A feeling without a name

A feeling without a name


Chapter 8


((Flash back))

سونو خوراکی هایی که هیسونگ براش گرفته بود رو توی بغلش گرفته بود.

روی مبل نشست زانو هاش رو توی بغلش جمع کرده بود و منتظر بود هیسونگ فیلم رو پلی کنه.

فیلم شروع شد و هردو غرق فیلم شده بودن.

هیسونگ سرش رو به سمت سونو چرخوند، سونو غرق در خوردن خوراکی و فیلم بود.

-"سونویا."

هیسونگ با صدای آرومی سعی میکرد سونو رو از فضای فیلم خارج کنه.

سونو آخرین تیکه‌ی چیپس رو جویید و پس از چند ثانیه مکث به سمتش برگشت.

صدایی از ته گلوش خارج کرد."هوم؟"

چشم هاش بین صورت هیسونگ و تلویزیون رو به روش حرکت میکرد و سعی میکرد به هردو توجه کنه.


سونو بعد از چند لحظه حواسش رو کامل به هیسونگ داد.

هیسونگ نگاهش رو چند ثانیه روی سونو نگه داشت و بعد جدا کرد.

+" چیزی‌ میخواستی بگی؟"

هیسونگ سرش رو به نشونه منفی تکون داد.

سونو دوباره توجهش رو به فیلم داد.

هیسونگ نمیدونست این چندمین آخر هفته ایه که سعی میکرد احساساتش رو بروز بده.

ولی انگار چیزی‌جلوش‌ رو میگرفت..

سرش رو روی زانوهاش گذاشت و به صفحه تلویزیون خیره شد.


سونو احساس میکرد هیسونگ قراره یه چیز مهمی رو بگه، زیر چشمی نگاهش میکرد.

هردوتاشون‌ مانعی جلوشون بود.


((End flashback))


یکشنبه ها روزی بود که سونو خونه بود و سعی میکرد خودش رو با یک فیلم سرگرم کنه..


هیسونگ یه تیشرت سفید و شلوار جین آبی پوشید و آماده شد.

طی این چند روز به حرف های جیک خیلی فکر کرد..

باید مطمئن میشد حرفای جیک با حرفای سونو مطابقت داره یانه.

برای بار آخر خودش رو توی آینه نگاه کرد و موهاش رو مرتب کرد و از هتل خارج شد.


پشت در حیاط چند لحظه ای ایستاد و نفس عمیق کشید. و سعی میکرد افکار و صحبت هاش رو مرتب کنه.


حتی مقدمه ای‌ رو برای شروع مکالمه آماده کرده بود و طوطی وار زیر لب تکرار میکرد." سونو..، چند روز پیش از صحبتی که با جیک داشتم متوجه چیزی شدم که احساس کردم باید راجبش باهات صحبت کنم."

دم و بازدم عمیقی از سر داد و بعد ادامه داد." شاید این بار بتونیم به هم یه فرصتی بدیم.."


لباسش رو مرتب کرد و بعد از تمرین کوتاهی که داشت زنگ رو زد‌.

چند بار پشت سر هم زنگ زد اما دری باز نشد.

فکر کرد شاید زنگ اشتباهی رو زده باشه پس دوباره زنگ اول رو زد.

جیک در رو باز کرد و اومد توی حیاط.

با هیسونگ مواجه شد." عه؟ هیسونگ؟"

هیسونگ سلام کرد." سونو خونه نیست؟"

جیک مکث کرد و گفت:" امم نه.."

هیسونگ با دستاش سرش رو خاروند، معمولا کم پیش میومد هیسونگ یکشنبه ها خونه نباشه.

سرش رو برای جیک تکون داد و لب هاش رو بهم فشار داد.

و به سمت در حیاط رفت.

جیک هیسونگ رو صدا زد." نمیای داخل؟"

لحظه ای مکث کرد و بعد ادامه داد." شاید همین موقع ها پیداش بشه."

هیسونگ برگشت، لبخند کوچیکی زد و با جیک وارد خونه شدن.


هیسونگ روی مبل نشسته بود و بیرون رو نگاه میکرد، انگار چشم انتظار اومدن سونو بود. تا همین الانشم تقریبا مدت زیادی گذشته بود که تو خونه‌ی جیک منتظر بود.


جیک توی آشپزخونه درحال درست کردن رامن بود.بعد پختن رامن اون رو روی میز گذاشت.

هیسونگ پشت میز کوتاهِ روی زمین نشست‌.

جیک چند تا بطری سوجو و آبجو از توی یخچال بیرون اورد و روی میز گذاشت.


هیسونگ با دیدن سوجوی روی میز تعجب کرد."سوجو؟"

جیک خنده ریزی کرد و لیوان خودش رو با سوجو و آبجو پر کرد." هرماه یه پک سفارش میدم."

هیسونگ لیوانش رو نزدیک جیک کرد تا براش بریزه.

جیک نصف لیوان رو سوجو ریخت و نصف باقی مونده رو با آبجو پر کرد. بعد با قاشق به سرعت مخلوطش کرد و جلوی هیسونگ گذاشت.


هیسونگ رامن داخل کاسه اش رو کم کم خورد و لیوانش رو هم سر کشید و دوباره گذاشتش به سمت جیک تا براش بریزه.

جیک دوباره همون مرحله رو تکرار میکرد.

با سوالش توجه هیسونگ رو به خودش جلب کرد." فکر نمیکنی بخاطرش داری خیلی خودت رو اذیت میکنی؟"

بعد از مخلوط کردن، لیوان رو به سمت هیسونگ هل داد.

هیسونگ به لیوانش نگاهی انداخت و کمی ازش نوشید." نمیدونم.."

جیک لیوانش رو بین لب هاش گذاشت و زیر چشمی هیسونگ رو نگاه کرد." یه سری روابط رو فقط باید توی همون گذشته گذاشت.."

هیسونگ چیزی نگفت.

دستش رو به سمت بطری سوجو برد و میخواست لیوانش رو پر کنه که جیک بطری رو از دستش گرفت و براش ریخت.

و بعد لیوان خودش رو پر از سوجو کرد.


چند لحظه ای سکوت بینشون حاکم شده بود و تیک تاک ساعت دیواری تنها صدای حاضر‌ در این جمع دونفر بود.

ساعت ۷ و نیم رو نشون میداد، ولی هنوز سونو نیومده بود.


هیسونگ با سوالش فضای معذب کننده بینشون رو خاموش کرد." سونو راجب من بهت گفته بود؟"

جیک آخرین رشته های نودل رو هورت کشید. سرعت جوییدنش رو بالاتر برد تا بتونه جواب هیسونگ رو بده."آره.."

قبل از اینکه جیک بخواد حرفش رو ادامه بده هیسونگ گفت:" بار اولی که توی مغازه دیدمت یجوری نگام میکردی انگار قبلا من رو دیده بودی."

جیک با دستمال دور لبش رو تمیز کرد." عکست رو دیده بودم."

هیسونگ خندید و با دستش جلوی دهنش رو گرفت."واقعا؟"

جیک سرش رو به نشانه تایید تکون داد. لیوانش رو برداشت و برای بار ۵ ام با سوجو و آبجو پرش کرد. لحظه ای مکث کرد و با خنده کوچیکی گوشه لبش گفت:" از عکسات خوشتیپ تری."

هیسونگ چشماش گرد شد و از خنده منفجر شد."چی؟ واقعا فکر‌میکنی من خوشتیپم؟"

جیک سرش رو تکون داد و خندید. پلک هاش آروم سنگین میشدن.

هیسونگ پوزخندی زد و به لیوان روی میز خیره شد.


بطری آبجوی کنار جیک تموم شد. خودش رو به سمت بطری ای که کنار هیسونگ روی میز بود کشید.

بطری آبجو رو توی دستش گرفت ولی قبل از اینکه بزاره سمت خودش به لیوان هیسونگ برخورد کرد و آبجوی توی لیوان روی لباس سفید هیسونگ ریخت.

هیسونگ لحظه ای جا خورد.


جیک دستپاچه شد و چند تا برگ دستمال کاغذی رو برداشت و سعی‌میکرد باهاش لباس هیسونگ رو پاک کنه." وای ببخشید ببخشید."

هیسونگ با لحن آرومی جواب جیک رو داد."اوکیه اشکال نداره."

جیک صداش لرزید." اگر الان شسته نشه جاش میمونه."

هیسونگ با دستاش لباسش رو گرفت و نگاهش کرد."خیلی مهم نیست بعدا میشورمش."

جیک توجهی به حرفش نکرد و به اتاقش رفت و یه لباس براش اورد.

لباس رو به سمت هیسونگ گرفت." لباستو در بیار اینو بپوش."

هیسونگ از پوشیدن لباس جیک امتناع کرد."مشکلی نیست جدی میگم."

جیک به هیسونگ اخم کرد و لباس رو توی دست هیسونگ گذاشت.

هیسونگ لباس رو گرفت."خیله خب باشه میپوشمش."

هیسونگ لباسش رو درآورد.


نگاه جیک برای چند لحظه روی هیسونگ موند. انگار خودش هم تازه متوجه شده بود که زیادی خیره شده. سریع نگاهش رو ازش گرفت و گلوش رو صاف کرد.

دستش رو به سمت لیوانش برد و جرعه ای ازش نوشید.

جیک لباسش رو گرفت و اون رو توی لباسشویی انداخت تا شسته بشه. دوباره نشست پشت میز و نوشید.


هیسونگ متوجه جیک شد." فکر نمیکنی امشب زیاد خوردی؟"

جیک صورتش قرمز شده بود و پلک هاش سنگین.شونه هاش رو بالا انداخت، انگار که اهمیتی نمیداد.

جیک چشم هاش آروم بسته شد. تعادلش رو نتونست حفظ بکنه، سرش رو روی میز گذاشت و خوابید.


هیسونگ به جیک خیره شد. میخواست ازش خداحافظی کنه، ولی چون خواب بود سعی کرد آروم بلند شه که جیک از خواب نپره. جیک با دستای بی جونش آروم مچ هیسونگ رو گرفت و مانع از دور شدنش شد..

-"میشه فقط..."

حرفش رو خورد. تردید داشت ولی با این حال ادامه داد."میشه فقط... یکم... بیشتر بمونی؟"


***

سونگهون بدون اینکه خودش متوجه بشه مچ دست سونو رو گرفته بود و لب هاش رو روی لب های سونو گذاشته بود...

سونو بعد از چند ثانیه خودش رو از سونگهون جدا کرد.

دستپاچه شده بود و نگاهش رو از سونگهون دزدید. بدون هیچ حرفی، از آب بیرون اومد و لباسش رو سریع پوشید. قلبش تند تند میزد.

سونگهون به دنبال سونو، از آب بیرون اومد.

ولی قبل از اینکه به سونو نزدیک بشه سونو راهش رو کشید و منتظرش نشد..

سونگهون لباسش رو تنش کرد و کوله پشتیش رو برداشت. سعی میکرد خودش رو به سونو برسونه اما سونو قدم هاش خیلی سریع بود."سونو."

سونو صداش رو شنید ولی بدون هیچ حرفی فقط مسیرش رو ادامه میداد. احساساتش مبهم بود..

نمیدونست اسم احساس اون لحظه اش رو باید چی بزاره. خشم؟ رضایت؟ شادی؟ یا شایدم هیجان؟

از هیچکدوم اینا مطمئن نبود. فقط مطمئن بود که یک چیزی درونش به لرزه افتاده و اونم بخاطر اتفاق چند دقیقه پیشه.

سونگهون این بار اسم سونو رو بلندتر از گلوش خارج کرد."سونو."

سونو ایستاد و سونگهون کم کم بهش نزدیک می‌شد.

سونو روش رو برگردوند."میشه نزدیکتر نیای؟"

سونگهون سرجاش متوقف شد و دیگه پاهاش برای نزدیکتر شدن تلاشی نکردن.

سونو قدم هاش رو سریع کرد و از دید سونگهون خارج شد...

سونو توی مسیر مدام اتفاق چند دقیقه پیش توی ذهنش مرور میشد. هرچی سعی میکرد لحظه ای بهش فکر نکنه نمیتونست..

اولش میخواست به سمت خونه بره ولی نظرش عوض شد و مسیرش رو کج کرد و به سمت دریا رفت.

به ساحل که رسید پاهاش رو روی ماسه ها گذاشت و گرمایی کف پاهاش رو لمس میکرد.

چند قدمی روی ماسه ها برداشت و به خورشید انتهای دریا، که انگار دریا داشت اون رو می‌بلعید نگاهی انداخت.

باد دلنشینی می‌وزید و به آرومی به صورت سونو برخورد میکرد.

چشم هاش رو بست و نفس عمیقی کشید. سعی میکرد برای لحظه ای ذهنش رو آروم کنه، اما حتی باد خنک دریا هم نمیتونست ذهنش رو از مدتی پیش دور بکنه.

نمی‌فهمید چرا اینقدر ذهنش رو درگیر این موضوع کرده. مدام با خودش تکرار میکرد که این فقط یه بوسه ساده بود یا شاید سونگهون از روی هیجان یا فقط یک سری احساسات اشتباه بهش نزدیک شده.

دستش بی اختیار بالا رفت و برای چند لحظه روی لب هاش بی حرکت قرارش داد.

اما ته دلش خودشم‌میدونست که این یه بوسه‌ی ساده نبود!

Report Page