@Enqelabrojava
🔳 ترامپ و آیندهٔ رۆژآوا
✍️ ناصح دالاهو
❑ دورهٔ اول ریاستجمهوری ترامپ بهوضوح نشان داد که او تمایلی به مداخلهٔ طولانیمدت نظامی در خاورمیانه ندارد و بر منافع فوری آمریکا تمرکز میکند.
❑ در دورهٔ دوم ریاست جمهوری ترامپ، این احتمال وجود دارد که سیاستهای او در قبال روژآوا بر پایهٔ کاهش حضور نظامی و تمرکز بر توافقهای اقتصادی و امنیتی کوتاهمدت باقی بماند. این مسئله کوردهای روژآوا را در موقعیت حساسی قرار میدهد، چرا که هم رژیم ترکیه و هم رژیم سوریه بهدنبال تضعیف خودمختاری کوردها هستند. ترکیه همواره نیروهای YPG را تهدیدی برای امنیت خود دانسته و از هر فرصتی برای تضعیف آنها استفاده میکند. از سوی دیگر، بشار اسد نیز هیچ تمایلی به اعطای خودمختاری واقعی به کوردها ندارد و به احتمال زیاد در نبود حمایت خارجی، فشار بر کوردها برای پذیرش حاکمیت دولت مرکزی افزایش خواهد یافت.
❑ در این شرایط، کوردهای روژآوا باید بهدنبال ایجاد اتحادهای جدید و متنوعی باشند. در عین حال میتوانند از منابع طبیعی غنی مناطق خود، بهویژه منابع نفتی، بهعنوان اهرم فشار در مذاکرات با دولتهای منطقهای و بینالمللی استفاده کنند. همکاریهای اقتصادی با کشورهای اروپایی یا حتی ایجاد توافقهای تجاری میتواند راهی برای حفظ دستاوردهای سیاسی و اقتصادی آنها باشد.
❑ هدف نهایی همچنان باید دستیابی به استقلال یا دستکم خودمختاری گسترده باشد. اگرچه شرایط کنونی و سیاستهای ترامپ ممکن است این هدف را در کوتاهمدت دشوار کند، کوردهای روژآوا باید به تقویت نهادهای سیاسی و نظامی خود ادامه دهند و تلاش کنند مشروعیت بینالمللی بیشتری برای مبارزه خود کسب کنند. در عین حال، باید توجه داشت که وحدت داخلی در میان احزاب و گروههای کوردی نیز اهمیت ویژهای دارد.
❑ اگرچه حمایت مستقیم و پایدار آمریکا از کوردها دور از انتظار است، اما کوردها باید با هوشمندی از فرصتهای موجود استفاده کنند و بهدنبال ایجاد اتحادهای منطقهای و بینالمللی جدید باشند. حفظ منابع طبیعی، تقویت ساختارهای حکومتی و تمرکز بر دیپلماسی فعال میتواند به کوردها کمک کند تا در مقابل فشارهای خارجی مقاومت کنند و در مسیر دستیابی به استقلال و خودمختاری گام بردارند.
ـــــــــــــــــــــــــــــــ
❑ انقلابــــ روژآوا