АД 2020 ДА 2022
#ХОПІЦЬ БАЯЦЦА!!! 🤍❤🤍Dara🤍❤🤍
2020-й Беларусь выйшла з Мірам,
Мы спрабавалі дабром, зло перамагчы,
На гранаты, дубінкі в адказ былi - кветкi,
Спрабавалі Свабоду і Выбар абаранiць,
З вераю, што зло зможам Перавабіць на бок святла,
Шукалі душу і сумленне,
У тых, у каго больш няма.
Менавіта прайшоў 2020-ты,
Падышоў да канца 2021-шы,
І У Новым Году атрымалі
Яшчэ адну смерць.
Пакуль рыхтуючы дзесьці салаты ,
І запальваючы на ельцы агнi
Чакаючы бою курантоў,
Да Новага Года,
Рыхтавауся народ,
У Рэчыцы сын, спяшаўся
Маці павіншаваць,
I дачку сваю, на рукі ўзяць.
Ледзь ледзь не паспеў,
Не дайшоў, яго проста так узялі, Арыштавалі, і ў мясцовы РУУС завялі,
Гадзінамі над ім там здзекаваліся, дубінкамі білі,
І ведаючы, што ўсё сыдзе ім з рук.
Сын не вернецца,
Маці не ўбачыць сына,
I дачка будзе расці без бацкі.
I толькі на зімовым небе,
Зорка чарговая зорка гарыць,
Але адкажы Беларускі
народ сам сабе.
Ці мала нам, 970 палітвязняў!?
Ці мала нам, нашых смерцяў
Колькі яшчэ трэба нам трываць?
Дзмітрый Усхопаў, быў гэтым сынам.
Ён проста хацеў сустрэць Навагоднюю ноч,
З мамай і дачкой,
Са сваёй сям'ёй,
Але хіба так проста не вярнуўся дадому!?
Мы можам ‐ бегчы з краіны,
Мы можам - проста баяцца , маўчаць,
Мы можам - хаваючы вочы Зрабіць выгляд, што не чаго не адбываецца.
І глядзець... як крывавай рукой,
На наша - ЖЫВЕ
Улада піша нам свой адказ.
Беларусь ‐ гэта наша Радзіма,
Улада забівае, саджае і гоніць
Hас - беларускі народ.
З родных земляў і роднага бацькоўскага дома.
Можа хопіць на ўдары дубіны кветкi несцi!
Можа, хопіць баяцца, чакаць цуда!
Бо кожны з нас сам па сабе
Свайму лёсу творец.
Ці не пара за сабе,
За сям'ю і дом пастаяць?
Бо мы паказалі ўсім,
Што мы добры і салідарны
Адзін з адным,
Але дабро павінна быць з кулакамі,
Я гэта зразумеў, а ты?
# Я/Выхожу
# Я/Вярнуся
# Я/не баюся
# Толькі разам мы вернем сабе Беларусь
!!!Жыве Беларусь !!!