Cecret
Lark & Felicity
Part 31
تمام دیروز رو بدون اینکه از اتاق بیرون بیاد، به دستور تهیونگ استراحت کرده بود.
قطرات بارون با شدت به پنجره برخورد میکرد و جونگکوک با صدای رعد و برق و برخورد بارون به شیشه با ترس از خواب بیدار شد، با ندیدن تهیونگ کنارش استرس همهی وجودشو گرفته بود. اون کابوس لعنتی نفسش رو بند آورده بود. اشکهایی که بی اختیار روی گونهاش سُر خورده بودن رو پاک کرد و با صدای بلندی تهیونگ رو صدا زد.
+ تهیونگ؟...تهیونگاااا؟
تهیونگ مشغول شیو کردن صورتش بود اما با شنیدن صدای جونگکوک، بی توجه به صورت کفیش از حموم خارج شد و موهای خیسشو بالا زد.
- جانم؟! صبحت بخیر عشقم.
بغض گلوشو قورت داد و از روی تخت پایین اومد. خودش رو به تهیونگی که جلوی در حموم ایستاده بود رسوند و محکم بغلش کرد.
+ فکر کردم رفتی.
دستهاشو دور کمرش حلقه کرد و گردنشو بوسید.
- کجا برم بدون تو نفسم؟!
+ اما تو رفتی...تو خوابم رفتی و گفتی دیگه منو نمیخوای.
صدای هق هقش بلند شد و شونههاش میلرزید. اون کابوس لعنتی مثل گذشته به سراغش اومده بود، همون روزایی که تهیونگ برای یه هفته تنهاش گذاشته بود.
تهیونگ آغوشش رو تنگتر کرد و انگشتهاش نوازشوار، تو موهای پسر رقصیدن.
- آروم باش عزیزدلم، من همین جام، کنار تو...هیچ جا نمیرم!
سرش رو بالا آورد و با چشمهای اشکی به تهیونگ خیره شد.
+ خیلی دوست دارم ته.
با پشت دست اشکهاشو پاک کرد و نفس عمیقی کشید، اما با صدای رعد و برق ترسیده دوباره خودش رو تو آغوش تهیونگ فرو برد.
بوسه ای رو موهاش زد و لبخند روی لباش، رنگ گرفت.
- عاشقتم وروجک! ببین با قلبم چی کار کردی! دوباره داره بی قراری میکنه...
از خودش جداش کرد و صورت نمدارشو با سرانگشت پاک کرد.
- تو منو کامل میکنی...تو نیمهی گم شدهی منی جونگکوکم. ما قراره سالهای زیادی کنار هم زندگی کنیم...
تو بغض، خندید و ادامه داد:
- قراره وقتی پیرمرد شدم، بشی عصای دستم!
جعبهی گردنبند رو از داخل کشو درآورد و پشت جونگکوک ایستاد.
- اینم برای اینکه بدونی قلبم بدون تو همیشه ناقص و بی معنیه!
گیرهی گردنبند رو دور گردنش بست و شونشو بوسید.
جونگکوک با تعجب به گردنبند قلب شکستهای که دور گردنش بود نگاه کرد و گفت
+ این مال منه؟
- آره، دوسش داری؟!
+ این خیلی خوشگله...کی اینو گرفتی؟
- دیروز...
تو آیینه نگاهی به صورتش انداخت و خندید.
- من با این ریخت و قیافه اومدم جلوت؟!
جونگکوک با دیدن صورت کفی تهیونگ زد زیر خنده و گفت:
+ بیا بریم خودم برات تمیزش میکنم. منم باید برم دوش بگیرم چون میخوام با جیمین برم بیرون.
به ثانیه نکشیده، لبخندش محو شد.
- بیرون؟!
+ آره. خودت دیشب اجازشو دادی.
-منم میتونم باهاتون بیام؟ قول میدم یه گوشه بشینم صدامم در نیاد... اصلاً انگار صندلیام!
+ تهیونگ؟ نکنه دیشب الکی گفتی که من خوشحال بشم آره؟
بدون اینکه به چشمهاش نگاه کنه، سرشو تکون داد.
+ میدونستم. مهم نیست.
نگاهش رو ازش گرفت وارد حموم شد.
- جونگ کوکی!
با ناراحتی صداش کرد و پشت سرش داخل حموم رفت.
- آخه خطرناکه!
سرش رو چرخوند و با چشمهای اشکی گفت:
+ میتونستی همون دیشب بگی. نه اینکه دروغ تحویل بدی. امروز روز تولدمه و دلم میخواست با جیمین برم بیرون. ولی مهم نیست، اینم میشه مثل تولدای دیگم که برام مهم نبود و مثل روزای دیگه بود.
- اگرم من اجازه بدم هوسوک نمیذاره! گریه نکن دیگه نفسم...
+ گفتم که مهم نیست.
شیر آب رو باز کرد و توی وان نشست تا کامل پر بشه.
با ناراحتی نگاهش کرد و گفت:
- نمی خواستی برام شیو کنی؟!
از توی وان بیرون اومد و مقابلش ایستاد. تیغ رو از جلوی آینه برداشت و بدون اینکه نگاهش کنه به آرومی روی صورتش کشید.
چشمهای بی قرار تهیونگ همهی اجزای صورتشو با عشق دید زد.
دستشو پشت کمر برهنهاش گذاشت و با شیطنت پایین تر رفت.
+ نکن تهیونگ اصلا حوصله ندارم...میخوام سریع دوش بگیرم و برم بخوابم.
- کی روز تولدش میگیره میخوابه؟! قراره کلی خوش بگذرونیم عشق خوشگلم...
شیو صورتش رو تموم کرد و تیغ رو سرجاش برگردوند. به سمت وان رفت و گفت:
+ برام مهم نیست چه روزیه. فقط میخوام بخوابم و یادم بره چه دروغی بهم گفتی.
تهیونگ هم داخل وان نشست و دست زخمیشو روی لبهی وان گذاشت.
-اما برات جبران میکنم. حموم کردی حاضر شو ببرمت بیرون، باشه؟ هی، چشم آهویی...چرا نگاهم نمی کنی؟!
با عصبانیت به سمتش برگشت.
+ گفتم که میخوام بخوابم و هیجا هم نمیام.
ناخواسته چشماش خیس شدن.
طاقت اینو نداشت که جونگ کوک این طوری باهاش حرف بزنه.
چند بار پشت هم پلک زد و آروم از توی وان بلند شد.
- پس من میرم به جیمین میگم حاضر بشه که با هم برید بیرون. می خوام حسابی بهت خوش بگذره، باشه؟!
از توی وان بیرون اومد و زیر دوش ایستاد. وقتی فهمیده بود حرفش فقط برای دلخوشیش بوده دیگه حتی نمیخواست جایی بره.
+ نیازی نیست. گفتم که حوصله ندارم. بیخودی خودتو خسته نکن...فقط دلم میخواد بخوابم.
نگاهی به پانسمان دستش که غرق خون بود، انداخت.
- جونگکوک...عزیزم، من نمیخوام محدودت کنم.
از حموم بیرون رفت و روی تخت نشست تا درد دستش آروم بگیره.
جونگکوک که درد رو توی صورت تهیونگ دیده بود، سریع دوش گرفت و حولهای از کمد داخل حموم برداشت و دورش پیچید. از حموم بیرون رفت و کنارش ایستاد. نگاهی به پانسمان خونی دستش انداخت و روی تخت نشست.
+ بهت گفتم حموم نرو ولی گوش نمیکنی.
پانسمان رو باز کرد و روی میز گذاشت.
+ ببین با دستت چیکار کردی.
- من خوبم. برو موهاتو خشک کن که سرما نخوری.
پانسمان جدید رو از دستش گرفت و نامرتب دور دستش بست.
+ انقدر با من لجبازی نکن تهیونگ.
باند رو از دور بازوش باز کرد، یه گاز استریل روش گذاشت و با دقت باند رو دور بازوش بست.
+ تا وقتی دستت خوب نشده حق نداری تنهایی حموم بری فهمیدی؟
سرشو به نشونهی مثبت تکون داد و به گردنبندی که تو گردنش، زیباییش دو برابر شده بود، خیره شد.
نفسش رو بیرون داد و از جا بلند شد. خیلی وقت بود دلش میخواست یکی از پیراهنهای تهیونگ رو بپوشه. به سمت ساک تهیونگ رفت و یکی از پیراهنهای سفیدش رو برداشت. یه باکسر پوشید و پیراهن رو تنش کرد. درست چند سایز واسش بزرگ بود و جونگکوک توش گم شده بود. پیراهن تا زیر باسنش بود و کیوتتر از همیشه نشونش میداد. بدون اینکه موهاشو خشک کنه، به سمت تخت برگشت و زیر پتو خزید.
با تعجب نگاهش کرد.
- جداً میخوای بخوابی؟!
چشمهاش روی پاهای سفیدش تاب میخورد و دلش از شدت زیبایی دوست پسرش غنج می رفت.
-پاشو کوکی! پاشو بریم صبحونه بخوریم...برات دونات شکلاتی گرفتما!
+ گرسنه نیستم.
صدای شکمش باعث شد دروغش برملا بشه.
دستشو رو شکمش کشید و خندید.
- ولی انگار شکمت نظر دیگهای داره بانی!
مچ دستشو گرفت و تمام تلاشش رو کرد که چشمهاشو کنترل کنه. اینکه لباس خودشو تن جونگکوک میدید بیش از اندازه سوییت بود!
شلوار گرم کنشو از توی کمد درآورد و به سمتش پرت کرد.
-هی خوشگله! تو که نمیخوای همین طوری بیای پایین؟!
روی تخت نشست و نگاهشو بهش انداخت.
+ دقیقا میخوام همینجوری بیام پایین.
تهیونگ زیرپاش زانو زد و پاهای برهنشو بوسید.
- زود باش! دونات شکلاتی منتظرته...
+ ولی من نمیخوام شلوار بپوشم.
- آره؟!
پاهاشو از هم فاصله داد و صورتشو بینشون برد.
- دلم برای چشیدنت تنگ شده!
زبونشو از روی باکسر رو عضو پسر کشید و نفس داغشو روی پوستش بیرون فرستاد.
جونگکوک چشمهاش بست و نفسش رو حبس کرد.
+ آههه تهیونگ بس کن. هنوزم کمرم درد میکنه.
- پس شلوارتو بپوش بیبی.
دستشو به لبهی تخت تکیه داد و از روی زمین بلند شد. دیگه نمیخواست برخلاف خواستهاش کاری کنه.
نفسش رو بیرون داد و روی تخت نشست. برخلاف میلش شلوارش رو پوشید و از پشت انگشتهاش رو قفل انگشتهاش تهیونگ کرد. هنوز هم باهاش قهر بود اما دلش برای گرفتن دستهاش تنگ شده بود. وزنش رو روی بازوی سالمش انداخت و قدمهاش رو باهاش هماهنگ کرد و از اتاق بیرون رفت.
-نظرت چیه بعد از صبحونه با جیمین یکم PS4 بزنی؟! نمیخوای افتتاحش کنی؟ تو که عاشق بازی کردن بودی...
همونطور که از تهیونگ آویزون بود و به زور پاهاشو روی زمین میکشید گفت:
+ نمیدونم...باید درموردش فکر کن...
با دیدن جیمین و هوسوک که روی کاناپه نشسته بودن و مشغول بوسیدن هم بودن حرفش رو نصفه رها کرد.
+ نظرت چیه برگردیم توی اتاق و تنهاشون بذاریم؟
تهیونگ با تخسی تمام، کوسن مبل و روی سرشون پرت کرد.
- پاشید برید تو اتاقتون، مشخصه خیلی بالا زدید.
پاکت دوناتها رو با شیر کاکائوی داغی که هنوز از سرش بخار بلند میشد جلوی جونگکوک گذاشت.
- بخور عزیزم.
جونگکوک ریز خندید و پاکت دونات رو باز کرد و یکی توی ظرف گذاشت. جیمین با صدای بلندی داد زد:
- یااا مستر کیم، چرا حس بینمونو خراب میکنی؟
- هاها! اینم تلافی اون روزی که سکسم با جونگکوک و تو صورتم کوبیدی!
لگدی به پای جیمین زد و تو بغل جونگکوک ولو شد.
جیمین اخمی کرد و دستی به پای دردمندش کشید.
- دارم برات مستر. بازم میزنی بالا دیگه اونوقت تلافیشو سرت در میارم.
- یااا کیم تهیونگ چیکار به جیمین من داری؟
جونگکوک تمام مدت به بحث اون سه کله پوک میخندید. تکهای از دونات رو به سمت تهیونگ گرفت.
+ نمیخوری؟
تهیونگ علاوه بر دونات، نصف دستشم تو دهنش کرد و مک عمیقی به انگشتای شکلاتیش زد. جیمین صورتشو با انزجار جمع کرد و رو به هوسوک گفت: - الآن داره دونات میخوره یا براش بلوجاب میره؟!
جونگکوک برای اینکه بیشتر حرص جیمین رو در بیاره، دستی که توی دهن تهیونگ بود رو توی دهن خودش کرد و لیسی بهش زد. ابرویی بالا انداخت و گفت:
+ یعنی تو نمیدونی؟ ولی ما همیشه اینکارو میکنیم.
- یاااا! برید یه اتاق بگیرید منحرفا!
صدای خندهی جونگکوک و تهیونگ بلند شد.
جونگکوک که دیگه نفس کم آورده بود روی تهیونگ افتاد.
هوسوک با دهان باز به کاپل رو به روش خیره شده بود. آرنج جیمین تقریباً پهلوش رو سوراخ کرد که به خودش اومد.
- نگاهشون نکن! بد آموزی داره...
هوسوک شونهای بالا انداخت و گفت:
- داشتم فکر میکردم چطور اون تهیونگ وسواسی که میشناختم الآن داشت با لذت انگشت دوست پسرشو ساک میزد!
تهیونگ صداش رو صاف کرد و گفت:
- وسواسم هنوز هم سرجاشه...ولی باید بگم جونگکوک واسم فرق میکنه و در مورد هیچش وسواس ندارم جناب جانگ.
هوسوک همون طور که دوست پسرشو روی پاش میکشید لبخندی روی لباش نشست.
- خوشحالم که بلأخره عشق زندگیتو پیدا کردی، جونگکوک پسر فوق العادهایه.
جیمین چشم و ابرویی برای تهیونگ بالا انداخت و بهش اشاره کرد تا به آشپرخونه بره.
از جا بلند شد و خودش زودتر به طرف آشپزخونه رفت و روی کانتر نشست.
- چیه؟
یه لیوان آب برای خودش ریخت و منتظر به لبای درشت جیمین خیره شد.
- نمیخوای کاری انجام بدی؟
نگاهی به ساعت انداخت و دوباره گفت:
- ساعت دوازدهه، قراره چیکار کنیم؟ اون آشپز و خدمتکار هم مشکلی براشون پیش اومده. ویلیام گفت فردا صبح میان پس باید خودمون دست به کار بشیم. یه کشتی اجاره کردم، شبیه اونی که تو کره دارم...آخه جونگ کوک اونجا رو خیلی دوست داره...با ارکستر زنده و مهمون های انتخاب شده. می خوام امشب براش فراموش نشدنی باشه. نظرت چیه؟!
- واااو مستر کیم داری خیلی جنتلمن بازی درمیاری...نمیگی یه نفر هست که حسودیش میشه؟
- خودتم می دونی هوسوک چقدر عاشقته!
لپ تپلشو بین انگشتاش گرفت و کشید.
- می خوام باهاش بری بیرون، یکم خرید کنید و خوش بگذرونید. بعدشم بیارش اونجا. ویلیام هم همراهتون میاد که مشکلی پیش نیاد.
- بریم بیرون؟ کجا ببرمش؟ شهربازی خوبه؟ یا اونجا شلوغه.
کمی فکر کرد و گفت:
- برج ایفل چطوره؟
- هووم، به نظر خوب میاد...شاید بتونی هدیشو زودتر از موعد بهش بدی.
جیمین سرش رو تکون داد و از روی کانتر پایین پرید. بوسهای به گونهی تهیونگ زد و گفت
- بعدا باید برام جبران کنی.
لبخندی بهش زد و موهاشو به شوخی کشید.
- می دونی که چقدر خوب تلافی میکنم!
- بله بله...خب مستر ساعت چند باید ببرمش بیرون و ساعت چند باید بیایم به سمت کشتی که رزرو کردی؟
-الآن برید یکم دور دور، نزدیکای ۶ ویلیام خودش میارتتون کشتی.
- اوکی.
جیمین چشمکی برای تهیونگ زد و از آشپزخونه بیرون رفت.
ادامه دارد...
By: @NVHOME