Boss
یک روز خسته کننده دیگه داخل این شرکت کوفتی، واقعا کی قرار بود شغل جدیدی پیدا کنه و از این شغل مسخره و نشستن پشت میز خلاص بشه؟
حتی حاضر بود پیک بدترین رستوران دنیا بشه و مگس بپرونه اما اینجا کار نکنه.
فقط هم یک دلیل برای این کارش داشت؛ رئیس عزیزش، لی هیسونگ.
انقدری که حس تنفرش نسبت به این آدم زیاد بود که اگه رئیسش نبود تا می‌خورد می‌زدش.
دو سال از زمانی که سونگهون به این شرکت اومده بود می‌گذشت.
اوایل جناب لی، رئیس عالی و مورد علاقه قشنگ و عزیزش که دلش می‌خواست یه مشت توی صورتش بخوابونه، شبیه جنتلمن ها رفتار می‌کرد اما بعد از مدتی اذیت کردن هاش نسبت به سونگهون شروع شد و حتی سونگهون نمی‌دونست که چیکار کرده.
هیسونگ همیشه با بقیه خوب رفتار می‌کرد ولی رفتارش با سونگهون خیلی بدتر بود.
کار های زیادی بهش می‌داد، تا آخر وقت نگهش می‌داشت، ایگنورش می‌کرد و خیلی سرد به تلاش هاش جواب می‌داد و... .
و تمامی این ها سونگهون رو از درون آزار می‌داد چون حتی نمی‌دونست چیکار کرده که لایق چنین رفتاری از سمت رئیسش‌ئه.
توی این مدت برای کار های مختلف پیش بقیه رفته بود اما همیشه ردش می‌کردن با اینکه عملکرد فوق العاده ای داشت.
بازدمش رو با فشار از بین لب هاش به بیرون فوت کرد و دکمه های کتش رو از هم فاصله داد، داخل همین افکار بود کا با پرت شدن برگه های کاغذ روی میزش، توی جاش پرید.
سرش رو سمت شخصی که حالا کنارش قرار گرفته بود و نگاه خیره‌اش رو به بین دکمه های باز سونگهون داده بود، چرخوند.
عالی شد باز هم این لی هیسونگ اینجاست!
سونگهون توی اون حالت دلش می‌خواست سمت هیسونگ هجوم ببره و انقدر موهای خوش حالتش رو بکشه که کچل بشه.
اما در کنار سونگهون، هیسونگ برخلاف همیشه، بدون هیچ حرفی فقط به بدن سونگهون خیره شده بود.
سونگهون اول متوجه نگاه هیسونگ نشده بود اما هر چی ثانیه ها می‌گذشتن خودش هم مجذوب گردن و چشم های هیسونگ شد.
پوست نرمی که با رگ های زیبایی تزئین شده بود و با اینکه سونگهون ازش متنفر بود اما می‌تونست اعتراف کنه که اون جذاب ترین گردنی بود که تا اون لحظه از زندگیش دیده.
اگه انقدر بهش سخت نمی‌گرفت می‌تونست به وجه های جذابی از هیسونگ پی ببره.
پس از گذشت چند ثانیه، هیسونگ بالاخره سرفه ای کرد و سرش رو از سونگهون گرفت و با لحن جدی همیشگی‌ش کنار گوش سونگهون حرف زد.
+ تا شب ایناها رو وارد سیستم کن.
لحنش دستوری بود، درست مثل همیشه. یعنی این بشر بلد نبود یه "لطفا" کوتاه بگه؟ بخدا هیچی ازش کم نمی‌کنه.
سونگهون چاره ای جز قبول کردن کارش نداشت و به علاوه روزش انقدر خسته کننده بود که دلش می‌خواست سرش رو با سیستم گرم کنه.
- حتما، رئیس.
کلمه "رئیس" رو با تاکید زیادی گفت و بلافاصله لبخند حرصی ای زد.
در جواب هیسونگ فقط لبخندی زد و نگاهش رو از سونگهون گرفت.
+ شب هم اینجا میمونی تا یاد بگیری کمتر بی ادبی کنی.
منتظر واکنشی از سونگهون نموند و بلافاصله محل رو ترک کرد و حدس می‌زد که سونگهون چقدر حرصی شده و این واکنش سونگهون از دیدش بانمک بود چون سونگهون توی اینجور مواقع شبیه پاپی هایی می‌شد که برای کار خوبش بهش تشویقی ای داده نشده.
ریز خندید و یکی از دست هاش رو جلوی لب هاش گذاشت.
حتی از دیدش، سونگهون وقتی با اون ابروهاش اخم می‌کرد هم بانمک و خنده دار بود.
و حدس هیسونگ کاملا درست بود.
سونگهون مثل پاپی ها روی صندلی نشسته بود و رفتن هیسونگ رو دنبال می‌کرد و اخم بزرگی روی صورتش جا خوش کرده بود.
- یه روز می‌کشمت لی هیسونگ عوضی!
مشتش رو به دسته صندلی کوبید و سمت سیستم برگشت، با سختی و بدبختی تک تک نوشته ها رو وارد سایت کرد.
بعد از ساعت ها کمی از صندلیش فاصله گرفت و بدن خشک شده‌ش رو کمی تکون داد.
دست هاش رو با فشار زیادی می‌کشید و هر بار با یه تکون ریز صدای اعتراض استخوان هاش بلند می‌شدن.
بعد از دست هاش سراغ کمرش رفت و به پشت قوز دارش کمی قوس داد و دست هاش رو روی قوس کمرش کشید.
انقدر قوز پشتش زیاد شده بود که مطمئن بود با گوژپشت نتردام فرقی نداره.
انقدر غرق در کارش بود که متوجه تاریک شدن هوا و همینطور خلوت شدن شرکت نشده بود.
نگاهش رو به اطراف داد و با روشن بودن اتاق رئیسش سرش رو کمی کج کرد.
چیشده که هیسونگ هنوز شرکت مونده بود؟
قدم هاش رو به نرمی و آرومی و بدون ایجاد صدایی روی زمین در فضای تاریک به حرکت درآورد.
باید قبل از رفتنش به هیسونگ می‌گفت که کارش تموم شده.
تقه ای به در زد و صدایی نشنید، بعد از چند ثانیه دوباره تقه ای به در زد و به جای شنیدن صدایی، نور اتاق کامل از بین رفت.
توی جایی که ایستاده بود کمی جا به جا شد و با شوک به برق های خاموش دفتر رئیسش خیره شد.
بعد از چند ثانیه در کمی باز شد و جثه خسته هیسونگ داخل چهارچوب در قرار گرفت.
توی نور کم دفتر، عرق هایی که روی گردنش ریخته بود کاملا مشاهده می‌شد و به شدت بوی الکل می‌داد.
انقدر توی اون حالت زیبا بود که سونگهون نمی‌دونست باید به کجا نگاه کنه تا حواسش رو از هیسونگ پرت کنه.
اگه شاید کمتر هیسونگ بهش سخت‌گیری می‌کرد، سونگهون حتی می‌تونست اعتراف کنه که هیسونگ جذاب ترین آدمی‌ئه که تا به حال توی زندگیش دیده.
اما چیزی که الان برای سونگهون عجیب بود این بود که چرا هیسونگ هر ثانیه تنش رو بهش نزدیک تر می‌کرد؟
نفس های گرم هیسونگ به گردن و صورت سونگهون برخورد می‌کردن و بدون هیچ حرفی با نگاه خیره‌اش تن سونگهون رو می‌پرستید.
بدن سونگهون برای چند ثانیه گر گرفت اما یادش اومد داشتن این افکار در مورد رئیسش اصلا درست نیست.
تک سرفه کوتاهی کرد و تنش رو از هیسونگ فاصله داد.
- من کار امروز رو تموم کر-
با حلقه شدن دست هیسونگ دور کمرش و برخورد کامل بدنش به بدن خودش، حرفش نصفه موند و هر حرفی که داخل فکرش بود از بین رفت.
+ سونگهونا...
سونگهون کمی لرزید و سرش رو پایین انداخت. نه به خاطر اینکه می‌خواست هیسونگ رو پس بزنه، بلکه بخاطر اینکه از هیسونگ و جوری که اسمش رو صدا زده بود خجالت می‌کشید.
+ سونگهون؟
لحنش کمی آروم تر از قبل شده بود اما بغضی داخل صداش بود، بغضی که بخاطر جواب ندادن سونگهون به گلوش چنگ می‌زد.
+ چرا دوستم نداری؟
حرف بعدی هیسونگ، سونگهون رو کمی متعجب کرد. اشک های هیسونگ از گوشه های چشمش به پایین می‌ریختند. حتما تاثیرات الکل بود.
- دارم عزیزکم.
حلقه دست های هیسونگ رو از دور کمرش شل کرد و انگشتاش رو بین انگشت های هیسونگ حلقه کرد و بدن خودش و پشت سرش هیسونگ رو داخل دفتر کشوند.
بدنش رو سمت صندلی هیسونگ برد و کمی صندلی هیسونگ رو از میزش فاصله داد.
به صورت آشفته هیسونگ خیره شد و لبخند زد و روی صندلی نشست.
این کارش درست بود؟ حتی نمی‌دونست و هیچ ایده ای هم نداشت اما مطمئن بود دلش می‌خواست توی اون لحظه هیسونگ رو توی بغلش فشار بده.
آروم بدن هیسونگ رو جلو کشید و پاهاش رو دو طرف بدنش گذاشت و کامل بدنش رو توی بغلش گرفت.
چیزی که خیلی براش عجیب بود این بود که هیسونگ نه تنها پسش نزده بود بلکه داخل بغلش هم مچاله شده بود.
تار های موهاش روی صورتش به طرز کیوتی ریخته بود و از بالا فقط گونه های نرمش دیده می‌شد.
بر خلاف تصوراتش، هیسونگ نه تنها یه رئیس سخت گیر و اعصاب خورد کن نبود بلکه خیلی هم کوچولو و بانمک بود.
لبخندی زد و سرش رو کمی کج کرد و انگشتش رو روی گونه نرم هیسونگ کشید.
- چیشده کوچولو؟ کی اذیتت کرده؟
در واقع هیسونگ اصلا کوچولو نبود، نه تنها از سونگهون چند سال بزرگتر بود بلکه قدش هم بلند تر بود ولی برای سونگهون اهمیتی داشت؟ نه اصلا، اون باز هم به هیسونگ لقب "کوچولو" رو می‌داد.
هیسونگ که انگار منتظر بود تا ازش این سوال رو بپرسن، بدون گذشت ثانیه ای جواب سونگهون رو داد.
+ تو.
لحنش کشیده و بانمک بود، سونگهون واقعا فکرش رو نمی‌کرد که هیسونگ انقدر موقع مستی بانمک بشه و تمام تلاشش رو کرد تا لبخند نزنه.
- می‌ذاری جبرانش کنم کوچولو؟
هیسونگ سرش رو تکون داد و بدنش رو توی بغل سونگهون شل کرد.
سونگهون آروم دست هاش رو زیر رون های هیسونگ برد و بدنش رو روی میز گذاشت.
از پایین به چشم های خمار هیسونگ خیره شد و دست هاش رو سمت دکمه های پیراهنش برد و وقتی با مخالفتی مواجه نشد سه تا از دکمه های پایینی رو از داخل جا دکمه ای پیراهنش فاصله داد و بلافاصله پوست سفیدش نمایان شد.
سر انگشت هاش رو روی پوست نرم شکم هیسونگ فشار داد و لب هاش رو روی پوستش به حرکت درآورد و گاهی به قسمت های مختلفش بوسه زد.
هیسونگ برخلاف همیشه که به سونگهون زور می‌گفت، الان خیلی آروم سر جاش نشسته بود و به سونگهونی که صورتش داخل پوستش مخفی شده بود، خیره شد.
هیسونگ پاهاش رو تکون داد و انگشت هاش رو نوازش وار روی موهای نرم سونگهون کشید و سرش رو از پوستش فاصله داد.
+ هنوزم از دلم درنیومده.
سونگهون سرش رو عقب کشید و به هیسونگ خیره شد.
- پس چجوری از دلت درمیاد؟
هیسونگ سرش رو پایین کشید و بعد به پایین تنش اشاره کرد و همزمان موهای سونگهون رو نوازش کرد.
+ میشه؟
سونگهون بخاطر بانمک بودن هیسونگ خندید و موهای پسرک رو به هم ریخت.
- معلومه که میشه.
سرش رو خم کرد و زیپ شلوارش رو بین دندوناش گرفت و همزمان صورت هیسونگ رو زیر نظر گرفت و هر لحظه بزرگ تر شدن عضو هیسونگ رو حس کرد.
+ سو-سونگهون...
سونگهون زیپ شلوارش رو رها کرد و قبل از اینکه سرش رو بالا بیاره از روی شلوار لیسی به عضو دردمند پسرک زد که باعث شد صدای ناله های هیسونگ بالا بره.
- جانم؟
هیسونگ سرش رو به عقب پرت کرد و رون هاش رو به هم فشار داد و زیر لب به سونگهون لعنت فرستاد.
سونگهون که کاملا از کاری که کرده راضی بود شلوار هیسونگ رو کمی پایین کشید اما دست هیسونگ مانع انجام کارش شد.
+ نمیخوام فقط همینطوری بدون هر احساسی انجامش بدیم، میدونم این درست نیست اما من عاشقتم سونگهون.
سونگهون که حدس می‌زد هیسونگ هم دوستش داره سرش رو بالا آورد و روی لب های متورم هیسونگ بوسه کوتاهی زد.
- هیسونگ گوش کن، من همین الان هم عاشقتم و برات جونم رو هم میدم و میدونم باور کردن این موضوع چقدر برات سخته اما من حتی با وجود سخت گیری هات بازم دوستت دارم.
هیسونگ که انگار شعله امیدی داخل قلبش روشن شده بود لبخند زد و با ذوق به سونگهون خیره شد.
+ واقعا؟
- واقعا.
هیسونگ با لبخند دستاش رو دو طرف صورت سونگهون قاب کرد، لب هاش رو روی لب های سونگهون گذاشت و بوسه نرمی رو شروع کرد.
لب هاشون روی هم می‌رقصیدن و گاه صداهای خفه ای از بین لب هاشون به گوش می‌رسید.
در همون حین سونگهون شلوار و باکسر هیسونگ رو پایین کشید و با پریکام هیسونگ اطراف حفره‌ش رو خیس کرد.
وقتی حس کرد هیسونگ بدنش رو عقب میکشه، دست آزادش رو سمت کمرش برد و بیشتر از قبل هیسونگ رو به خودش نزدیک کرد.
لب هاش رو روی لب های هیسونگ فشار داد و دوتا از انگشت هاش رو داخل حفره تنگ هیسونگ برد و بلافاصله شروع به ضربه زدن کرد.
هیسونگ ناخن هاش رو روی دست های سونگهون کشید و محکم به دستش چنگ زد.
سونگهون از لب های پسرک جدا شد و دست های هیسونگ رو گرفت و دور گردنش انداخت.
- اینجا برای داشتن رد ناخن هات بهتره.
هیسونگ سرخ شد و سرش رو کج کرد و آروم به پشت سونگهون چنگ زد.
بدن هیسونگ کاملا گر گرفته بود و دیواره ها و ورودی حفره‌ش دور انگشت های سونگهون باز و بسته می‌شد.
+ می‌خوامت..
- با کمال میل رئیس.
لبخندی زد و بدن هیسونگ رو کامل روی میز خوابوند.
شلوار خودش رو در حدی که عضوش بیرون بیاد پایین کشید و عضوش رو توی دستش گرفت.
انگشت هاش رو داخل هیسونگ فشار داد و بعد از ضربه کوتاهی عقب کشید.
هیسونگ از فرصت استفاده کرد و دست هاش رو روی شونه های سونگهون گذاشت و تن سونگهون رو روی صندلی پرت کرد و خودش هم روی پاهاش نشست.
سونگهون با تعجب به کارای هیسونگ خیره شد و دست هاش دو روی دسته های صندلی نگه داشت.
- هیسونگ؟
هیسونگ بدون اینکه به سونگهون توجهی کنه، عضو پسر کوچک تر رو بین انگشت هاش گرفت و بدنش رو کمی بالا کشید، آروم آروم عضوش رو داخل حفره‌ش برد و با کامل جا شدن عضو سونگهون داخلش ناله بلندی کرد.
با تشکر از الکلی که خورده بود و مست بودنش، کمتر دردی رو حس می‌کرد و هر ثانیه بیشتر از قبل بدنش داغ می‌کرد.
سونگهون دوتا دستش رو روی پهلوهای هیسونگ گذاشت و گوشه لبش رو گزید.
- واقعا این آخرین چیزی بود که می‌تونستم تصورش کنم.
دوباره بدن هیسونگ رو روی میز پرت کرد و دستش رو روی شکم هیسونگ گذاشت و محکم فشار داد و عمیق داخل حفره‌ش کوبید تا با هر تکونی که می‌خورد هیسونگ کامل بتونه مسیر ضربه هاش رو زیر پوستش حس بکنه.
هیسونگ با هر ضربه ای که به پروستاتش برخورد می‌کرد ناله های بلندی می‌کرد و تنش رو زیر سونگهون تکون می‌داد.
سونگهون دست آزادش رو بالا برد و انگشت هاش رو دور گلو هیسونگ حلقه کرد و آروم و جوری که راه تنفسی‌ش بسته نشه، چوکش کرد.
چند ضربه محکم دیگه داخل حفره‌ش زد و هر دو باهم کام شدن.
صدای نفس هاشون تمامی اتاق رو پر کرده بود اما چیزی که برای هیسونگ عجیب بود، لمس های نوازش وارانه سونگهون اطراف عضلات شکمش بود.
هیچوقت فکرش رو نمی‌کرد که سونگهون چنین کاری رو بکنه، در واقع حتی انتظار داشت کلی شایعه داخل شرکت پخش کنه اما اینطور نبود.
+ می‌دونی که همه چیزمی؟
سونگهون لبخندی زد و به بسته شدن چشم های هیسونگ خیره شد.
- همه چیز رو میدونم پسر قشنگ من.