work of art
ruiمرد تکونی روی صندلی جنس چرمش خورد و پارچه توی دستش رو باری دیگر روی تیغه براقش کشید.
زمانی که مرد بزرگتر کاملا خونسرد درحال خواندن موسیقی ای زیر لب بود درست در روبرو اش هیونجین که دست ها و پاهاش با طناب به گوشه های دیوار بسته شده بود درحال نالیدن بود.
-"می-.. مینهو قول... میدم دیگه با کسی... گرم نگیرم تروخد..ا هیم.. دستامو باز کن.
مینهو بی اهمیت به حرف دوست پسرش قسمتی از لیریک آهنگ LET THE WORLD BURN رو با صدای بلند خوند، از روی صندلی بلند شد و به سمت میز کارش رفت تا عکس های پسرش با اون پسر ناشناس که رو دوباره تماشا کنه.
-"گفتی اسمش چی بود؟"
هیونجین با عجله و من من کنان جواب داد "سو-سونگمین... کیم سونگمین". مینهو ادامه داد "آها... کیم سونگمین، ولی من واضح بهت گفته بودم ازش خوشم نمیاد هیونی، نگفته بودم؟"
مینهو گفت، برگشت و با چشم های درشتش به صورت رنگ پریده هیونجین نگاه کرد.
مینهو با قدم های بلند خودشو به هیونجین برهنه که به زانو در اومده بود رسوند، جلوش زانو زد و گفت "بهت گفتم که اگر خبردار بشم با کسی گرم گرفتی دوتاتون رو سلاخی میکنم، الان فقط دارم کارمو میکنم شیرینکم" نیشخندی روی لب هاش نشست و به جسد سونگمین گوشه اتاق کارش نگاه کرد؛ هیونجین هم رد نگاه مینهو رو دنبال کرد، به جسد سونگمین رسید و به سرعت چشم هاش رو بست، طاقت دیدن جسد بی جون رفیقش که دلیل مرگش خودش بود رو نداشت.
مینهو نوک تیز تیغ بُرنده‌اش رو روی شونه هیونجین گذاشت و گفت "گفتم هر دستی که بهت دست بزنه رو قطع میکنم و انجامش دادم" درحال گفتن جمله‌اش پوست سر شونه هیونجین رو برید و در ادامه اش گفت "و اون قسمتی که لمس شده رو هم از بین میبرم" و با جمله بعدیش بُرش رو ادامه داد.
هیونجین در تمام این مدت با گریه ناله می‌کرد تا شاید دوست پسرش متوجه حال بدش بشه اما این بیشتر مرد رو مشتاق به ادامه می‌کرد.
مینهو با همون خونسردی چندین خراش عمیق دیگه ای روی بدن سفید هیونجین کاشت. هیونجین دیگه جونی برای التماس نداشت و فقط ناله های دردمند می‌کرد.
مینهو از روی زانو هاش بلند شد، با همون تیغه خون آلود طناب هایی که به دست های هیونجین بسته شده بودن رو برید. دست های هیونجین روی زمین افتادن اما پاهای پسر هنوز بسته بود و طناب الان از قبل هم محکم تر به دور مچ پاهاش پیچیده بود.
مینهو این بار کاملا جلوی پسر و نزدیک تر بهش نشست، دست و چشم هاش بدن خونین هیونجین رو از نظر گردودن و دستش بالاخره به گونه پسر رسید و اون رو نوازش کرد.
هیونجین این بار بخاطر تجربه دوباره نوازش های مینهو اشک توی چشم هاش جمع شد، هق هق کنان دست سردش رو روی دست مینهو که قالب نیمی از صورتش شده بود گذاشت و صورتش رو به دست مینهو کشید.
گوله های اشک روی گونه های هیونجین می‌ریختن اما اون همچنان لبخندی مهمون لب هاش بود.
مینهو لب هاشو روی لب های هیونجین گذاشت و بوسه عمیقی روشون کاشت؛ لب هاش رو برداشت و این‌بار بوسه ای روی پلک هیونجین نشوند.
مینهو بازو هاش رو دور بدن ظریف هیونجین حلقه کرد و اون رو محکم در آغوش گرفت، هیونجین لبخندی زد و لب هاش رو از هم فاصله داد و گفت "قول میدم... تا ابد مال تو باشم مین-" اما جمله‌ش با کشیده شدن چاقو مینهو روی شاهرگ‌ش ناتموم موند و خون روی صورت مینهو پاچید. سر هیونجین روی شونه مینهو افتاد، مرد همزمان که اشکی از گوشه چشمش به پایین افتاد لبخندی زد و در جواب حرف عزیز کرده اش گفت " میدونم عزیزدلم... چون میخواستم تا ابد مال من باشی اینکارو کردم"
. . .
مینهو آروم تن پر از خون هیونجین رو توی وان که مالامال از آب بود گذاشت که باعث شد آب به رنگ قرمز در بیاد.
مرد بی توجه به دست های خونیش از توی پاکت سیگارش نخ سیگاری بیرون کشید، بین لب هاش گذاشت و با آتیش فندک اون رو روشن کرد.
پوکی از سیگارش گرفت و همزمان که دودش رو از ریه هاش خارج می‌کرد سرش رو به سمت بالا گرفت و از خستگی چشم هاش رو بست.
دوباره به جسد هیونجین نگاهی انداخت و فکری به ذهنش رسید. دوباره پوک محکمی از سیگار گرفت و قبل از اینکه اونو به بیرون فوت کنه لب هاش رو روی لب های نیمه باز هیونجین گذاشت و دود سیگار رو به دهن پسر منتقل کرد.
مینهو به عقب برگشت، بعد از چند ثانیه دود از دهن هیونجین خارج شد و مینهو لبخند زیبایی روی لب هاش نشوند.
-"الان کاملا یک اثر هنری ای هیونم، همونطور که میخواستی."