755
Out Ber#လီယွင်ရှောင်ရဲ့ဒဏ္ဍာရီ အပိုင်း (၇၅၅)
အထွတ်အထိပ်စစ်မြေပြင်
ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုပေါ်တွင် လှပသောရေတံခွန်တစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံချောက်ကမ်းပါးမှ ကျဆင်းလာပြီး ကျောက်စိမ်းပြားကို ချေမွသွားသည်။
ရေတံခွန်၏အဝေးဆုံးတွင် လေတိုက်သံနှင့် ရေသံတို့မှာ ရောယှက်နေပြီး သဘာဝ၏ခန့်ညားသောအသံတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။
တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်နေသော တောင်ထွတ်၏တစ်ဖက်တွင် မြူခိုးများကြားမှ ဆဋ္ဌဂံပုံစံတဲအိမ်တစ်လုံးကို မသဲမကွဲ မြင်နိုင်ပြီး တဲအိမ်ထဲမှ ကဗျာရွတ်သံကို ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားနေရသည်။
အညိုရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော လူအိုကြီးတစ်ယောက်မှာ လေထဲတွင် ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း ဝိုင်သောက်နေသည်။
သူက သူ့ရှေ့မှ စစ်တုရင်ကစားပွဲကို အရသာခံနေပြီး သူ့မျက်နှာမှာ ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူက ညင်သာစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
"ငါက စစ်တုရင်ကစားရင်း မီးအိမ်တွေချထားတယ်၊
ယပ်တောင်အောက်က နူးညံ့တဲ့လေညင်းက လခြမ်းစောင်းနဲ့အတူ လိုက်လို့၊
လောကကြီးမှာ စစ်မီးတွေ တောက်လောင်နေတာကို ရယ်မောရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဖျော်ဖြေဖို့ ဝိုင်ချက်ပြီး ကြွားဝါနေတယ်"
လူအိုကြီးက သူကိုယ်တိုင်အတွက် ဝိုင်တစ်ခွက်ငှဲ့ပြီး သောက်လိုက်သည်။ သူက အနက်ရောင်ကျားစေ့တစ်စေ့ကို လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် ကောက်ယူပြီး စစ်တုရင်ခုံပေါ်သို့ ချလိုက်ရာ ကြည်လင်သာယာသောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ပူဆွေးမှုကို ဖြေဖျောက်ဖို့ အရက်သောက်ကြစို့၊
သဘာဝတံတိုင်းရဲ့ လှပတဲ့ အလင်းရောင်ပင်လယ်ကို ကြည့်ကြစို့၊
လက်ဖျစ်တစ်ချက်တီးလိုက်ရုံနဲ့ သူက ဟိန်းဟောက်ညည်းညူတယ်။
မျက်နှာပြင်က နံနက်ခင်းအလင်းရောင်ကို ကြိုဆိုနေတယ်"
အဘိုးအို၏စစ်တုရင်ကစားကွက်ကို ချလိုက်သည်နှင့် ကဗျာရွတ်သံတစ်ခုက တုံ့ပြန်ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။
တစ်ဖက်မှ လေဟာနယ်မှာ အနည်းငယ် လိမ်ကောက်သွားပြီး ကျိုးချင်းဖန်၏ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။ သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ထန်ကွမ်းရဲ့မိုးမြေစစ်တုရင်ကစားပွဲမှာ မင်းစီစဉ်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းသုံးမျိုး တကယ် ရှိခဲ့တယ်။
သူသာ ဒီအကြောင်းကို သိခဲ့ရင် သူဘာထင်မလဲ ငါသိချင်တယ်"
ကျိုးချင်းဖန်က အဖြူရောင်ကျားစေ့ ညင်သာစွာ ကောက်ယူပြီး ခုံပေါ်သို့ ချလိုက်သည်။
ကစားပွဲတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားပြီး ထူးဆန်းသောခံစားချက်တစ်ခုမှာ စစ်တုရင်ခုံမှ ထွက်ပေါ်လာပုံရသည်။
"အမ်"
လူအိုကြီး၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာပြီး သူ့မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသောအလင်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်နေသည်။
ညင်သာသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီး သူက ပြောလိုက်သည်။
"မင်းက စတုတ္ထအခြေအနေတစ်ခုကို တကယ် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တယ်။
ဒီ မိုးမြေစစ်တုရင်ကစားပွဲက တကယ် သိမ်မွေ့တယ်။
ဒါက လောကကြီးက ဖွဲ့စည်းပုံအားလုံးထဲကို ပေါင်းစည်းသွားတော့မှာလား။ ပျော်စရာကောင်းတော့မယ်ထင်တယ်"
ကျိုးချင်းဖန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက ကလေးကစားပွဲတစ်ခုပါပဲ။ ငါက ပျင်းနေတဲ့အခါမှာ ကစားနေတာပဲလေ။ တစ်နေ့နေ့မှာ ထန်ကွမ်းကို မင်းရဲ့သဘာဝရေကန်ပင်လယ်ကို လာခိုင်းပြီး မင်းနဲ့ တစ်ပွဲလောက် ကစားခိုင်းရင် မကောင်းဘူးလား"
သူက သူ့ဘေးမှ ဝိုင်အိုးကိုလည်း ကောက်ယူပြီး သူကိုယ်တိုင် သောက်စပြုလိုက်သည်။
"ဟားဟား ငါရှက်စရာဖြစ်သွားတာကို မင်းပျော်နေတာလား"
လူအိုကြီးက ရယ်မောလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြုံးပြပြီး စစ်တုရင်ကစားပွဲအကြောင်း ပြောဆိုနေကြသည်။ သူတို့မှာ များများစားစား ရရှိခဲ့သည်ဟု မခံစားရပေ။
လူအိုကြီးက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
"စကားမစပ် ကုန်းယန်ကျန့်ချီက မင်းကို ခိုင်းတဲ့အလုပ်ကို ပြီးအောင်လုပ်ခဲ့လား…
ဒီလောက်မြန်မြန်လား…
အဘိုးကြီးက မင်းကို အရေးကြီးတဲ့အရာတစ်ခုခု ပြောစရာရှိရမယ်လို့ ငါထင်နေတာ"
"အာ"
ကျိုးချင်းဖန်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏ဗလာဖြစ်နေသော ဝိုင်ခွက်ကို ချလိုက်သည်။
"ငါမေ့သွားတယ်။ မင်းရဲ့အနီရောင်မီးဖိုဝိုင်က တကယ် အရမ်းကောင်းတယ်။ နောက်တစ်ခါ ငါထပ်လာခဲ့မယ်"
သူ၏နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ ပေါ်လာသည်။ သူက အလျင်အမြန် မတ်တပ်ရပ်ပြီး လူအိုကြီး၏အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
လူအိုကြီးမှာ ခဏ ကြောင်သွားပြီးနောက် ခိုးရယ်လိုက်ကာ ကျန်ဝိုင်များကို သောက်လိုက်ပြီး ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော အဆုံးသတ်တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။
သူက အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လောကကြီးမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
…
အရှေ့ပိုင်းဒေသ အရိုးစုမြေ နတ်ဆိုးချီတိမ်တိုက်များအတွင်း…
ရှုယန်က ကျိုးချင်းဖန်၏အထောက်အထားကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည့်အခါ လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
မိုရှောင်ချွမ်နှင့် ဟောင်လျန်တို့မှာ ယွင်ရှောင်ကို ထိတ်လန့်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ကျိုး… ကျိုးချင်းဖန်"
ရှားယွီနန် ကြောင်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။
"တကယ်ကြီး ဒုတိယသိုင်းသူတော်စင်အုပ်စိုးသူ”
သူ၏အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူက ဤသို့ သေရေးရှင်ရေးအခြေအနေတွင် ဒဏ္ဍာရီလာ သိုင်းသူတော်စင်အုပ်စိုးသူကို မြင်တွေ့ရမည်ဟု မည်သည့်အခါကမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
သူ့မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပနေပြီး ကျိုးချင်းဖန် ပျောက်ကွယ်သွားသောကောင်းကင်ယံကို ကြည့်နေသည်။
ခဏတာ ထိတ်လန့်မှုပြီးနောက် ကျန်စစ်သည်တော်များလည်း ပြုံးလိုက်ကြသည်။
သိုင်းသူတော်စင်အုပ်စိုးသူ၏ခန့်ညားမှုကို ချီးကျူးနိုင်ခြင်းမှာ သေချာပေါက် ပျော်ရွှင်စရာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း သူတို့ အသက်ရှင်နိုင်ခြင်းမှာ ပို၍ပင် ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသည်။
နတ်ဆိုးက မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ဖြစ်စေ သူ့လက်ထဲတွင် မည်သို့သော လှည့်ကွက်များ ရှိသည်ဖြစ်စေ ကျိုးချင်းဖန်နှင့် ယှဉ်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ရှုယန်က ယွင်ရှောင်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ အကြည့်တစ်ချက် ပေးပြီး ပြောလိုက်သည်။
"သူငယ်ချင်းလေး မင်းက ကျိုးချင်းဖန်ကိုလည်း သိတယ်လား"
"လေဟာနယ်သိုင်းသူတော်စင်ကို ဘယ်သူက မသိဘဲနေမှာလဲ"
ယွင်ရှောင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။
"သူက ကျုပ်ကို မသိတာပဲလေ"
ရှုယန်မှာ သူ့အဖြေကို မကျေနပ်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆို ချီရှန်းဖုန်းကရော ဘယ်လိုလဲ။ ဒီနာမည်က နှစ်ပေါင်းများစွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တာ ငါတောင်မှ ခုမှ မှတ်မိသွားတာ။ မင်းသိနေတာက အရမ်းကို ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး"
ယိချန်ယင်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်သောအကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤနာမည်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်ခြင်းက စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်မျိုးမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေပုံရသည်။
ယွင်ရှောင်က အပြုံးနှင့်အတူ ပြောလိုက်သည်။
"သူက အဲဒီနာမည်ကို သူ့ဘာသာသူ ပြောခဲ့တာပဲလေ။ ကျုပ်က ဖြစ်ကတတ်ဆန်း ပြောလိုက်တာပဲ။
ကျုပ် သူ့ကို တကယ်မသိဘူး။
ပြီးတော့ ကျုပ်သာ သူ့ကို သိခဲ့ရင်တောင် ကျုပ်က သတင်းအချက်အလက် ကောင်းကောင်းရပြီး ထူးခြားတဲ့ဗဟုသုတရှိတယ်လို့ပဲ ဆိုလိုတာပဲလေ"
ရှုယန် စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ညင်သာစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူက ယွင်ရှောင်၏အထောက်အထားကို ပို၍ သိချင်လာပြီး တော်ဝင်နယ်မြေသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ သူလုပ်မည့် ပထမဆုံးအရာမှာ ဤကောင်လေး၏အထောက်အထားကို စေ့စေ့စပ်စပ် စုံစမ်းပြီး သူဘာလျှို့ဝှက်ချက်တွေ ဝှက်ထားလဲဆိုတာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်ဖြစ်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။
ရှားယွီနန် တံတွေး မျိုချလိုက်ပြီး ဘာမှမပြောဝံ့တော့ပေ။ သူက ယွင်ရှောင်တွင် အဆင့်ကိုး ဆန်းကြယ်လက်နက်များစွာ ရှိကြောင်း သိပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအင်အသီးကို ယူသွားသူဖြစ်ကြောင်း သိသည်။
စခန်းထဲမှ အခြေအနေမှာ ကျိုးချင်းဖန် ပေါ်လာပြီးနောက် ပို၍ ပေါ့ပါးလာပြီး သူတို့ရှေ့မှ အန္တရာယ်ကို မေ့သွားပုံရသည်။
တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံသော ဖိအားလှိုင်းတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး တိယဲ့၏လက်သီးမှာ သူတို့ထံသို့ ရောက်လာသည့်အခါမှသာ သူတို့သည် မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားသည်အထိ ထိတ်လန့်သွားပြီး ရှောင်တိမ်းရန် အလျင်အမြန် ကွဲထွက်သွားကြသည်။
"ဘုန်း"
မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသောတွင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသည်။ လူအများစုမှာ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း တုံ့ပြန်မှုနှေးကွေးသော လူအနည်းငယ်မှာ သေဆုံးသွားကြသည်။
တိယဲ့မှာ ဤလက်သီးချက်တွင် သူ၏စွမ်းအားအပြည့်ကို ထင်ရှားစွာ မသုံးခဲ့ပေ။ သူက လူအုပ်ကို အေးစက်စက်ကြည့်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"စောနကလူက ဘယ်သူလဲ။ ဘာလို့ သူက ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးချီတိမ်တိုက်တွေထဲမှာ ကြိုက်သလို လာပြီး သွားနိုင်ရတာလဲ"
လူတိုင်း၏မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ထိုအခါမှသာ သူတို့သည် အန္တရာယ်မှ မလွတ်မြောက်သေးကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။ ယခု စိတ်အေးလက်အေးနေရမည့်အချိန် မဟုတ်ပေ။
ကျိုးချင်းဖန်က စစ်တုရင်ကစားဖို့ သွားတာနဲ့တူတယ်။ ဘာလို့ သူပြန်မလာသေးတာလဲ။ သူက ကစားပွဲပြီးအောင် ဆော့နေမှာတော့ မဟုတ်ဘူးမို့လား… ဒါဆိုရင် အရာအားလုံး ပွဲသိမ်းသွားလိမ့်မယ်…
လူတိုင်း၏စိတ်ထဲတွင် အားအင်မဲ့ခြင်းခံစားချက်တစ်ခု တက်လာသည်။ ဤသို့ သေရေးရှင်ရေးအခိုက်အတန့်တွင် သူက စစ်တုရင်ကစားရန် စိတ်ရှိနေသေးပြီး သူတို့၏အသက်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားသည်။
သို့သော် သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ညည်းညူခြင်းမှလွဲ၍ ဘာလုပ်နိုင်မည်လော။ သူတို့က ကျိန်ဆဲရန် သတ္တိရှိလျှင်ပင် ကျိန်ဆဲရန် မည်သူ့ကိုမျှ ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။ သူတို့အားလုံးမှာ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ခါးသီးနေကြသည်။
"ငါက မင်းတို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ မေးရတော့မယ်ထင်တယ်"
တိယဲ့မှာ ကျိုးချင်းဖန်၏ပေါ်လာခြင်းကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေပုံရသည်။
သူ့မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ထူးဆန်းသောစွမ်းအားတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ချက်ချင်းဆိုသလို စစ်သည်တော်တစ်ဦးမှာ လေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်ခံလိုက်ရပြီး သူ့မျက်နှာမှာ ကြောက်လန့်မှုကြောင့် ဖြူဖျော့သွားကာ အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေသည်။
"လိမ္မာစမ်းပါကွာ မကြောက်ပါနဲ့။ ပြောပါ အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ "
တိယဲ့က သူ့မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ကြင်နာစွာ ကြည့်နေသည်။
သို့သော် စစ်သည်တော်၏မျက်လုံးထဲတွင်မူ ၎င်းသည် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နှင့် ဘာမှမထူးပေ။ သူက ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်ပြောပါ့မယ် ကျွန်တော်ပြောပါ့မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့ ဘုရင်မင်းမြတ်။
ကျွန်တော့်မှာ အသက်ရှစ်ဆယ်အရွယ် အမေအိုကြီးတစ်ယောက်၊ ဇနီးရှစ်ဆယ်နဲ့ ရှစ်နှစ်အရွယ် သားတစ်ယောက်၊ အဒေါ်ရှစ်ယောက်..."
"ဖောင်း"
စစ်သည်တော်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် သွေးမြူတိမ်တိုက်တစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
တိယဲ့က သူ၏ကျဉ်းမြောင်းနေသောမျက်လုံးများကို ဖွင့်ပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
"ဒီလောက်ရှည်လျားနေတာ ငါက မင်းကို ဒါပြောခွင့်ပေးခဲ့လား"
သူ့မျက်လုံးများက အောက်သို့ ဝေ့ဝဲကြည့်ပြီး ကြောက်လန့်နေသောလူအုပ်ထဲမှ နောက်တစ်ယောက်ကို လေထဲတွင် ကောက်ယူလိုက်သည်။ သူက ကြင်နာစွာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။
"မင်းက အဲဒီလောက် လျှာရှည်နေမှာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"
ထိုလူ၏ဦးခေါင်းမှာ ချွေးစေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူက သူ၏ပါးစပ်ကို ဖုံးအုပ်ပြီး အသည်းအသန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများမှာ ကြောက်လန့်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"ဖောင်း"
စစ်သည်တော်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး အသားတစ်စတစ်စမျှပင် မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။
"ဟာ"
အောက်မှလူများအားလုံးမှာ ထိတ်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ ဤနတ်ဆိုးက မျက်တောင်မခတ်ဘဲ လူသတ်သည်။ လျှာရှည်လျှင် သတ်မည်ဖြစ်ပြီး လျှာမရှည်လျှင်လည်း သတ်မည်ဖြစ်သည်။
တိယဲ့မှာ အလွန်မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံရပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
"ငါက မင်းကို ပြောခိုင်းခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ မင်းက မင်းရဲ့ပါးစပ်ကို တကယ် ဖုံးအုပ်ထားတယ်။ ငါက အနိုင်ကျင့်လို့လွယ်တယ်လို့ မင်းထင်နေလားကွ"
သူက အောက်သို့ ထပ်ကြည့်လိုက်ရာ စစ်သည်တော်အနည်းငယ်မှာ ဤထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေကို မခံနိုင်တော့ဘဲ သူတို့၏ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားပြီး မျက်ရည်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေကြသည်။
"အီးအီးအီး… ငါမကစားတော့ဘူး"
စစ်သည်တော်တစ်ဦးမှာ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုကျသွားသည်။ သူက သူ၏ဓားရှည်ကို ကောက်ယူပြီး ငိုယိုကျိန်ဆဲရင်း ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်။
"မင်းက ဒီလိုမျိုး ကစားလို့မရဘူး။ နတ်ဆိုးကောင် ငါမင်းနဲ့ အသေခံတိုက်ခိုက်မယ်ကွ"
"မင်းတို့အားလုံးက ယုံကြည်လို့မရဘူး။ ငါက တစ်ခုလောက်မေးချင်ခဲ့တာပဲလေ… ဘာလို့ ဒီလောက်ခက်ခဲနေရတာလဲ။
လူတွေကြားက ဆက်ဆံရေးက ဒီလောက်အေးစက်သွားပြီလား။ ငါအရမ်းပင်ပန်းနေပြီ"
တိယဲ့က စစ်သည်တော်ကို ညင်သာစွာ ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး အကူအညီမဲ့စွာ ခေါင်းခါကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ရှာဖွေရတော့မယ်ထင်တယ်"
နတ်ဆိုးချီတစ်စမှာ စစ်သည်တော်၏ဦးခေါင်းထဲသို့ တည့်တည့်ဝင်သွားသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဦးခေါင်းမှာ ကြေမွသွားသော ဖရဲသီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ဦးခေါင်းမရှိသောခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသည်။
တိယဲ့၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒါဆို လေဟာနယ်သိုင်းသူတော်စင် ကျိုးချင်းဖန်ပေါ့… ဒီခေတ်ရဲ့ ဒုတိယအသန်မာဆုံး ဖြစ်တည်မှုလား"
အဆုံးမရှိသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်တစ်ခု လောင်ကျွမ်းသွားသည့်အလား သူ့မျက်လုံးများမှာ အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။
"အိုက်ယား လူတိုင်း ဒီမှာရှိနေပြီး ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူမရှိတာ ကံကောင်းတယ်။ အဲလိုမဟုတ်ရင် ငါတကယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိမှာပဲ"
ကျိုးချင်းဖန်၏ပုံရိပ်မှာ လေထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာ၏။ သူက စိတ်သက်သာရာရသွားပုံရသည်။
လူအုပ်က သူ့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူတို့မှာ ငိုလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်အထိ နာကျင်ခံစားလိုက်ရသည်။
ရှုယန်မှာ နောက်ဆုံးတွင် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
"ကျိုးချင်းဖန် မင်းက ပိုပြီး ယုံကြည်လို့ရနိုင်မလား။ မင်းတစ်ကွက်ကစားတဲ့အချိန်မှာ လူသုံးယောက် သေသွားပြီ။ မင်းဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်အေးနိုင်ရတာလဲ"
"အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်"
ကျိုးချင်းဖန်က ချောင်းဆိုးပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"စကားပုံအရဆိုရင် သေခြင်းရှင်ခြင်းက ကံကြမ္မာက သတ်မှတ်တာ၊
ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုက ကောင်းကင်ရဲ့လက်ထဲမှာ ရှိတာ၊
ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အတင်းအကျပ်လုပ်နိုင်မှာလဲ။
ငါက အရမ်းအားကောင်းရင်တောင် ကောင်းကင်နဲ့လူသားရဲ့ကံကြမ္မာကို ငါမပြောင်းလဲနိုင်ဘူး။
သခင်ရှုယန် တော်ဝင်နယ်မြေရဲ့အကြီးအကဲအနေနဲ့ မင်းက ဘာလို့ ဒါကိုတောင် မမြင်နိုင်ရတာလဲ"
ရှုယန် "..."
"ဟားဟား အပြောကောင်းတယ်။ ကံကြမ္မာက သတ်မှတ်ထားပြီးသားပဲ။
မင်းက ဒီနေ့ သေဖို့ ဒီကို ရောက်လာတာပဲ။ ဒါက မင်းရဲ့ကံကြမ္မာပဲ လေဟာနယ်သိုင်းသူတော်စင် ကျိုးချင်းဖန်"
တိယဲ့၏မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သောအလင်းတစ်ချက် တောက်ပသွား၏။ သူက စကားလုံးများကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။
ခန့်ညားသောစွမ်းအားတစ်ခု သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုးချီတိမ်တိုက်တစ်ခုလုံး လှိမ့်သွားကာ သူ၏စုစည်းမှုကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး အရာအားလုံးကို ညှစ်လိုက်သည်။
မသေနိုင်သော နတ်ဆိုးသခင်မှာ သူ၏စွမ်းအားအားလုံးကို ပြန်မရခဲ့သော်လည်း သူက လက်တစ်ဖက်မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် မြစ်များကို လှန်လှောနိုင်ပြီး ပင်လယ်များကို လှန်လှောနိုင်ကာ ကောင်းကင်ကို ပြိုကျစေပြီး မြေကြီးကို ကွဲအက်စေနိုင်သည်။
နောက်တစ်ယောက်မှာ လက်ရှိ ဘွဲ့တံဆိပ်ရ မသေနိုင်သော ဒဏ္ဍာရီဆယ်ယောက်တွင် ဒုတိယအဆင့် ဖြစ်သည်။ သူက ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်တစ်လုံးကဲ့သို့ တောက်ပသော ပြိုင်ဘက်ကင်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ လေထဲတွင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြပြီး မမြင်နိုင်သောဝိညာဉ်ဖိအားမှာ ကောင်းကင်၏တန်ခိုးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
လူတိုင်း အောင့်ထားပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ ကမ္ဘာတုန်လှုပ်ဖွယ်တိုက်ပွဲကို စောင့်ဆိုင်းရင်း မမှိတ်မသုန် ဖြစ်နေကြသည်။
ယွင်ရှောင်၏မျက်နှာလည်း လေးနက်နေသည်။ သူပင်လျှင် ဤတိုက်ပွဲအတွက် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။
အလွန်အားကောင်းသောဖိအားမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး အဆုံးမရှိသော သိုင်းပညာတိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို လောင်ကျွမ်းစေကာ သူ့မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း သွေးနီရောင်လခြမ်းကွေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဤသို့ ဩဇာကြီးမားသောစစ်မြေပြင်မှာ သူ့ပိုင်ဆိုင်သင့်သောအရာ ဖြစ်သည်။
အထွတ်အထိပ်စွမ်းအား၏တုန်ခါမှုကို ခံစားရင်း ယွင်ရှောင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် သူ့လက်သီးများကို ဖြေလျှော့ပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ဒါက ငါ့ရဲ့စစ်မြေပြင်ပဲ ငါမကြာခင် ပြန်လာခဲ့မယ်။
ကျိုးချင်းဖန်က တိယဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့မှာ အကြံပြုချက်တစ်ခုရှိတယ် ဖြစ်နိုင်မလား မသိဘူး"
တိယဲ့က လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ပြောသာပြော"
ကျိုးချင်းဖန်က အကြံပြုလိုက်သည်။
"အင်း… ငါတို့ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်ဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာရင် မကောင်းဘူးလား…။
ငါတို့ ထိုင်ပြီး ပေါင်မုန့်နည်းနည်း အတူတူစားကြမယ်။ ငါတို့က ရန်ငြိုးကို မေ့ပြီး မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်သွားကြမယ်။ မင်းဘယ်လိုထင်လဲ"