Chapter 1 :
* لطفا اگر خلاصهای بالا هست بهش توجه نکنید *
یونجون با برخورد نور خورشید به صورتش کمکم چشمانش رو باز کرد. اولین چیزی که حس کرد، بدن درد بود. بدن دردی که ناشئ از ساعتها تمرین و تکرار یه حرکت بود، تمرین یک حرکت تا وقتی بدنش کم بیاره.
ولی امروز فقط این تنها دردی نبود که داشت.
و خیلی ناگهانی خاطرات دیشب رو به یاد آورد..
هوفی از اعصاب خوردی کشید و بلاخره چشمهایش را باز کرد.
اتاق براش آشنا بود، اولین باری نبود که سوبین این هتل رو برای موندن انتخاب کرده بود
اولین بار نبود که بدون گذاشتن هیچ اثری از خودش صبح ناپدید میشد..
عادت کرده بود، بههرحال، بین اوناچیزی نیست.
یونجون عصبانی بود. شاید از خودش. شاید هم از چویسوبین. شاید هم از این وضعیت.
به ساعت نگاهی کرد ، 𝟦:𝟧𝟨 صبح ، وقت زیاد داشت.
از روی تخت بلند شد و به سمت حموم رفت. نیاز داشت دیشب رو از تنش بشوره. انگار هردفعهٔ میتونه با آب داغ تمام پیچیدگیهارو از بین ببره.
به خودش توی آینه نگاه کرد، چشمش به قرمزی روی گردنش و ترقوههاش افتاد.
چویسوبین همینجوری همین بود.
هیچوقت ردی از خودش نمیزاشت که زیاد مشخص و ماندگار باشه، ولی جوریبودن که خودت توی تنت حسشون کنی.
بعد از اینکه دوش گرفت و لباس پوشید شروع کرد به آماده شدن. معلم کالج بودن سخته، خیلی سخت.. ولی برای یونجونیای که شلغش رو دوست داره سختئهاشو به جون میخره.
همینجوری که داشت موهاشو خشک میکرد گوشئاش روشن شد و نوتیفکیشن پیامی اومد. پیامی از طرف سوبین.
+ امروز ساعت 8 دیر نکن کلاس داری. امروز صبح خسته بنظر میومدی ، قبل از اینکه بیای یه چیزی بخور
یونجون با دیدن پیام هوفئ از اعصاب خوردی کشید
- خودم حواسم به خودم هست آقای چوی ممنون بابت نگرانیتون.
+ میدونم حواست هست. ولی یادآوری بد نیست.
سوبین همیشه بلد بود یونجون رو مثل یه کتاب باز بخونه ولی یونجون خودش هیچی نمیدونست.
6 months earlier ; شش ماه قبل
اتاق تمرین کمپانی برای یونجون حس خونه میداد.
ولی امروز با صدای داد یونجون از پست تلفن پر شده بود ،
"بومگیو چندبار بهت بگم! من این کار رو نیاز دارم"به
- ولی هیونگ یکم بیشتر راجبش فکر ک-.
+ بومگیو. من ماههاست که دارم راجب این تصمیم فکر میکنم ، میدونم میخوام چیکار کنم، پس لطفا به حرفم گوش بده
- باشه هیونگ.. هرجور خودت میدونی
بومگیو فکر میکرد یونجون نمیتونه برای خودش تصمیم بگیره. یونجون میدونست فقط عمیقا نگرانشه ولی تصمیمی که برای این شغل گرفته بود ماهها روش فکر کرده بود.
2 days later ; دو روز بعد
یونجون نفس عمیقی کشید ، این کار رو واقعا میخواست نیازش داشت ، خودش رو یک چک آخر کرد به به سمت بخش مدیریت هنر کالج رفت.
مربی دنس بودن همیشه براش یه آرزو بود. شاید میتونست دنس رو تبدیل به یه چیز خوشایند کنه برای دیگران ، نمیخواست بلایی که سر خودش اومده بود سر بقیه نوججون های علاقمند بیاد. نمیخواست علاقشون بخاطر یه مربی بد خراب بشه.
بومگیو درباره مدیر پخش هنر بهش گفته بود.. انگار سختگیره ، و یهسری استانداردهای داره که هرکسی از پس اونها برنمیاد.
همین به یونجون استرس میداد ولی یونجون اعتماد به نفسش رو داره پس خیلی ذهن خودش رو با تصویر ترسناکی که بومگیو از مدیر پخش هنر ساخته بود درگیر نکرد.
این افکار رو از سرش بیرون کرد و نفس عمیقی کشید و در زد.
در را که باز کرد برای لحظهای نفسش رفت ، جلوش مردی تقریبا همسن خودش نشسته بود با کت و موهای کمی حالتدار ، صورتش.. خدای من ، یونجون محو اون چشماش شده بود. یکی از جذابترین کسایی بود که توی عمرش دیدها بود و یونجون خودش جذابیت زیادی برای دیگران داشت.
چویسوبین.. حرف بومگیو سریع به ذهنش اومد ، پس این چویسوبین بود.
+ دیر کردی.
- ببخشید ؟
یونجون ساعتش رو نگاه کرد ..15:02 ،
- ولی فقط.. فقط دو دقیقست!
+ بههرحال دیر کردی
یونجون باورش نمیشد چطور یه نفر میتونه اینقدر یکدنده باشه ؟ یونجون که حرصش گرفته بود ، قبل از اینکه بتونه جلوی خودش رو بگیر گفت..
- پس دفعه بعدی 10 دقیقه دیر میکنم نا دلیل منطقیای برای غر زدن داشته باشید.
به محض اینکه این کلمات از دهنش خارج شد از گرفتنشون پشیمون شد.
سوبین برای یکلحظه چشماش گرد شد و منشی اتاق بغلی صدای بین خنده و ترس درآورد.
- چوییونجون.
روح یونجون از تنش خارج شد. تمومه.. کار رو از دست داد الان دیگه هیچ وقت نمیتونه رویای مربی دنس شدن رو به حقیق-
صدای سوبین شاخه افکارش رو قطع کرد.
- استخدامی
یونجون برای چندلحظه مونده بود.
+ چی.. جدی ؟؟
- بله ، فقط این فرم هارو پر کن و چندتا سوال جواب بده و استخدامی
یونجون که باورش نمیشد تشکر سریعی کرد و فرم رو گرفت
برای لحظه حواسش به دستهای سوبین پرت شد.. رگهای دستش جوری زده بیرون که یونجون فکر کرد اگر اون دست ها دور-
سریع افکارش رو قطع کرد. نه. یا خودش تکرار کرد سوبین رئیسشه.
بعد از پر کردن فرمها وجواب دادن به سوالات برگشت خونه.
ولی یونجون نمیدونست قراره تا چندماه آینده همهچی اینقدر تغییر کنه و پیچیده بشه.