Abbas Maroufi
عباس معروفی (زادهٔ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۳۶ در سنگسر – درگذشتهٔ ۱۰ شهریور ۱۴۰۱ در برلین) رماننویس و روزنامهنگار ایرانی بود. اون بیشتر برای رمان سمفونی مردگان شهرت داشت.
عباس معروفی در تهران بزرگ و در رشتهٔ هنرهای دراماتیک از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد. اون مدتی به تدریس در مدارس و نوشتن برای روزنامهها پرداخت. از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۴ سردبیر مجلهٔ ادبی گردون بود. اولین اثر منتشرشدهٔ اون مجموعه داستان رو به خورشید بود. اون همچنین چند نمایشنامه نوشت که به روی صحنه رفتن. در رمان نسل برتر به مسائل اجتماعی پرداخت. آخرین مجموعه داستانش با نام عطر یاس در ایالات متحده منتشر شد.
معروفی با انتشار رمان سمفونی مردگان در سال ۱۳۶۸ به شهرت رسید. این رمان به شیوهٔ جریان سیال ذهن و در قالب یک سمفونی روایت میشود. سال بلوا و پیکر فرهاد از دیگر آثار مشهورش هستن. برخی از آثارش هم به زبان آلمانی ترجمه شدن.
دیگر آثار:
— فریدون سه پسر داشت
— تماماً مخصوص
— ذوبشده
آثار و سبک نویسندگی معروفی بهشدت تحت تأثیر هوشنگ گلشیری، نویسندهٔ مدرنیست ایرانی و معلمش قرار داشت.
معروفی بعد از تحمل سانسور در ایران، در سال ۱۳۷۵ به آلمان مهاجرت کرد و اونجا یک کتابفروشی تأسیس کرد. اون همچنین کلاسهای نویسندگی برگزار میکرد و به علاقهمندان به نویسندگی و داستانگویی آموزش میداد سپس عباس معروفی در ۱۰ شهریور ۱۴۰۱ در سن ۶۵ سالگی در برلین درگذشت.
عباس معروفی به مواردی زیر تاکید داشت:
— اهمیت صبر در نویسندگی: همونطور که در یکی از نقل قولهای یافت شده اومده، اون معتقد بود "نویسنده کسیست که بلد باشد صبر کند؛ که هرچیزی را به وقت خودش بنویسد، نه برای آنکه چاپ شود، بلکه برای آنکه خودش سبک شود."
— خوب دیدن و خوب شنیدن: در نقل قول دیگهای اومده: "نویسنده بودن، پیش از هر چیز، خوب دیدن و خوب شنیدن است." این نشون میده که اون به اهمیت مشاهده دقیق و توجه به جزئیات در اطراف برای نویسنده تاکید داشته.
— صداقت و دوری از زرق و برق در نوشتن: با توجه به توصیف اون به عنوان معلمی "صادق و بدون زرق و برق"، در مورد سبک نوشتاری هم به سادگی و صداقت در بیان تاکید میکرده.
— فضاسازی موثر: اون به اهمیت ایجاد فضایی ملموس و قابل تصور برای خواننده اشاره کرده تا ارتباط بهتری با داستان برقرار کنه.
— پرهیز از کلیشهها: تشویق نویسندگان به دوری از کلیشههای رایج و خلق ایدههای نوآورانه از موارد دیگهای بود که در سبک نوشتاری و گفتههای عباس معروفی پیدا میشه.
— تمرکز بر داستانگویی: اون معتقد بود کار نویسنده فلسفهبافی یا پرداختن مستقیم به روانشناسی و جامعهشناسی نیست، بلکه خلق یک داستان زیباعه که بقیه مسائل به طور ضمنی در اون وجود داره.
— تاثیر هوشنگ گلشیری: با توجه به تاثیرپذیری اون از گلشیری، احتمالاً به اهمیت مدرنیسم و جریان سیال ذهن در داستاننویسی اشاره داشته، همونطور که خودش در رمان سمفونی مردگان از این تکنیک بهره برده.
نقش نویسنده در جامعه: عباس معروفی معتقد بود که وظیفهی یک نویسنده اینه که صدای یک ملت خاموش باشه. در یکی از نقل قولهای منتشر نشدهاش اومده: "من نویسندهام و فقط میتونم اعتراضم رو بنویسم."
— تجربه تبعید و نوشتن در غربت: با توجه به مهاجرت طولانیاش به آلمان، چالشها و تاثیرات نوشتن دور از وطن و ارتباط با ریشههای فرهنگی خودش در صحبتهاش دیده میشه. اون در مصاحبهای گفته: "آدم در خارج کشور وقتی اثری را مینویسد، ریشهاش را در آب میگذارد... چون «بوف کور» باید در ایران شاخوبرگ دهد تا بعدها سایهاش به جاهای دیگر کشیده شود."
ممنون که تا اینجا خوندین و یادتون باشه این یک ضرورته که شما از نویسندههای کشور خودتون بدونین و سبک نوشتاریشون رو دنبال کنین.
موفق باشین ♡