Egon Schiele

اگون شیله (Egon Schiele) نقاش و طراح برجسته اتریشی و یکی از مهم‌ترین چهره‌های اکسپرسیونیسم در آغاز قرن بیستم بود. او در ۱۲ ژوئن ۱۸۹۰ در تولن (Tulln an der Donau)، اتریش-مجارستان، به دنیا آمد و در ۳۱ اکتبر ۱۹۱۸ در وین درگذشت. پدرش آدولف شیله (Adolf Schiele)، رئیس ایستگاه راه‌آهن تولن، و مادرش ماری سوما (Marie Souma) بودند. پدرش در سال ۱۹۰۵ بر اثر بیماری سفلیس درگذشت؛ مرگ او تأثیر عمیقی بر اگون جوان گذاشت. شیله سه خواهر و برادر داشت، اما یکی از خواهرانش در کودکی درگذشت.

شیله از کودکی استعداد زیادی در طراحی داشت و در سال ۱۹۰۶ وارد آکادمی هنرهای زیبای وین شد. او از روش‌های آموزشی آکادمیک ناراضی بود و در سال ۱۹۰۹ به همراه گروهی از هنرمندان جوان، «گروه هنر نوین» را تشکیل داد. در همین دوره با گوستاو کلیمت (Gustav Klimt) آشنا شد و کلیمت به یکی از مهم‌ترین تأثیرگذاران زندگی هنری او تبدیل شد. بااین‌حال، شیله به‌تدریج از تزئینات سبک وینر یِوگِنت‌اشتیل فاصله گرفت و سبک شخصی، خشن و بسیار احساسی خود را شکل داد.

موضوع اصلی آثار شیله پیکره انسان، خودنگاره، روابط انسانی، تنهایی، میل، اضطراب و مرگ بود. خطوط تیز، اندام‌های کشیده و زاویه‌دار، حالات چهره شدید و ترکیب‌بندی‌های ناآرام از ویژگی‌های آثار او هستند. از مشهورترین آثارش می‌توان به «خودنگاره با فانوس چینی» (Self-Portrait with Chinese Lantern Plant، ۱۹۱۲)، «پرتره والی» (Portrait of Wally Neuzil)، «مرگ و دوشیزه» (Death and the Maiden، ۱۹۱۵)، «خانواده» (The Family، ۱۹۱۸)، «خودنگاره» و مجموعه‌های متعدد طراحی و آبرنگ او اشاره کرد.

شیله در سال ۱۹۱۵ با ادیت هارمز (Edith Harms) ازدواج کرد و خواهر او، آدل، نیز بعدها با شیله ارتباط خانوادگی نزدیکی داشت. در همان سال‌ها فعالیت هنری او بیشتر مورد توجه قرار گرفت و در نمایشگاه‌های مهم شرکت کرد. در اکتبر ۱۹۱۸، همسرش ادیت در جریان همه‌گیری آنفلوانزای اسپانیایی درگذشت. تنها سه روز بعد، در ۳۱ اکتبر ۱۹۱۸، اگون شیله نیز در وین بر اثر همان بیماری و در سن ۲۸سالگی درگذشت.

اگرچه زندگی شیله بسیار کوتاه بود، آثار او تأثیری عمیق بر هنر مدرن گذاشتند. امروزه او در کنار گوستاو کلیمت یکی از برجسته‌ترین نمایندگان هنر وین و از مهم‌ترین پیشگامان اکسپرسیونیسم اتریشی شناخته می‌شود.