Chapter 3 : Disdain in America: Galbraith and Dworkin 

Chapter 3 : Disdain in America: Galbraith and Dworkin 

True North
راجر اسکروتن نویسنده کتاب متفکران چپ نو


فصل سوم : تحقیر در آمریکا: گالبریث و دورکین

در فصل "تحقیر در آمریکا: گالبریث و دورکین" از کتاب متفکران چپ نو، راجر اسکروتن به بررسی انتقادی ایده‌های دو روشنفکر برجسته آمریکایی، اقتصاددان جان کنت گالبریث و فیلسوف حقوقی رونالد دورکین، می‌پردازد. اسکروتن نشان می‌دهد که چگونه ایده‌های آنها، که تحت تأثیر نوعی تحقیر نسبت به ارزش‌های بنیادین سرمایه‌داری و دموکراسی لیبرال آمریکایی شکل گرفته، به نقدی گسترده‌تر از سبک زندگی آمریکایی در جناح چپ منجر شده است. او استدلال‌های آنها در حوزه اقتصاد، حقوق و سیاست را تحلیل کرده و به بیان تضادها و زیرساخت‌های ایدئولوژیک آنها می‌پردازد.

1. جان کنت گالبریث: جامعه مرفه و تحقیر سرمایه‌داری

جان کنت گالبریث، اقتصاددانی مشهور، بیشتر به خاطر نقد سرمایه‌داری آمریکایی‌اش، به ویژه در کتاب جامعه مرفه، شناخته می‌شود. اسکروتن استدلال اصلی گالبریث را که سرمایه‌داری مدرن، به‌ویژه در آمریکا پس از جنگ، ثروت خصوصی زیادی تولید کرده اما از خدمات عمومی غفلت کرده است، بررسی می‌کند. گالبریث معتقد بود این عدم تعادل باعث مشکلات اجتماعی و اقتصادی گسترده‌ای می‌شود، زیرا مردم تشویق می‌شدند که به دنبال کالاهای مصرفی باشند و نیازهای اجتماعی را نادیده بگیرند.

نکات کلیدی استدلال گالبریث:

ثروت خصوصی در مقابل ثروت عمومی: گالبریث استدلال می‌کرد که جوامع سرمایه‌داری مدرن بیش از حد بر مصرف خصوصی (مانند خودروها، لوازم خانگی، کالاهای لوکس) تمرکز دارند و از نیازهای عمومی (مانند زیرساخت‌ها، آموزش، خدمات بهداشتی) غفلت می‌کنند. این امر منجر به چیزی شد که او آن را "رفاه خصوصی و فقر عمومی" می‌نامید.

وابستگی به تبلیغات: او معتقد بود که در جوامع سرمایه‌داری، تقاضای مصرف‌کننده به‌طور مصنوعی توسط شرکت‌ها از طریق تبلیغات ایجاد می‌شود که مردم را به خواستن کالاهایی که نیازی به آن ندارند، ترغیب می‌کند.

نقش دولت: گالبریث خواستار دخالت بیشتر دولت در اقتصاد بود و معتقد بود که دولت باید منابع را به سمت کالاها و خدمات عمومی هدایت کند تا نابرابری‌هایی که توسط بازار ایجاد می‌شود، جبران شوند.

نقد اسکروتن:

اسکروتن دیدگاه گالبریث را نخبه‌گرا و بی‌اعتنا به آزادی فردی می‌داند. او استدلال می‌کند که تحقیر گالبریث نسبت به فرهنگ مصرفی بازتابی از تحقیر عمیق‌تر او نسبت به انتخاب‌های مردم عادی است. در حالی که گالبریث تمایل به کالاهای مصرفی را نقد می‌کند، اسکروتن معتقد است که این تمایل بیان طبیعی آزادی فردی در یک بازار آزاد است. راه‌حل پیشنهادی گالبریث—کنترل بیشتر دولت—به این معناست که مقامات دولتی به جای افراد، باید تصمیم بگیرند که چه چیزی برای جامعه بهتر است، و این رویکرد را اسکروتن پدرانه و استبدادی می‌داند.

مثالی از آثار گالبریث:

اسکروتن نقد گالبریث از تبلیغات را به‌ویژه مشکل‌ساز می‌داند. در حالی که گالبریث معتقد بود که تبلیغات ترجیحات مردم را تحریف می‌کند، اسکروتن استدلال می‌کند که تبلیغات صرفاً اطلاعات را در یک بازار رقابتی فراهم می‌کند. اگر افراد کالاهای مصرفی را به کالاهای عمومی ترجیح می‌دهند، اسکروتن این را انتخاب مشروع آنها در یک جامعه آزاد می‌داند. او گالبریث را به نادیده گرفتن مزایای سرمایه‌داری متهم می‌کند، از جمله سطح بی‌سابقه‌ای از ثروت، نوآوری و خودمختاری شخصی.

تحلیل دقیق‌تر:

اسکروتن همچنین با دیدگاه نوستالژیک گالبریث از جوامع پیشاسرمایه‌داری مخالفت می‌کند، جایی که روابط اقتصادی به‌طور فرضی متعادل‌تر و انسانی‌تر بوده است. به گفته اسکروتن، این رمانتیزه کردن، واقعیت‌هایی همچون نابرابری، فقر و نبود فرصت‌های بیشتر در جوامع پیشامدرن را نادیده می‌گیرد. در مقابل، سرمایه‌داری با همه نقص‌هایش، میلیون‌ها نفر را از فقر نجات داده و به افراد کنترل بیشتری بر زندگی‌شان داده است.

2. رونالد دورکین: حقوق، قانون و تحقیر اخلاق سنتی

رونالد دورکین، فیلسوف حقوقی، دیگر شخصیتی است که اسکروتن در این فصل نقد می‌کند. دورکین بیشتر به‌خاطر کارش در زمینه مفهوم حقوق شناخته می‌شود، به‌ویژه این استدلال که حقوق فردی باید بر ترجیحات اکثریت مقدم باشد. فلسفه حقوقی او بر تفسیر مترقی قانون اساسی تأکید می‌کند، جایی که قضات نقشی حیاتی در تضمین عدالت و برابری، به‌ویژه برای گروه‌های حاشیه‌ای، ایفا می‌کنند.

نکات کلیدی استدلال دورکین:

خوانش اخلاقی قانون اساسی: دورکین برای "خوانش اخلاقی" قانون اساسی آمریکا استدلال می‌کرد، جایی که قضات باید اصول قانون اساسی را با توجه به تغییرات اجتماعی و استانداردهای اخلاقی تفسیر کنند. این رویکرد در تضاد با اصالت‌گرایی است که معتقد است قانون اساسی باید بر اساس معنای اصلی‌اش تفسیر شود.

حقوق فردی برتر از اراده اکثریت: دورکین تأکید داشت که حقوق فردی، به‌ویژه آزادی‌های مدنی و حقوق عدالت اجتماعی، باید در برابر اراده اکثریت محافظت شوند. او معتقد بود که اکثریت دموکراتیک نمی‌تواند حقوق اساسی افراد را، به‌ویژه در موارد مربوط به برابری، آزادی بیان و خودمختاری شخصی، زیر پا بگذارد.

عدالت به عنوان تمامیت: فلسفه دورکین از "عدالت به عنوان تمامیت" این را می‌گوید که تصمیمات حقوقی باید بازتاب‌دهنده چارچوبی اخلاقی منسجم باشند که همه شهروندان را با نگرانی و احترام برابر رفتار کند.

نقد اسکروتن:

اسکروتن استدلال می‌کند که فلسفه دورکین ریشه در تحقیر عمیق نسبت به هنجارهای اخلاقی و حقوقی سنتی دارد، به‌ویژه آن‌هایی که بر ارزش‌های اجتماعی و انسجام اجتماعی تأکید دارند. او به اتکای دورکین به حقوق انتزاعی انتقاد می‌کند و می‌گوید این امر به تصمیمات حقوقی منجر می‌شود که ثبات اجتماعی و اخلاق عمومی را تضعیف می‌کند.

مثالی از آثار دورکین:

اسکروتن به دیدگاه‌های دورکین در مورد مسائل بحث‌برانگیزی مانند سقط جنین و ازدواج همجنس‌گرایان اشاره می‌کند، جایی که دورکین از حمایت از حقوق فردی در برابر ارزش‌های اخلاقی سنتی دفاع می‌کند. اسکروتن استدلال می‌کند که رویکرد دورکین به قضات اجازه می‌دهد دیدگاه‌های اخلاقی خود را بر جامعه تحمیل کنند، از فرآیندهای دموکراتیک عبور کرده و اراده اکثریت را نادیده بگیرند. به عقیده اسکروتن، این امر مشروعیت سیستم حقوقی را که باید ارزش‌ها و سنت‌های جامعه‌ای که به آن خدمت می‌کند را منعکس کند، تضعیف می‌کند.

تحلیل دقیق‌تر:

اسکروتن همچنین تأکید دورکین بر فعال‌گرایی قضایی را که در آن قضات نقشی فزاینده در شکل‌دهی سیاست‌های عمومی ایفا می‌کنند، نقد می‌کند. او معتقد است که این امر نقش نهادهای دموکراتیک را کمرنگ کرده و به نوعی حکومت توسط نخبگان منجر می‌شود. در حالی که رویکرد دورکین برای محافظت از حقوق اقلیت‌ها طراحی شده است، اسکروتن استدلال می‌کند که این رویکرد اغلب به تحمیل یک دستور کار مترقی منجر می‌شود که با ارزش‌های شهروندان عادی همخوانی ندارد.

تحقیر سنت:

یکی از موضوعات کلیدی در نقد اسکروتن نسبت به دورکین، تحقیر ادعایی او نسبت به اخلاق سنتی است. اسکروتن استدلال می‌کند که تأکید دورکین بر حقوق انتزاعی بر ارزش‌های اجتماعی بازتاب‌دهنده یک رد گسترده‌تر از مبانی فرهنگی و اخلاقی است که به‌طور تاریخی جوامع غربی را پشتیبانی کرده است. با اولویت دادن به خودمختاری فردی و حقوق شخصی بر هر چیز دیگر، به عقیده اسکروتن، فلسفه دورکین تار و پود اخلاقی جامعه را سست کرده و پیوندهایی که جوامع را به هم متصل نگه می‌دارند، ضعیف می‌کند.

3. موضوع مشترک تحقیر

یک موضوع تکراری در تحلیل اسکروتن از گالبریث و دورکین، تحقیر مشترک آنها نسبت به ارزش‌ها و ترجیحات مردم عادی است. چه نقد گالبریث از فرهنگ مصرفی و چه تأکید دورکین بر حقوق فردی بر ارزش‌های اجتماعی، اسکروتن هر دو متفکر را به عنوان بخشی از یک روند فکری وسیع‌تر در جناح چپ می‌بیند که به دنبال تضعیف بنیادهای سنتی جوامع غربی است. این تحقیر، به گفته اسکروتن، اغلب در زبان پیشرفت و عدالت پنهان می‌شود، اما در نهایت بازتابی از تردید عمیق نسبت به انتخاب‌ها و ارزش‌های شهروندان عادی است.

دیدگاه اسکروتن درباره نخبه‌گرایی:

اسکروتن استدلال می‌کند که هر دو، گالبریث و دورکین، شکلی از نخبه‌گرایی را تجسم می‌بخشند، جایی که روشنفکران معتقدند که آنها بهتر از خود مردم می‌دانند چه چیزی برای جامعه بهترین است. درخواست گالبریث برای دخالت بیشتر دولت و حمایت دورکین از فعال‌گرایی قضایی به نظر اسکروتن، تلاش‌هایی برای تحمیل راه‌حل‌های از بالا به پایین بر یک جامعه است که ممکن است آرمان‌های مترقی آنها را نپذیرد.

4. نقد گسترده‌تر اسکروتن از چپ نو

اسکروتن نقد خود از گالبریث و دورکین را در زمینه انتقاد گسترده‌تر خود از چپ نو قرار می‌دهد. او استدلال می‌کند که هر دو متفکر نمایانگر روند گسترده‌تری در جناح چپ هستند که ارزش‌های سنتی، پیوندهای اجتماعی و خرد مردم عادی را کم‌ارزش می‌شمارد. با دفاع از کنترل بیشتر دولت (در مورد گالبریث) و فعال‌گرایی قضایی (در مورد دورکین)، آنها اصول آزادی فردی و پاسخگویی دموکراتیک را که از ارکان دموکراسی‌های لیبرال غربی هستند، تضعیف می‌کنند.

میراث گالبریث و دورکین:

اسکروتن اذعان می‌کند که هر دو متفکر تأثیر عمیقی بر گفتمان فکری و سیاسی آمریکا داشته‌اند. نقد گالبریث از سرمایه‌داری مصرفی و دفاع دورکین از آزادی‌های مدنی همچنان برای بسیاری در جناح چپ طنین‌انداز است. با این حال، اسکروتن هشدار می‌دهد که اگر ایده‌های آنها به نتایج منطقی خود برسد، به جامعه‌ای منجر خواهد شد که در آن آزادی‌های فردی تابع خواسته‌های نخبگان و دولت می‌شود.

در این فصل، اسکروتن نقدی دقیق از جان کنت گالبریث و رونالد دورکین ارائه می‌دهد و بر چگونگی تأثیر تحقیر فکری آنها نسبت به سرمایه‌داری، اخلاق سنتی و فرآیندهای دموکراتیک بر آثارشان تأکید می‌کند. او استدلال می‌کند که هر دو متفکر بخشی از یک روند فکری گسترده‌تر چپ‌گرایانه هستند که به دنبال تحمیل ایده‌آل‌های مترقی بر جامعه، اغلب به قیمت آزادی فردی و ارزش‌های اجتماعی، است. تحلیل اسکروتن زیرساخت‌های ایدئولوژیک پشت کارهای آنها را برجسته کرده و از ارزش‌های سنتی و اصول دموکراتیک لیبرال که آنها به چالش می‌کشند، دفاع می‌کند.


علاوه بر استدلال‌های کلیدی که در فصل «تحقیر در آمریکا: گالبریث و دورکین» بیان کرده‌ام، راجر اسکروتن بینش‌ها و نقدهای مهم دیگری نیز ارائه می‌دهد که به تحلیل کلی او از این متفکران کمک می‌کند. در اینجا چند نکته اضافی آمده که نقد اسکروتن را بیشتر توضیح می‌دهند:

1. چشم‌انداز فن‌سالارانه گالبریث اسکروتن چشم‌انداز گالبریث از جامعه‌ای که توسط فن‌سالاران هدایت می‌شود را بسط می‌دهد. گالبریث معتقد بود که مسائل اقتصادی و اجتماعی بهتر است توسط کارشناسان مدیریت شوند تا اینکه به نیروهای بازار یا تصمیم‌گیری دموکراتیک واگذار شوند. او خواهان طبقه‌ای از بوروکرات‌های تحصیل‌کرده بود که منابع و سیاست‌ها را به گونه‌ای هدایت کنند که به نفع منافع عمومی باشد.

نقد اسکروتن: اسکروتن این چشم‌انداز را اساساً غیردموکراتیک می‌داند. او استدلال می‌کند که رویکرد فن‌سالارانه گالبریث فرض می‌کند که مردم عادی قادر به اتخاذ تصمیمات اقتصادی صحیح نیستند و بنابراین، کنترل نخبگان بر تصمیمات اقتصادی را توجیه می‌کند. اسکروتن معتقد است که این طرز فکر، افراد را از اختیار خود محروم می‌کند و قدرت بیش از حدی را به دست مقامات انتصابی می‌دهد که ممکن است ارزش‌ها و ترجیحات خود را بر جامعه تحمیل کنند.

مثال: اسکروتن اشاره می‌کند که تحقیر گالبریث نسبت به انتخاب مصرف‌کننده و تبلیغات نشان می‌دهد که کارشناسان باید عادات خرج کردن افراد را هدایت کنند. اما اسکروتن بر این باور است که این دیدگاه اصول آزادی شخصی و انتخاب در بازار را تضعیف می‌کند، اصولی که به مردم اجازه می‌دهد بر اساس نیازها و خواسته‌های خود تصمیم‌گیری کنند، نه آنچه نخبگان دیکته می‌کنند.

2. مفهوم «توجه و احترام برابر» دورکین یکی از مفاهیم اصلی دورکین این است که دولت و سیستم حقوقی باید با همه شهروندان با «توجه و احترام برابر» رفتار کنند. دورکین از این اصل برای استدلال در مورد تصمیمات قضایی که حقوق اقلیت‌ها را محافظت می‌کند و انصاف را در اجرای قانون تضمین می‌کند، به‌ویژه در مواردی که ترجیحات اکثریت ممکن است حقوق فردی را نقض کند، استفاده می‌کند.

نقد اسکروتن: در حالی که اسکروتن موافق است که افراد باید به طور مساوی در برابر قانون رفتار شوند، او استدلال می‌کند که تفسیر دورکین از این اصل بیش از حد آرمان‌گرایانه و انتزاعی است. به گفته اسکروتن، تمرکز دورکین بر حقوق فردی به ضرر ترجیحات اکثریت می‌تواند به تصمیمات حقوقی منجر شود که از ارزش‌های جامعه وسیع‌تر جدا هستند. او همچنین هشدار می‌دهد که این رویکرد خطر تبدیل دستگاه قضایی به قدرتی غیرپاسخگو را به همراه دارد، جایی که قضات، نه قانون‌گذاران، سیاست‌های عمومی را بر اساس قضاوت‌های اخلاقی خود شکل می‌دهند.

مثال: اسکروتن به مواردی اشاره می‌کند که دورکین از احکام قضایی که ارزش‌های مترقی را حفظ می‌کنند، مانند موارد مربوط به سقط جنین و ازدواج همجنس‌گرایان، حتی زمانی که این احکام با ارزش‌های اخلاقی سنتی که اکثریت به آن اعتقاد دارند، در تضاد است، حمایت می‌کند. به نظر اسکروتن، این نشان می‌دهد که مفهوم «توجه و احترام برابر» دورکین اغلب به معنای تحمیل ارزش‌های اجتماعی لیبرال توسط قوه قضائیه است که از بحث دموکراتیک و اجماع عمومی عبور می‌کند.

3. نقش نخبه‌گرایی در هر دو متفکر یکی از تم‌های انتقادی در بررسی اسکروتن از گالبریث و دورکین، نخبه‌گرایی‌ای است که در ایده‌های آنها نفوذ کرده است. به گفته اسکروتن، هر دو متفکر به طور ضمنی بی‌اعتمادی به توانایی مردم عادی در اداره خود و اتخاذ تصمیمات عاقلانه، چه در بازار و چه از طریق فرآیندهای دموکراتیک، را بیان می‌کنند.

نخبه‌گرایی اقتصادی گالبریث: اسکروتن استدلال می‌کند که نسخه‌های اقتصادی گالبریث—که بر کنترل فن‌سالارانه تأکید می‌کند و اهمیت ترجیحات مصرف‌کننده را نادیده می‌گیرد—بازتاب نگرشی نخبه‌گرایانه است. گالبریث معتقد بود که کارشناسان باید اقتصاد را مدیریت کنند تا شکست‌های سرمایه‌داری را اصلاح کنند و به نابرابری‌های اجتماعی رسیدگی کنند، به جای اینکه به افراد اعتماد شود تا بر اساس نیازهای خود تصمیم بگیرند.

نخبه‌گرایی حقوقی دورکین: اسکروتن معتقد است که تأکید دورکین بر فعال‌گرایی قضایی بازتاب یک نخبه‌گرایی مشابه است، جایی که قضات، که اغلب اعضای یک نخبه فکری هستند، تفسیرهای مترقی خود از حقوق را بر جامعه تحمیل می‌کنند. اسکروتن می‌گوید که این امر دموکراسی را با انتقال قدرت از نمایندگان منتخب به قضات انتصابی تضعیف می‌کند.

نقد گسترده‌تر اسکروتن: اسکروتن این نخبه‌گرایی را به عنوان یک ویژگی مرکزی تفکر چپ نو مورد انتقاد قرار می‌دهد، جایی که روشنفکران و فن‌سالاران معتقدند که درک برتری از آنچه برای جامعه بهترین است، دارند. او استدلال می‌کند که این نگرش اساساً با ارزش‌های دموکراتیک خودحکومتی و آزادی فردی که به خرد شهروندان عادی و انتخاب‌های آنها احترام می‌گذارد، در تضاد است.

4. نقد گالبریث از رشد اقتصادی یکی دیگر از جنبه‌های مهمی که اسکروتن به آن پرداخته، نقد گالبریث از رشد اقتصادی به عنوان یک هدف اجتماعی است. گالبریث معتقد بود که پیگیری بی‌وقفه رشد اقتصادی، به‌ویژه در جوامع سرمایه‌داری پیشرفته، اغلب منجر به تخریب محیط زیست، نابرابری و تمرکز بر ثروت مادی به قیمت رفاه انسانی می‌شود.

نقد اسکروتن: اسکروتن این دیدگاه را به چالش می‌کشد و استدلال می‌کند که رشد اقتصادی برای بهبود استانداردهای زندگی، کاهش فقر و فراهم کردن فرصت‌های بیشتر برای مردم ضروری است. او اذعان می‌کند که رشد بدون کنترل می‌تواند پیامدهای منفی داشته باشد، اما معتقد است که مزایای رشد اقتصادی، مانند نوآوری‌های فناوری و افزایش رفاه، بسیار بیشتر از معایب آن است. اسکروتن معتقد است که نقد گالبریث بازتاب نوعی تحقیر اخلاقی نسبت به فرآیندهایی است که میلیون‌ها نفر را از فقر نجات داده و کیفیت زندگی بسیاری را بهبود بخشیده است.

5. دورکین و گسترش حقوق اسکروتن همچنین فلسفه دورکین را به دلیل تمایل به گسترش مفهوم حقوق به فراتر از محدوده سنتی آن مورد نقد قرار می‌دهد. رویکرد دورکین به حقوق اغلب شامل نه تنها حقوق مدنی و سیاسی، بلکه حقوق اقتصادی و اجتماعی مانند حق مراقبت‌های بهداشتی یا آموزش نیز می‌شود. اسکروتن استدلال می‌کند که این گسترش حقوق، بار سنگینی بر دوش دولت می‌گذارد و خطر تبدیل سیستم حقوقی به ابزاری برای مهندسی اجتماعی را به همراه دارد.

نقد اسکروتن: اسکروتن این گسترش حقوق را مشکل‌ساز می‌داند زیرا بار فزاینده‌ای را بر دوش دولت می‌گذارد تا نیازهای افراد را تأمین کند، که به اعتقاد او، مسئولیت شخصی و خوداتکایی را تضعیف می‌کند. علاوه بر این، اسکروتن استدلال می‌کند که این تفسیر گسترده از حقوق، معنای حقوق اساسی مانند آزادی بیان و آزادی تجمع را با ترکیب آنها با ادعاهای مربوط به منابع دولتی، تضعیف می‌کند.

مثال: اسکروتن اشاره می‌کند که استدلال دورکین برای حقوق اجتماعی اغلب منجر به سیاست‌هایی می‌شود که مداخله دولت در حوزه‌هایی که به طور سنتی به افراد یا شرکت‌های خصوصی واگذار شده‌اند را در اولویت قرار می‌دهد. او معتقد است که این امر جامعه‌ای را ایجاد می‌کند که در آن افراد به طور فزاینده به دولت وابسته می‌شوند و آزادی‌های شخصی به تدریج به نفع برابری تحمیلی توسط دولت، تضعیف می‌شود.

6. نقد پیشروی‌گرایی اسکروتن در طول تحلیل خود از هر دو متفکر، نقد گسترده‌تری از پیشروی‌گرایی ارائه می‌دهد که آن را فلسفه زیربنایی بسیاری از ایده‌های گالبریث و دورکین می‌داند. او استدلال می‌کند که پیشروی‌گرایی باوری به کمال‌پذیری جامعه از طریق دخالت دولت و اصلاح هنجارهای سنتی اجتماعی دارد.

دیدگاه اسکروتن: اسکروتن به این باور به پیشرفت بدبین است، به‌ویژه زمانی که شامل براندازی نهادها و روش‌های دیرینه‌ای می‌شود که در طول زمان تکامل یافته‌اند. او استدلال می‌کند که پیشروی‌گرایی اغلب منجر به بی‌ثباتی اجتماعی می‌شود، زیرا پایه‌های فرهنگی و اخلاقی جامعه را تضعیف می‌کند. به گفته اسکروتن، هم گالبریث و هم دورکین این تمایل پیشروی‌گرایانه را مجسم می‌کنند، چه از طریق حمایت گالبریث از اصلاحات اقتصادی تحت رهبری دولت و چه از طریق فعال‌گرایی قضایی دورکین در تغییر هنجارهای قانونی و اخلاقی.

7. تأثیر ایده‌های آنها بر زندگی فکری آمریکا اسکروتن اذعان می‌کند که گالبریث و دورکین تأثیر ماندگاری بر زندگی فکری و سیاسی آمریکا داشته‌اند. نقد گالبریث از سرمایه‌داری و حمایت او از مداخله دولت همچنان در میان اقتصاددانان و سیاست‌گذاران جناح چپ تأثیرگذار است، در حالی که تأکید دورکین بر حقوق فردی و تفسیر مترقی از قانون همچنان مباحث مربوط به آزادی‌های مدنی و عدالت اجتماعی را شکل می‌دهد.

ارزیابی نهایی اسکروتن: در حالی که اسکروتن به مشارکت‌های فکری هر دو شخصیت اذعان دارد، در نهایت نتیجه می‌گیرد که ایده‌های آنها به فرسایش گسترده‌تر ارزش‌های سنتی و اصول دموکراتیک در آمریکا کمک کرده است. او هشدار می‌دهد که تحقیر آنها نسبت به ارزش‌ها و ترجیحات مردم عادی، همراه با راه‌حل‌های نخبه‌گرایانه‌شان، چالشی جدی برای آرمان‌های آزادی شخصی، انسجام اجتماعی و خودحکومتی دموکراتیک است.

این نکات اضافی نقد اسکروتن بر جان کنت گالبریث و رونالد دورکین را غنی‌تر می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه ایده‌های آنها در یک جنبش فکری گسترده‌تر قرار می‌گیرد که به دنبال شکل‌دهی مجدد جامعه آمریکا بر اساس ارزش‌های پیشرو است. اسکروتن استدلال می‌کند که این جنبش، هرچند اغلب در زبان عدالت و برابری پنهان شده، در نهایت بازتابی از تحقیر عمیق‌تر نسبت به انتخاب‌ها و ارزش‌های شهروندان عادی است.



Report Page