Chapter 69

🤚Chapter 69

ကျိအန်းနဉ်၏အမည်ကို ဖော်ပြခဲ့သော်လည်း သူမ၏ မော်ဒယ်အလုပ်အတွက် အကြံပြုချက်မအောင်မြင်သောကြောင့် ယွီရှားက ကျိအန်းနဉ်ကို ဘယ်တော့မှမနှောင့်ယှက်တော့ပေ။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး မုန့်ရှင်းယွီကို သိရုံမှလွဲ၍ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံမှုကလည်း နည်းပါးပေသည်။

ကျိအန်းနဥ်က မုန့်ရှင်းယွီကို မော်ဒယ်ကိစ္စအကြောင်း ပြောပြခဲ့သောအခါ မုန့်ရှင်းယွီက အနည်းငယ် ပဟေဠိဖြစ်သွားသည်။

" သူ ဘာလို့ အဲဒီလိုလုပ်ရဲတာလဲ... ငါသူနဲ့ စကားပြောရမယ်..."

ကျိအန်းနဉ်က ယွီရှားလုပ်ခဲ့သည့်အကြောင်း မုန့်ရှင်းယွီကိုတမင်တကာ ပြောပြခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယွီရှားက လူကောင်းမဟုတ်သော်လည်း မုန့်ရှင်းယွီက အလွန်တော်သော မိန်းကလေးဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင် မုန့်ရှင်းယွီက ယွီရှားနှင့် ဝေးဝေးနေနိုင်မည်ဟု သူမ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

ခရစ္စမတ်က တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာလေသည်။

အတန်းထဲတွင် မိန်းကလေးများက gpဖွဲ့ပြီး စကားစမြည်ပြောကာ အဝတ်အစားဝယ်ရန်အတွက် ဈေးဝယ်ထွက်ရန် စီစဉ်ကြသည်။ မုန့်ရှင်းယွီက အတန်းမော်နီတာဖြစ်တာကြောင့် သူမ၏အတန်းဖော်များနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သည်။

သူမနှင့် ပိုင်လုက ကျိအန်းနဉ်ကို ဖုန်းဆက်သည်။

"ငါတို့နဲ့ လိုက်ချင်လား..."

ကျိအန်းနဉ်၏ ဤဘဝတွင် လူအချင်းချင်း ဆက်ဆံရေးသည် ယခင်ဘဝကထက် များစွာ ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ သူမ မူလက ငြင်းဆိုမှုအချို့ရှိခဲ့သော်လည်း မုန့်ရှင်းယွီနှင့် ပိုင်လုတို့၏လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း သူတို့ပြောသည်ကို လက်ခံလိုက်သည်။

မိန်းကလေးများက အတန်းမရှိသည့်အချိန်တွင်တွေ့ကာ ကျောင်းနှင့်အနီးဆုံး ကုန်တိုက်သို့ သွားကြသည်။ လူအတော်များများက ပစ္စည်းများဝယ်ကြပြီး မုန့်ရှင်းယွီက သူ့အချိန်ပိုင်းအလုပ်မှရသည့် ငွေဖြင့် သူ့အဖေနှင့်အမေအတွက် သိုးမွေးနုနုဖြင့်လုပ်ထားသည့်ဆွယ်တာအသစ်တစ်ထည်နှင့် သူ့အတွက် တစ်ထည်ဝယ်ခဲ့သည်။

ကျိအန်းနဉ်နှင့်မတူသည်မှာ သူမမိသားစုက ငွေကြေးကျပ်တည်းသော်လည်း မိဘများက သူမပိုက်ဆံကိုမယူပေ။ သူမက ကျိအန်းနဉ်ကဲ့သို့ အခြားနှစ်ယောက်၏ဘဝကို ထောက်ပံ့စရာမလိုသည့်အပြင် သူမက သူတို့အသက်ကြီးလာသည်နှင့် သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီကို ဂရုစိုက်ပေးကာ သူတို့အတွက် ဆေးဖိုးဝါးခပေးချေရန်လည်းမလိုပေ။ သူမအလုပ်မှရသည့်ငွေများက သူမလက်ထဲတွင်သာရှိနေသည်။ သူတို့မိဘများကို နေထိုင်စရိတ်အတွက် ငွေမပေးရန် ပြောထားသော်လည်း သူမအဖေကမူ အပြင်တွင်ဒုက္ခခံစားရမည်စိုး၍ အခါအားလျော်စွာ သူမအား ပိုက်ဆံပေးတတ်သည်။

ပိုင်လုက သူမအတွက် အဝတ်အစားသစ်အများကြီးဝယ်ယူပြီးနောက် သူတို့ကို ပြောလာသည်။

"ငါ မွဲတော့မယ်..."

"အိမ်ပြန်ပြီး နင့်မိဘတွေကို ငွေတောင်းလိုက်လေ..."

မုန့်ရှင်းယွီက ကျီစယ်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အာ သူတို့ငါ့ကိုပေးမှာမဟုတ်ဘူးဟ..."

ပိုင်လုမျက်နှာငယ်သွားသည်။

" ပြီးခဲ့တဲ့လက ငါသုံးတာအရမ်းများတယ်တဲ့... ပြီးတော့ ငါ့ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သုံးဖြုန်းတာ ထိန်းဖို့လည်းပြောတယ်လေ... "

သူတို့ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တီးတိုးပြောပြီးသည့်နောက်တွင် ကျိအန်းနဉ်လည်း တစ်ခုခုဝယ်ခဲ့သည်ကို တွေ့သွားသည်။

သူမက အနွေးဂွမ်းကပ်အပေါ်အင်္ကျီနှင့် အနွေးဘောင်းဘီများကို သူမအဖွားအတွက် ဝယ်လာခဲ့သည်။ သူမအဖွားက မကြာမကြာ အပြင်ထွက်လေ့မရှိသော်လည်း အိမ်တွင်လည်း နွေးနွေးထွေးထွေးနေရန် အရေးကြီးနေဆဲဖြစ်သည်။ အပူပေးစက်ရှိသော်လည်း သူမအဖွားက အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်သောကြောင့် အိမ်ထဲတွင်နေလျှင်ပင် အဝတ်ထူထူဝတ်ရန်လိုအပ်သည်။

ပိုင်လုက တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလေသည်။

"ဒါက ဘာအတွက်လဲ..."

ကျိအန်းနဉ်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါ ငါ့အဖွားအတွက်လေ..."

ပိုင်လုက မေးလာသည်။

" ဘာလို့ နင့်အတွက်ရော အဝတ်အစားတွေ မဝယ်တာလဲ သိပ်မကြာခင် ခရစ္စမတ် ရောက်တော့မယ်လေ..."

"မဝယ်တော့ဘူး ငါပြီးခဲ့တဲ့ရက်က ဖြုန်းထားသေးတယ်..."

ပိုင်လုက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလာသည်။

"နင် များများစားစား မရှာထားဘူးလား..."

"ငါ့အဖွား ခွဲစိတ်ဖို့အတွက် ငွေလိုရင်လိုဦးမှာ..."

ဤဘဝတွင် ဆရာဝန်က သူ့အဖွားကို tractionနည်းဖြင့်ကုသရန် အကြံပြုထားသေးသည်။ ကျိအန်းနဉ်က ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပညာရှင်တစ်ဦးမဟုတ်၍ ဆရာဝန်၏ အကြံဥာဏ်ကို မလွန်ဆန်ရဲပေ။ သို့သော် ယခင်ဘဝတွင် tractionဖြင့် ကုသနည်းက သူမအဖွားအပေါ် သက်ရောက်မှုများစွာမရှိခဲ့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ခွဲစိတ်ကုသမှုခံယူခဲ့ရသည်သာ။

ခွဲစိတ်မှုမှာ ယွမ်နှစ်သောင်း ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။ ကျိအန်းနဥ် လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်ကပင် ငွေကြေးစုဆောင်းခဲ့ပြီး ဝမ်ယွီနှင့် ချိန်းတွေ့ရန် မလွန်ဆန်နိုင်သောကြောင့် လျှော့စျေးနမူနာအဝတ်အစားအချို့ကို ဝယ်ယူခဲ့ရာ သူမတွင် အပိုငွေများစွာမကျန်တော့ပေ။

သူမက ခြိုးခြံချွေတာတတ်သူဖြစ်၍ ခရစ္စမတ်ကဲ့သို့ အားလပ်ရက်များနှင့်ပတ်သက်သည့် အခမ်းအနားအကြောင်း စိတ်ထဲမရှိလှပေ။ ဤသို့ကိစ္စမျိုးအတွက် အဝတ်အစားအသစ်ဝယ်ရန် လိုအပ်သည်ဟု သူမ မခံစားရပေ။

"အိုး..."

ပိုင်လုက ကျိအန်းနဉ်ကို အကြံပေးပြီး ပြောလာသည်။

"ဒါဆို နင့်ချစ်သူ ဝမ်ယွီကို နင့်အတွက် ဝယ်ခိုင်းလိုက်လေ..."

"နင် တော်လိုက်တော့..."

မုန့်ရှင်းယွီက ပိုင်လုကို ဆူပူလာသည်။

"အရူးစကားတွေ ပြော‌မနေနဲ့..."

"အဲဒါဘာမှားလို့လဲ... ဒါက ရည်းစားတွေ လုပ်သင့်တာပဲ မလား..."

ပိုင်လုက ညည်းညူလာသည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နှင့် ပြောလာသည်။

“ငါ ချန်းဟောင်နဲ့ စကားပြောပြီးပြီ... ငါ့ကို လက်ဆောင်တစ်ခု စာအိတ်နီတစ်လုံးနဲ့ အစားအသောက်ကြီးကောင်းကောင်းလိုက်ကျွေးရမယ် ဘာချွင်းချက်မှ မရှိရဘူးလို့လေ..."

ဆွေးနွေးမည့်အကြောင်းအရာ၏ ခေါင်းဆောင်မင်းသားမှာ ငွေရေးကြေးရေးကြပ်တည်းနေသည့် ချန်းဟောင်ဖြစ်သည်။

ဝမ်ယွီ မနက်ကျောင်းရောက်သည်နှင့် ချန်းဟောင်ကအပြေးအလွှားရောက်လာပြီး ပြောသည်။

“ဟေ့ ဆေးလိပ်တစ်လိပ်လောက်ရှိလား..."

ဝမ်ယွီ သူ့အိတ်ကပ်များကို စမ်းကြည့်ပြီး စီးကရက်တစ်ဘူးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ချင်းဟွာတက္ကသိုလ်တွင် ဆေးလိပ်သောက်ခြင်းကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် တားမြစ်ထားပြီး ကျောင်းဝင်းအတွင်း ဆေးလိပ်သောက်ခြင်းကို ခွင့်မပြုပေ။ ချန်းဟောင်က စီးကရက်ဘူးကိုဖွင့်ပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရှူရှိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အာ အနံ့လေးက..."

သူ့နှာခေါင်းက စီးကရက်များကို ထိမိသွားသလားမသိသော်လည်း ဝမ်ယွီက စက်ဆုပ်လာသည်။

“ယူထားလိုက် ယူသွားလိုက်တော့ကွာ...”

ချန်းဟောင်က ရယ်မောပြီး သူ့အိတ်ကပ်ထဲတွင် ထည့်ထားလျက် ဝမ်းသာတကြီး ပြောလာသည်။

" မင်း ငါ့အသက်ကို ကယ်လိုက်တာပဲ..."

ထိုစကားကြောင့် ဝမ်ယွီ ဆွံ့အသွားပြီး မေးလာသည်။

“ဘာဖြစ်နေတာလဲ စီးကရက်ဖိုးတောင် မတတ်နိုင်တော့ဘူးလား...”

"ငါ မွဲနေပြီ...”

ချန်းဟောင်က ပြောလာသည်။ သူက ငွေရေးကြေးရေး ကြပ်တည်းနေပုံရသည်။

“ခရစ္စမတ်ရောက်ပြီလေ ငါ လက်ဆောင်တွေအစားအသောက်တွေ အများကြီးလိုတယ်... ပြီးတော့ ၅၂၀ယွမ်ပါတဲ့ အနီရောင် ဒါ ယွမ်၅၂၀တောင် ငါ့ရဲ့ လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေးက ဘယ်လောက်မို့လဲ..."

ချန်းဟောင်က သာမန်မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာပြီး သူ၏မိဘများက သူ့ကို လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေး ယွမ်နှစ်ထောင်ပေးခဲ့သည်။ ယခင်ကမူ ဆေးလိပ်သောက်ရုံမှလွဲ၍ တခြားဝါသနာများ မရှိပေ။ ကလပ်သို့သွားမည်ဆိုပါကလည်း ဝမ်ယွီကဲ့သို့သော ကျေးဇူးရှင်ကြီးတစ်ဦးရှိရာ သူ့ဘဝက သာယာခဲ့သည်။

မူလက ရည်းစားတစ်ယောက်ရှိပါက သူ့ဘဝကြီး ပိုကောင်း လာမည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

ငွေရေးကြေးရေး ဖိအားများ ရုတ်တရက် တိုးလာမည်ကို သူ အနည်းငယ် မသိခဲ့ပေ။

"ငါလည်း အချိန်ပိုင်းအလုပ်ရှာရမယ်ထင်တယ်... စိတ်မပူပါနဲ့ တကယ်လို့ ငါငွေလိုရင်တောင် ကလပ်ရဲ့ ရန်ပုံငွေကို မထိပါဘူး လောင်ဝူက ငါ့အတွက် အာမခံပေးလို့ရတယ်..."

ချန်းဟောင်က ပြောလာသည်။

ဝမ်ယွီက ကိုယ်ခံပညာလေ့ကျင်းရေးကလပ်ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ချန်းဟောင်အား စီမံခန့်ခွဲရန် လွှဲပြောင်းပေးအပ်ခဲ့သည်။ ကလပ်အသင်းလှုပ်ရှားမှုများအတွက် ဘဏ်ကတ်ကိုလည်း ပေးခဲ့ဖူးသော်လည်း ယင်းက လက်ရှင်းသည်ဟု မဆိုလိုပေ။ ကလပ်က သေးငယ်သော်လည စည်းကမ်း တင်းကျပ်သည် ကတ်သည်။ ကတ်က ချန်းဟောင်၏လက်ထဲတွင်ရှိသော်လည်း အကောင့်များကို အခြားကျောင်းသားတစ်ယောက်က စီမံခန့်ခွဲပြီး လကုန်တွင် ပြန်လည်ညှိနှိုင်းမှုများ ပြုလုပ်သည်။

လူ့သဘောသဘာဝက တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကောင်းသောအရာကိုမစမ်းသပ်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

"ဒါဆို အဆင်မပြေရင် လမ်းခွဲလိုက်ပေါ့..."

ဝမ်ယွီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

မကြာခဏ အတူတူထမင်းစားကြသောကြောင့် ဝမ်ယွီက ပိုင်လုကို မုန့်ရှင်းယွီထက် ပိုရင်းနှီးသည်။ မုန့်ရှင်းယွီက အဆင်ပြေသော မိန်းကလေးဟု သူထင်ခဲ့သည်။ ကျိအန်းနဥ်က ပိုင်လုထက် မုန့်ရှင်းယွီနှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးရှိသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ မုန့်ရှင်းယွီက တက္ကသိုလ်တွင် သူမ၏ အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ပိုင်လုက ချန်းဟောင်၏ချစ်သူဖြစ်သောကြောင့်သာ သူတို့နှင့် ပိုရင်းနှီးခဲ့သည်။

ဤမိန်းကလေးက စကားအလွန်အကျွံပြောပြီး အတင်းအဖျင်းများလည်း ပြောလေ့ရှိကာ သူမထံတွင် ဖုံးကွယ်ထားမှုအချို့ရှိနေသည်ကို မျက်လုံးများမှတစ်ဆင့် မြင်နိုင်သည်။ ဝမ်ယွီက သူမနှင့် စကားပြောဆိုမှုများများစားစားမရှိခဲ့ချေ။

ချန်းဟောင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါ ဘယ်လို လမ်းခွဲရမလဲ...ရည်းစားတစ်ယောက်ရှိဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မလွယ်ဘူးလေ...”

အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်တွင် သန်မာသည့်လူငယ်များ သူတို့ဟော်မုန်းများ၏ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေသည်။ သူတို့က ညဘက်တွင် အိပ်မပျော်နိုင်လောက်အောင် သူတို့၏ ချစ်သူရည်းစားများအကြောင်းကို တွေးတောခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ လက်စွမ်းရည်များလည်း လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာကြသည်။

သူက ဝမ်ယွီကို ငြူစူပြီး ပြောလာသည်။

"ငါ့သာ ကံကောင်းရင် မင်းလိုမျိုး လှပြီး အမှီအခိုကင်းတဲ့ ချစ်သူတစ်ယောက်ရနိုင်မှာပေါ့လေ..."

ချန်းဟောင်က တက္ကသိုလ်တွင် ဝမ်ယွီ၏အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းဖြစ်ပြီး ကျိအန်းနဉ်နှင့်ပိုမိုအဆက်အသွယ်ရှိခဲ့သည်။ ကျိအန်းနဥ်နှင့်ပတ်သက်ပါက သူ့ပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှ ကတ်ပြားများက အသုံးမဝင်ကြောင်း ဝမ်ယွီရံဖန်ရံခါ ညည်းညူခဲ့ဖူးသည်။

အချစ်က ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်သော်လည်း ကွဲပြားသောဒုက္ခ၏ ဦးတည်ချက်ဖြစ်သည်။

ချန်းဟောင်က ပြောသည်။

"အန်းနဥ်က ခရစ္စမတ်အတွက် အဝတ်အစားအသစ်တွေတောင် မဝယ်ဘူးဆိုတာကို ပိုင်လုဆီက ငါကြားခဲ့တယ်..."

၎င်းက ချွေတာခြင်းဖြစ်၍ ချန်းဟောင်က သဘောကျကြောင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောလာသည်။

ဝမ်ယွီအံ့သြသွားပြီး ပြောသည်။

“တကယ်လား သူ အခုနောက်ပိုင်း ငွေပြတ်မနေတော့ပါဘူး..."

"သူ့အဖွားက ခွဲစိတ်ဖို့လိုမယ်လို့ မပြောဘူးလား... သူ့အဖွားအတွက် စုထားတယ်ဆိုတာ ငါကြားလိုက်တယ်... မင်း အဲ့ကိစ္စကို မသိဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့နော်..."

ဝမ်ယွီက ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“သူ ငါ့ကို ဘာမှမပြောထားဘူး...”

ယခုချိန်တွင် tractionဖြင့် ကုသမည်ဟုသာ ပြောထားပြီး အဆင်မပြေပါက အနာဂတ်တွင် ခွဲစိတ်မှုပြုလုပ်ရန် စဉ်းစားဖွယ်ရှိသည်။

သို့သော် သူမ ခွဲစိတ်ရန်အတွက် ငွေစုနေကြောင်း ဝမ်ယွီမသိပေ။

ချန်းဟောင်နားလည်သွားသည်။ ဝမ်ယွီက မလုံလောက်သော ရည်းစားတစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ကျိအန်းနဉ်က ဝမ်ယွီပုခုံးကိုမှီရန် မရည်ရွယ်ဘဲ သူမကိုယ်ကိုအားကိုးနေခြင်းပင်။

အကယ်၍ သူ့ရည်းစားပိုင်လုသာဖြစ်ပါက ငွေရေးကြေးရေး အခက် အခဲဖြစ်နေလျှင် ယခုချိန်၌ အကြိမ်ပေါင်း တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်ခန့် တိုင်တန်း နေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

ချန်းဟောင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ငွေရေးကြေးရေးကိစ္စများက ချန်းဟောင်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သော်လည်း ဝမ်ယွီအတွက်မူ အရိုးရှင်းဆုံးအရာဖြစ်သည်။

.........

ဝမ်ယွီက ကျိအန်းနဉ်ကို 'လီဟေးက ခရစ်စမတ်အကြိုရက်မှာ ပါတီလုပ်မှာမို့ မင်းငါနဲ့လိုက်ရမယ်' ဟု ပြောခဲ့သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ပိတ်ရက်များတွင် သူတို့အပြင်သွားရန်ကို ကျိအန်းနဉ်က ငြင်းသော်လည်း အချို့သောတရားဝင်ပွဲများကို အတူတကွတက်ရောက်ခြင်းက ချစ်သူရည်းစားဖြစ်ခြင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ရှောင်ရန်နည်းလမ်းမရှိပေ။ ကျိအန်းနဉ်က သဘောတူလိုက်သည်။

ဝမ်ယွီက တစ်ဖက်လှည့်သွားပြီး စက္ကူအိတ်များစွာကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကျိအန်းနဥ်က မေးခဲ့သည်။

"ကျွန်မ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ဝတ်လာဖို့ လိုလို့လား..."

ဝမ်ယွီက ပြောသည်။

" မင်း တခြားလူတွေအားလုံးစီက အာရုံစိုက်မခံချင်ရင်ပေါ့လေ..."

ကျိအန်းနဥ်က မှားယွင်းသော ၀တ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် မှားယွင်းသော အကြောင်းပြချက်များအတွက် ထင်ရှားပေါ်လွင်လိုခြင်း မရှိပေ။

ဝမ်ယွီက သူမအား ရွှတ်နောက်နောက်ဖြင့် နမ်းလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူအကြာကြီး ထိန်းထားခဲ့သော စကာတစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်သည်။

" ကောင်မလေးကို လှလှပပဝတ်ခိုင်းဖို့က ချစ်သူကောင်လေးရဲ့ တာဝန်လေကွာ..."

သူ့မျက်လုံးများက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်နေပြီး ယခုအချိန်တွင် သူက အခြားမည်သည့်ကောင်လေးနှင့်မှ မတူတော့ဘဲ ချစ်စဖွယ်ဖြစ်နေသည်။

ကျိအန်နဉ် ပြုံးလိုက်မိသည်။

ထိုနေ့ရောက်သောအခါ ဝမ်ယွီ၏ အစီအစဉ်များကို သူမပိုနားလည်လာသည်။ ၎င်းက တရားဝင်လူမှုရေးပါတီမဟုတ်ဘဲ လူငယ်များ စုဝေးပျော်ရွှင်ရန်သာဖြစ်သည်။ သို့သော် မိန်းကလေးတိုင်းက အထင်ကြီးစေရန် ကြိုးစားပြီး ၀တ်ဆင်လာကြသည်။

ကျိအန်းနဉ် စွန်းယာရှန့်ကိုပင် မြင်လိုက်သည်။

စွန်းယာရှန့်က ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် သူမထံချဉ်းကပ်လာ၍ နှုတ်ဆက်ကာ စကားစမြည်ပြောလိုက်သည်။ သူတို့၏ အခန်းကဏ္ဍများ ပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ ယခင်ရန်လိုမှုများကို မည်သည့်နေရာတွင်မှ မတွေ့ရတော့ဘဲ သဘောထားများက သူငယ်ချင်းများကဲ့သို့ပင် ဖော်ရွေနေသည်။

စွန်းယာရှန့်က သူမကိုယ်သူမ ချန်းဟောင်ရန်၏ကောင်မလေးဟု သဘောထားခဲ့ပြီး ကျိအန်းနဉ်ကလည်း ဝမ်ယွီ၏ကောင်မလေးဖြစ်သည်။ သူတို့အကြားတွင် ပြိုင်ဆိုင်နေရန် မလိုအပ်တော့ဘဲ သင့်မြတ်အောင်နေကာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် သတင်းအချက်အလက်များဝေမျှပြီး ထောက်ပံ့ပေးသင့်ပေသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်းဟောင်ရန်နှင့် ဝမ်ယွီတို့နှစ်ယောက်လုံးက ချစ်သူမိန်းကလေးများကို စိတ်ပူအောင်လုပ်တတ်သူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့်ပင်။

သို့သော်လည်း ကျိအန်းနဉ်က စွန်းယာရှန့်ကို ယခင်ကကဲ့သို့ လျစ်လျူရှုခဲ့၍ စွန်းယာရှန့်က သူမကို အတော်လေး ငြီးငွေ့ဖွယ်ဖြစ်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သူမက ချန်းဟောင်ရန်ကို တိုင်တောနေသည်။

"ကျိအန်းနဉ်က တကယ်ကို သဲသဲကွဲကွဲ မသိဘူးပဲ သူ့ကိုကြည့်ဦး ဒီအသိုင်းအဝိုင်းထဲက ဘယ်သူ့ကိုမှ နှုတ်ဆက်ရကောင်းမှန်း မသိဘူးလေ..."

ချန်းဟောင်ရန်က ခေါင်းတညိတ်ညိတ်ဖြင့် တုံ့ပြန်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ဝမ်ယွီသည် ကျိအန်းနဥ်ကို သူ့ဘေးတွင်ထားပြီး သူမကို အလွန်ဂရုစိုက်ကာ ခေတ္တမျှ ထားမသွားပေ။ သူက လူတိုင်းကိုနှုတ်ဆက်နေ၍ ဤသို့ အပြင်သို့ထွက်ခဲလှသော ဤမိန်းကလေးကို အလွန်မြတ်နိုးကြောင်း အသိုင်းအဝိုင်းကလူများ သိလိုက်သည်။

ကျိအန်းနဉ်က တခြားလူတွေကို စနှုတ်ဆက်ဖို့ ဘယ်လိုအပ်မလဲ...

သူမရောက်သည်နှင့် လီဟေးက သူမကို နှုတ်ဆက်ရန် ရောက်လာပြီး ဖုန်းကျင်းဟိုင်က သူမကို နွေးထွေးဖော်ရွေသည့် သဘောထားနှင့် ချဉ်းကပ်ကာ သူမ ရောက်ရှိနေခြင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အသိအမှတ် ပြုလိုက်သည်။

၎င်းက လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် အနည်းငယ်သောက်ပြီး တခြားသူများနှင့် ခဏ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် ဝမ်ယွီ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ စွန်းယာရှန့်က နေရာတိုင်းမှ လူများကို နှုတ်ဆက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမက သူမကိုယ်သူမ ဤအသိုင်းအဝိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဟု ယူဆထားပုံရသည်။

ခရစ္စမတ်အကြိုနေ့က အမှန်ပင်ထူးခြားသောနေ့ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်အခါနှင့်အညီ ဝမ်ယွီက သူ၏ဂျစ်ကားကိုမမောင်းဘဲ sport ကားကိုသာ မောင်းနှင်လာသည်။

ကျိအန်းနဥ်က အရက်မသောက်ဘဲ ကားမောင်းသည်က ချီးကျူးစရာဟု တွေးလိုက်သည်။ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုံးမထားသည်ဟု ဝမ်ယွီကပြောသည်။

လီဟေး၏ သူငယ်ချင်းအုပ်စုမှာလည်း သိတတ်ဟန်ရှိကြသည်။ သူတို့က စုဝေးပွဲများတွင် အရက်သောက်ခြင်းကို နှစ်သက်ကြသော်လည်း မိန်းကလေးများအားအရက်သောက်ရန်အတင်းအကျပ်မခိုင်းစေဘဲ သူတို့ စုဝေးသည့်နေရာတွင် သာမန်အသောက်အစား ယဉ်ကျေးမှုကိုသာ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ကျိအန်းနဉ်လည်း ပျော်စရာကောင်းသည့်အချိန်ကိုရခဲ့သည်။

သို့သော် ပါတီပွဲ၏လေထုက အလွန်အသက်ဝင်နေပြီး လူတိုင်းက တက်ကြွနေတာကြောင့် ဝမ်ယွီ၏မျက်လုံးများက မည်မျှအထိ တောက်ပနေသည်ကို သူမ သတိမထားမိနိုင်ခဲ့ပေ။

ဆယ့်တစ်နာရီခန့်တွင် ကျိအန်းနဉ်က သူတို့ပြန်ရန် အကြံပေးသည်။

“ကျွန်မတို့ မနက်ဖြန် အတန်းရှိသေးတယ်လေ...”

သူမက ပြောသည်။

ဤနှစ် ခရစ္စမတ်အကြိုနေ့က အင်္ဂါနေ့တွင် ကျရောက်ပြီး ကျောင်းမှကျောင်းသားများအား ထိုသို့သောအနောက်တိုင်းအားလပ်ရက်အတွက် အားလပ်ရက်မပေးပေ။ အတန်းမျက ပုံမှန်အတိုင်းရှိနေသော်လည်း ကျောင်းသားတော်တော်များများက မရှိမည်ကို မျှော်လင့်ထားပြီးသားပင်။

ဝမ်ယွီက လီဟေးကို နှုတ်ဆက်ပြီး ကျိအန်းနဥ်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ကားပေါ်ပြန်ရောက်သည့်အခါ သူမကိုနမ်းလိုက်သည်။ သူမက သူ့ချစ်ခင်မှုကို တုံ့ပြန်လာသည့်အခါ သူမပါးကို ပွတ်သပ်ပြီး မေးသည်။

“ဒီည နည်းနည်းလောက်ကြာကြာနေလို့ရမလား...”

သူ၏ခိုင်ခံ့သောမေးရိုးနှင့် လည်စထုတ်က ကျိအန်းနဥ်အတွက် မခံမရပ်နိုင်သောဆွဲဆောင်မှုတစ်မျိုးကို ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

သူ့လက်မက သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ နည်းနည်းကြာကြာနေနိုင်မလား" ဆိုသည့်မေးခွန်းက သူ၏ ဩရှသောအသံဖြင့် ကွယ်ဝှက်ထားသော အဓိပ္ပါယ်ကို သယ်ဆောင်လာကာ သူမ၏ ကျောရိုးထဲစိမ့်နေအောင် ကျက်သီးထသွားစေခဲ့သည်။

###