EL SALVADOR
Matiya
السالوادور-سان سالوادور-28ژوئن
بعد از کمی شنا در استخرِ دنجِ هتل،با شنیدن آلارم موبایلِ روی میز، دل از آبِ گرم و خورشید خورده استخر کند؛حوله ی صدفی رنگی را بر دوشش گذاشت و وسایل اش را از روی میز برداشت و به سمت اتاقش رفت.
با بستن در و خارج کردن خود از تیررس بقیه مهمان ها خود را برروی تخت فنری نسبتا قدیمی هتل انداخت،گوشی اش را گرفت و شروع به چک کردن پیام ها و برنامه ریزی های سفر آینده اش کرد
در تابستان که هوای سرد و کوهستانی سالوادور کمی رنگ گرما و بوی بادی که از سمت دریا به سمتشان می آمد را می گرفت از فرصت استفاده می کرد و هتلی از بین هزاران هتل توریستی حومه سان سالوادور در نزدیکی دریاچه ایلوپانگو را رزرو می کرد،تا به سلامت بیشتر بدن و روح اش برسد،از آن فضای شهری همیشگی فاصله بگیرد.
چمدان آبی نفتیِ دست نخورده اش خبر از سفری دیگر را می داد،درست همان سفری که در آخرین پیامش با والتر اسم اش را برده بود.
نفس نسبتا عمیقی کشید،بوی جنگل های همیشه سبز با گل های وحشی سالوادور فضای اتاق را پر کرده بود.
در نیمه های دیگر سال که به قسمت مرکزی سان سالوادور برمیگشت برای رفع دلتنگی از چنین اب و هوایی قسمتی از گلخانه کوچک اتاق کارش را به گل های سالوادوری اختصاص داده بود،دربین گل های آبی رنگ،آن گل قرمز با برگ و شاخه های انگوری جلوه ویژه ایی به اتاق مملو از کتاب های علمی اش داده بود.
قبل از آن که خود بفهمد، در خواب ،رویای آینده اش را میدید؛هنوز موبایل اش از پیام هایی که برایش می آمد بلرزه می افتاد اما شاید استخر و جنگل های کوهستانی کار خود را کرده و او بدون هیچ مزاحمت و اجباری پلک هایش را برهم گذاشته بود،بدون نگرانی از بابت برنامه ایی که قرار بود به دقیقه نود کشیده شود و در آخر با کمک شخصی که نباید از برنامه مطلع شود کار را به پایان می رساند،کسی چه می داند شاید بخشی از شیرینی چیدن برنامه هایش خراب کردن و کمک گرفتن از او بود و همین لحظه های اشتباه کردن و یادگرفتن بودند که در ذهنش نقش می بستند ؛همان لحظه ها صبوری و اهمیتی که شخص مقابل اش برایش قائل بود را حس می کرد و قلب اش با گرمای بیشتری به زندگی اش .ادامه می داد
[ پایتخت کشور اِل سالواردور؛
این شهر در دره آتشفشان با فعالیت لرزه خیزی .بالا واقع شده است
سن سالوادور دارای آب هوای گرمسیری مرطوب و خشک است]
