Albert Lynch

آلبر لینچ (Albert Lynch) نقاش و تصویرگر پرویی‌تبار بود که بخش عمده فعالیت هنری خود را در فرانسه، به‌ویژه پاریس، انجام داد و به‌خاطر پرتره‌ها و تصاویر ظریف و اشرافی از زنان عصر بل‌اپوک شهرت یافت. درباره تاریخ و محل تولد و مرگ او اختلاف جدی در منابع وجود دارد: موزه اورسی او را متولد ۱۸۵۱ در لیما، پرو و درگذشته در ۱۹۱۲ معرفی می‌کند، اما اسناد و پژوهش‌های جدیدتر تاریخ تولد ۲۶ سپتامبر ۱۸۶۰ در گل‌وایلر، آلمان و مرگ در ۱۹۵۰ در موناکو را محتمل‌تر می‌دانند.

پدر او دیه‌گو لینچ (Diego Lynch)، بازرگان پرویی، و مادرش آدلاید برتا اِما کوفلر (Adèle Bertha Emma Koeffler)، زنی آلمانی و دختر نقاش منظره، توماس کوفلر، بود. به همین دلیل، لینچ پیشینه‌ای چندملیتی داشت. پس از مهاجرت خانواده به فرانسه، او در پاریس به تحصیل هنر پرداخت و در مدرسه عالی هنرهای زیبای پاریس (École des Beaux-Arts) نزد هنرمندانی مانند گابریل فریه، هانری لمان و ژول نوئل آموزش دید.

لینچ از سال‌های پایانی دهه ۱۸۷۰ در سالن پاریس شرکت کرد و به‌تدریج شهرت یافت. موضوع مورد علاقه او بیشتر زنان جوان، بانوان اشرافی، مجالس اجتماعی، باغ‌ها، مد و زندگی روزمره طبقه مرفه بود. او اغلب از پاستل، آبرنگ و گواش استفاده می‌کرد و آثارش با رنگ‌های لطیف، نورپردازی ظریف، لباس‌های مجلل و جزئیات دقیق چهره و زیورآلات شناخته می‌شوند.

از آثار مشهور او می‌توان به «نامه» (The Letter)، «بانویی با بادبزن» (Lady with a Fan)، «زنان در حال نوشیدن چای» (Women Having Tea)، «زن با عمامه سیاه» (Woman in Black Turban)، «تازه از باغ» (Fresh from the Garden)، «یک زیبای جوان» (A Young Beauty) و «گردش تابستانی» (A Summer Stroll) اشاره کرد. او همچنین برای کتاب‌هایی مانند «بانوی کاملیاها» اثر الکساندر دوما پسر، «بابا گوریو» اثر بالزاک و «زن پاریسی» اثر هانری بکه تصویرسازی کرد.

لینچ در نمایشگاه جهانی پاریس در سال ۱۹۰۰ مدال طلا دریافت کرد و در سال ۱۹۰۱ به مقام شوالیه لژیون دونور فرانسه رسید. او در سال ۱۸۹۶ با ماری آنا ویکتوریا باکول ازدواج کرد. در سال‌های پایانی عمر در موناکو اقامت داشت. بر اساس اسناد جدیدتر، او در ۱۹۵۰ در موناکو درگذشت؛ بااین‌حال، تاریخ ۱۹۱۲ همچنان در برخی منابع معتبر، از جمله موزه اورسی، ثبت شده است.