောင်းသွားပြီလို့ ထင်ရပေမဲ့၊ လူ့ဘဝရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်လေးမှာ မိမိအချစ်ရဆုံးသူနဲ့ အတူရှိခွင့်ရခြင်းဟာပင်လျှင် ကြီးမြတ်တဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မယ်။ ပိုးစုန်းကြူးလေးတွေဟာ မှောင်မိုက်တဲ့ ညအလယ်မှာ တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး အလင်းရောင်တွေနဲ့ ဆက်သွယ်ကြသလို၊ ရှင်ပေ နဲ့ ဆာတိုကို တို့ဟာလည်း အထီးကျန်ခြင်းဆိုတဲ့ အမှောင်ထုထဲမှာ တစ်ဦးအပေါ်တစ်ဦး ထားရှိတဲ့ မေတ္တာအလင်းရောင်နဲ့ ဆက်သွယ်ရှင်သန်ခဲ့ကြတာ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီဇာတ်သိမ်းဟာ ဝမ်းနည်းဖွယ် ကောင်းပေမဲ့ လူသားဆန်မှု၊ ပြစ်မှုနဲ့ ကျေအေးမှု၊ သစ္စာတရားနဲ့ မေတ္တာတရားတို့ကို အနက်ရှိုင်းဆုံး ရိုက်ခတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ မှတ်တိုင်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တာပါ။

အောင်မြင်မှု မှတ်တိုင်များနဲ့ ပရိသတ် လက်ခံမှု

ဝေဖန်မှုတွေ ရှိနေစေကာမူ ဒီရုပ်ပြဇာတ်လမ်းဟာ စီးပွားရေးအရရော အနုပညာအရပါ အလွန်အောင်မြင်တဲ့ လက်ရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ စတင်ထုတ်ဝေတဲ့ အချိန်ကစလို့ ပရိသတ်တွေရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို ကြီးမားစွာ ရရှိခဲ့ပြီး စောင်ရေ သန်းနဲ့ချီပြီး ရောင်းချနိုင်ခဲ့တယ်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ဇာတ်ကောင်ဒီဇိုင်းတွေ၊ ရှုပ်ထွေးတဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပဋိပက္ခတွေနဲ့ မျှော်လင့်မထားတဲ့ ဇာတ်ကွက် အလှည့်အပြောင်းတွေကြောင့် အမျိုးသမီး ပရိသတ်တွေသာမက အမျိုးသား ပရိသတ်တွေပါ စွဲလန်းစွာ ဖတ်ရှုခဲ့ကြတယ်။ နိုင်ငံတကာ စျေးကွက်မှာလည်း အင်္ဂလိပ်ဘာသာ အပါအဝင် ပြင်သစ်၊ စပိန်၊ အီတလီ၊ ထိုင်း၊ ပိုလန် နဲ့ ဂျာမန် ဘာသာစကားတွေနဲ့ ဘာသာပြန်ဆို ထုတ်ဝေနိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ဂျပန်နိုင်ငံတွင်းရှိ ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားတဲ့ ဆုပေးပွဲတွေမှာလည်း အသိအမှတ်ပြုမှု များစွာ ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် နှစ်ထောင့်နှစ်ဆယ့်လေးခုနှစ်မှာ ဒီဂျစ်တယ် ရုပ်ပြ ဆုပေးပွဲမှာ ပထမဆု၊ တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ စာအုပ်ဆိုင်ဝန်ထမ်းများ အကြံပြုစာရင်းမှာ ပထမနေရာတွေ ရရှိခဲ့သလို ဆူတာယာ ရုပ်ပြ ဆုပေးပွဲမှာ ပဉ္စမနေရာနဲ့ အကောင်းဆုံး ရုပ်ပြလမ်းညွှန်မှာ နဝမနေရာတွေ ချိတ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ကိုဒန်ရှာ ရုပ်ပြ ဆုပေးပွဲနဲ့ ရှိုဂါကူကန် ရုပ်ပြ ဆုပေးပွဲတွေမှာလည်း ဆန်ခါတင်စာရင်းဝင်ခဲ့ပြီး နှစ်ထောင့်နှစ်ဆယ့်ငါးခုနှစ်ရဲ့ ကာတွန်းအဖြစ် ဖန်တီးစေလိုသော ရုပ်ပြများ စစ်တမ်းမှာ တတိယနေရာ ရရှိခဲ့တဲ့အထိ အောင်မြင်မှု သရဖူဆောင်းနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအောင်မြင်မှုတွေက ဇာတ်လမ်းရဲ့ ခိုင်မာမှု၊ စာရေးသူရဲ့ တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းနဲ့ လူ့သဘာဝကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်တဲ့ အနုပညာ အမြင်တို့ကို ထင်ဟပ်ပြသနေတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

နိဂုံး

ပိုးစုန်းကြူးလေးရဲ့ မင်္ဂလာပွဲ ဇာတ်လမ်းဟာ သာမန် အချစ်ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်မျှသာ မဟုတ်ဘဲ ဘဝရဲ့ တန်ဖိုး၊ သေဆုံးခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်နဲ့ မေတ္တာတရားရဲ့ စွမ်းအားတို့ကို လေးနက်စွာ တွေးတောစေနိုင်တဲ့ အနုပညာလက်ရာ တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ကလေးငယ်တွေအတွက် အခက်အခဲတွေကို ဉာဏ်ပညာနဲ့ ကျော်လွှားတတ်တဲ့ သတ္တိကို သင်ခန်းစာ ပေးနိုင်ပြီး၊ လူငယ်တွေအတွက် အချစ်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်နဲ့ ပေးဆပ်ခြင်းတွေကို နားလည်စေနိုင်ကာ၊ လူကြီးတွေအတွက်တော့ အတိတ်က အမှားတွေအတွက် ပြင်ဆင်ခွင့်နဲ့ ဘဝရဲ့ နေဝင်ချိန်မှာ တွေ့ကြုံရမယ့် ငြိမ်းချမ်းမှုတွေကို ဒဿနရှုထောင့်ကနေ တွေးခေါ်ခံစားနိုင်စေမှာပါ။

ကြမ်းတမ်းတဲ့ ခေတ်စနစ်တစ်ခုအတွင်း အသက်ရှင်သန်ရေးအတွက် စတင်ခဲ့ရတဲ့ အတုအယောင် မင်္ဂလာပွဲလေးကနေ အသက်ထက်ဆုံး သစ္စာတည်ခဲ့ကြတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ မေတ္တာအဖြစ်ကို ကူးပြောင်းသွားပုံ ရေးဖွဲ့ထားတဲ့ ဒီဇာတ်လမ်းလေးဟာ ကြည့်ရှုဖတ်ရှုသူတိုင်းရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲမှာ ပိုးစုန်းကြူးလေးတွေရဲ့ အလင်းရောင်လို အမြဲတမ်း ထိန်လင်းကျန်ရစ်နေမှာ အမှန်ပဲ ဖြစ်ပါတော့တယ်။