Chapter 7
skunanuبعد از پایان مراسم گالا، خانواده‌ی سلطنتی سلورین به هتلی برگشتند که دیگر خاندان‌های سلطنتی هم در آن اقامت داشتند تا قبل از بازگشت به پادشاهی‌شان استراحت کنند.
شاه ساروت در اتاقش بود و کتاب می‌خوند که صدای ضربه‌ی آرامی به در خورد.
«بفرمایید»
صدا زد.
در با صدایی آرام باز شد و اسکای وارد شد.
شاهزاده‌ی آلفا بی‌صدا در رو پشت سرش بست و به سمت پدربزرگش رفت.
«چی باعث شده که بیای اینجا؟»
ساروت پرسید، عینکش رو برداشت و کتاب رو روی میز جلویش گذاشت.
با ابرویی بالا رفته به نوه‌ی بزرگش نگاه کرد، پاهاش رو در حالتی راحت روی هم انداخته بود.
اسکای لحظه‌ای مقابلش ایستاد، ساکت، بعد محکم گفت: «پدربزرگ، من برای ازدواج آمادم.»
ساروت پلک زد، کاملاً غافلگیر شده بود.
«کسی رو هم در نظر داری؟»
اسکای برای یک ثانیه مردد شد، بعد سر تکون داد.
«پرنس نانی از نروویا. می‌خوام همسرم باشه.»
پادشاه با دقت نگاهش کرد، چهره‌اش آرام بود.
«مطمئنی؟ دو آلفا. غیرممکن نیست، ولی آسون هم نیست. هر دوتون ذاتاً به سمت سلطه تمایل دارین، ممکنه به درگیری بکشه.»
اسکای نگاه پدربزرگش را محکم نگه داشت، مصمم.
«مطمئنم. تصمیمم رو گرفتم.»
ساروت کمی به پشتی صندلی تکیه داد و نوه‌اش را برانداز کرد.
«همیشه نسبت به کارهات مطمئن بودی»
پادشاه امگا آروم گفت.
«اما این فرق داره، اسکای. این یه مأموریت انفرادی نیست. این یه شراکت برای تمام عمره.»
اسکای حتی پلک هم نزد.
«می‌دونم. بهش فکر کردم.»
ساروت یک بار سر تکون داد، توی فکر فرو رفت.
«اما یه درخواست کوچیک دارم»
اسکای اضافه کرد و باعث شد پادشاه کنجکاو نگاهش کنه.
ساروت با اشاره ازش خواست که ادامه بده.
«کاری کن طوری به نظر بیاد که این ازدواج بین شما و شاه ناوین هماهنگ شده»
اسکای گفت.
«نمی‌خوام پرنس نانی بدونه که از طرف من بوده. می‌خوام فکر کنه تصمیم شما بوده.»
ساروت لحظه‌ای سکوت کرد، فکر کرد، بعد آهسته سر تکون داد.
«فردا قبل از برگشتن به سلورین با شاه ناوین صحبت می‌کنم. امیدوارم جواب مثبتی بگیریم»
گفت.
اسکای به نشانه تشکر و احترام سر تکون داد، بعد بی‌صدا برگشت و از اتاق خارج شد، در رو پشت سرش بست.
شاهزاده‌ی آلفا در راهروی خالی قدم می‌زد؛ قدم‌هاش ثابت بود، اما ذهنش نه.
فکش سفت شده بود، و ابروهایش در هم رفته بود.
اون فقط برای سیاست این کار رو نمی‌کرد.
اون به جواب نیاز داشت.
به یه جواب درباره‌ی گذشته.
درباره‌ی کسی که نانی بهش تبدیل شده بود.
و مهم‌تر از همه، درباره‌ی اتفاقی که در اون انباری تاریک افتاده بود.
«اگه واقعاً امگاست، چرا پنهونش می‌کنه؟»
با خودش فکر کرد.
«و چرا تظاهر می‌کنه آلفاست؟»
جلوی پنجره‌ی انتهای راهرو ایستاد.
ماه هنوز بالا بود و شهر رو با نوری سرد و نقره‌ای پوشانده بود.
«اگه فکر می‌کنه می‌تونه با دروغ از این قضیه در بره، سخت در اشتباهه»
زیر لب گفت.
در همون لحظه، فیلم که از راهرو رد می‌شد با پریدن روی کمر برادر بزرگ‌ترش غافلگیرش کرد، اما اسکای حتی تکون هم نخورد.
امگای دختر چونه‌شو روی شونه‌ی برادرش گذاشت و با لب‌های جمع‌شده، نیم‌رخ بی‌نقص آلفا رو بررسی کرد.
«چرا این‌قدر...پکری؟ به چی فکر می‌کنی؟»
فیلم مردد پرسید.
اسکای بالاخره نگاهی از گوشه‌ی چشم به خواهر کوچیکش انداخت.
«زندگی کردن به‌عنوان یه امگا چه حسی داره؟»
سکوت بینشون سنگین شد، فیلم هنوز به برادرش نگاه می‌کرد.
«ما ضعیف‌ترین رده حساب میشیم»
آروم گفت.
«ولی قدرت‌های خودمون رو هم داریم. آلفاها دیوونه‌مون میشن، و ذاتاً ملایم هم هستیم.»
اسکای با دقت گوش می‌داد.
«تا حالا به این فکر کردی که تظاهر کنی توی رده دیگه‌ای هستی؟ مثلاً آلفا؟»
پرسید.
فیلم ابرویی بالا انداخت.
«کدوم امگایی همچین کاری می‌کنه؟ سخته. فرومون‌هامون خیلی قویه که بشه کامل کنترلش کرد. ولی می‌دونم مخفی کردنش ممکنه.»
نگاه اسکای با ادامه حرفای فیلم تیزتر شد.
«تو یه کتابی که بابابزرگ بهم داده بود خوندم، امگا می‌تونه با تزریق فرومون‌هاش رو سرکوب کنه. ترکیبی از خون آلفا و الکل. یه بوی مصنوعی ایجاد می‌کنه.»
چشم‌های اسکای جابه‌جا شد، ذهنش سریع کار می‌کرد.
«این کار به امگا آسیب می‌زنه؟»
آروم پرسید.
«می‌تونه چرخه‌ی هیت رو به‌هم بریزه. تو موارد شدید، امگا ممکنه زودبه‌زود مریض بشه، چون بوی آلفا نباید به زور وارد خون ما بشه. باید از طریق باند طبیعی پذیرفته بشه. بدترین حالتش حتی می‌تونه به مرگ ختم بشه.»
اسکای به سختی آب دهانش رو قورت داد، نگاهش تیره شد.
فیلم از پشتش پایین آمد و کنار دیوار ایستاد، با دقت چهره‌ش رو نگاه می‌کرد.
«چرا اینا رو ازم می‌پرسی، اسکای؟ مربوط به کسیه؟»
اسکای فوراً جواب نداد.
به دیوار راهرو تکیه داد، دست‌هاش رو روی سینه‌اش ضربدر کرد.
«نه، فقط داشتم به یه چیزی فکر می‌کردم.»
فیلم قانع نشد.
«ربطی به پرنس نانی داره؟»
فک اسکای سفت شد.
«نگاهت رو توی مراسم دیدم»
فیلم آروم گفت.
«با دیدنش فقط یاد گذشته نمیوفتادی. داشتی تحلیل می‌کردی. انگار دنبال پیدا کردن تیکه‌های پازل بودی.»
اسکای آهسته نفسش رو بیرون داد.
«می‌تونم بوش رو حس کنم. اولش خیلی کم بود. یه‌جوری پوشیده شده بود. ولی بعد از اینکه زودتر از تالار ناپدید شد، ردش رو گرفتم. لوندر و گرده.»
فیلم پلک زد.
«اون بوی امگاست.»
«دقیقاً.»
فیلم به برادرش خیره موند.
«ولی نانی آلفاست. حداقل رسماً. و این از نظر زیستی-»
«جور درنمیاد»
اسکای حرفش رو کامل کرد.
«مگر اینکه حقیقت تولدش به‌عنوان امگا رو پنهان کرده باشه.»
لب‌های فیلم از تعجب باز موند.
«فکر می‌کنی همه‌ی این سال‌ها ماهیتش رو مخفی کرده؟»
«فکر می‌کنم داره با یه دروغ زندگی می‌کنه»
اسکای رک و ساده گفت.
«و شب گالا، فکر می‌کنم برای یه لحظه، خودِ واقعیش رو دیدم.»
فیلم ساکت موند، حالت چهره‌اش درهم رفت.
«اگه واقعاً امگا باشه و این‌همه سال پنهانش کرده، پس چیزی که مجبورش کرده این کار رو بکنه باید وحشتناک بوده باشه.»
اسکای نگاهش رو برگردوند، فکش سفت‌تر شد.
«این رفتارش با من توی آکادمی رو توجیه نمی‌کنه.»
«نه»
فیلم آروم موافقت کرد.
«ولی شاید توضیحش بده.»
مدتی هیچ‌کدوم حرفی نزدند.
فقط صدای آروم شب تو راهرو می‌پیچید.
کمی بعد امگا با ملایمت پرسید: «حالا می‌خوای چی کار کنی؟»
نگاه اسکای سخت شد، تکیه‌ش رو از دیوار گرفت و روبروی خواهرش ایستاد.
«از پدربزرگ خواستم ازدواج با پرنس نانی رو به‌عنوان یه توافق دیپلماتیک هماهنگ کنه.»
چشم‌های فیلم گرد شد.
«اون می‌دونه؟»
«نه»
اسکای گفت.
«و می‌خوام همین‌طور بمونه. لازم نیست بدونه من انتخاب کردم باهاش ازدواج کنم. نه الان.»
«اسکای…»
فیلم صداش زد، اما اون داشت برمی‌گشت؛ شونه‌هاش صاف، با صدایی پایین ولی محکم گفت:
«اگه تمام این مدت به مردم دروغ گفته، می‌خوام دلیلیش رو بدونم. قراره کسی باشم که وادارش می‌کنه حرف بزنه.»
و بعد در راهرو ناپدید شد.
فیلم رفتنش رو نگاه کرد، با اضطراب ناخنش رو می‌جوید.
یه چیزی درست به نظر نمی‌رسید.
افکارش سریع می‌دوید تا اینکه ناگهان یک اسم تو ذهنش جرقه زد.
جمینای.
بدون لحظه‌ای درنگ، سرعتش رو بیشتر کرد و به سمت اتاق برادر کوچک‌ترش رفت.
چند بار در زد و خیلی زود اون چهره‌ی خواب‌آلود پشت در ظاهر شد.
«جم، باید کمکم کنی»
گفت و بدون اینکه منتظر بمونه، داخل رفت.
جمینای پلک زد.
«چی شده؟»
گیج پرسید.
«اسکای داره ازدواج می‌کنه»
فیلم فوراً اعلام کرد و روی مبل ولو شد.
فک جمینای افتاد.
«چی؟! فقط یه شب تو نروویا بودیم و برادرم عقلش رو از دست داده؟»
«برادرمون»
فیلم اصلاح کرد.
«می‌دونی می‌خواد با کی ازدواج کنه؟»
جمینای ابرو بالا انداخت و منتظر موند.
«پرنس نانی»
فیلم جیغ زد.
«همون که براش قلدری می‌کرد، همون دشمن لعنتیش.»
«شوخی می‌کنی…»
جمینای زیر لب گفت و دستش رو توی موهاش کشید.
«کاش شوخی بود.»
فیلم به پشتی مبل تکیه داد و به سقف خیره شد.
«به پدربزرگ گفت آماده‌ی ازدواجه. آماده، جمینای. انگار یه‌دفعه کاملاً اوکی شده با اینکه کنار کسی قرار بگیره که قبلاً مسخره‌ش می‌کرد.»
«و ما همین الان فهمیدیم»
جمینای غر زد.
«توی سرش چی می‌گذره؟»
فیلم به جلو خم شد، صداش پایین اومد.
«فکر می‌کنم اون یه چیزی می‌دونه که ما نمی‌دونیم. یکم قبل سؤالای عجیبی می‌پرسید.»
«چه‌جور سؤالی؟»
«اینکه زندگی به‌عنوان امگا چه حسی داره؟ اینکه تظاهر به آلفا بودن ممکنه؟»
به برادرش خیره شد.
«و درباره‌ی مخفی‌کردن فرومون‌ها پرسید.»
جمینای خشک شد.
«چرا باید-»
«دقیقاً»
فیلم حرفش رو قطع کرد.
«و بعد پرسید آیا به امگا آسیب می‌زنه یا نه.»
جمینای چشماش رو تنگ کرد.
«فکر نمی‌کنی پرنس نانی در واقع…»
«امگاییه که تظاهر می‌کنه آلفاست؟»
فیلم در گوشی گفت.
«نمی‌خوام زود قضاوت کنم، ولی اسکای هیچ‌وقت بی‌دلیل کاری نمی‌کنه.»
جمینای کنارش نشست، لحظه‌ای ساکت موند.
«اگه درست باشه، این خیلی فراتر از یه ازدواجه. می‌تونه همه‌چیز رو تغییر بده.»
فیلم آروم سر تکون داد.
«و اسکای از الان پنج قدم جلوتره.»
نگاهی رد و بدل کردند؛ ترکیبی از نگرانی و حیرت.
«باید حواسمون به هر دوتاشون باشه»
جمینای گفت.
«هر نقشه‌ای که اسکای داره، حس می‌کنم فقط یه برنامه دیپلماتیک نیست. اگه انتقام باشه چی؟»
فیلم نیم‌لبخندی زد.
«خوشبختانه ما تو فضولی‌کردن درمورد رازهای برادر بزرگ‌مون استادیم.»
جمینای پوزخند زد.
«وقت فضولی‌کردنه.»
«چی پیشنهاد میدی؟»
فیلم کنجکاوانه پرسید.
«پرنس نانی غیر از خانواده، کسی رو نزدیک خودش داره؟»
جمینای درحالی که فکر می‌کرد پرسید.
فیلم انگشتش رو به چونه‌ش زد، فکر کرد.
بعد ناگهان انگشتاش رو به هم زد.
«وقتی یکی از آیتم‌های گالا رو معرفی می‌کرد، یه مرد دیدم که همه‌جا دنبالش بود. احتمالاً دستیار شخصیشه.»
جمینای اخم کرد.
«فکر می‌کنی اون دستیار رازهاش رو بدونه؟»
فیلم با اطمینان سر تکون داد.
«معمولاً رازهای کوچیک‌مون رو با نزدیک‌ترین آدم‌ها درمیون می‌ذاریم، نه؟ و از طرز حرف‌زدن نانی باهاش، اون‌قدر راحت و صمیمی، مشخصه رابطه‌شون بیشتر از شاهزاده و دستیار ساده‌ست.»
جمینای نگاهش رو پایین انداخت، ذهنش شروع به کار کرد.
«اگه درست میگی، من به اون دستیار نزدیک میشم. ببینم چی می‌تونم بفهمم.»
هردو خواهر و برادر به هم نگاه کردند؛ تفاهمی بی‌کلام بینشون رد و بدل شد.
جمینای دست دراز کرد و آروم روی شانه‌ی خواهرش زد.
«فعلاً بین خودمون بمونه. فقط ما دوتا. تا مطمئن بشیم.»
فیلم محکم سر تکون داد.
«قبوله. حقیقت رو می‌فهمیم، هر چی که باشه.»
پرنس و پرنسس با چشمای پر از عزم به همدیگه نگاه می‌کردند.
«شما دوتا دارین چی کار می‌کنین؟»
صدایی از در اومد و هر دو نفرشون رو ترسوند.
در آستانه‌ی در، کسی نبود جز همسر فیلم، نامتان، که کنجکاوانه نگاهشون می‌کرد.
«هـ-هیچی! فقط درباره‌ی این حرف می‌زدیم که اسکای یهو قبول کرده ازدواج کنه»
جمینای سریع گفت و با اشاره‌ای نامحسوس به فیلم علامت داد.
فیلم فوراً فهمید و به سمت همسرش رفت.
«ازدواج؟»
نامتان اخم کرد.
«با کی؟»
«پرنس نانی»
فیلم جواب داد و به همسرش نگاه کرد.
ابروهای نامتان درهم رفت.
«ضربه به سرش خورده یا واقعاً مغزش یه مشکلی داره؟»
زیر لب گفت و باعث شد هر دو خواهر و برادر بخندند.
«ما هم سعی داریم همینو بفهمیم»
جمینای با آهی گفت و آروم نامتان و فیلم رو به سمت راهرو هل داد.
«برید بیرون حرف بزنید. من میرم بخوابم. امروز خسته‌کننده بود.»
دست تکون داد و شب‌به‌خیر گفت، در پشت سر دو زن بسته شد.
نامتان رو به فیلم کرد، دست‌هاش رو روی سینه‌اش ضربدر کرد.
«واقعاً چه اتفاقی داره میوفته؟»
آلفا پرسید.
فیلم سریع به بازوش چسبید.
«بهت قول میدم چیز مهمی نیست. فقط برامون عجیبه که اسکای یهو می‌خواد ازدواج کنه، اونم با پرنس نانی.»
نامتان لحظه‌ای نگاهش کرد، بعد آه آرومی کشید و نرم شد.
«دفعه‌ی بعد اگه چیزی ذهنتو درگیر کرد، بهم بگو. توی خودت نگهش ندار.»
فیلم سریع سر تکون داد.
«باشه، قول میدم.»
«بریم اتاقمون»
فیلم اضافه کرد.
و زوج دست در دست، در راهرو قدم زدند و آروم درباره‌ی برادر بزرگ‌تر غیرقابل‌پیش‌بینی فیلم حرف زدند.
⊹ Ongoing... ⊹