DonyabiArab

دنیا ، بدون اعراب بدوی

مدت زمانیست ، که در این اندیشه گرفتارم ، که اگر تازیان در جنگ با ایرانیان پیروز نشده بودند و یا اینکه اسلامی در صحرای بی آب و علف حجاز زاده نمیشد ؟ ،،،،، دنیای امروز چگونه بود ؟ ، و تمدن جهانی در چه موقعیت و به دور چه محوری از پیشرفت و تکنولوژی گردش میکرد ؟؟؟؟؟ .

آیا اینکه ایرانیان در آن جنگ باختند ، پیروزی برای جهان امروز و فقط برای نژاد سفید بود ؟؟؟، و یا اگر ایرانیان در آن جنگ پیروز شده بودند ، پیروزی برای بشریت و پیروزی نور بر تاریکی بحساب می آمد ؟؟؟ .

این پرسش ها افکار مرا به تسخیر خود در آورده و باعث گشته ، که پژوهشی در تمدن جهانی هرچند کوتاه به عمل آورده شود .

پاسخ دادن به این پرسش ها ، مجموعه ای از پرسشهای دیگر است که پاسخ را در درون خود ، محفوظ نگاهداشته اند .

آیا سرنوشت قرن اتم و قرن فضا ، در قرن بیستم خلاصه میشد ؟ ، ویا اینکه آنهمه تحولات بین قرن دهم و پانزدهم میلادی ویا بهتر و شایسته تر است ، که بگوئیم ، بین قرن پانزدهم و بیستم شاهنشاهی ، قرار میگرفت ؟؟؟ .

باید توجه داشت و صد در صد معتقد بود که هزار سال قبل ، تمدنی در غرب وحشی وجود نداشت که امروز سال میلادی مورد توجه قرار گیرد ، و یونان و رم هم آنچه که داشتند در داخل تمدن ایران چون حبه ای قند حل میشد .

با اطمینان میتوان گفت : که تا این لحظه هیچکس در مورد پیروزی ایرانیان در جنگ با تازی ها ، ویا در صورت نبودن اینچنین مرامی از روز شروع در هزارو چهارصد سال پیش ، نظری نداده است ، و به هیچ عنوان در مورد آینده جهان متمدن ، از آنزمان تا امروز در صورت نبودن این مرام اهریمنی ، پژوهشی به عمل نیاورده است .

اگر تکنولوژی امروز که ما از آن استفاده میکنیم ، در اختیار مردمی بود ، که در حدود هزار سال پیش زندگی میکردند ، دنیایی که امروز ما در آن زندگی میکنیم ، دارای چگونه تکنولوژی ، پیشرفت و تمدنی بود ؟ ، آیا اتومبیل شخصی شما قادر نبود که در چند ساعت شما را به کره ماه ، برای یک پارتی ویا جشن تولد فرزند شما ببرد ؟ .

فقط نگاهی به چهل سال گذشته ، آری فقط چهل سال گذشته ، میتواند پاسخگوی جند صد سال تاخیر در تمدن ایران و جهان بخاطر شکست در هزارو چهارصد سال پیش باشد ، که همکاری بی وطن هایی چون سلمان پارسی باعث آن بود .

و شکست در سال پنجاه وهفت که نوادگان سلمآن پارسی دگرباره با نام ، مجاهد ، جبهه ملی ، حزب توده ، ووووو ، باعث آن بودند . که ایران و شاید تمدن جهانی برای کشفیات و اختراعات جدید مدت زمانی را از دست بدهند .

در چهل سال گذشته خساراتی را که ایران از نظر مالی تحمل کرده است ، باید بیش از یک عدد پانزده رقمی باشد و شاید یک عدد دوازده رقمی دیگر خساراتی باشد ، که با رفتن این پتییاره ها و مرام اهریمنی آنان ، از درون این گروه مافیایی و مسائل پنهان آنان گریبانگیر ایران خواهد گردید ، و در این میان ، مغزهای متفکری را که از آن سرزمین فرار کرده اند ویا بدست این روسپی زاده ها نیست و نابود شده اند ، نمیتوان با ارقام ریاضی و مالی بررسی کرد .

این خسارات در چهل سال گذشته برای ایران و ایرانی بوده است ، میتوانید خسارات هزارو چهار صد ساله را از نظر مالی و انسانی به ایران و جهان اگر وقت کافی دارید ، با چوتکه و یا با انگشتان دست حساب کنید .

در این میان هیچ کشور و دولتی ، به جز انگلیس ، در سیصد سال گذشته از این مرام اهریمنی علیه بشریت استفاده و بهره نبرده است ، چه آنها با همکاری و پشتیبانی از این مرام اهریمنی ، ارقام چند صد میلیارد دلاری را بسوی جزیره اهریمنی جذب کرده اند .

اگر ایران در آن جنگ شکست نمیخورد ، با اطمینان میتوان گفت : امروز گروهی که در جزیره اهریمنی زندگی میکنند ، شکسپیری نداشتند که زبان انگلیسی را برای آنها زنده نگهدارد ، و مردم جهان ، امروز نه انگلیس را میشناختند و نه به زبانی بنام انگلیسی آشنایی داشتند ، چون سلاحی به نام اسلام در دست رهبران جزیره اهریمنی نبود ، تا بتوانند اموال ، معادن ، و آب وخاک مردم ، در سرزمینهای دیگر را بسرقت ببرند .

متاسفانه ما در آن جنگ که هزارو چهار صد سال پیش اتفاق افتاد ، با همکاری گروهی پشت به وطن کرده ، که در خدمت تازی ها بودند ، ایران بزرگ و متمدن را به یک سرزمین تقلید کننده از یک جانور به نام آخوند مبدل ساختیم .

و عاقبت بعد از اینکه یک پدر و پسر بعد از هزار و چهار صد سال به نیمی از مردم این سرزمین آزادی بخشیدند تا همپا و در کنار مردان ، این مملکت را بسوی دروازه های تمدن بزرگ همراهی کنند ، مردان و زنانی که چند کلاس به لطف آن پدر وپسر درس خوانده بودند با لباسها ، کفشها ، و عینک های طراحان بزرگ دنیا ، جفتک به بخت خود و فرزندان خود زدند و تقلید و مقلد بودن از یک همجنس باز را بر آزادی ، افتخار ، و شایستگی در سطح جهانی ، ترجیح دادند .

چه نامی میتوان بر این افراد تحصیل کرده و ضد ایرانی نهاد .

بعنوان وظیفه این حق را بشما میدهم ، که هر اسمی

 را که در هر لغت نامه ای که در دست دارید ، انتخاب نموده ، و به این افراد بدهید.

داود سپهر