@Enqelabrojava
🔳 نامهٔ مطلب احمدیان زندانی سیاسی کورد به "مایساتو" گزارشگر ویژهٔ حقوق بشر سازمان ملل
❑ مطلب احمدیان، زندانی سیاسی کورد که از سال ۱۳۸۹ در زندان اوین محبوس است، در نامهای سرگشاده خطاب به مای ساتو، گزارشگر ویژهٔ حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، از وضعیت وخیم جسمانی خود و ممانعت مقامات قضایی رژیم ایران از درمانش خبر داده است.
❑ مطلب احمدیان که به ۳۰ سال زندان محکوم شده و اکنون پانزدهمین سال حبس خود را بدون حتی یک روز مرخصی سپری میکند، در این نامه نوشته است که در دوران بازداشت خود تحت شکنجههای شدید از جمله شکستگی استخوانها و آسیبهای داخلی قرار گرفته و به بیماریهای جدیای از جمله تنگی کانال نخاع، عفونت شدید بیضه، کولیت و خونریزی روده، نارسایی کلیه و زخم اثنیعشر مبتلا شده است.
❑ این زندانی سیاسی کورد تأکید کرده که با وجود تأیید پزشکی قانونی مبنی بر نیاز او به درمان خارج از زندان و حتی تأمین وثیقه و کفالت وکلای دادگستری، دادستان تهران با توقف حکم و انتقال او به مراکز درمانی مخالفت کرده است.
❑ احمدیان همچنین در نامهٔ خود از زندانیان سیاسی دیگری که از درمان پزشکی محروم شدهاند، نام برده و از سازمان ملل خواسته است که به این مسئله توجه ویژهای داشته باشد. سازمانهای حقوق بشری پیشتر هشدار داده بودند که محرومیت از درمان یکی از روشهای اعمال فشار بر زندانیان سیاسی در ایران است.
📜 متن کامل نامه مطلب احمدیان:
عالیجناب مای ساتو، گزارشگر ویژهٔ حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران
ضمن عرض ادب و احترام
به استحضار جنابعالی میرسانم اینجانب زندانی سیاسی مطلب احمدیان که از سال ۱۳۸۹ در زندان بسر میبرم، محکوم به ۳۰ سال زندان میباشم که هم اکنون در پانزدهمین سال حبس خود در زندان اوین بدون حتی یک روز و یک ساعت مرخصی در سختترین شرایط بسر میبرم.
سرکار خانم مای ساتو
اینجانب در طی دوران بازداشتم در ادارهٔ اطلاعات اورمیه در سال ۱۳۸۹، ماهها در سلول انفرادی نگه داشته شدم و مورد شکنجههای فراوانی قرار گرفتم. در طی دوران بازجویی یک پایم شکسته شد، کتفم از جا درآمد و تمامی دندانهایم به غیر از سه عدد در دهانم خرد شد. مشت و لگد و کابل جیرهٔ روزانه من بود و یک بار با وارد آمدن ضربه به کمرم با میلگرد آهنی یکی از مهرههای کمرم شکست و تا ۶ ماه فلج شدم و قادر به حرکت نبودم که هم اکنون بسیاری از بیماریهای من حاصل این شکنجهها میباشد.
سرکار خانم مای ساتو
من با تنگی کانال نخاع، عفونت شدید بیضه، کولیت روده و خونریزی روده، پارگی فتق و پرده دیافراگم، پیچخوردگی معده، تپش قلب، تنگی نفس، زخم اثنیعشر و نارسایی کلیه دست به گریبانم و حتی از خوردن غذا نیز عاجزم که منجر به کاهش شدید وزن بدنم شده است و علیرغم پیگیریهای فراوان در طول یک سال گذشته و موافقت پزشکی قانونی با توقف حکم بنده و ادامهٔ روند درمان در مراکز درمانی خارج از زندان و تأیید بهداری زندان اوین و تأمین وثیقه ۵۰ میلیارد ریالی و کفالت ۵ وکیل دادگستری متأسفانه شخص دادستان تهران (صالحی)، بنا به دلایل نامعلوم با توقف حکم اینجانب مخالفت مینماید و مانع از ادامه و پیگیری روند درمان من شده است.
سرکار خانم مای ساتو
متأسفانه نبود امکانات حداقلی درمانی در زندانهای کشور و مخالفت و ممانعتهای به عمل آمده از انجام درمان زندانیان سیاسی در مراکز درمانی خارج از زندان حتی با هزینههای شخصی خود زندانیان هماکنون به عنوان حربهای در دست مقامات قضایی برای فشار آوردن بر زندانیان سیاسی شده است. تعداد زیادی از زندانیان سیاسی در بندهای ۴ و ۸ زندان اوین و همچنین بند زنان این زندان و بسیاری از زندانهای دیگر نیاز به رسیدگیهای عاجل پزشکی دارند که متأسفانه با مخالفت دستگاه قضایی از انجام پروسه درمانی خود محروم شدهاند که اینجانب تنها یک نمونه از آن هستم.
زندانیانی مثل اسدالله هادی در زندان اوین، زینب جلالیان در زندان یزد، غلامحسین کلبی در زندان شیبان اهواز، علی معزی در زندان قزلحصار کرج، فرزانه قرهحسنلو در زندان وکیلآباد مشهد، راحله راحمیپور و مرضیه فارسی در بند زنان زندان اوین و بسیاری دیگر از جمله این زندانیان میباشند که از درمان آنها ممانعت به عمل آمده است.
عالیجناب
در پایان از شما خواهشمندم تا نسبت به موضوع حق درمان زندانیان بهویژه زندانیان سیاسی در زندانهای ایران و ممانعتهای ضد انسانی به عمل آمده توسط دستگاه قضایی توجه ویژه خود را مبذول فرمایید، زیرا که حق درمان از اساسیترین حقوق زندانیان میباشد که اینجانب و بسیاری دیگر از زندانیان از این حق بدیهی خود محروم شدهایم.
با احترام
زندانی سیاسی – مطلب احمدیان
زندان اوین
اسفند ۱۴۰۳
ـــــــــــــــــــــــــــــــ
❑ انقلابــــ روژآوا