Everything.

Everything.

SunBleachedIvy

00:01

Song of the chapter: Beach_ The neighborhood




 



اتاق بوی خون میداد و مرد با صورتی از فرط درد تو هم دیگه پیچیده شده بود روی زمین افتاده بود.

" تو رو کی فرستاده؟"

"من؟  من استخدام شدم توسط یکی که میخواسته تو

نباشی" گفت و دستکش هاش رو بیرون کشید بعد جلوی مرد زانو زد

"پول خوبی هم بابت به من دادن، بگو ببینم آقای سامرز چیکار کردی که یکی آدم کش خبر کرده؟"

مرد خون تو دهنش رو جمع کرد و بعدش تو صورتش تف کرد

سونگهون وقتی داشت خون رو از روی صورتش جمع می‌کرد تفنگ رو هم از تو جیب عقبش درآورد

"برای همین میگن نباید با مشتری دوست شد"

ثانیه بعدی صدای گلوله تو اتاق پیچیده شد، سونگهون بعد از اینکه پارچه سیاه رو روی مرد کشید گوشیش رو از تو جیبش درآورد و شماره رو گرفت.

"کار تموم شد‌. الان چی؟"

"نمیدونم چرا اصلا ازت انتظار سلام کردن داشتم، الان باید بیای سازمان من و آلوین باهات کار داریم"

سونگهون راه رفتنش رو متوقف کرد

"همون کار؟!"

از پشت تلفن صدای نفس عمیقی اومد

"همون کار"

"باشه"


سازمان یا هرچیز دیگه ای که صداش میکردن مثل همیشه پر از آدم هایی بود که از نظر خودشون دارن کار میکنن ولی همه می‌دونستن که تنها کار اون ها جنایت بود البته که خودش هم از این قضیه مستثنی نبود. کسی که برای پول آدم میکشه از روی عصبانیتی که هیچ وقت خاموش نمیشه برای آروم کردن گرگ درونی که عذاب وجدانش هیچ وقت خاموش نمیشه.

"تو داخل نمیای؟" دستش رو دستگیره بود و صورتش سمت جی.

"نه گفت اول میخواد باهات خصوصی حرف بزنه بعد من که میام راجب همون همیشگی ها صحبت کنیم"

سرش رو تکون داد و در رو باز کرد

"سونگهونا بالاخره اومدی؟ کم کم داشتم فکر میکردم نکنه تو راه پشیمون شدی؟"

آلوین به میز تکیه داده بود و نگاهش تو گوشیش بود

"بعد از ده سال فکر نکنم همچین چیزی امکان داشته باشه."

چشم هاش رو از گوشیش بیرون آورد

"نه نداره. حالا بیا بشین باید حرف بزنیم"

سونگهون‌نفس عمیقی کشید بالاخره وقتش رسیده بود، هر آدمی رو که تو این چنل سال به قتل

رسیده بود به خاطر این بود که حالا به این لحظه برسوننش.

"خب، فکر کنم میدونی قراره راجب چه موضوعی با همدیگه حرف بزنیم، همون قول و قراری که

روز اول با هم دیگه گذاشتیم که وقتی زمانش برسه من تو رو استخدام میکنم تا یکی رو برام بکشی."

تبلتلش روی میز جلوی سونگهون گذاشت

"این آدم اسمش شیم هانسوله"

توجه سونگهون به حرف های آلوین جلب شد، بار ها میدید که آلوین راجب یک آدمی با این نام صحبت میکنه ولی تو هیچ کدوم از اون ها لحنش اصلا جالب نبود

"معمولا مردم میشناسنش ولی اگر نمیشناسیش، یک تاجر خیلی موفقه یک شرکت هم داره البته در ظاهر اینجوریه‌ با یک زن استرالیایی ازدواج کرده و الان هم یک پسر داره"

این عجیب بود، آلوین یا جی هیچ وقت راجب زندگی شخصی اهداف بهش چیزی نمیگفتن

"من نمی‌فهمم مگه تو از من نمیخوای این مرد رو برات بکشم؟"

آلوین‌سرش رو به معنای تایید تکون داد

"خب پس برای چی داری به من راجب زندگی شخیصش میگی؟"

"من بهت گفتم بودم هدفی که من دارم مثل بقیه نیست، من میخوام تو اون خانواده رو از درون نابود کنی. میخوام از درون اساسشون رو از بین ببری"

لحظه ای مکث کرد

"یعنی فقط به قتل ختم نمیشه؟"

"نه نمیشه"

"میخوای من چیکار کنم؟"

آلوین‌تبلت رو برداشت عکس یک پسر جوان رو جلوی سونگهون گذاشت

"شیم جه یون، جیک هرچیزی که دلت بخواد صداش بزنی. بیست چهار سالشه"

سونگهون ابروهاش رو توهم پیچید

"خب؟ این چه ربطی به من داره؟"

"چند ماه پیش رسوایی همجنسگرا بودنش کل کره و استرالیا رو دربرگرفت چون دقیقا موقعی بود که قرار بود برای منفعت پدرش با دختر یکی دیگه از خانواده های ثروتمند ازدواج کنه، من هم دقیقا منتطر همین بودم"

"منتظر بودی معلوم بشه پسره گیه؟" با لحن تمسخر آمیزی گفت

خندید

"نه،منتظر فرصت بودم. فرصت مناسبی که تو رو وارد بازی کنم. سونگهون، میدونی که من هم یک تاجر به حساب میام نه؟"

"آره میدونم روزی صد بار یاد آوری میکنی"

" خانواده شیم مونده و کاری که بر روی شونه های پسرشون بوده اما در انجام دادن این کار شکست خورده .الان هم نیاز به یک شوالیه سفید دارن و تو دوست عزیزم قراره این نقش بگیری"

"هرچی بیشتر حرف میزنی بیشتر میترسم"

"من تو رو به فرزند خوندگی گرفتم پس تو وارث من و شرکت من به حساب میای، من و تو با هم برای شام به خونه ای خانواده شیم میرین و تو اونجا با جیک گرم میگیری."

"که بعدش چی بشه؟"

"باهاش ازدواج کنی اون مرد رو به قتل برسونی و اون خانواده رو تیکه پاره کنی."

بعد از چند دقیقه سکوت سونگهون بلند شد که بره

"من انجامش نمیدم"

"نه نه نه، سونگهونا قرارمون که یادت نرفته رفته؟ اگر این کار رو نکنی اون آدم رو به دستت نمیسپرم"

دستش رو دستگیره خشک شد، چشم هاش رو بهم فشرد

"کی قراره باهاشون ملاقات کنی؟"

آلوین دستش رو دور گردن سونگهون انداخت

"میدونستم سر عقل میای. سه شنبه ساعت ۸"

سونگهون سری تکون داد و از اون اتاق بیرون رفت.



"خب چه بلایی سره پسره میاد؟" جی درحالی که آبجو می‌خورد به ستون تیکه داده بود و پاهاش رو روی هم انداخته بود

"نگفت، نگاری اصلا براش مهم بود که اون پسر چی میشه و فکر می‌کنم انتظار داشت..."

"انتظار داره تو هم برات مهم نباشه بالاخره اون بزرگت کرده" حرفش رو قطع و افکارش رو کامل کرد

"درهرصورت، من که نمیتونم کاری در حق اون پسر انجام بدم شاید بهش ظلم کنم ولی کاریه که باید بکنم"


"اینقدر خودت رو اذیت نکن پسر، مثلا فردا داری میری به دیدن همسر آیندت " مشتی به بازوی سونگهون زد.



"خفه شو."


Report Page