Everything

Everything

SunBleachedIvy

00:02

Song of the chapter: Staying_ Lizzy McAlpine




 



سونگهون با لباس هایی که مطمئن بود توشون خوب به نظر می‌رسید با آلوینی که در جدی ترین حالت خودش قرار داشت تو ماشین بودن و داشتن حرف هاشون رو مرتب می‌کردن.

"من برم باهاش حرف بزنم؟"


"آره. مثل این سریال ها دیگه،چمیدونم یک دفعه از پیش سرش ظاهر شو یا وقتی از روی پله ها میخواد بیوفته بگیرتش. یه کاری بکن"

سونگهون لپش رو باد کرد، این قضیه اصلا خوب تموم نمیشد

خونشون مثل هر خونه آدم پولدار دیگه ای بود، پر از چیز ها چرت و پرتی که اصلا بهشون نیازی نبود اما خونه بدترکیبی نبود حداقل نه از بیرون

"زنگ در رو بزن"

تو سکوت بهش خیره شد

"بزن که اول تو رو ببین!‌ بدو پارک سونگهون من تا ابد وقت ندارم"

زنگ رو زد و نگاهش رو به جلوش داد، دختر جوانی که از خدمه بود در رو براشون باز کرد

"آقای هوفمن! دومین آلمانی مورد علاقه ام، حالتون چطوره؟"

شیم هانسول مردی که از نزدیک خیلی مزخرف تر به نظر می‌رسید به سمتشون اومد و با آلوین خوش و بش کرد

" حدس می‌زنم ایشون پسر خونده ات شن؟" نگاهش رو به سونگهون داد

" سونگهون آقا. از دیدارتون خوش بختم" دستش رو تکون داد

" منم همینطور راستش رو بخوای منم یک پسر دارم که همین حالا باید از راه برسه."

قبل از اینکه حرفش رو تموم کنه سونگهون پسری رو با موهای قهوه ای دید که به سمتشون

میومد و وقتی صورتش خسته و بی حوصلش رو بالا گرفت فهمید اون جیکه.

چشم هاش خیلی صاف بود انگاری یه سطل رنگ قهوه ای جلوی سونگهون گذاشته بودن و به نوبه خودش پسر زیبایی بود.

"سلام جناب هوفمن" سری‌ به آلوین تکون داد و بعد سمت سونگهون چرخید

"آقای پارک، من جیک هستم" دستش رو جلو آورد

بعدش آقای شیم همه رو سمت میزد راهنمایی کرد و شام رو شروع کردن، شامی که جیک کلش ساکت

بود ولی سونگهون هر از گاهی جواب سوال های آقای شیم و همسرش رو میداد.



وقتی شام تموم شد آلوین جیک و سونگهون رو تقریبا به بیرون رفتن تهدید کرد و خودش و آقای شیم وارد اتاق کارش شدن


هوا ابری بود و جیک درحالی که به آسمون خیره شده بود با سونگهون حرف میزد

"میخوای بدونی تو اون اتاق دارن راجب چی حرف میزنن؟"

سونگهون که تا اون لحظه پشت سرش وایساده بود جلو اومد و کنارش ایستاد

" راجب اینکه پدر خونده ات به پدرم کمکم کنه شرکتش رو به درخشش قبل از رسوایی برگردونه"

صورت سونگهون به سمتش چرخیده شد، جیک پسر باهوشی به نظر میومد

"راه حلشون هم واضحه، من و تو، یک ازدواج قراردادی"


سونگهون واقعا جا خورده بود، این پسر انگاری از همه چیز خبر داشت


"پدرم قبل از اینکه شما بیاید بهم گفت، حقیقتا نمیدونستم از یه پسر کره ای به فرزند خوندگی گرفته شده چه انتظاری باید داشته باشم ولی خب بد قیافه نیستی"

سونگهون خندید

"تو هم اونقدر بد قیافه نیستی" سیگار بهش تعارف کرد

"مرسی، اما من نمیکشم"

سونگهون ابروهاش رو بالا انداخت و سیگارش رو روشن کرد

"وقتی رفتیم بیرون پدر من قراره بهم بگه، جه یون باید با هم حرف بزنیم و پدر خونده تو هم بهت همین رو میگه"

نه، پدر خونده سونگهون این رو بهش نمیگفت چون هرچقدر جیک خبر داشت سونگهون بیشتر از اون خبر داشت.


"تو مشکلی باهاش نداری؟"

"با چی؟"

"با ازدواج با کسی که تا حالا یک بار هم ندیدش" جیک گفت انگاری نگران بود،هم نگران خودش هم نگران این پسر که الان برای اولین‌ بار دیده بودتش.

"نترس. اتفاقی نمیوفته" سونگهون میتونست نگرانی جیک رو حس کنه ولی این رو هم میدونست که حرف هاش از‌ بیخ و بن دروغه

"جیک؟"

صدای پدر جیک اون ها رو از خلوتشون بیرون کشید

"بله پدر؟"

"باید باهم حرف بزنیم جه یونا."

سونگهون به سختی خنده اش رو کنترل کرد

"راستی سونگهون، آقای هوفمن بیرون منتظرته."

سرش رو تکون داد

جیک دستی‌ برای سونگهون تکون داد و با پدرش

اون رو تنها گذاشتن.

"چرا نیومدی بیرون؟ به اون مرتیکه گفتم بهت بگه من بیرونم"

آلوین‌گفت و یک سیگار روشن کرد

"آره گفت، ولی خواستم یه کم اینجا بمونم. خب؟ چطور پیش رفت"

"قبول کرد که تو با پسرش ازدواج کنی ولی گفت قبلش باید تو و جیک سه بار باهم دیگه بیرون برید"

"سه بار؟ حالا چرا سه بار؟"

"که بفهمید میتونید زندگی کنید یا نه، البته که اینها همش برای نمایشه همین الانش‌هم اون پسر همسر تو حساب میشه"

همسرش،جیک همین حالا هم همسرش به حساب می اومد ولی سونگهون فقط قرار بود خونه و آشیونه اش رو

ویران کنه و بذاره بره.





Report Page