Aegis !
Koomiinnایـجیـس .
درِ سنگین عمارت با صداي آرومي بسته شد ، جونگکوک چند ثانیه همونجا کنار در ایستاد.
ساعت از نیمه‌شب گذشته بود و سکوت عمارت، برخلاف شلوغي و سر و صداي مهموني، تقریبا مطلق بود. نه صداي خنده‌اي میومد ، نه رفت و آمد کسي ؛ فقط نور کم رنگ تلویزیون بود که روي کف مرمر سالن افتاده بود.
جونگکوک کت مشکيش رو از تنش درآورد و با بي‌حوصلگي روي دسته‌ي مبل انداخت ، هنوز چند قدم بیشتر برنداشته بود که چشمش به جيمين افتاد ؛ روي کاناپه نشسته بود دستاشو تو سینه جمع کرده و پاهاش رو روي هم انداخته بود. نگاهش مستقیم به تلویزیون بود و حتي وقتي جونگکوک وارد سالن شد، سرش رو برنگردوند.
جونگکوک چند لحظه خیره نگاهش کرد ؛ این رفتار جيمين رو خوب میشناخت و دقیقا میدونست یعني یه چیزي شده.
_بلوندي؟
هیچ واکنشي ندید و همین باعث شد تعجب کنه و ابرو بالا بندازه ؛ چند قدم جلو رفت
_جيمين
بازم سکوت
این بار اخمش واضح‌تر شد
گوشيشو رو میز گذاشت و سمت کاناپه رفت و کنار جيمين نشست اما جيمين حتي نگاهش هم نکرد
جونگکوک چند ثانیه تحمل کرد ، بعد با عصبانیت کنترل‌شده‌اي گفت:
_تلخ به نظر میاي . معمولا وقتي من وارد خونه میشم حداقل یه بار نگاهم میکني امشب حتي به خودت زحمت نمیدي سرت رو برگردوني ، اتفاقي افتاده که من ازش خبر ندارم یا تصمیم گرفتي قبل خواب با سکوت بگذروني ؟
جيمين فقط یه چشم غره‌ي کوتاهي بهش رفت و دوباره نگاهش رو به تلویزیون داد.
جونگکوک پوزخند خیلي کوتاهي زد
_خیلي خب پس ظاهرا امشب میخواي با تلویزیون صحبت کني
جيمين لباشو محکم روي هم فشار داد ؛ جونگکوک کمي به سمتش خم شد
_حداقل بگو چیشده من ذهن‌خوان نیستم، جيمين
_چیزي نیست
جونگکوک بلافاصله جواب داد:
_این چیزي نیست تو دقیقا همون موقعیه که یه عالمه چیز هست
_گفتم چیزي نیست
_که چیزي نیست نه ؟
جيمين چیزي نگفت
جونگکوک چند لحظه نگاهش کرد بعد با بي‌حوصلگي از جا بلند شد ؛ جيمين تازه میخواست نگاهش کنه که جونگکوک مقابلش ایستاد
_من اومدم ، حواست کجاست؟
جيمين چند لحظه به چشم‌هاش نگاه کرد ، بعد خیلي آروم صورتش رو برگردوند
_همونجايي که حواس تو هست !
اخم جونگکوک بیشتر شد
_منظورت چیه؟
جيمين جواب نداد
جونگکوک دستشو بالا اورد و چونه‌ي جيمين رو گرفت تا صورتش رو سمت خودش برگردونه
_بهم نگاه کن ، چرا بد اخلاق شدي ؟
جيمين این بار مستقیم نگاهش کرد؛ عصبانیتش زیاد نبود بیشتر شبیه دلخوريي بود که ساعت‌ها توي سکوت نگهش داشته باشه
_واقعا نمیدوني؟
جونگکوک با کلافگي نفسش رو بیرون داد
_اگه میدونستم نمیپرسیدم بچه
چند ثانیه بهم خیره موندن که جیمین اخم ریزي کرد و شروع به کندن پوست لبش کرد بعد خیلي آروم پرسید:
_خوش گذشت؟
جونگکوک بي‌خبر از چیزي که توي ذهن اون گذشت
جواب داد:
_بد نبود
چشماي جيمين براي لحظه‌اي روي صورتش ثابت موند
بعد خنده‌ي کوتاه و عصبي‌اي کرد.
_حالا بد نبود؟
جونگکوک اخم کرد
_جيمين یه مهموني خداحافظي بود چیز خاصي…
جيمين حرفش رو قطع کرد
_حالا بد نبود و عطرش هنوز مونده روت؟
جونگکوک ساکت شد
چند لحظه طول کشید تا بفهمه دقیقا منظور جيمين چیه.
یادش اومد که عطر اون زن تو مهموني رو لباسش نشست و حتي خودشم کلافه کرده بود.
_بچه اونطور که فکر میکني نیست
جيمين از جا بلند شد
_من واقعا نمیدونم باید هربار چه برداشتي از رفتارت داشته باشم
جونگکوک هم صاف ایستاد
_قبل از اینکه شروع کني بذار یه چیزيو روشن کنم
_نه
جيمين این بار دلخور نگاهش کرد
_نمیخوام دوباره بشینم و خودم رو با حرفات قانع کنم که حتما هیچ اتفاقي نیفتاده
اخم جونگکوک بیشتر شد
_گفتم بذار توضیح بدم
_چیو توضیح بدي ؟ چرا اصلا باید توضیح بدي ؟
_چون داري اشتباه برداشت میکني
_همیشه من اشتباه برداشت میکنم
_جیمین..
_نه بگو دیگه همیشه همینو میگي
صداي جيمين هنوز آروم بود اما مشخص بود دیگه تحملش تموم شده.
_یه روز فکر میکنم شاید بالاخره دارم جاي خودمو تو زندگیت پیدا میکنم ، روز بعد چند ساعت ناپدید میشي و من حتي نمیدونم کجایي ، یه روز طوري باهام رفتار میکني که فکر میکنم شاید واقعا این زندگي مشترک براي توعم معني داره و درست همون موقع تو برمیگردي خونه در حالي که بوي عطر یه زن روي لباسته و وقتی ازت میپرسم خوش گذشت خیلي راحت میگي بد نبود !
جونگکوک عصبي و خسته نگاهش کرد
_من برای خوش گذروني نرفته بودم
_هربار فقط همینو میگي
_چون نمیخوام بشینم براي هرچیزي گزارش بدم !
جيمين براي لحظه‌اي ساکت شد و خودشو بغل کرد
جونگکوک هم فهمید لحنش زیادي تند شده اما عقب نکشید
_من از مهموني اومدم ، خسته‌ام ؛ از یه طرفي‌ام یه عالمه مشکل کاري دارم که هنوز حل نشده ، و بعد میام خونه و میبینم تو بدون اینکه حتي یه کلمه ازم بپرسي تصمیم گرفتي از قبل به نتیجه برسي
جيمين با ناراحتي نگاهش کرد
_من فقط میخوام بدوني چي ازت میخوام
جونگکوک با کلافگي دستشو روي صورتش کشید
_خب بپرس لعنتي ، چرا خودتو اذیت میکني؟
جيمين نفسشو آروم بیرون داد
_جونگکوک من نمیخوام هر شب بشینم و از خودم بپرسم وقتي تو بیروني چه اتفاقي داره میوفته ، نمیخوام هربار که بوي عطر یه آدم غریبه رو روي لباست حس میکنم یا وقتي فکر میکنم به بقیه نزدیک‌تري تا من ، مجبور باشم براي خودم هزارتا دلیل بسازم که چرا نباید ناراحت بشم
صداش لرزید و نگاهش برق زد
_چرا فقط نمیگي دیگه منو نمیخواي و بازي کردنت باهام تموم شده؟
جونگکوک کوتاه خندید و همون لحظه ساکت شد ؛ چهره‌ش از عصبانیت به چیز جدي‌تري تغییر کرد
_این حرفا دیگه چیه؟
جيمين نگاهش رو پایین انداخت
_همش حقیقته
_حقیقتت غلطه ، باز نشستي براي خودت داستان ساختي ؟
عصبانیت و دلخوريش بیشتر شد
_داستان ساختم هوم ؟
جونگکوک یه قدم جلو رفت و جيمين بلافاصله یه قدم عقب کشید
_نزدیکم نیا
جونگکوک همونجا ایستاد
چند ثانیه با عصبانیت نگاهش کرد و بعد دستاشو کنار بدنش انداخت
_باشه
نفس عمیقي کشید
_ولي خوب گوش بده چون واقعا حوصله ندارم دوباره از اول توضیح بدم
جيمين ساکت موند
جونگکوک ادامه داد:
_این بوي عطر دختریه که رافائل فرستاد تا تنها نباشم
جيمين ابروهاش رو کمي بالا برد
_رافائل؟
_همون دوستم که امشب مهموني گرفته بود
_چرا باید برات یه زن بفرسته؟
جونگکوک پوزخند زد
_چون نمیدونه من ازدواج کردم
مکث کرد
_حتي نمیدونه تو وجود داري
جيمين چند لحظه فقط نگاهش کرد
_چرا؟
_چون من هیچوقت درباره‌ي تو با هیچکس جز تمین حرف نزدم اونم فقط بخاطر امنیتت نه چون بهم نزدیکه
جيمين چیزي نگفت
جونگکوک ادامه داد:
_اون دختر اومد کنارم نشست سعي کرد باهام حرف بزنه منم بهش گفتم نیازي نیست و بهتره بره
_بعدش؟
_بعدش هیچي
_هیچي؟
جونگکوک کلافه نگاهش کرد
_جيمين واقعا داري از بوي یه عطر براي خودت یه داستان کامل میسازي
چشماي جيمين دوباره پر از دلخوري شد و فهمید که جمله‌ي درستي نگفته اما هنوز عصبي بود
_منظورم این نیست که ..
جونگکوک نگاه کوتاهي به خودش کرد
_خیلي خب ، عطرش وقتي کنارم نشست موند روي لباسم باور کن همون لحظه بهش گفتم که حالم ازش بهم میخوره
_تو با همون لباس اومدي خونه!
جونگکوک با خستگي جواب داد:
_چون فکر نمیکردم قراره بابتش بازجویي بشم!
جيمين سکوت کرد
جونگکوک چند ثانیه نگاهش کرد و بعد نفسشو بیرون داد
_ببین… من امشب براي هیچ زني اونجا نبودم براي یه معامله و خداحافظي با کسي رفته بودم که سال‌هاست میشناسمش همین
جيمين با صداي آرومي پرسید:
_واقعا هیچ اتفاقي نیوفتاد؟
جونگکوک بدون مکث جواب داد:
_نه هیچ اتفاقي
_حتي چیزي که بخواي از گفتنش طفره بري؟
_یبار گفتم نه
جونگکوک نگاهشو از جيمين گرفت و با حرص دستي به موهاش کشید
_من اصلا نمیخواستم درباره‌ي این موضوع حرف بزنم چون از نظر من چیزي براي گفتن وجود نداره ولي تو داري ازش یه مسئله‌ي بزرگ میسازي
جيمين آروم گفت
_چون براي من بزرگه
_میدونم ببخشید
جيمين نگاهش رو دزدید
_من فقط خسته‌ام جونگکوک
_میدونم
جونگکوک ادامه داد:
_اما اینکه من عادت ندارم درباره‌ي چیزایي که برام مهم نیست حرف بزنم به این معنی نیست که تو برام مهم نیستي
جيمين چند لحظه سکوت کرد و فقط نگاهش روي صورت جونگکوک موند ؛ بعد خیلي آروم سرشو تکون داد و عقب رفت
_نه
جونگکوک ابروش رو درهم کشید
_چي نه؟
جيمين نگاه ازش گرفت
_واقعا برات مهم نیستم
جونگکوک کلافه گفت:
_باز شروع نکن جيمين
_من شروع نکردم
صداش کمي بالا رفت
_خودت گفتي چیزایي که برات مهمن رو فراموش نمیکني ولي حتي یادت نمیاد چه قولي بهم دادي
جونگکوک متعجب شد
_چه قولي ؟
جيمين چند ثانیه بهش خیره موند و لبخند خیلي کمرنگ و تلخي زد
_میبیني ؟ حتي یادت نیست
اخم جونگکوک عمیق‌تر شد و با صداي بلند گفت:
_جيمين واضح حرف بزن !
جيمين نفسشو آهسته بیرون داد
_دو شب پیش خودت گفتي امشب براي شام دوتایي میریم بیرون
جونگکوک هیچ جوابي نداد
جيمين ادامه داد:
_گفتي اینبار هیچکس قرار نیست مزاحممون بشه نه کار
نه آدماي تو ، نه تلفنامون ؛ گفتي امشب فقط براي ما دوتاس
صداي جيمين آروم بود اما هر کلمه مستقیم روي اعصاب جونگکوک میشست
_منم حرفتو باور کردم …
جونگکوک نگاهش کرد
_جيمين…
_نه، بذار تمومش کنم
جيمين دستاشو پایین آورد
_از صبح منتظرت بودم ، حتي چند بار خواستم پیام بدم و بپرسم ساعت چند میاي ولي گفتم شاید خودت یادت باشه نمیخواستم بهت یادآوري کنم که یه قراريم با من داري..
جونگکوک چیزي نگفت ؛ تازه متوجه شد که چرا به استقبالش نیومد و قهر بود
جيمين ادامه داد
_آماده شدم ، لباس پوشیدم ، موهامو درست کردم حتي اون عطر موردعلاقت که خودم دوسش ندارم زدم
چشماي جونگکوک ناخودآگاه روي جيمين حرکت کرد و تازه متوجه شد که لباس جيمين کاملا مناسب بیرون رفتن بود؛ جونگکوک چند ثانیه هیچ حرکتي نکرد
ذهنش برگشت به دو شب پیش که از ماموریت برگشته بود
« پنجشنبه شب برنامه‌تو خالي کن ؛ میام دنبالت براي شام دوتایي میریم رستوران موردعلاقت »
و جيمين جواب داده بود:
«قول؟»
و خودش بدون مکث گفته بود:
«قول»
چشماي جونگکوک براي لحظه‌اي بسته شد ؛ لعنتي ..
امروز جلسه‌ها، تماس‌ها، مهموني و خبر خراب شدن برنامه‌شون براي تحویل محموله باعث فراموشي قولش شده بود و جيمين تموم این مدت منتظرش بوده
جونگکوک دوباره به لباسش نگاه کرد
_تو هنوز آماده‌اي …
جيمين لبخند خیلي غمگیني روي لباش نشست لبخندي که بیشتر از گریه ناراحت‌کننده بود
_تازه متوجه شدي
جونگکوک نگاهش کرد
_جيمين من…
_میدوني چي بیشتر از عطر اون زن ناراحتم کرد؟
جونگکوک ساکت موند و به پسر دلخورش چشم دوخت
جيمين خودش جواب داد:
_اینکه وقتي وارد خونه شدي حتي نفهمیدي من براي چي این شکلي نشستم اونجا
جونگکوک چیزي نگفت
_حتي یه بار نگاهم نکردي که ببیني چرا لباس بیرون پوشیدم فقط فکر کردي من مثل همیشه روي کاناپه نشستم و منتظرتم ؛ توجهت به من همینقدره ..
جيمين لبخند محوي زد
_من واقعا منتظرت بودم جونگکوک
تن صداي جونگکوک تغییر کرد و جلو رفت
— من فراموشت نکردم
جيمين با همون لبخند تلخ نگاهش کرد
_ولي قولت رو فراموش کردي؟
جونگکوک چیزي براي گفتن نداشت
جيمين ادامه داد:
_و من نمیگم چون یه شام رو از دست دادیم پس دیگه دوسم نداري مسئله این نیست
نگاهش دوباره روي زمین افتاد
_مسئله اینه که من نمیخوام همیشه چیزي باشم که بعد از کارات یادت میاد نمیخوام یهو وسط زندگي کردنت یادت بیاد منم وجود دارم و میتوني بغلم کني
_تو هیچوقت آخرین گزینه نبودي
_کافیه به امشب نگاه کني .. اولین بارم نیست هوم ؟
این جمله باعث شد جونگکوک کاملا ساکت بشه
_دیگه عاشقم نیستي جئون جونگکوک ؛ مثل قبل منو نمیخواي ..
_جيمين
اما جيمين قبل از اینکه جمله‌اش رو کامل کنه لبخند زد
_اشکالي نداره
جونگکوک روبروش ایستاد
_نه، اشکال داره
_براي امشب دیگه نه
و از کنارش رد شد ؛ جونگکوک برگشت سمتش
_جيمين صبر کن
جيمين ایستاد اما برنگشت
جونگکوک چند لحظه به پشت سرش نگاه کرد
_واقعا یادم نبود
_مشکل همینه ؛ اگه یادت میبود و نمیومدي کمتر دلخور میشدم ..
جونگکوک چیزي نگفت
_شب بخیر جونگکوک
_جیمین
بدون جواب از پله‌ها بالا رفت ؛ جونگکوک همونجا ایستاد و نگاهش روي پله‌ها تا وقتي صداي بسته شدن در اتاقشون از طبقه‌ي بالا اومد موند ، روي مبل نشست و به ساعت نگاهي کرد ؛ میدونست گند زده و چیزي که امشب از دست داده فقط یه قرار شام ساده نبوده ؛ قولي بود که خودش داده بود و جيمين تمام روز به همون قول دل بسته بود …
Ghazal.