754
Out Ber#လီယွင်ရှောင်ရဲ့ဒဏ္ဍာရီ အပိုင်း (၇၅၄)
ဖူးလင်မှိုကို မြင်ခြင်း
လူတိုင်း၏စိတ်ထဲမှ မျှော်လင့်ချက်မှာလည်း တိကျား၏ထွက်ခွာသွားခြင်းနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့အားလုံးမှာ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သောအကြည့်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ကြသည်။
ထိုသို့ပင် ဟိုယင်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆက်လက်၍ လောင်ကျွမ်းနေသည်။ ၎င်းသည် ပို၍ မှိန်ဖျော့လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်းသတ်သွားသည်။
"ငါ ဒေါသထွက်နေပြီ။
ဘာဖြစ်လို့လဲ… ဘာဖြစ်လို့ သူ့ကို ထွက်ပြေးခွင့်ပေးခဲ့တာလဲကွ"
တိယဲ့၏ဒေါသတကြီးဟိန်းဟောက်သံမှာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူက တိကျား၏ထွက်ခွာသွားခြင်းကို မြင်လိုက်ရပြီး နောက်တစ်ကြိမ် သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ရူးသွပ်သောစိတ်ခံစားမှုတစ်ခု ပျံ့နှံ့လာသည်။
"ဟီးဟီး မင်းအတွက် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ကို ဖွဲ့စည်းဖို့ မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ဘူး။
သူ့ကိုမပြောနဲ့၊ ငါတောင်မှ မင်းရဲ့ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးမှာမဟုတ်ဘူးကွ"
သေလုနီးပါးဖြစ်နေပြီး လုံးဝ စုပ်ယူခံရတော့မည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသော တိကျွင်းက ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများမှ မှိန်ဖျော့သောအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲလာပြီး ကြုံးဝါးလိုက်သည်။
"ငါသေရင်တောင် မင်းကိုပါ ဆွဲခေါ်သွားမယ်ကွ"
သူ့မျက်ခုံးများကြားမှ အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ပျံထွက်လာသည်။ သူက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားစစ်မြေပြင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားစစ်မြေပြင်သည် ရုတ်တရက် ကြီးမားလာပြီး မျှော်စင်၏ကိုယ်ထည်မှာ လုံးလုံးအနက်ရောင်ဖြစ်သွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
"မင်း..."
တိယဲ့၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
"မင်းမှာ ဒီလောက်အားကောင်းတဲ့စွမ်းအား ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှိနေသေးတာလဲ"
တိကျွင်း၏မျက်လုံးများမှာ ရူးသွပ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဟားဟား မင်းသာ တည်ငြိမ်နေနိုင်ခဲ့ရင် ငါက လုံးဝ ပွဲသိမ်းသွားလောက်ပြီ။
ဒါပေမဲ့ မင်းက မင်းနဲ့တူတဲ့တည်ရှိမှုတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နေရတာ။ မင်းကို တစ်ခဏလေးတောင် အာရုံလွဲခွင့် ငါက ဘယ်လိုပေးနိုင်မှာလဲ"
သူ့မျက်လုံးများက ပြတ်သားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားစစ်မြေပြင်ကို ဖောက်ခွဲပစ်တော့မည်ဖြစ်သည်။
" မင်းရူးနေလား ခွေးမသား"
တိယဲ့ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။
ဒါက မြင့်မြတ်လက်နက်တစ်လက်ပဲလေ။ ဒါသာ ဖောက်ခွဲလိုက်ရင် ဘယ်သူမှ အသက်ရှင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။
သူက ထိတ်လန့်စိုးရိမ်စိတ်အဟုန်ဖြင့် တိကျွင်းကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားစစ်မြေပြင်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားသည်။
သူက တိကျွင်းကို နှိမ်နင်းချင်ခဲ့သော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။
"မင်း ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားစစ်မြေပြင်ကို ဘာလုပ်ခဲ့တာလဲ"
တိကျွင်းသည် နောက်ထပ်စွမ်းအားကို မထုတ်သုံးနိုင်တော့ဘဲ ကောင်းကင်ယံမှ ဆက်လက် လိုက်လံကျဆင်းနေသည်။ သူက ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဟားဟား ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားစစ်မြေပြင်က အရင်ကလိုပဲလို့ မင်းထင်နေလား။ ငါက အဲဒါကို ထည့်သွင်းဖို့အတွက် ကိုယ်ပိုင်ပညာရပ်ကို ဖန်တီးခဲ့ပြီးပြီ"
တိယဲ့၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရုတ်တရက် လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အမှိုက်ကောင်။ ရှုံးနိမ့်သူတစ်ယောက်က သန့်စင်ထားတဲ့အရာက ငါ့အတွက် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခက်ခဲနိုင်မှာလဲ"
ဤအချိန်တွင် သူက တိကျွင်း၏စွမ်းအားအများစုကို စုပ်ယူခဲ့ပြီး အဆုံးမရှိသော နတ်ဆိုးချီ ရှိနေသည်။ သူ့မျက်လုံးများမှာ အမှောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေပြီး နတ်ဆိုးချီတိမ်တိုက်တစ်စု ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။
နတ်ဆိုးချီတိမ်တိုက်မှာ တဖြည်းဖြည်း ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားစစ်မြေပြင်ထဲသို့ ပေါင်းစည်းသွားပြီး ပြင်းထန်သောစွမ်းအားကို နှိမ်နင်းကာ ဖြည်းညှင်းစွာ သန့်စင်လိုက်သည်။
တိကျွင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။ သူက အလွန်အားနည်းနေသဖြင့် မတ်တပ်ရပ်ရန်ပင် အားမရှိတော့ပေ။
ရုတ်တရက် အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး တိကျွင်းထံသို့ ဦးတည်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ဟမ်ယွမ် ဖြစ်သည်။
သူ့မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာအားရသောအကြည့်ဖြင့် သူက သူ့လက်ထဲမှ နတ်ဆိုးအနှစ်သာရချည်နှောင်သံကြိုးကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး တိကျွင်းကို ဖက်ထုပ်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ချည်နှောင်ကာ လျင်မြန်စွာ ဆွဲယူသွားသည်။
ကောင်းကင်ယံတွင် ရှိနေသော တိယဲ့မှာ သူ့မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်၏။ သူ့မျက်ဝန်းများက သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
တိကျွင်း၏စစ်မှန်သောနတ်ဆိုးအသက်စွမ်းအားမှာ သူ့ကြောင့် လုံးဝနီးပါး စုပ်ယူခံခဲ့ရသော်လည်း သူက မကိုက်ရသေးသော အရိုးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူက အခြားသူများကို မြည်းစမ်းခွင့် ဘယ်လိုပေးနိုင်မှာလဲ။
"ဟမ့်။ ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးချီတိမ်တိုက်တွေထဲမှာ မင်းဘယ်လိုပဲ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေပါစေ အသုံးမဝင်ဘူးကွ"
သူက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက အောက်မှလူများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားစစ်မြေပြင်ကို သန့်စင်စပြုလိုက်သည်။
"သူငယ်ချင်းလေး လက်ရှိအခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိသေးလား"
ရှုယန်က ထပ်မေးလိုက်သည်။ အချိန်အတော်ကြာ အနားယူပြီးနောက် သူသည် စွမ်းအားအနည်းငယ် ပြန်လည်ရရှိလာသော်လည်း နတ်ဆိုးချီတိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်ရန်မှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်နေသည်။
ယွင်ရှောင့်စိတ်က လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်လာသည်။ ယခု ထွက်ပြေးရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားထဲတွင် ပုန်းအောင်းရန် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူက ဒီလူတွေကိုပါ သူနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်သွားသင့်သလား။ သူက တွန့်ဆုတ်သွားသည်။
အကယ်၍ နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားမှာ အဓိပတိအဆင့် ဆန်းကြယ်လက်နက်တစ်လက်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်ခံရလျှင် ဤလူများကို ယွမ်ကောင်းဟန်ကဲ့သို့ ပိတ်မိနေစေရမည်ဖြစ်ပြီး သူ သိုင်းသူတော်စင်အုပ်စိုးသူအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်မှသာ သူတို့ကို လွှတ်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
"အခြေအနေ အပြောင်းအလဲကို စောင့်ကြည့်ရအောင် "
ယွင်ရှောင် အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် သူ့စိတ်ကို ဖြေလျှော့ပြီး တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ အသက်ရှူခြင်းကို ချိန်ညှိလိုက်သည်။
ဤအဖြေမှာ သူ့မျှော်လင့်ချက်အတိုင်းဖြစ်သော်လည်း ရှုယန် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။ သူက ယိချန်ယင်းကို ပြောလိုက်သည်။
"သခင်ယိ ဘယ်မှာလဲ"
ယိချန်ယင်း၏မျက်နှာသည်လည်း ဖြူဖျော့နေသည်။ သူက ဟမ်ယွမ်၏အမိန့်ကို လိုက်နာနေခဲ့သော်လည်း ဟမ်ယွမ်က နတ်ဆိုးအနှစ်သာရချည်နှောင်သံကြိုးထဲမှ နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူက တိကျွင်း၏ကျိုးပဲ့နေသောခန္ဓာကိုယ်ကို ချုပ်နှောင်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
သူ ပုန်းအောင်းနေသလား တိုက်ရိုက် ထွက်ပြေးသွားသလား မသိရဘဲ သူတို့အားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားစေသည်။
ရှုယန်က သူတို့၏ရှုပ်ထွေးနေသောမျက်နှာများကို ကြည့်ပြီး နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"စောနက သခင်ဟမ်ယွမ်က ဘယ်သူလဲ။ သူက သူ့ကိုယ်သူ ချီရှန်းဖုန်းလို့ ခေါ်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ဒီနာမည်က နည်းနည်း ရင်းနှီးသလို ခံစားရပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်မှာတော့ ငါမမှတ်မိနိုင်ဘူး"
ယိချန်ယင်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး နောက်ထပ်ဘာမှမပြောတော့ပေ။
လူတိုင်းက သူတို့၏အကြံအစည်ကုန်သွားပုံရသော်လည်း သူတို့၏လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအဆင့်တွင် သူတို့အားလုံးမှာ အလွန်ပြတ်သားသောလူများဖြစ်ကြသောကြောင့် မည်သူမျှ အလွယ်တကူ လက်လျှော့ရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။
သူတို့အားလုံးမှာ သူတို့စုဆောင်းထားသော သဘာဝရတနာအမျိုးမျိုးကို ထုတ်၍ မျိုချကာ တတ်နိုင်သမျှ စွမ်းအားများများ ပြန်လည်ရရှိရန် စတင်လုပ်ဆောင်ကြသည်။
မကြာမီမှာပင် ကောင်းကင်ယံမှ တိယဲ့၏သန့်စင်မှုမှာ အဆုံးသတ်တော့မည်ဖြစ်သည်။
သူက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားစစ်မြေပြင်ကို ယာယီသန့်စင်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဖောက်ခွဲခြင်း၏စွမ်းအင်ကို နှိမ်နင်းလိုက်သည်။ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားစစ်မြေပြင်မှာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ဘယ်ဘက်မျက်လုံးထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။
အောက်မှလူများ၏မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ တိယဲ့ သန့်စင်ပြီးနောက် သူတို့အလှည့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
"အဟက်။ ဘာမှမသိတဲ့ကောင်တွေ"
တိယဲ့က အောက်သို့ကြည့်ပြီး အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်၏။
"ဟမ့် မင်းတို့က အဲဒီကိုယ်ပွားရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုင်ထားရုံနဲ့ ငါဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေလားကွ၊
အဲဒီနတ်ဆိုးစွမ်းအင်အသီးလည်း ရှိသေးတယ်။ ဒါသာ နတ်ဆိုးချီတိမ်တိုက်တွေထဲမှာ ရှိနေရင် ငါက အားလုံးကို သန့်စင်ပြီး ဝါးမျိုနိုင်တယ်"
သူက ရုတ်တရက် ညာလက်သီးကို မြှောက်ပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးလိုက်သည်။
အနက်ရောင်အလင်းတစ်ခု သူ့လက်သီးမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆုံးမရှိသော အမှောင်ထုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ထို့နောက် ၎င်းသည် အရပ်မျက်နှာတစ်ခွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မီတာ တစ်ထောင် အချင်းဝက်ရှိသော စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းကာ ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် တိယဲ့က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်ပြီး သူ၏စစ်မှန်သော နတ်ဆိုးဓမ္မခန္ဓာ ခေါင်းသုံးလုံးနှင့် လက်ခြောက်ဖက်ဖြင့် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်ခြည်း ကြီးမားလာပြီး သူ့လက်ခြောက်ဖက်ပေါ်မှ နတ်ဆိုးပုံစံများမှာ လေထဲမှ စက်ဝိုင်းထဲသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ကာ ထူးဆန်းသောပုံစံများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ထိုနတ်ဆိုးပုံစံများ ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ မဖော်ညွှန်းနိုင်သော လောကကြီး၏ဖိအားတစ်ခု ဝုန်းခနဲ ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ အောက်သို့ ဖိနှိပ်လာသည်။
လူတိုင်း၏မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေကြကာ ဤလူက ဘာလုပ်ချင်သည်ကို မသိကြပေ။
တိယဲ့က မန္တာန်ချိပ်စည်းများ ဆက်လက်ပေးပို့ပြီး အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ မိုက်မဲတဲ့လူသားတွေနဲ့ ငါ့ရဲ့မိုက်မဲတဲ့ကိုယ်ပွားတွေ။ မင်းတို့ ငါ့ကို ပူးပေါင်းကြံစည်စပြုကတည်းက ငါက သိနှင့်ပြီးသားကွ။
ငါက ငါ့စွမ်းအားကို ဆယ်ပိုင်းခွဲပြီး ကိုယ်တိုင် ဖြန့်ကျက်လိုက်တယ်။ စစ်မှန်တဲ့စွမ်းအင်အသီးကိုးလုံးနဲ့ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားတဲ့ ဒီနတ်ဆိုးချီတိမ်တိုက်အကာအရံကို ဖွဲ့စည်းခဲ့တယ်"
"ငါ့ရဲ့မူလအစီအစဉ်က ရိုးရိုးလေးပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပွားတစ်ယောက် နှစ်ယောက်လောက်က ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မှာပဲ။
ဒါပေမဲ့ ငါက အကောင်းဆုံးရလဒ်ကို မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ တစ်ခုတည်းသော နောင်တက ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပွားတစ်ယောက်က ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတာပဲ"
"ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးပါဘူး။ ငါသာ ဒီနတ်ဆိုးချီတိမ်တိုက်နဲ့ အထဲကအရာအားလုံးကို သန့်စင်လိုက်ရင် အဲဒီနတ်ဆိုးစွမ်းအင်အသီးနဲ့ တခြားကိုယ်ပွားရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ငါ့ကြောင့် လုံးဝ စုပ်ယူခံရလိမ့်မယ်။
ဒါကြောင့် မင်းဘယ်မှာပဲ ပုန်းနေပါစေ ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးအနှစ်သာရအသီးကို ဘယ်မှာပဲ ဝှက်ထားပါစေ အသုံးမဝင်ဘူး။ ဟား ဟားဟားဟား"
သူ၏စကားဆုံးခါနီးတွင် သူက မသိလိုက်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။
အဆုံးမဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအားမှာ လေထဲတွင် စုစည်းသွားပြီး ပျံ့နှံ့သွားကာ လူတိုင်း၏စိတ်နှလုံးကို အရိပ်မည်းတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။
သူက နတ်ဆိုးချီတိမ်တိုက်များနှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို သန့်စင်တော့မည်ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ထိုသို့သာဖြစ်ခဲ့လျှင် ၎င်းသည် နေရာလွတ်ကို သန့်စင်ခြင်းနှင့် ဘာမှမထူးဘဲ မည်သူမျှ အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ယွင်ရှောင်၏မျက်နှာလည်း လင်းလက်သွားသည်။
နတ်ဆိုးသခင်၏စွမ်းအားမှာ ဤအချိန်တွင် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။
အကယ်၍ ၎င်းသာ အထွတ်အထိပ် သိုင်းသူတော်စင်အုပ်စိုးသူတစ်ဦးနှင့် ယှဉ်နိုင်လျှင် သူသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားထဲတွင် ပုန်းအောင်းလျှင်ပင် အောင်မြင်စွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
ပတ်ဝန်းကျင်မှ နတ်ဆိုးချီတိမ်တိုက်များမှာ တဖြည်းဖြည်း ကောင်းကင်ယံသို့ တက်သွားစပြုလာသည်။
နေရာတစ်ခုလုံးမှာ ကမ္ဘာကြီး သေးငယ်သွားသည့်အလား လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွား၏။
လူတိုင်း မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့နေပြီး ယွင်ရှောင်က နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုအတွက် နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားကို ထုတ်ဖော်ရန်ဟန်ပြင်ခိုက် ခန့်ညားတည်ငြိမ်သောအသံတစ်သံ ကောင်းကင်ယံတွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဧည့်သည်လာရင် လှောင်အိမ်ထဲက ငှက်ကို လွှတ်ထားဖို့ မလို၊
ရှေးခေတ်ကတည်းက အရာအားလုံးဟာ စီးဆင်းနေတဲ့ရေလိုပါပဲ။
ထင်းရှူးပင်တစ်ပင်က ဆယ်လီလောက် ကြီးထွားတယ်။
သူ့ရဲ့နှစ်တွေထဲမှာ ဖူးလင်မှိုရဲ့ မွေးဖွားခြင်းကို မြင်နေရတုန်းပဲ"
"ဘယ်သူလဲ"
တိယဲ့ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။ သူက အသံလာရာဘက်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်မှု ပေါ်လာသည်။
မြေပြင်ပေါ်မှ လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုမှာ သူတို့ အများဆုံး မြင်ချင်ခဲ့သောအရာ ဖြစ်သည်။
ယွင်ရှောင်နှင့် ရှုယန်တို့နှစ်ဦးလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။
ရုတ်တရက် သူတို့က အသံပိုင်ရှင်ကို မှတ်မိပုံရပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။
ရှုယန် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
"ဟားဟား သူပဲ။ ငါတို့ ကယ်တင်ခံရပြီကွ"
ကျန်လူများမှာ ကြောင်သွားကြသည်။ သူတို့ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတာ မသိသော်လည်း သူတို့၏စိတ်ထဲတွင်လည်း ပျော်ရွှင်နေကြသည်။
ရှုယန်ကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ဤမျှ ဝမ်းသာအားရဖြစ်စေနိုင်သည်မှာ ထိုလူက ထူးခြားသူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
အနည်းဆုံးတော့ ရှုယန်၏မျက်လုံးထဲတွင် ထိုလူမှာ သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်မည်ဟု ရာနှုန်းပြည့် ယုံကြည်မှုရှိနေသည်။
ရှားယွီနန်က မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
" သူက ဘယ်သူလဲဟင်"
ရှုယန်က ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောလိုက်သည်။
"ဟားဟား မေးခွန်းတွေ အများကြီး မမေးနဲ့၊
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ ကယ်တင်ခံရပြီ။ မင်းက ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်"
သူက ပျော်ရွှင်စွာ ချီးကျူးလိုက်သည်။
"မင်းက ဒီနေရာက အခြေအနေကို တော်ဝင်နယ်မြေကို ချက်ချင်း သတင်းပို့ခဲ့တယ်။
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ သူတို့က ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို ဒီကို လွှတ်လိုက်ပြီ။ ငါတို့ ပြန်ရောက်ရင် မင်းကို ချက်ချင်း ရာထူးတိုးပေးမယ်"
ရှားယွီနန် ခဏ ကြောင်အသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားက သူတော်စင်အဆင့်ကလား။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့် ပို့လိုက်တဲ့ သတင်းက ပျံ့နှံ့တာ မကြာသေးဘူး။ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အချိန်မီ ရောက်လာနိုင်မှာလဲ"
ရှုယန်က ရယ်မောပြီး ဘာမှမပြောပေ။ သူသည် သိသာစွာပင် စိတ်ကောင်းဝင်နေသည်။
ယွင်ရှောင်က သူ့မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး လေဟာနယ်ထဲသို့ ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဒီအချိန်မှာ ပေါ်လာနိုင်တာ သူတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတယ်"
အသံလာရာနေရာမှ အလင်းရောင် လုံးဝမရှိဘဲ နတ်ဆိုးချီတိမ်တိုက်များ ကျိုးပေါက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်လည်း မရှိပေ။ သို့သော် ပုံရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။
ထိုလူက ရွှေရောင်အစင်းများပါသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ့ခါးတွင် ကလေးပုံစံပါသော အဝါရောင်ခါးပတ်တစ်ခု ပတ်ထားသည်။ သူ့ဆံပင်မှာ ရှည်လျားပြီး သူ့မျက်လုံးများမှာ ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်များနှင့်လကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းပြီး စူးရှသည်။ သူ၏ပုံစံမှာ လန်းဆန်း ခန့်ညားလှ၏။
သို့သော် ဤလူက ယခုအခါတွင် စိတ်ဆင်းရဲနေသော အမူအရာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ငါက နန်ချိုးယွီနဲ့ စစ်တုရင်ကစားနေတုန်း ကုန်းယန်ကျန့်ချီက ငါ့ကို ခေါ်လိုက်တာ"
သူက ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဆယ့်ခြောက်ထဲက လေးလား။ ကောင်းတဲ့ရွှေ့ကွက်ပဲ။ ငါသွားပြီး နောက်တစ်ကွက် ရွှေ့လိုက်ဦးမယ်"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထိုလူက လူတိုင်း၏ထိတ်လန့်မှုကို လျစ်လျူရှုပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ ခြေရာတစ်စမျှ မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ။
"အာ"
လူတိုင်း ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားပြီး သူတို့၏မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့နေသည်။
ရှုယန်သည် အခြေအနေများ ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူက ကောင်းကင်ယံကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
"မ-မ-မင်း..."
သူ ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်ယံတွင် မည်သူမျှ မရှိတော့သောကြောင့်ပင်။
ရှားယွီနန်၏မျက်နှာမှာ ချွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူက ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
"သခင် ဒီ ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ ဒါက ယုံကြည်လို့ရရဲ့လား"
ရှုယန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"သူ့နာမည်က ကျိုးချင်းဖန်ပဲ။ ဖြစ်နိုင်တယ်… ဖြစ်နိုင်တယ်… ဖြစ်နိုင်တယ် ဖြစ်နိုင်တယ် ဘယ်သူသိမလဲ သူက ယုံကြည်လို့ရနိုင်တယ်"