753
Out Ber#လီယွင်ရှောင်ရဲ့ဒဏ္ဍာရီ အပိုင်း (၇၅၃)
အကောင်းဆုံး နတ်ဆိုးကျွန်
ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။ လူတိုင်း ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မှင်တက်နေကြ၏။
သူတို့မှာ အရှုံးမပေးနိုင်လောက်အောင် များပြားသော ပြောင်းလဲမှုများ ရှိနေသည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် ရှုယန်နှင့် အခြားသူများမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းနေကြသည်။ သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိပေ။
တိကျားက သူ့ဒေါသကို တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်စေလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သောအလင်းဖြင့် တောက်ပလာသည်။ သူက အေးစက်စက် ပြောလိုက်၏။
"မင်းလို အမှိုက်တစ်စက ငါ့ကို ဖမ်းနိုင်မယ်လို့ ထင်နေလား"
"ငါ မသေချာပေမဲ့ ဒီအခွင့်အရေးကိုသာ ဆုံးရှုံးလိုက်ရရင် နောက်တစ်ခါ ထပ်မရှိတော့မှာ စိုးရိမ်တယ်"
ဟမ်ယွမ်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းကင်ယံက တစ်ယောက်နဲ့ မင်းကြားမှာ ရွေးချယ်ရမယ်ဆိုရင် ငါက မင်းကို ရွေးချယ်တယ်"
တိကျားက ဒေါသတကြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"မင်းသာ သေခြင်းတရားကို မရှာဖွေရင် မင်းသေမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါက ထာဝရအမှန်တရားပဲ။
ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါမထွက်ခွာခင်မှာ နတ်ဆိုးကျွန်တစ်ယောက် ထပ်ရတော့မယ်။ ဒါမှ မင်းက ငါ့ကို ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်တော့မှာပေါ့"
သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒတစ်ခု ပေါက်ကွဲလာသည်။
သူ့လက်များမှာ ချိပ်စည်းတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး နတ်ဆိုးချီတစ်စကို သူ့လက်ဝါးထဲတွင် ချုံ့လိုက်သည်။
ထို့နောက် ၎င်းသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဘက်ပေါင်းစုံသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ သံကြိုးကို တုန်ခါသွားစေသည်။
ဝှီး ဝှီး ဝှီး
အရိပ်သံကြိုးမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲနေသော်လည်း မရပ်တန့်ဘဲ စူးရှသောအသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာကာ တိကျားကို ချည်နှောင်ပြီး ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။
တိကျား၏မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက နတ်ဆိုးအနှစ်သာရစွမ်းအားကို ချုပ်နှောင်နိုင်တာလား"
ဟမ်ယွမ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပသွားသည်။ သူက ပြောလိုက်၏။
"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ အလုပ်ဖြစ်တယ်။
နတ်ဆိုးသခင် ဒီသံကြိုးက ပညာရှင်အများအပြားရဲ့ သုတေသနနဲ့ သန့်စင်မှုကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတယ်။
ကမ္ဘာပေါ်က ရှားပါးတဲ့ရတနာတွေကို စုဆောင်းခဲ့ရတယ်။ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မျိုးဆက်တွေရဲ့ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုတွေလည်း ပါဝင်ခဲ့တယ်။
ငါ့ဆရာ့ဆရာ့လက်ထဲမှာမှပဲ ဒါက လုံးဝ ဖွဲ့စည်းဖြစ်ခဲ့တာ။
ဒါက သာမန် ဆန်းကြယ်လက်နက်နဲ့ ဘာမှမထူးဘူး။ သာမန် ဆန်းကြယ်လက်နက်ထက်တောင် ပိုဆိုးသေးတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အားအကောင်းဆုံးအချက်က နတ်ဆိုးချီကို ချိပ်ပိတ်နိုင်တာပဲ"
ဟမ်ယွမ်က ခံစားချက်ဖြင့် နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ငါ့ဆရာ့ဆရာက ငါ့လောက် ကံမကောင်းခဲ့တာကို စိတ်မကောင်းဘူး။ မင်းမမွေးခင်ကတည်းက သူက ပြာတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။
ငါ ချီရှန်းဖုန်းတစ်ယောက်တည်းကသာ စစ်မှန်တဲ့နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိပြီး နတ်ဆိုးသခင်မျိုးဆက်သစ် ဖြစ်လာဖို့ ကံကြမ္မာပါလာသူပဲကွ"
ယွင်ရှောင်၏နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။
ချီရှန်းဖုန်း ဟူသောအမည်မှာ အနည်းငယ် ရင်းနှီးပုံရသော်လည်း သူက မည်သည့်နေရာတွင် ကြားဖူးသည်ကို မမှတ်မိနိုင်ပေ။
ဤအချိန်တွင် သူနှင့် သူ၏တပည့်နှစ်ယောက်မှာ သူတို့၏ချီကို လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်စေပြီး အသက်ရှူခြင်းကို ချိန်ညှိနေကြသည်။
သူတို့သည် ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့် အမည်မသိအရာများကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန်အတွက် အမြန်ဆုံး သူတို့၏အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်ရရှိရန် ကြိုးစားနေကြသည်။
နတ်ဆိုးအသက်ချည်နှောင်သံကြိုး အလုပ်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟမ်ယွမ်မှာ ပို၍ ရဲရင့်လာသည်။
သူက ညင်သာစွာ ခုန်တက်ပြီး လှုပ်ခါနေသော သံကြိုးတစ်ချောင်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။
သူက လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်တစ်ခုကို စတင်ရွတ်ဆိုလိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ကျော်နေသော သံကြိုးမှာ သူ၏ဖွဲ့စည်းပုံကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလယ်ဗဟိုဆီသို့ လှည့်ပတ်သွားကာ တိကျားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ချည်နှောင်လိုက်သည်။
တိကျားက သံကြိုးများကို သူ့အပေါ် ပတ်ရစ်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသော်လည်း သူက ထိတ်လန့်ခြင်းမရှိပေ။ ထိုအရာက ဟမ်ယွမ်ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ သူက စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်၏။
"နတ်ဆိုးသခင် မသေခင်မှာ ဘာအတွေးတွေ ရှိသေးလဲ"
တိကျားက သူ၏အတွေးများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သိမြင်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
"မင်းငါ့ကို စမ်းသပ်စရာမလိုဘူး။ ဒီနေ့ရဲ့ အမှတ်တမဲ့ဖြစ်ရပ်သာ မရှိခဲ့ရင် ငါက မင်းရဲ့တာအိုထဲမှာ တကယ် ကျရှုံးသွားနိုင်တယ်"
သူက သူ၏ညာလက်ကို မြှောက်ပြီး သူ၏မှော်အတတ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်စေလိုက်သည်။
ဟမ်ယွမ်၏မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားပြီး ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။
"ဘာ ဒါက..."
တိကျား၏လက်ဝါးပေါ်မှ အနီနှင့်အဖြူရောင်များမှာ ဂလက်ဆီတစ်ခုကဲ့သို့ မရပ်မနား လည်ပတ်နေသည်။ ၎င်းသည် သူ အစောပိုင်းက စုပ်ယူခဲ့သော သွေးနှင့် ယွမ်ချီစွမ်းအားဖြစ်သည်။
"ငါက ပြင်ပစွမ်းအားကို နတ်ဆိုးအဖြစ်ပြောင်းပြီး စုပ်ယူနိုင်ပေမဲ့ ငါက အဲဒါကို စစ်မှန်တဲ့နတ်ဆိုးအသက်စွမ်းအားအဖြစ် တကယ် မပြောင်းလဲနိုင်ဘူး။
ငါက နတ်ဆိုးအဖြစ်ပြောင်းလဲထားတဲ့စွမ်းအားကိုလည်း ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်တယ်"
"နတ်ဆိုးကျွန် မင်းသေဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"
သူ့မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသောအလင်းရောင်တစ်ချက် တောက်ပသွားသည်။
စွမ်းအားနှစ်ခုမှာ တိကျား၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲလာပြီး သံကြိုး၏ချိပ်စည်းကို တုန်ခါသွားစေသည်။
ဟမ်ယွမ်မှာ သံကြိုးပေါ်တွင် မတည်မငြိမ်ဖြင့် ရပ်နေပြီး ၎င်းကို ချိပ်ပိတ်နိုင်ခြင်းမရှိသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
"အဆုံးမဲ့သဘာဝ နတ်ဆိုးအတတ်ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်း"
တိကျားက အော်ပြောလိုက်ရာ စွမ်းအားနှစ်ခုမှာ သူ့ကို ဗဟိုပြု၍ ဝဲဂယက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သံကြိုးကို အဆက်မပြတ် ဆေးကြောနေသည်။
သံကြိုးမှာ ဝမ်းနည်းဖွယ်အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး တိကျားကို ချုပ်နှောင်ထားသော ဖွဲ့စည်းပုံမှာ စတင်၍ ကျိုးပေါက်လာသည်။
ဟမ်ယွမ်၏မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤသို့ အမှတ်တမဲ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
ဤအချိန်တွင် တိကျား၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ နတ်ဆိုးချီမှာ လုံးဝ ပြောင်းပြန်လှန်သွားပြီး သူ အစောပိုင်းက စုပ်ယူခဲ့သော သွေးနှင့် ယွမ်ချီစွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
စွမ်းအားမှာ နတ်ဆိုးအနှစ်သာရချည်နှောင်သံကြိုးကို တုန်ခါသွားစေပြီး ဆက်လက်၍ မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ပေ။
"မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက လူကောင်းတွေမဟုတ်ပေမဲ့ မင်းက သူ့ထက် အများကြီး ပိုကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုလို့ ငါအမြဲတမ်း ခံစားရတယ်။
နတ်ဆိုးအနှစ်သာရချည်နှောင်သံကြိုးက မင်းကို မနှိမ်နင်းနိုင်ရင် ငါ့ရဲ့နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားကရော ဘယ်လိုလဲ"
ရုတ်တရက်ဆိုသလို ယွင်ရှောင်၏အသံမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားမှာ တောင်တစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းပတ်လည်တွင် အဆုံးမရှိသော ဆွဲငင်အားတစ်ခု ပေါ်လာကာ နေရာတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ပုံပျက်သွားသည်အထိ ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး တိကျားရှိနေသောနေရာဆီသို့ ကျဆင်းလာသည်။
တိကျား ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူက အော်ပြောလိုက်၏။
"လီယွင်ရှောင် ငါ စောနက မင်းကို ကယ်ခဲ့တာကို မမေ့နဲ့၊ ကျေးဇူးကို အငြိုးနဲ့ဆပ်တာလားကွ "
ယွင်ရှောင်က နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားကို ထိန်းချုပ်ရန် လက်ဟန်များ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရင်း အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။
"ဟမ့် မင်းမရှိရင်ကော သွေးနတ်ဘုရားက ငါ့ကို ထိခိုက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေလား။
ငါက အစီအစဉ်တစ်ခုချပြီးမှ လှုပ်ရှားချင်ခဲ့တာပဲ၊
ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက ပိုပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလာလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ခဲ့ဘူး။
စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်းက ဟမ်ယွမ်ထက် ပိုကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုလို့ ငါခံစားရတယ်။
မင်းကိုသာ သတ်လိုက်ရင် ကောင်းကင်ယံက တစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ပြီးပြည့်စုံတဲ့ဧကရာဇ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်မရနိုင်တော့ဘဲ အနှေးနဲ့အမြန် သတ်ဖြတ်ခံရလိမ့်မယ်"
"ကလေးဆန်လိုက်တာ"
"နတ်ဆိုးသခင်ကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် သူက မင်းတို့ရဲ့ဖိနှိပ်ခြင်းကို ဒီလောက်အကြာကြီး ဘယ်လိုလုပ် ခံခဲ့ရမှာလဲ"
တိကျားက ဒေါသတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။
ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် ကြီးမားလာပြီး ဧရာမနတ်ဆိုးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားကို လက်သီးဖြင့်ထိုးလိုက်ရာ မြေကြီးနှင့် ကောင်းကင်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။
ယွင်ရှောင် လှုပ်ရှားသည်နှင့် မိုရှောင်ချွမ်နှင့် ဟောင်လျန်ရှောင်ဟွမ်တို့လည်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး တိကျားကို လက်သီးတစ်ချက်နှင့် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။
"ခွေးမသား"
တိကျားမှာ ဒေါသဖြင့် အံကြိတ်လိုက်သော်လည်း သူ ဘာမှလုပ်၍မရပေ။
နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားမှာ အားကောင်းသော်လည်း သူ့လက်သီးချက်ကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ သို့သော် မိုရှောင်ချွမ်၏ဓားအရှိန်အဟုန်က သူ့ကို စိတ်ဓာတ်ကျသွားစေသည်။
သူက သူ၏နတ်ဆိုးပုံစံမှ ချက်ချင်း ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
သူ၏ပုံရိပ်တစ်ချက် လင်းလက်သွားပြီး သူက ဓား၏စွမ်းအားကို ရှောင်တိမ်းကာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားပေါ်မှ လက်သီးချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော တုန်ခါမှုမှာ အလွန်အားကောင်းသည်။
အဝေးမှ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းပင်လယ်ထဲမှ လူအားလုံးမှာ ပျံတက်သွားပြီး တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြသည်။
သူတို့ထဲမှအများအပြားမှာ တိကျား၏ နတ်ဆိုးအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံထားရသည်။ သူတို့၏သခင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏စိတ်များ လွတ်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြသည်။
"ဘာ"
ယွင်ရှောင် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ချီရှန်းဖုန်း အဲဒီနတ်ဆိုးတွေကို တားလိုက်။
ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းပင်လယ်ရဲ့ ကျန်လူတွေက ငါနဲ့အတူ နတ်ဆိုးသခင်ကို သတ်ကြ"
ဟမ်ယွမ်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ယွင်ရှောင်ကို လျှပ်စီးကဲ့သို့သောမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ အေးစက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"မင်း ငါ့ကို သိတယ်လား"
"ငါ ခုမှ မှတ်မိသွားတာ"
ယွင်ရှောင်က ပြုံးလိုက်၏။
"သူက အရမ်းကျော်ကြားတယ် သူ့နာမည်က မိုးခြိမ်းသံလို ပဲ့တင်ထပ်နေတယ်"
"ဟမ့်"
ဟမ်ယွမ်က အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့ပြီး နတ်ဆိုးအနှစ်သာရချည်နှောင်သံကြိုးကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
၎င်းသည် နတ်ဆိုးအနှစ်သာရစွမ်းအားအားလုံး၏ ရန်သူဖြစ်ပြီး တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။
ယွင်ရှောင်က သူ့ကို နတ်ဆိုးကို တားခိုင်းသည့်အကြောင်းရင်းမှာ သူ၌ နတ်ဆိုးအနှစ်သာရချည်နှောင်သံကြိုး ရှိသောကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သူလည်း သိသည်။
"ယိချန်ယင်း နတ်ဆိုးသခင်တွေကို အမြန်သတ်ပြီး။ ဒီနတ်ဆိုးတွေကို ငါ့ဆီကို ထားခဲ့"
ဟမ်ယွမ်၏သံကြိုးမှာ လေထဲတွင် ဖြတ်ကျော်သွားပြီး သူ့ထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသောလူများကို တားဆီးလိုက်သည်။
၎င်းသည် လေထဲတွင် ကြီးမားသော ပင့်ကူအိမ်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး သူတို့၏အစွယ်များကို ထုတ်ဖော်ကာ လက်သည်းများကို ထုတ်ပြနေသော နတ်ဆိုးများထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဤလူများမှာ မူလက အဖော်အပေါင်းများ ဖြစ်သည်။ တိကျား၏လွှမ်းမိုးမှုမရှိဘဲ သူတို့၏စိတ်များနှင့် အခြားအရာအားလုံးမှာ ပုံမှန်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။
သို့သော် တိကျား၏လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံရသည်နှင့် သူတို့သည် ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ဆိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့၏ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်နိုင်စွမ်းအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားသည်။
နတ်ဆိုးအသက်ချည်နှောင်သံကြိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ပင့်ကူအိမ်မှာ လေထဲတွင် ပျံဝဲသွားသည်။
ဟမ်ယွမ်က လက်ဟန်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို သူတို့အားလုံးကို ပိုက်ကွန်ထဲတွင် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
ပိုက်ကွန်မှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားပြီး လူတိုင်းကို လေထဲတွင် ပိတ်မိသွားစေကာ ခြိမ်းခြောက်သည့်အမူအရာများ ပြုလုပ်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်နေကြသည်။
နတ်ဆိုးအဖြစ်မပြောင်းလဲသေးသော ကျန်လူများမှာ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ကြောက်လန့်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ယွင်ရှောင်ကို တိကျားအား သတ်ဖို့ ကူညီရန် အောက်သို့ တဟုန်ထိုး ဆင်းသက်သွားကြသည်။
တိကျား၏မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး လုံးဝ အားနည်းသွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ တိုက်ခိုက်မှုအမျိုးမျိုးဖြင့် အဆက်မပြတ် ထိုးဖောက်ခံနေရပြီး သူ၏စွမ်းအားမှာ ပို၍ အားနည်းလာသည်။
"သခင်။ သေနာကောင် သေနာကောင်"
ပင့်ကူအိမ်ပေါ်မှ နတ်ဆိုးများမှာ သူတို့၏နတ်ဆိုးချီကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သော်လည်း အသုံးမဝင်ပေ။
လူတစ်ယောက်တည်းသာ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ နတ်ဆိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရုံသာမက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း လောင်ကျွမ်းစပြုလာသည်။
သူမသည် ရုတ်တရက် ပင့်ကူအိမ်၏ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်သွား၏။ သူမကို ဗဟိုပြု၍ ကောင်းကင်ယံမှာ တောက်ပသော မီးပွားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ယွင်ရှောင် ထိတ်လန့်သွားသည်။
"ဟိုယင်လား"
သူမကိုယ်သူမ မီးရှို့လိုက်သော အမျိုးသမီးမှာ ဟိုယင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် နတ်ဆိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး လောင်ကျွမ်းသွားသော ကြယ်လေးပွင့် သိုင်းသူတော်စင်အုပ်စိုးသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ စွမ်းအားမှာ တားဆီး၍မရနိုင်ပေ။
ဟမ်ယွမ်က လှုပ်ရှားရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသောစွမ်းအားအောက်တွင် စတင်၍ ပြိုကျလာသည်။
"ဘာ ဒီအမှိုက်ခန္ဓာကိုယ်"
သူက ဟမ်ယွမ်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှဲပြောင်းယူပြီးကတည်းက ၎င်းနှင့် အဆင်ပြေအောင် နေခဲ့သည်။
ပိုင်ဆိုင်ခြင်းအတတ်မှာ သံသရာစက်ဝန်းကို ဖျက်ဆီးပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးက သည်းမခံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
သူအသုံးပြုလိုက်တိုင်း စွမ်းအင်အမြောက်အမြားကို သုံးစွဲရသောကြောင့် သူက ၎င်းကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။
သို့သော် ဤအချိန်တွင် သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ဦး၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဟိုယင်၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသောစွမ်းအားအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပြိုကျလာသည်။
"ခွေးမ"
ဟမ်ယွမ်မှာ လက်လျှော့ရန် ဆန္ဒမရှိသော်လည်း သူ့တွင် ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ သူက ချက်ချင်းဆိုသလို အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မီးပင်လယ်ထဲမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသည်။
သူသာမက ယိချန်ယင်းနှင့် အခြားသူများပါ ထိတ်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး ဤတိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန် မဝံ့တော့ပေ။
ယွင်ရှောင်၏မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးသောအကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူက နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဟင်း ကောင်းကင်ရဲ့အလိုပဲ ငါတို့ နောက်ဆုတ်ကြစို့"
တင်းမာစွာ စောင့်ဆိုင်းနေပြီး အသေခံတိုက်ခိုက်ရန် စီစဉ်နေသော မိုရှောင်ချွမ်နှင့် ဟောင်လျန်ရှောင်ဟွမ်တို့မှာ ယွင်ရှောင်၏သက်ပြင်းချသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပျံသန်းထွက်သွားကြသည်။
ဟိုယင်၏ထိတ်လန့်ဖွယ်အရှိန်အဟုန်မှာ ရုတ်တရက် နှေးကွေးသွားပြီး တိကျား၏ရှေ့တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူမက ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ပြီး ညင်သာစွာ ခေါ်လိုက်သည်။
"သခင်"
တိကျားမှာ ဤအချိန်တွင် အလွန်အားနည်းနေသည်။ သူ့မျက်နှာမှာ မီးတောက်၏အလင်းရောင်အောက်တွင် လင်းလက်နေပြီး သူဘာစဉ်းစားနေသည်ကို မည်သူမျှ မပြောနိုင်ပေ။
မီးတောက်၏အသံမှာ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာမက သူမ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုပါ လောင်ကျွမ်းစေသည်။ သူမက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။
"သခင် ပြေး။ ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းက ပျောက်ကွယ်သွားတော့မယ်"
တိကျားမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ဝိညာဉ်ကိုပါ ဘာလို့ လောင်ကျွမ်းချင်တာလဲ"
ဟိုယင် ကြောင်သွားသည်။ သူက ဤမေးခွန်းကို မေးလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူမက ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။
"နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားတာနဲ့ ဝိညာဉ်ကပါ သခင်ပိုင်ဆိုင်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား"
တိကျား၏အရိပ်မှာ မီးတောက်၏အလင်းရောင်အောက်တွင် အလွန်ရှည်လျားနေပြီး အဆုံးမရှိသော အမှောင်တိမ်တိုက်များထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။
သူက ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်လှည့်ပြီး မီးတောက်၏အသံကို လျစ်လျူရှုကာ အလင်းစက်ဝိုင်းထဲသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
လူတိုင်း မျက်လုံးပြူးကျယ်သွားပြီး သူ့ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ကြည့်နေကြသည်။
လူအများအပြားမှာ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပြီး သူ့ကို တားဆီးချင်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ကြယ်လေးပွင့် သိုင်းသူတော်စင်အုပ်စိုးသူတစ်ဦးက သူ့ကို ကာကွယ်ရန် သူ၏ဝိညာဉ်ကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သောကြောင့် မည်သူမျှ တက်သွားရန် သတ္တိမရှိကြပေ။
တိကျား၏ပုံရိပ်မှာ အလင်းစက်ဝိုင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခိုက်တွင် ခပ်သဲ့သဲ့အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မင်းက မရေမတွက်နိုင်တဲ့နှစ်တွေအတွင်း ငါရခဲ့တဲ့ အကောင်းဆုံး နတ်ဆိုးကျွန်ပဲ"
အလင်းစက်ဝိုင်းမှာ တိကျား၏ထွက်ခွာသွားခြင်းနှင့်အတူ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ အမှောင်ထဲသို့ ပြန်လည်ကျရောက်သွားသည်။
တဖြည်းဖြည်း လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်ပေါ်မှလူမှလွဲ၍ အခြားအလင်းရောင်မရှိပေ။