ЭРАМ
Гулбаҳор Рахматуллаева ( Хазонрезги)
ЭРАМ
35- қисм
Афзал ўзини излаб келган кўзлари совуқ йилтиллаб турган йигитнинг турқи-тароватини ёқтирмади. Ўзини "Машраб" деб таништирган ўттиз ёшлар атрофидаги йигитнинг қип- қизил қон тепчиб турган юзига қараган Афзалнинг димоғига нима учундир илмилиқ ҳолидаги тўнғиб қолган оқ ёғнинг кўнгилни беҳузур қиладиган ҳиди урилгандек бўлди .
- Нима учун сиз билан боришим кераклигини сабабини айтмасангиз турган жойимдан бир қадам ҳам силжимайман,- деди у Машрабни ўзига ёқмаганини писанда қилиш учун чиройини очмай, - ўзи шундоқ ҳам кайфиятим йўқ.
- Мана бизда ўша кайфиятни кўтарадиган,- беўхшов тиржайди Машраб,- хўп деб кўнаверинг , йигит. Борган жойингиз да кайфиятингиз юз градусга кўтарилади , жавоб! Мана мени айтди дейсиз ! Сиз учун янгиликнинг "додахўжаси" бор!
Афзал Машрабдан ижирғаниб юзини четга бурган жойида охирги сўзини эшитиб "ялт" этиб бурилди.
- Сабримни синаманг , ака ! - деди у овози асабий титраганча,- гапни ўрайверамай эркакга ярашадиган қилиб биттада кесинг!
- Майли , - деди Машраб ҳам ўзида "тоқат" деганлари туганмас заҳира эмаслигини эслатган каби сўзининг давомини Афзални сенсираганча давом этди ,- бормасанг борма ! Зоримиз бор-у, зўримиз йўқ. Гап шундаки , мен оддий бир топшириқ бажарувчиман халос. Менга сени топиш, учрашувга таклиф қилиш топширилганди. Сабабини билмайман, бунга қизиқмадим ҳам . Борсанг бор, бормасанг кооотта кўча. Кун бўйи сени кўндиришдан бошқа қиладиган ишим ҳам "навал".
- Сабабини билмасангиз борган жойимда кайфиятим кўтарилишини қаердан билдингиз ?- ён босгиси келмади Афзалнинг,- менимча сиз кўп нарса биласиз , аммо айтгингиз келмаяпти. Ёки "айтмайсан" деган топшириқ олгансиз.
Машраб ўзини йўқотмади , қайтага оғзининг таноби қочганча изоҳ берган бўлди :
- Аниғини билмайман- у , аммо тахмин қилаяпман. Сени нозаниндек бир аёл чақиришини ўзиёқ кайфиятни кўтарадиган ҳодиса. Қолганини эса ўша аёл билан учрашганда биласан. Ҳа айтганча қўрқма , у сени гаров - паровга олмоқчимас, яна...
Машрабнинг охирги сўзлари мўъжалга бориб тегди , Афзалнинг ҳамияти қўзғалди :
-Мен қўрққанимдан бормайман демаяпган эдим. Шунчаки вақтимни қизғаниб тургандим. Хўп , қачон, қаерга боришим керак ?
- Истасанг ҳозир боришинг мумкин. Опага телефон қилайми ?
"Опа" деган сўзни эшитиб Афзал ҳайрон бўлди :" Демак, ўзини йўқлагувчи аёл бу эркакдан ҳам ёши катта..."
- Майли
Афзалдан розилик олгач Машраб ишни пайсалламади . У тезда Гавҳархонга қўнғироқ қилди :
- Алло , опа ? Ассалому алайкум. Опа , мен сиз кўришмоқчи бўлган йигитни топдим . Ҳа , худди ўзи. Ҳозир унинг ёнидаман. Қачон учраша оласиз, шуни билмоқчийдим? Ҳозир ҳам бўладими ? Бўлди ! Ўн беш минутда айтган жойингизда бўламиз. Мевазордаги қаҳвахонани айтяпсиз-да ?! Бўлди , ҳисоб ! ,- Машраб тармоқдан узилиб Афзалга юзланди,- кетдик , йигит . Бахтингга Опа яқин жойда эканлар. Сени "Фудзи"да кутадиган бўлдилар.
- Сиз юраверинг , мен изингиздан ўз машинамда бораман,- Афзал гапни қисқа қилди.
Машраб бошини сарак - сарак қилганча йўлга тушди.
Айтилган жойга етиб боришганда Машраб Афзални бошлаб ичкарига кирди-ю , кўзлари билан излаган инсонини тезда топгач , ҳамроҳига ишора қилди .
- Ҳов ана , сени кутаётган опа. Дераза ёнидаги учинчи столда ўтирибдилар,- Машраб шу сўзларни айтди-ю , "Ишим битди" дегандек хайрни ҳам насия қилганча бетакаллуф ортига бурилиб қаҳвахонадан чиқиб кетди.
Афзал Машраб кўрсатган аёлга қараганча бир- бир одим босиб у ўтирган стол тарафга бораверди.
Аёл айни энг гўзал жувон ёшида эди. Бошига ўзига яраштириб тўқ қизил дуррача ўраб олган, унинг устига офтобдан ҳимоя қилгувчи қора кўзойнак қўндириб олган аёл бениҳоя хушсурат эди.
Унинг ана шу чиройи Афзалнинг тилига тушов солгандек оғир ютинди .
- Асс...Ассалому алайкум ...- Афзал аёлни опа дегиси келмади. Худдики бундай деса аёлни қалби озор чекадигандек туюлди йигитга,- мени сўраган экансиз. Машраб ака орқали ...
Аёл хаёл суриб қолган экан . У бир зум Афзалнинг сўзларини англамаган каби унга ҳайрон бўлиб тикилди , аммо тезда гап нимадалигини фаҳмлаб юзлари ёришди:
- Ваалейкум ассалом ,- деди у қўли билан йигитга "ўтиринг" ишорасини кўрсатиб ,- адашмасам , исмингиз Афзалбек ?!
- Адашмадингиз ... - нима учунлигини ўзи ҳам англамаган холда Афзал аёлнинг муомаласига монанд жавоб қайтаришга ҳаракат қилган бўлди
- Бизга яна битта апельсинли шарбат келтиринг ,- аёл икки стол наридаги официант йигитга сўз қотаркан Афзалга қараб жилмайди,- узр , сиздан сўрамай буюртма қилиб юбордим.
- Ҳеч қиси йўқ...
- "Бу аёлнинг менда нима иши бор экан ?" дея ҳайрондирсиз- а ?
"Аёлнинг оппоқ садафдек тишлари юзига янада кўрк бағишлар экан" Афзалнинг хаёли шу ўйларга кетар экан унинг галдаги сўзлари яна эътиборини воқеаликка қайтарган бўлди ,- айтганча , ўзимни таништирмабман-ку ?! Менинг исмим Гавҳархон. Сиз учун Гавҳархон опаман ...
- Танишганимдан ҳурсандман.
- Хуллас , Афзалбек , сизни бир сабаб билан чақиртирдим.
Гавҳархон эпчил ҳаракатлар билан стол устида турган бежирим сумкачасидан бир даста сурат чиқарганча деди:
- Хуллас , бу қизни жуда катта маблағ эвазига қидиртирганингизни , аммо топа олмаганингизни биламан. Мен эса уни сизга пул эмас , бир кичкина шарт эвазига топиб бераман. Кичкинагина шарт ...
Гавҳархон суратларни Афзалнинг қаршисига тўкди...
Суратларга қараган Афзалнинг кўзи тиниб кетди. Ундан ўзи томонга бир неча ойдан бери қидирган , интиқиб кутган Фирдавсанинг беғубор чеҳраси боқиб турарди. Фақат бу сафар Фирдавсада қандайдир ўзгариш борлигини Афзал зумда илғади. Энди қиз аввалги Фирдавса эмас эди. Суратдаги Фирдавсанинг юзлари беғубор бўлиш билан бирга унда кибор хонимларга хос виқор акс этган , унинг ўзи эса оқи оқ , қизили қизилга ажралган нозанин бир паривашга айланган эди.
( давоми бор)
Муаллиф : Хазонрезги
Ижодкор манзили 👇: