E.A

✍مرتضی شریفی

بازنشستگان تامین اجتماعی اهواز: نه تهدید، نه زندان، نه اعدام نیست جلو دار ما

بازنشستگان هر یکشنبه و در شهرهای مختلف به خیابان میآیند نه تنها برای احقاق حقوق صنفی خود نظیر مطالبه کوتاه شدن دست اَبَر بدهکاران  دولت ها ازسازمان تامین اجتماعی، بازپس دادن بیش از ۱٠٠٠ همت بدهی دولت به سازمان تامین اجتماعی، بازگشت بیش از ۴۰۰ قلم داروی حذف شده از دفترچه های تامین اجتماعی. آنها به خیابان میآیند تا هم چنین انعکاسی از صدای دیگر اقشار محروم جامعه، صدای عدالت خواهی و آزادی خواهی؛ "صدای بی صدایان" در جامعه باشند.

کافی است مطالبات صنفی فوق الذکر را در کنار مطالبات عدالتخواهانه و آزادی خواهانه نظیر معلم زندانی، کارگر زندانی، معترض زندانی آزاد باید گردد؛ و یا شعار نه تهدید، نه زندان، نه اعدام نیستند جلو دار ما؛ که در تجماعات اعتراضی یکشنبه گذشته فریاد زده شد قرار دهیم تا متوجه این در آمیختگی شویم.

در این جا باید به دو نکته دیگر نیز اشاره کنیم. اول آنکه بازنشستگان منجمله بازنشستگان تامین اجتماعی هرچه بیشتر به این درک طبقاتی رسیده اند که تنها در پرتو اتحاد و همبستگی با دیگر بازنشستگان و دیگر مزد بگیران جامعه است که میتوانند به مصاف دشمن مشترک خود یعنی این نظام غارتگر و سرا پا فاسد بروند. شعارهایی نظیر "لشکری، کشوری، فولادی، تامین اجتماعی اتحاد اتحاد" و یا شعار "کارگران فولاد حمایتت میکنیم" گویا همین حقیقت است.

نکته دوم آنکه، بازنشستگان اجازه نمیدهند که دستگاه های تبلیغاتی حکومتی اثرات خانمانسوز این جنگ تحمیلی به مردم، فعال شدن مکانیسم ماشه و بدنبال آن تشدید تحریم ها را فقط به پای دشمن خارجی بنویسند و در این میان جنگ افروزی دست اندرکاران حکومتی را پنهان کنند.  شعارهایی نظیر، "دروغ میگن آمریکاست، دشمن ما همین جاست"، "جنگ افروزی کافیه، سفره ما خالیه " و یا "تحریم کاغذ پاره، مردم شدن بیچاره" خود نشانه ای از درک بالای بازنشستگان از اوضاع و احوال سیاسی در جامعه میباشد.

شاید نقل قولِ فرازهایی از سخنرانی یک بازنشسته در تجمع اعتراضی بازنشستگان در کرمانشاه بیش از هر تحلیلی گویا این حقیقت است که بازنشستگان نه تنها مطالبه افزایش حقوق برای بازنشسته و معلم دارند بلکه به گفته این بازنشسته بعنوان "صدای بی صدایان این جامعه این فریاد را سر خواهیم داد تا زمانیکه این شرایط دگرگون شود". این بازنشسته میگوید، "ما دهه ها زندگی مطالبه داریم، زندگی های نکرده. ما آرمانها و آرزوی جوانانی که امروز دچار سر خوردگی هستند و بعضا تن به خودکشی میدهند؛ ما اینها را از این حاکمیت مطالبه میکنیم".   

تنها در پرتو اتحاد و همبستگی همه مزدبگیران و ایجاد تشکل های مستقل کارگری و دیگر اقشار اجتماعی است که میتوان بسوی تغییرات بنیادی در کشور حرکت کرده، بر بحرانهای متعدد فایق آمد و جامعه‌ای بر مبنای آزادی و برابری و رفاه همگانی ایجاد نمود.

@ettehad