758
Out Ber#လီယွင်ရှောင်ရဲ့ဒဏ္ဍာရီ အပိုင်း (၇၅၈)
ပြန်လာခြင်း
ယိချန်ယင်းက စိတ်မပါ့တပါဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် သေချာပေါက် လုပ်ပါ့မယ်"
သူက လူအုပ်နှင့်အတူ ထွက်ခွာရန်ဟန်ပြင်ခိုက် ယွင်ရှောင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
"သခင်ယိ ကျွန်တော် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းပင်လယ် ဖြတ်သန်းခွင့်ကတ်တစ်ခု ရနိုင်မလား"
တော်ဝင်နယ်မြေမှလူများ ဤသို့ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့၏မျက်နှာများမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲနေကြ၏။
တော်ဝင်နယ်မြေက မင်းကို ဂုဏ်သရေရှိဧည့်သည်တော်တစ်ယောက်အဖြစ် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပေမဲ့ မင်းက ဟန်ဆောင်ပြီး မသွားဘဲနဲ့ တခြားသူတွေဆီက ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းပင်လယ် ဖြတ်သန်းခွင့်ကတ် တောင်းတယ်။
မင်း ငါတို့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အရှက်ခွဲနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။
ယိချန်ယင်းမှာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"မင်းက ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းပင်လယ်ကို ဘာလို့ သွားချင်တာလဲ"
ယွင်ရှောင်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်၏။
"ဒါက ပုဂ္ဂိုလ်ရေးကိစ္စတစ်ခုပဲ။ ခင်ဗျားအတွက် အဆင်မပြေရင်တော့ ထားလိုက်ပါတော့"
ယိချန်ယင်းက တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်၍ ယွင်ရှောင်ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဖြတ်သန်းခွင့်ကတ်က ငါ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ မင်းပြသခဲ့တဲ့စွမ်းအားက ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းပင်လယ်ကို ဝင်ရောက်ဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီတယ်"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းပင်လယ်မှလူများကို ဦးဆောင်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ခွာသွားသည်။
အနီးဆုံး လေဟာနယ်ကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်မှာ သွေးနတ်ဘုရားနန်းတော်အနီးတွင် ရှိနေသည်။
ရှုယန်က ယွင်ရှောင်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်လူများကို ပြောလိုက်သည်။
"လူတိုင်းပဲ ငါတို့ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့အသက်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်တာက မကောင်းတဲ့အထဲက အကောင်းပဲ။
မင်းတို့ထဲက အများစုက အားကောင်းကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အမြင်အရဆိုရင်တော့ မင်းတို့မှာ ကျင့်ကြံဖို့ လုံလောက်တဲ့အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ ဆန်းကြယ်လက်နက်တွေ ချို့တဲ့နေတယ်။
တော်ဝင်နယ်မြေကို ဝင်ချင်စိတ်ရှိရင် ငါမင်းတို့ကို လက်ခံနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးလိုအပ်ချက်က သိုင်းအဓိပတိတစ်ဦးရဲ့စွမ်းအား ရှိရမယ်"
လူတိုင်းမှာ အစပိုင်းတွင် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားကြသော်လည်း အနည်းဆုံးလိုအပ်သောစွမ်းအားမှာ သိုင်းအဓိပတိတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့အားလုံးမှာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။
သိုင်းအဓိပတိနှင့်အထက် စွမ်းအားရှိသောပညာရှင်အများစုမှာ ဤတိုက်ပွဲတွင် သေဆုံးသွားကြသည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ တိုက်ပွဲတွင် မပါဝင်ခဲ့သော အမှိုက်များသာ ဖြစ်ကြသည်။
စစ်သည်တော်များအားလုံးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အကျိုးအပြစ်များကို ချိန်ဆနေကြသည်။ သူတို့သည် အရိုးစုမြေတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေထိုင်ကြခြင်းမှာ ဤနေရာမှ အရင်းအမြစ်များကို အကောင်းမြင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ်တွင် သူတို့၏စွမ်းအားဖြင့် သူတို့သည် မည်သည့်နေရာသို့ သွားသည်ဖြစ်စေ ကောင်းမွန်သောဆက်ဆံမှုကို ရရှိနိုင်သော်လည်း သူတို့၏လွတ်လပ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။
သူတို့သာ အခြားသူများထံမှ အကျိုးအမြတ်များကို ယူခဲ့လျှင် သူတို့သည် သူတို့၏အသက်ကို အခြားသူများအတွက် ရောင်းချရမည်ဖြစ်သည်။
အကြိမ်အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် လူသုံးယောက်သာ ကျန်သူများနှင့် ပူးပေါင်းရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။ ကျန်လူများမှာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ရှုယန်၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်သောအကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် တော်ဝင်နယ်မြေမှာ ကြီးမားသောဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားခဲ့ရ၏။
ပညာရှင်ငါးယောက်တွင် နှစ်ယောက်သေဆုံးသွားပြီး ကျန်သုံးယောက်မှာလည်း သေလုနီးပါးဖြစ်နေသည်။ သူတို့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် မည်မျှကြာမည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။
သို့သော် သူက လူတိုင်းကို ယဉ်ကျေးစွာ ယွမ်ချီကျောက်တုံးများစွာကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး စစ်သည်တော်များလည်း အလွန် ကျေးဇူးတင်ကြသည်။
သူတို့ထဲတွင် သွေးလမြို့မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူနှစ်ယောက်လည်း ပါဝင်ပြီး ယဉ်ကျေးသောစကားအနည်းငယ်ပြောပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။
"ငါ့ရဲ့သူငယ်ချင်းလေး"
ရှုယန်က ယွင်ရှောင်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"မင်းသာ တော်ဝင်နယ်မြေကို သွားချင်ရင် ငါမင်းကို ဂုဏ်သရေရှိဧည့်သည်တော်တစ်ဦးရဲ့ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ အချိန်မရွေး ကြိုဆိုမယ်"
ယွင်ရှောင် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
သူ၏စကားများတွင် နက်ရှိုင်းသောအဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ရှိနေပုံရ၏။ ရှုယန်၏မျက်ခုံးများမှာ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသော်လည်း ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့အဖွဲ့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။
လူကြီးလူကောင်းများအားလုံး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာများကို စတင်ဆွေးနွေးလိုက်ကြ၏။ လူတိုင်းက ဤသည်မှာ ကုန်းမြေကြီးတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေမည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။
ဂိုဏ်းဂဏရှိသူများလည်း သတင်းကို ဖြန့်ဝေရန် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။
အရိုးစုမြေတွင် ကြီးမားသောပြောင်းလဲမှု၊ နတ်ဆိုး၏ပေါ်လာခြင်း၊ တော်ဝင်နယ်မြေနှင့် ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းပင်လယ်တွင် ကြီးမားသောသေဆုံးမှုများနှင့် လေဟာနယ်သိုင်းသူတော်စင် ကျိုးချင်းဖန်က နတ်ဆိုးကို နှိမ်နင်းရန် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရောက်လာခြင်း...
ဤဇာတ်လမ်းများအားလုံးမှာ ကုန်းမြေကြီးတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသော လူကြိုက်များသောဒဏ္ဍာရီများအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြုစုရေးသားခြင်းခံခဲ့ရသည်။
သွေးနတ်ဘုရားနန်းတော်မှ ကျန်လူများမှာ ယွင်ရှောင်နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်နေကြပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေကြသည်။
သူတို့ရှေ့မှလူမှာ သူတို့လိုက်လံရှာဖွေနေသူဖြစ်သော်လည်း ရှုယန်နှင့်သူ့ကြား ဆက်ဆံရေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း ချက်ချင်း ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။
ထို့အပြင် သွေးနတ်ဘုရား၏သွေးခန္ဓာကိုယ်မှာ တိကျား၏တိုက်ကွက်တစ်ကွက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီးနောက် သူက ခြေရာတစ်စမျှမကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ခေါင်းဆောင်မရှိဘဲ သူတို့သည် ယွင်ရှောင်ကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့ကြပေ။
"လူတိုင်း ငါတို့ကံကြမ္မာပါရင် နောက်တစ်ခါ တွေ့ကြဦးမယ်"
ယွင်ရှောင်က သူတို့ကို ပြုံးပြီး ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ မိုရှောင်ချွမ်နှင့် ယွင်ရှောင်နှင့်အတူ အရိုးစုမြေမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သွေးနတ်ဘုရားနန်းတော်မှလူများကို သက်ပြင်းချကာ သူတို့၏နန်းတော်များသို့ ပြန်သွားစေသည်။
လူတိုင်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသည်မှာ လူသူကင်းမဲ့သောမြေ ဖြစ်သည်။
ကျိုးချင်းဖန်နှင့် တိယဲ့ကြားကတိုက်ပွဲမှာ ကောင်းကင်ကိုသာမက အရိုးစုမြေတစ်ခုလုံးကိုပါ ရက်ပေါင်းများစွာ နေရောင်ခြည်မမြင်နိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ထို့အပြင် အရိုးစုမြေရှိ တောင်တန်းတစ်ဝက်ကျော်မှာ ပျက်စီးသွားပြီး ပျက်စီးနေသော နယ်မြေဖြစ်သွားသည်။
ရုတ်တရက် အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသည်။ ၎င်းမှာ ယွင်ရှောင်နှင့် အခြားနှစ်ယောက်ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်ငယ် ဟောင်လျန်က ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။
"သခင်လေးယွင် ထွက်သွားမှတော့ ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ"
ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်၏။
"စောနက လူတွေ အရမ်းများတယ်တော့ အလုပ်လုပ်ရတာ အဆင်မပြေဘူး”
သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောက်ပလာပြီး ကြယ်အလင်းဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုမှာ နတ်ဆိုးနဂါးမှ ခွဲထွက်သွားသည်။
သူက ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး မြေကြီးကို အောက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။
နတ်ဆိုးနဂါးက ပြောလိုက်သည်။
"နဂါးအသက်ရှူသံ နည်းနည်းကျန်သေးတယ်"
သူက ကျိုးပဲ့နေသောမြေပြင်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားပြီး အပိုင်းအစအချို့ကို ကောက်ယူကာ သေသေချာချာ စုဆောင်းလိုက်သည်။
သူ၏ကြောင်နေသောတပည့်နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း ယွင်ရှောင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။
"သူက နဂါးအခွံရဲ့အကြွင်းအကျန်တွေကို စုဆောင်းနေတာပဲ။ ဒါက မှတ်မိလို့မရလောက်အောင် ကျိုးပဲ့နေပေမဲ့ ဒါက စစ်မှန်သောနဂါးတစ်ကောင်မွေးဖွားပြီးနောက် ကျဆင်းသွားတဲ့အခွံတစ်ခုပဲ။
သူ့ရဲ့တန်ဖိုးက တွက်ချက်လို့မရနိုင်ပေမဲ့ ကျိုးချင်းဖန်က အားလုံးကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာကို စိတ်မကောင်းဘူး”
သူက စိုးရိမ်သောအကြည့်ဖြင့် ညည်းညူလိုက်သည်။
"ငါသာဆိုရင် ချန်ဟိုင်ရူဟမ် ဆယ်ခု ဖျက်ဆီးလိုက်ရင်တောင် ဒီလောကကြီးက တစ်ခုတည်းသောနဂါးအခွံနဲ့ မလဲနိုင်ဘူး"
ဧကရာဇ်ငယ် ဟောင်လျန်က ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။
"ပေါက်ပြီ၊ အဲဒီကျိုးချင်းဖန်က တကယ် သေသင့်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ သူနဲ့ ရန်ရှင်းဖို့ သွားရင် မကောင်းဘူးလား"
မိုရှောင်ချွမ်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းစကားပြောဖို့ အချိန်ရှိရင် သခင်လေးယွင်ကို နဂါးအခွံအပိုင်းအစတွေ နည်းနည်းပိုကောက်ပေးရင် မကောင်းဘူးလား"
"ဘယ်သူက ပိုကောက်နိုင်မလဲ ကြည့်ကြစို့"
ဧကရာဇ်ငယ် ဟောင်လျန်မှာ ချက်ချင်း ရှောင်တိမ်းပြီး သေချာစွာ စတင်ရှာဖွေလိုက်၏။ သူတို့သည် နဂါးအသက်ရှူသံကို နတ်ဆိုးနဂါးကဲ့သို့ အာရုံမခံနိုင်ကြသော်လည်း ခွဲခြားနိုင်သေးသည်။
"ဝိုး ဒါက ပီရှူးတစ်ကောင်ပဲ။ ဒီနေရာမှာ မိကျောင်းတွေ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေရတာလဲ။ ငါတစ္ဆေသရဲ မြင်ဖူးပြီကွ"
ဧကရာဇ်ငယ် ဟောင်လျန်က ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်တကြား အော်ပြောလိုက်သည်။ သူက မြေပြင်က အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုထဲတွင် ရှိနေပြီး သူ၏ပုံရိပ်မှာ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မမြင်ရပေ။
မိုရှောင်ချွမ်က စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မင်းက တကယ်ကို လူအတစ်ယောက်ပဲ၊ မင်းမိကျောင်းတစ်ကောင် မြင်ရင်တောင် ဘာများ ထူးဆန်းနေလို့လဲ။ မင်း အဲဒါကို ကန်လိုက်ရုံပဲ။ မင်းက မိကျောင်းတစ်ကောင်ကိုတောင် မနိုင်ဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့"
"အမ် မိကျောင်းလား"
ယွင်ရှောင်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်။
"ဘုန်း"
ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သောအသံနှင့်အတူ ဟောင်လျန်ရှောင်ဟွမ်၏ပုံရိပ်မှာ ပျံတက်သွားပြီး အဝေးမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ သူက ငိုယိုပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဝိုး စီနီယာအစ်ကိုပြောတာ မှန်တယ်။ ကျွန်တော်က အဲဒီမိကျောင်းနဲ့ တကယ် မယှဉ်နိုင်ဘူး"
အက်ကွဲကြောင်း၏အဝင်ဝတွင် ရပ်ပြီး အောက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ယွင်ရှောင်မှာ ကျိုးပဲ့နေသောကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ်တွင် မျက်လုံးများကို တစ်ဝက်ဖွင့်လျက် ပျင်းရိစွာ အိပ်ပျော်နေသောမိကျောင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အသက်ရှူမှားသွားသည်။ မိကျောင်းမှာ ဘယ်တော့မှ မနိုးထတော့မည့်အလား ဖြစ်နေလေသည်။
"ဒါက တကယ်ကြီး အဲဒါပဲ "
ယွင်ရှောင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ မိကျောင်းမှာ ရှေးဟောင်းကြယ်တာယာလေမှ အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲလာခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဤအချိန်တွင် သူခံစားမိသောအရှိန်အဝါမှာ အပြင်ဘက်အာကာသတွင် ရှိနေစဉ်ကထက် အများကြီး အားနည်းနေသည်။
မိကျောင်းတစ်ဝက်မှာ တင်းရှန်၏ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ယခင်စွမ်းအားတစ်ဝက်သာ ရှိတော့သည်ကို သူ မသိပေ။
"ဘယ်လိုမိကျောင်းမျိုးက ဒီလောက်အားကောင်းနေရတာလဲ"
ယွင်ရှောင် အန္တရာယ်ကျရောက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မိုရှောင်ချွမ်က အလျင်အမြန် ပြေးလာသည်။
ယွင်ရှောင်က တိတ်ဆိတ်သောအမူအရာတစ်ခု ပြုလုပ်ပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဆူဆူညံညံမလုပ်နဲ့။ ဒီကောင်ကို မနှိုးဆော်နဲ့။ ငါတို့ တကယ် တိုက်ခိုက်ရင် ငါတို့ သူ့ကို နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"
မိုရှောင်ချွမ်နှင့် ဟောင်လျန်ရှောင်ဟွမ်တို့နှစ်ဦးလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ယွင်ရှောင်ပင်လျှင် ဤသို့ ပြောမှတော့ မိကျောင်းမှာ အလွန် ထူးခြားသည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ လေးနက်သောမျက်လုံးများဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
ယွင်ရှောင် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မဟာနယ်မြေနတ်ဘုရားပညာရပ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြုလုပ်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားမှာ သူ့နဖူးမှ ထွက်သွားပြီး လောကကြီး၏စွမ်းအားအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားကာ မိကျောင်းဆီသို့ ကျဆင်းသွားသည်။
သူက မိကျောင်းကို တိုက်ရိုက် ယူနိုင်မလားဆိုသည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ခဲ့သည်။
လောကကြီး၏စွမ်းအားမှာ မိကျောင်းကို ထိလိုက်သည့်အခိုက်တွင် သူ၏တစ်ဝက်ဖွင့်ထားသောမျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။
တိုးသဲ့သဲ့ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ၎င်းသည် လေပွေတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားကို လွင့်စင်သွားအောင် တုန်ခါလိုက်သည်။
လေပွေမှာ မြေပြင်က အက်ကွဲကြောင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပို၍ ကြီးမားလာသည်။
"ဘာ"
ယွင်ရှောင်မှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။
"သတ်လိုက်"
မိုရှောင်ချွမ်နှင့် ဟောင်လျန်ရှောင်ဟွမ်တို့မှာ တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။
သူတို့၏လက်သီးအရှိန်အဟုန်နှင့် ဓားချီမှာ အလင်းတန်းနှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြယ်လေများထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။
သို့သော် ၎င်းတို့မှာ ပြန်လည်တွန်းလှန်ခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ ထိခိုက်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။
ယွင်ရှောင်၏နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားမှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီးနောက် သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် တောင်ငယ်တစ်လုံးအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
လောကကြီး၏စွမ်းအားမှာ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မိကျောင်းအပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လိုက်ရာ လေပွေမှာ ဟိန်းဟောက်ကာ တိုက်ခိုက်နေပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။
ယွင်ရှောင်လည်း ယွမ်ချီအမြောက်အမြားကို သုံးစွဲခဲ့သည်။
မိကျောင်းက သူ့ကို တိုက်ခိုက်လိုက်တိုင်း သူ၏ချီနှင့်သွေးမှာ တုန်ခါသွားပြီး သူ၏သွေးကြောများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေသည်။
ထိုအရာက အလွန် မသက်မသာဖြစ်သော်လည်း သူက သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏စွမ်းအားကို နှိုးဆော်လိုက်ပြီး သူ၏အရေပြားကို ရွှေရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မိကျောင်း၏ချီနှင့်သွေး၏တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံလိုက်သည်။
"သခင်လေးယွင် ဘယ်လိုလဲ"
မိုရှောင်ချွမ် အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။ သူတို့၏တိုက်ခိုက်မှုများမှာ မိကျောင်းအပေါ်တွင် လုံးဝနီးပါး အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိဘဲ ယွင်ရှောင်၏လောကကြီးစွမ်းအားတစ်ခုတည်းကသာ မိကျောင်းကို နှိမ်နင်းနိုင်သည်။
သို့သော် ရွှေရောင်အလင်းအောက်တွင် ထိန်းသိမ်းထားရန် ခက်ခဲနေသည့်အလား သူ့မျက်နှာမှာ နီရဲလာသည်။
အမှန်တကယ်တွင် သူတို့၏တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိခြင်းမဟုတ်ပေ။
ကောင်းကင်ဘုံကိုးပါး၏ဧကရာဇ်ချီမှာ လောကကြီးက စွမ်းအားအားလုံးကို နှိမ်နင်းနိုင်သည်။ သူတို့၏အဆင့်များမှာ မိကျောင်းကို ထိခိုက်နိုင်ရန် အလွန်နိမ့်ကျနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
"တားဆီးနိုင်တယ်"
ယွင်ရှောင်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဒီမိကျောင်း ဘယ်လောက်တောင် မာနကြီးနိုင်မလဲ ကြည့်ကြစို့"
သူက လီမီးရွှေသလင်းကျောက် အမြောက်အမြားကို ထုတ်ယူပြီး သူ့စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရင်း သူ့ကိုယ်သူ ထောက်ပံ့လိုက်သည်။
သူ၏သွေးချီ တုန်ခါသွားသည့်အခါ သူ့မျက်လုံးများတွင် ပျော်ရွှင်သည့်အရိပ်အယောင်တစ်ချက် တောက်ပသွား၏။
သူက သူ၏ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ မပျက်စီးနိုင်သော ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိပြီးကတည်းက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သေးငယ်သောဖောက်ထွက်မှုတစ်ခု ရှိခဲ့သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြား၏ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် မိကျောင်းမှာ ရူးသွပ်စွာ ပြေးလွှားနေသော်လည်း သူ၏စွမ်းအားမှာ ပို၍ အားနည်းလာသည်။
ခဏအကြာတွင် ၎င်းသည် နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့ပြီး မိကျောင်းအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် ကျောက်စရစ်ခဲများပေါ်တွင် လဲလျောင်းပြီး နောက်တစ်ကြိမ် အိပ်ပျော်သွားသည်။
လူတိုင်း စကားမပြောနိုင်ကြဘဲ ယွင်ရှောင်လည်း ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသည်။
နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြား၏စွမ်းအားမှာ မိကျောင်းကို ဖုံးအုပ်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း မိကျောင်းက အေးအေးဆေးဆေး အိပ်ပျော်ဝံ့သလော…
သူက သူ့လက်ညှိုးဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားမှာ ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားပြီး မိကျောင်းကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
မိကျောင်းမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပျံတက်လာပြီး ယခင်မြင်ကွင်းမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
တိုက်ခိုက်မှုအကြိမ်အနည်းငယ်ပြီးနောက် သူ၏စွမ်းအားမှာ သိသာစွာပင် ယခင်ကဲ့သို့ မကောင်းတော့ပေ။ ၎င်းသည် ပြန်အိပ်ပျော်သွားပြီး ဤသို့ အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်ခါထပ်ခါလုပ်ပြီးနောက် မိကျောင်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသည်။
ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ယွင်ရှောင်က မိကျောင်းကို နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားထဲသို့ စုပ်ယူလိုက်ပြီး နောက်ထပ်ခုခံမှုကို မကြုံတွေ့ရတော့ပေ။
ဧကရာဇ်ငယ် ဟောင်လျန်က ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
"မိကျောင်းရဲ့ဉာဏ်ရည်မှာ တစ်ခုခုမှားနေတယ်။ ငါတို့က အဲဒါကို ဘာလို့ ယူရမှာလဲ။ ငါတို့က အဲဒါကို သတ်လိုက်တာက ပိုကောင်းမယ်"
မိုရှောင်ချွမ်က မေးလိုက်သည်။
"သူ့ရဲ့ဉာဏ်ရည်က မင်းနဲ့အတူတူပဲ။ မင်းက သူ့ကိုလည်း ဖယ်ရှားပစ်တော့မှာလား"
မိကျောင်းကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ယွင်ရှောင်က နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလို သူက သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပို၍အားကောင်းသောစွမ်းအားတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါက်ကွဲလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုအရာက သူကျင့်ကြံသော မပျက်စီးနိုင်သောရွှေခန္ဓာကိုယ်၏ ပို၍အားကောင်းသောအခြေအနေတစ်ခုဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။