Didier van Covelaert "Pauline Prensibi"

Siteye Git (Ürün Sayfası) »

Bir gün yazar Quincy, yıllar önce yazdığı ilk romanını ikinci el bir kitapçıdan satın alır. Kitabı açar ve orada Polina ve Max'e bir ithaf görür. Ve Quincy donuyor: Bu ikisi onun hayatında koca bir dönemdi, aslında onlar onun hayatıydı. Kaç yıl uçup gitti? İlk kitabını yeni yayınladı. Pauline bir öğrenciydi. Ve Max... Max parmaklıklar ardındaydı - Quincy'ye hayatındaki ilk edebi okumaları yapmasının teklif edildiği ve Polina'nın da girmek istediği hapishanede. O gün kaderleri belirlendi; birbirlerinin devamı oldular. Bu, bazen arkadaşlığın aşk ateşinden daha güçlü olabileceğini ve sadakatin uçurumun kenarına kadar gidebileceğini anlatan bir roman. Yaratıcı, bazen önlenemeyecek kadar komik ve çok romantik olan bu hikaye, bazen birbirinden ayırt edilemeyen aşka ve dostluğa bir ilahidir. Didier van Covelaert, Prix Goncourt ve diğer birçok edebiyat ödülünün sahibidir. Bu, en ünlü modern Fransız yazarlardan biridir. Van Covelaert'in romanları, görünürdeki tüm hafifliklerine rağmen, gerçekten Fransız tarzında, zarif ve öngörülemez, sofistike bir edebiyat oyunudur. Kovelart kitlesel ve büyük edebiyatın kesişiminde çalışıyor, sürekli biçimler ve üsluplarla oynuyor. Yeni romanlarının her biri tamamen öngörülemez ve bu nedenle ilginç. Van Covelaert'in kitaplarının temel avantajlarından biri, esasen modern Fransa'nın bir imajını yaratmalarıdır. Aynı zamanda eserlerinin hafif üslubu, daha sofistike bir okuyucuya hitap eden postmodern edebiyat oyununa mükemmel bir şekilde uyuyor. Yazar, yeni romanı Pauline Prensibi'nde bu postmodern oyunu yeni bir düzeye taşıyor. Fransız edebiyatının geleneksel olay örgüsünü aşk üçgeniyle ele alarak onu tamamen yeniden yorumluyor ve bizi sıradan bir duruma yeni bir bakış atmaya zorluyor. Onu farklı yönlere çeviriyor, beklenmedik açılardan bakmayı teklif ediyor ve sonunda paradoksal bir sonla karşılaşıyor. Van Covelaert'in sıradan, hafif romanı, kitle edebiyatı kılığına giren sofistike bir oyundur ve bu da postmodern kılığa bürünür. “Polina prensibi”, kahramanların birbirlerine ve okuyucuya gösterdiği, basit bir bakışla yakalanamayan bir şeyi görmeyi teklif eden aynaların prensibidir. Canlı, okunması kolay ama özünde tamamen karmaşık olan ideal bir edebiyat örneği. Kitap, Fransızca'nın en iyi çevirmenlerinden biri olan Nina Khotinskaya tarafından çevrildi.

Siteye Git (Ürün Sayfası) »

Siteye Git (Ürün Sayfası) »

Siteye Git (Ürün Sayfası) »