Dear KAITO

Dear KAITO


نفس عمیقی کشید و دی اکسید کربن رو کلافه بیرون داد؛ روی نیمکت نشست و با پاش روی زمین ضرب گرفت.
صورتشو پایین اورد و از بالای عینکش مردمی رو که به سرعت و با صورت هایی پر از دغدغه از خیابون رد میشدن نگاه کرد
گوشه لبش بالا رفت و زمزمه کرد :
- بازنده ها
پا روی پا انداخت و به پشت نیمکت تکیه داد
- البته خودمم اونقدرا برنده نیستم وقتی زمانمو با نگاه کردن به این موجودات پیش پا افتاده حروم میکنم.. هوم؟


Report Page