Adrenal Cortex

The adrenal cortex is mainly associated with Addison disease and Cushing syndrome.

Addison disease. Addison disease, a relatively uncommon chronic disorder caused by a defi- ciency of cortical hormones, results when the adrenal cortex is damaged or atrophied. Atrophy of the adrenal glands is probably the result of an autoimmune process in which circulating adrenal antibodies slowly destroy the gland. The gland usually suffers 90% destruction before clinical signs of adrenal insufficiency appear. Hypofunction of the adrenal cortex interferes with the body’s ability to handle internal and external stress. In severe cases, the disturbance of sodium and potassium metabolism may be marked by depletion of sodium and water through urination, resulting in severe chronic dehydration. Other clinical manifestations include muscular weakness, anorexia, gastrointestinal symptoms, fatigue, hypoglycemia, hypotension, low blood sodium (hyponatremia), and high serum potassium (hyperkalemia). If treatment for this condition begins early, usually with adrenocortical hormone therapy, the prognosis is excellent. If untreated, the disease will continue a chronic course with progressive but relatively slow deterioration. In some patients, the deterioration may be rapid.

حتماً! در ادامه ترجمه کامل متن و فهرست واژگان مهم با ترجمه فارسی آورده شده است:

ترجمه فارسی:

قشر آدرنال (آدرنال کورتکس) عمدتاً با بیماری آدیسون و سندرم کوشینگ مرتبط است.

بیماری آدیسون:

بیماری آدیسون یک اختلال مزمن نسبتاً نادر است که به دلیل کمبود هورمون‌های قشری (کورتیکال) ایجاد می‌شود و زمانی رخ می‌دهد که قشر آدرنال آسیب ببیند یا دچار آتروفی (تحلیل رفتگی) شود. تحلیل رفتگی غدد آدرنال احتمالاً نتیجه یک فرآیند خودایمنی است که در آن آنتی‌بادی‌های در گردش علیه آدرنال به تدریج غده را از بین می‌برند. معمولاً حدود ۹۰٪ از بافت غده باید تخریب شود تا علائم بالینی نارسایی آدرنال ظاهر شوند.

کاهش عملکرد قشر آدرنال توانایی بدن برای مقابله با استرس‌های داخلی و خارجی را مختل می‌کند. در موارد شدید، اختلال در متابولیسم سدیم و پتاسیم ممکن است با دفع زیاد سدیم و آب از طریق ادرار همراه باشد، که به کم‌آبی مزمن شدید منجر می‌شود.

سایر علائم بالینی شامل ضعف عضلانی، بی‌اشتهایی، علائم گوارشی، خستگی، افت قند خون (هیپوگلیسمی)، افت فشار خون (هیپوتانسیون)، کاهش سدیم خون (هیپوناترمی) و افزایش پتاسیم خون (هیپرکالمی) هستند.

اگر درمان این بیماری زود آغاز شود، معمولاً با هورمون‌درمانی قشری آدرنال، پیش‌آگهی (پیش‌بینی روند بیماری) بسیار خوب است. اما اگر درمان نشود، بیماری به‌صورت مزمن و با روندی پیشرونده اما نسبتاً آهسته ادامه می‌یابد. در برخی بیماران، این پیشرفت ممکن است سریع باشد.